Home / วัยรุ่น / วิศวะเมียเด็ก (SM20+) / ตอนที่36 ผู้มาใหม่

Share

ตอนที่36 ผู้มาใหม่

last update publish date: 2026-10-01 19:50:25

รถยนต์เลี้ยวเข้าสู่ซอยลึกก่อนจะหยุดลงที่อู่ซ่อมรถ ทันทีที่สองสาวก้าวเท้าลงมาจากรถ บรรดาช่างซ่อมและล
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter
Comments (1)
goodnovel comment avatar
แพรว ว.
ลงหลายๆตอนได้มั้ยแอด ใจจะขาด🥹
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • วิศวะเมียเด็ก (SM20+)   ตอนที่37 คิดถึงใจจะขาด

    โรมันที่ได้ยินดังนั้น ก็หันไปจ้องหน้าเดี่ยวทันที คิ้วเข้มเลิกขึ้นเป็นเชิงสั่ง คล้ายจะบอกว่า หาวิธีให้กูไปส่งให้ได้ ไม่งั้นพวกมึงตาย! เดี่ยวสะดุ้ง เมื่อเห็นสายตาของเจ้านาย"เอ่อ... คุณลีนครับ! ทางออกจากซอยนี้มันเปลี่ยวมากเลยนะครับ แท็กซี่ก็ไม่มีผ่านเข้ามาเลย เดินออกไปมันอันตรายมากครับ... พอดีผมยังไม่ว่างไปส่ง งั้น... ให้คุณลูกค้าท่านนี้ช่วยไปส่งปากทางไหมครับ? ทางเดียวกันพอดีเลย""ไม่ต้องค่ะ ลีนเรียกแกร็บหรือเดินออกไปเองได้ ไม่รบกวนใครดีกว่า" เซลีนปฏิเสธเสียงแข็งอย่างไม่ไยดีเดี่ยวหน้าซีดเผือด รีบหันไปขอความช่วยเหลือจากมีนา โรมันเองก็ส่งสายตากดดันมาที่เธอ จนมีนาเริ่มทำตัวไม่ถูก หญิงสาวจึงได้แต่ยิ้มแห้งๆ"เอ่อ... ฉันยังไงก็ได้นะแก ถ้าพี่เขาผ่านไปทางนั้น...""มีนนน!" เซลีนหันไปเอ็ดเพื่อน ก่อนจะหันมามองข้ามหัวโรมัน "ลีนจะกลับเองค่ะ ไม่ต้องให้ใครไปส่งทั้งนั้น"พูดจบ เซลีนก็ดึงแขนมีนาแล้วหมุนตัวเพื่อเดินหนี ท่าทีรังเกียจและหมางเมินนั้น ทำให้โรมันใจหาย แววตาของเขาตัดพ้อและเจ็บปวดทว่าความต้องการที่จะปกป้องและอยู่ใกล้เธอมันมีมากกว่า เขาขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน ก่อนจะเดินขึ้นไปดักหน้าพวกเธอไว้ทัน

  • วิศวะเมียเด็ก (SM20+)   ตอนที่36 ผู้มาใหม่

    รถยนต์เลี้ยวเข้าสู่ซอยลึกก่อนจะหยุดลงที่อู่ซ่อมรถ ทันทีที่สองสาวก้าวเท้าลงมาจากรถ บรรดาช่างซ่อมและลูกน้องหลายคนก็พากันยืนตัวตรง รีบกุลีกุจอเข้ามาต้อนรับ ทว่าท่าทางของแต่ละคนกลับดูเกร็งๆ เหมือนคนกลัวความผิดอยู่ตลอดเวลาพวกเขาจัดแจงพาเซลีนและมีนามานั่งพักตรงชุดโต๊ะเก้าอี้รับรองแขกด้านหน้า แม้จะเป็นมุมที่ดีที่สุดเท่าที่จะหาได้แต่เนื่องจากทั่วทั้งอู่ ไม่มีห้องกระจกติดเครื่องปรับอากาศเลยสักห้อง มีเพียงพัดลมตั้งพื้นตัวเก่าที่หมุนส่ายไปมาอย่างเชื่องช้า บรรยากาศรอบกายจึงค่อนข้างร้อนอบอ้าว ไอร้อนระอุของแดดผสมกับไอน้ำมันเครื่องลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ"น้ำเย็นๆ ครับคุณหนู... เอ้ย คุณลีน ดื่มให้ชื่นใจก่อนนะครับ" คิมรีบนำแก้วน้ำสแตนเลสใส่น้ำเย็น จนมีหยดน้ำเกาะมาเสิร์ฟให้ถึงมือ"ขอบคุณมากนะคะพี่คิม" เซลีนและมีนายกมือไหว้รับมาดื่มแก้กระหายเมื่อคิมค้อมหัวแล้วรีบถอยห่างออกไป มีนาก็ค่อยๆ ยื่นหน้าเข้ามากระซิบกับเพื่อนรักทันทีด้วยความสงสัย"นี่ลีน... แกแอบรู้จักคนกลุ่มนี้เป็นการส่วนตัวหรือเปล่าเนี่ย? ทำไมแต่ละคนดูเกรงใจแกแปลกๆ เลิ่กลั่กเหมือนกลัวแกยังไงชอบกล""เปล่า ฉันไม่เคยรู้จักพวกเขามาก่อนหรอก แต่ป๊าเป

  • วิศวะเมียเด็ก (SM20+)   ตอนที่35 คุณหนูของเจ้านาย

    เช้าวันต่อมาแสงแดดอ่อนยามเช้าสาดลงมากระทบหน้าตึกคณะ ทว่าบรรยากาศรอบกายกลับหม่นหมองไร้ชีวิตชีวาดวงตากลมโตบวมช้ำและแดงก่ำอย่างเห็นได้ชัด ผลพวงมาจากการร้องไห้อย่างหนักตลอดทั้งคืน จนกระทั่งฟ้าสาง เธอทำได้เพียงฝืนพาร่างอันอ่อนล้า ลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวเพื่อมาเรียนตามหน้าที่"ลีน! แกไปทำอะไรมาเนี่ย?!"เสียงของมีนา ร้องทักขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อเห็นสภาพเพื่อนรัก ที่ก้าวเท้าลงจากรถด้วยท่าทางอิดโรยราวกับร่างไร้วิญญาณ ผิวหน้าขาวผ่องดูซีดเซียว ขอบตาคล้ำอย่างคนอดนอน"ฉัน... ไม่ได้นอน นอนไม่หลับเลย" เซลีนฝืนยิ้มบาง พลางหลุบสายตาลงต่ำ "ในหัวมันมีเรื่องให้คิดเยอะแยะไปหมด"มีนามองหน้าเพื่อนสนิทด้วยความสงสารและเป็นห่วงจับใจ เธอรู้ดีว่าเรื่องที่ทำให้เซลีนเป็นหนักขนาดนี้คงหนีไม่พ้นเรื่องความรัก ทว่าในฐานะเพื่อน เธอเลือกที่จะไม่เซ้าซี้หรือคาดคั้น"งั้นวันนี้ไหวไหมแก ถ้าไม่ไหวเดี๋ยวฉันพาไปห้องพยาบาล""ไหวสิ... แค่คาบเช้าเอง สบายมาก"มีนาไม่ได้ซักไซ้ต่อ ทำเพียงบีบมือให้กำลังใจและคอยดูแลอยู่ข้างๆ ไม่ห่างทั้งสองคนพากันเดินขึ้นตึกเรียน เซลีนเปิดสมุดจดค้างไว้ แต่สายตากลับเหม่อลอยออกไปนอกหน้าต่างอย่างไร้จุดหม

  • วิศวะเมียเด็ก (SM20+)   ตอนที่34 ห่างกันสักพัก

    ใบหน้าหวานซบลงกับลาดไหล่แกร่งชั่วครู่ ลมหายใจอุ่นร้อนเจือเสียงสะอื้นแผ่วเบาก่อนที่เธอจะเค้นเสียงสั่ง"ปล่อยลีนลง...""ถ้าพี่ยอม หนูสัญญาว่าจะคุยกับพี่ดีๆ ใช่ไหม?" โรมันต่อรอง เสียงทุ้มแหบพร่าข้างขมับ"ลีนไม่มีอะไรจะคุยกับพี่ทั้งนั้น ปล่อย" เซลีนเถียงสวนทันควันอย่างไม่ยอมลงให้"ถ้างั้นพี่ก็ไม่ปล่อย อยู่มันแบบนี้แหละ อยากให้คนทั้งมหาลัยมามุงดูผัวอุ้มเมียก็เอาสิวะ!""พี่โรม! พูดจาบ้าอะไรของพี่ ปล่อยลีนเดี๋ยวนี้!"ทั้งสองปะทะคารมกันอย่างไม่มีใครยอมใคร เสียงหวานตวาดสลับกับเสียงคำรามต่ำในลำคอของร่างสูง จนสุดท้าย เมื่อเห็นคนรักเริ่มแดง และมีหยดน้ำตาคลอเบ้า โรมันก็เป็นฝ่ายถอนหายใจยาว ยอมผ่อนแรง แล้ววางปลายเท้าของคนตัวเล็กลงแตะพื้นคอนกรีตอย่างนุ่มนวลทันทีที่อิสรภาพกลับคืนมา เซลีนก็รีบถอยระยะห่างออกไปทันที โรมันขมวดคิ้วแน่น แววตาฉายรอยตัดพ้อและหงุดหงิด ที่เห็นเธอทำเหมือนรังเกียจสัมผัสจากเขา"เป็นอะไรของหนูวะลีน?" โรมันเค้นถาม นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาเธอ"...""ทำไมไม่รับสายพี่ ข้อความก็ไม่ยอมตอบ"เซลีนเบือนสายตาหลบไปมองพื้นถนนด้านข้าง พร้อมกับตอบส่งๆ ด้วยน้ำเสียงเย็นชา"ลีนไม่เห็นค่ะ"

  • วิศวะเมียเด็ก (SM20+)   ตอนที่33 เปลี่ยนไป

    เมื่อรุ่นพี่ระเบียบซาลง ความตึงเครียดก็ค่อยๆ คลาย เปิดทางให้กลุ่มรุ่นพี่ฝ่ายสันทนาการเข้ามาคุมบรรยากาศต่อหญิงสาวสี่คนก้าวขึ้นมายืนด้านหน้าพร้อมรอยยิ้มสดใส และท่าทางกระฉับกระเฉง แต่ละคนเอ่ยแนะนำตัวอย่างเป็นกันเองเพื่อละลายพฤติกรรมรุ่นน้องพวกเธอเริ่มชี้แจงถึงกำหนดการกิจกรรมรับน้องนอกสถานที่ ซึ่งจะจัดขึ้นในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า แม้จะย้ำชัดเจนว่ายังไม่มีมติสรุปเรื่องสถานที่แน่ชัดก็ตาม"นี่แก..." มีนายื่นหน้าเข้ามากระซิบข้างหูเซลีนเบาๆ "ฉันว่านะ ไม่พ้นทะเลชัวร์ เหมือนปีก่อนๆ ไง มหาลัยไหนก็ชอบพาไปทะเลทั้งนั้นแหละ""อาจจะไม่ใช่ก็ได้มั้ง""แล้วแกอยากไปไหนอ่ะ?" มีนายิ้มกริ่มก่อนเอ่ยถามต่อเซลีนหลุดยิ้มบางๆ สายตามองตรงไปข้างหน้าพลางตอบเสียงเรียบ"เลือกได้ด้วยเหรอว่าอยากไปไหน?""เอ้า ก็เผื่อพี่เขาเปิดให้โหวตไงแก ไม่แน่นะ ปีนี้เราอาจจะได้ไปที่ที่อยากไปจริงๆ ก็ได้" มีนาหัวเราะคิกคัก"ฝันไปเถอะ" เซลีนส่ายหน้าช้าๆ "รุ่นพี่เขาก็คงเลือกที่ที่ตัวเองอยากไปเที่ยวมากกว่านั่นแหละ จะมานั่งถามความเห็นพวกเราทำไม"มีนาชะงัก คิดตามคำตอบเพื่อนรักแล้วพยักหน้าเห็นพ้อง"เออว่ะ จริงของแก..."เวลาล่วงเลยไปจนกระท

  • วิศวะเมียเด็ก (SM20+)   ตอนที่32 ขวางหูขวางตา

    ทั้งสองเริ่มวิ่งลงสนามบาสเกตบอลกลางแจ้ง กันต์ธี ขยับก้าวขาขึ้นมาตีคู่ข้างเซลีน ชายหนุ่มหันมองใบหน้าหวานสลับกับลู่ทางข้างหน้า ก่อนจะเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด"ขอโทษนะเซลีน... เพราะผมแท้ๆ คุณถึงต้องมาโดนทำโทษแบบนี้"เซลีนที่กำลังควบคุมจังหวะการหายใจหอบเบาๆ ส่ายหน้าช้าๆ"ไม่เป็นไรหรอก อย่าคิดมาก... กฎก็ต้องเป็นกฎ"แม้บทสนทนาจะเป็นเพียงการพูดคุยตามมารยาท ทว่าในสายตาของคนที่ยืนมองอยู่บนลานหน้าแถว ภาพที่ทั้งคู่คุยกันอย่างกระหนุงกระหนิง กลับยิ่งสาดน้ำมันเข้ากองเพลิงโรมันยืนกำหมัดแน่นข้างลำตัว เขาจ้องเขม็งตามแผ่นหลังบางและไอ้หนุ่มข้างกายเธอตาไม่กะพริบ รังสีความเดือดดาลแผ่ซ่าน จนรุ่นน้องและเพื่อนร่วมรุ่นที่ยืนอยู่รอบตัวสัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกอันตรายรอบที่หนึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว เข้าสู่รอบที่สอง เม็ดเหงื่อผุดซึมตามไรผมและกรอบหน้าหวานของเซลีนเสื้อแขนยาวที่เธอสวมทับ บวกกับอุณหภูมิอบอ้าวช่วงพลบค่ำ ทำให้เหงื่อเริ่มเปียกชุ่มซึมผ่านเนื้อผ้าออกมาจนน่าสงสาร บรรดาเพื่อนๆ ในแถวต่างพากันมองตามด้วยความเป็นห่วงจนกระทั่งวิ่งครบสามรอบตามกำหนด ทั้งสองจึงค่อยๆ ชะลอฝีเท้าลง แล้วเดินกลับเข้ามาหยุดยืนหน้า

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status