เข้าสู่ระบบEP 73 คำขู่ของลูกชาย@โรงแรมหรูใจกลางกรุงเทพมหานครตึก.....ตึก.....ตึก.....ฝีเท้าหนาก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ในชั่วพริบตาร่างสูงใหญ่ของคิริวในชุดสูทสีเข้มก็มาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าผู้เป็นแม่ของเขาเมื่อศศิหันกลับมาสบเข้ากับสายตาคู่นั้น หญิงวัยกลางคนก็ชะงักค้างไปเล็กน้อย ดวงตาคู่งามไหววูบด้วยความประหลาดใจระคนหวาดระแวงยามเห็นบุตรชายยืนอยู่ตรงนี้ ทว่าในวินาทีต่อมาเธอก็ปรับสีหน้าให้กลับมาเยือกเย็นเช่นเดิม"คิริวลูกกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่" เสียงนุ่มนวลเอ่ยทักทายราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น"คุณแม่คิดจะทำอะไรกันแน่ครับ"คิริวไม่ได้ตะโกน น้ำเสียงของเขาเรียบนิ่งจนน่ากลัว มันเป็นความนิ่งที่กดอากาศโดยรอบให้ลดต่ำลง เสียงทุ้มแหบพร่า และแฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาลจนคนฟังแทบหายใจไม่ออก"แม่ทำทุกอย่างเพื่อความเหมาะสม" ศศิเอ่ยด้วยท่าทางนิ่งสงบ และ สีหน้าเรียบเฉย"หนูดีเป็นเด็กดี เหมาะสมกับตระกูลที่เราเลือกไว้ การแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์แบบนี้มันคือทางออกที่ดีที่สุดแล้ว คิริวลูกโตแล้ว น่าจะเข้าใจโลกของผู้ใหญ่""คุณแม่พูดเรื่องไร้สาระอะไรอยู่ครับ""คุณแม่วางแผนไว้ทุกอย่างเลยสินะครับ เพื่อที่จะจัดงานบ้า ๆ นี่ขึ
EP 72 งานหมั้นเพล้ง!ข้าวของที่อยู่ในระยะสายตาของคิริวตอนนี้ถูกถีบจนกระจัดกระจายเพราะไฟโทสะ เสียงหายใจติดขัดหนักหน่วงของคิริวดังก้องท่ามกลางความเงียบกึด!มือหนาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนยกขึ้นกำสร้อยคอของตัวเองที่ทำไว้คู่กับใครอีกคนที่ทิ้งเขาไป มือของเขากำสร้อยแน่นขึ้นจนเลือดสีสดค่อย ๆ ซึมออกมาตามซอกนิ้ว ทว่าความเจ็บปวดทางกายนั้นเทียบไม่ได้เลยกับแผลฉกรรจ์ในอกข้างซ้าย"หนูดี!"คิริวสบถเสียงต่ำอย่างโกรธเกรี้ยว แต่ทว่าไม่ว่าจะตะโกนแค่ไหน หรือทำลายข้าวของเท่าไหร่ก็ไม่สามารถบรรเทาความโกรธในใจได้เลย ดวงตาคู่คมวาวโรจน์แดงก่ำดุจสัตว์ป่าที่กำลังสติแตก เขาหมุนตัวเดินวุ่นไปทั่วห้องราวกับคนบ้าคลั่ง สมองพร่ามัวคิดหาทางตามหาตัวคนตัวเล็กไม่ตกครืด.....ครืด.....ทว่าในขณะที่คิริวกำลังคลุ้มคลั่งราวกับหนูติดจั่น สมาร์ตโฟนในกระเป๋าเสื้อของชายหนุ่มก็พลันสั่นครืดขึ้นมา คิริวกระชากโทรศัพท์ขึ้นมาดูอย่างหัวเสีย ก่อนจะกดรับสายเพื่อนสนิทด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดดุดัน"มีอะไร""ไอ้ริว ตอนนี้มึงอยู่ที่ไหนวะ!?" เสียงของเอฟเอ่ยถามขึ้นมาอย่างร้อนรนและแลดูตื่นตระหนก"มีอะไร ตอนนี้กูไม่ว่าง" คิริวถามกลับเสียงแข็งอย่าง
EP 71 สิ่งที่เหลือทิ้งไว้@บนเครื่องบินภายในห้องโดยสารชั้นเฟิร์สคลาสที่แสนเงียบสงบ แสงไฟสลัวสะท้อนเงาร่างสูงใหญ่ของคิริวที่นั่งนิ่งอยู่บนเบาะหนังราคาแพง ดวงตาคู่คมทอดมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกที่มืดสนิท มีเพียงประกายแสงดาวระยิบระยับ ทว่าในใจของชายหนุ่มกลับเต็มไปด้วยพายุอารมณ์ที่โหมกระหน่ำตลอดหลายชั่วโมงบนเครื่อง ความคิดของคิริวเอาแต่ฟุ้งซ่านและวนเวียนอยู่กับคนตัวเล็กที่ประเทศไทย เพราะติดต่อไม่ได้มาหลายวันแล้ว ความหงุดหงิดระคนร้อนรนผสมปนเปจนอกข้างซ้ายบีบรัดแน่น ซ้ำลึก ๆ แล้ว หัวใจดวงแกร่งก็เต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นและโหยหา‘อดทนหน่อยนะหนูดี.....พี่กำลังจะกลับไปหาแล้ว’รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากหยักเมื่อจินตนาการถึงใบหน้าหวานและดวงตากลมโตที่เคยมองเขาด้วยความรัก แค่จินตนาการว่าจะได้โอบกอดร่างกายนุ่มนิ่มให้หายคิดถึงเขาก็รู้สึกสุขใจแล้วกึก ๆนิ้วหนาเคาะที่ขอบหน้าต่างเบา ๆ ชายหนุ่มนับถอยหลังทุกวินาทีที่ล้อเครื่องบินจะแตะรันเวย์ เพื่อที่เขาจะได้รีบพุ่งไปหาดวงใจเพียงหนึ่งเดียวของตนเองเสียทีหลายชั่วโมงต่อมา@ประเทศไทย กรุงเทพมหานครติ๊ด!เสียงคีย์การ์ดปลดล็อกประตูคอนโดหรูดังขึ้นท่ามกลาง
EP 70 กลับไทยตุ้บ!"จองตั๋วเครื่องบินกลับประเทศไทยให้ผมเที่ยวบินที่เร็วที่สุด" เสียงทุ้มของคิริวดังขึ้นหลังจากทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ทำงาน ใบหน้าหล่อตอนนี้นิ่งเรียบ และ เต็มไปด้วยความเย็นชาจนเลขาส่วนตัวของเขาถึงกับเผลอลืมหายใจไปชั่วขณะ ตอนนี้คิริวตัดสินใจแล้วว่าจะไม่รอให้ครบกำหนดสามเดือน ตอนนี้เขาอยากกลับไปหาหนูดีให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในใจเขาตอนนี้มันเต็มไปด้วยความรู้สึกอึดอัดที่ติดต่อคนตัวเล็กไม่ได้มาหลายวันแล้ว และอีกใจก็เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดเสียเต็มประดา ถึงแม้ความผิดพลาดนั้นเขาจะไม่ได้ตั้งใจเลยก็ตาม"รับทราบครับ" เลขาหนุ่มเอ่ย ก่อนทำท่าจะเดินออกจากห้อง แต่ทว่าเสียงทุ้มของคิริวก็ดังขึ้นอีกราวกับมีเรื่องอะไรจะสั่งเพิ่ม"เดี๋ยวครับ""ครับคุณคิริว?""อย่าให้ที่บ้านผมรู้เด็ดขาดว่าผมจะกลับไทยก่อนกำหนด" คิริวเอ่ยเสียงเรียบนิ่ง แต่ทว่าแฝงไปด้วยอำนาจ และความกดดัน".....เข้าใจแล้วครับ" เลขาหนุ่มพยักหน้ารับคำ ก่อนจะเดินออกจากห้อง แต่ทว่าเมื่อเปิดประตูออกก็พบกับร่างบางของใครบางคนที่ยืนรออยู่ก่อนแล้วแกร๊กเป็นเอวาที่กำลังยืนลังเลอยู่ตรงหน้าประตูห้องทำงาน ใบหน้าหวานจิ้มลิ้มสลดลงอย่างเห็นได
EP 69 ตื่นจากฝันจุ้บ.....ริมฝีปากนุ่มละมุนประทับลงบนปากหนาเพียงชั่วครู่ ทว่ากลับทำเอาหัวใจดวงน้อยของเอวาสั่นระรัวพรึบ!เมื่อสติหวนกลับมา หญิงสาวก็รีบถอยห่างออกมาหลายก้าวด้วยความตกใจ และ เขินอายขั้นสุด ใบหน้าหวานจิ้มลิ้มขึ้นสีแดงระเรื่อ หัวใจเต้นระรัวจนแทบจะหลุดออกมานอกอก เอวามองร่างสูงที่กลับไปฟุบหลับอยู่บนเก้าอี้อีกครั้งครั้ง ริมฝีปากบางเม้มแน่นด้วยความกดดัน ก่อนจะหันหลังวิ่งออกจากห้องทำงานของคิริวไปทันทีตึก!ปัง!ทันทีที่เสียงบานประตูห้องทำงานปิดลง ความเงียบสงบก็พลันเข้าปกคลุมภายในห้องอีกครั้ง ทว่าเปลือกตาหนาของร่างสูงกลับค่อย ๆ เปิดลืมขึ้น ดวงตาคู่คมที่เคยฉายแววเมามายสะลึมสะลือเมื่อครู่ บัดนี้กลับสว่างวูบวาวโรจน์พรึ่บ!คิริวยันกายลุกขึ้นนั่งหลังตรง ดวงตาคมกริบฉายแววเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด อกข้างซ้ายของเขาจู่ ๆ ก็รัดแน่นเจ็บไปหมด ก่อนจะยกหลังมือขึ้นเช็ดริมฝีปากตัวเองแรง ๆ ด้วยความหงุดหงิดใจอย่างถึงที่สุด สัมผัสเมื่อครู่ไม่ใช่หนูดี และนั่นยิ่งทำให้เขารู้สึกขยะแขยงในตัวเองที่ปล่อยให้เหตุการณ์ผิดพลาดเช่นนี้เกิดขึ้นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์"แม่งเอ๊ย!"คิริวสบถเสียงต่ำ สติสัมปชัญญะกลับมา
EP 68 ผิดพลาด@ประเทศไทย กรุงเทพมหานครภายในห้องนอนกว้างขวางของคอนโดหรู ยามนี้กลับไร้ซึ่งแสงสว่าง มีเพียงความมืดมิดที่เข้าปกคลุมทั่วทั้งห้อง และร่างที่สั่นเทาของหนูดีที่กำลังนั่งขดตัวอยู่บนโซฟาท่ามกลางความมืดมิด ดวงตากลมโตที่เคยสุกใสอบอุ่น บัดนี้กลับเหม่อมองหน้าจอสมาร์ตโฟนในมือด้วยความรู้สึกหลุดลอยและหมดสิ้นแรงใจ สามวันแล้ว ที่เธอตัดสินใจปิดสัญญาณอินเทอร์เน็ต และ ตัดขาดการติดต่อกับคิริวโดยสิ้นเชิงแหมะ.....แหมะหยาดน้ำตาใสไหลร่วงผ่านแก้มเนียนที่ซูบผอมลงอย่างเห็นได้ชัด"หนูดีควรทำยังไงต่อไปดีคะ.....พี่คิริว" ร่างเล็กพึมพำเสียงสะอื้น ก่อนจะยกมือขึ้นลูบสร้อยคอที่สวมติดตัวไม่เคยถอด ก่อนจะก้มหน้าชิดหัวเข่า และนิ่งงันอยู่ในท่านั้นอยู่เนิ่นนานอีกด้าน@ลอนดอน ประเทศอังกฤษภายในห้องทำงานอันกว้างขวาง ความมืดในยามค่ำคืนครอบคลุมไปทั่วทุกมุมห้อง มีเพียงแสงไฟสลัวจากนอกหน้าต่างกระจกบานโตที่ส่องเข้ามาปะทะกับร่างสูงใหญ่ของคิริว ชายหนุ่มในชุดเชิ้ตสีเข้มปลดกระดุมเม็ดบนออก เอนหลังพิงเก้าอี้หนังราคาแพงด้วยความอ่อนล้า ใบหน้าแสดงออกถึงความหงุดหงิดงุ่นง่าน โดยที่บนโต๊ะทำงานหรูตอนนี้เต็มไปด้วยขวดบรั่นดีรสเข้







