LOGINEP 58 พร้อมชนแกร๊ก!พวงกุญแจรถสปอร์ตถูกโยนลงบนโต๊ะม้าหินอ่อนใต้อาคารเรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์เสียงดัง เรียกสายตาของสามหนุ่มแก๊งเฮดว้ากที่กำลังนั่งล้อมวงคุยกันอยู่ให้หันไปมองเป็นตาเดียวฟึบร่างสูงกำยำของคิริวแทรกตัวลงนั่งบนเก้าอี้ม้าหินอ่อนด้วยท่าทางเรียบเฉย แต่ดวงตาคมกริบกลับฉายแววความสุขอย่างที่เพื่อนสนิทมองเห็นได้ทันทีตั้งแต่ระยะร้อยเมตร"ไงครับท่านเฮดว้าก! หน้าตาอิ่มเอมเต็มไปด้วยความสุขมาเชียวนะมึง" เอฟเอ่ยแซวขึ้นเป็นคนแรกพลางยักคิ้วหลิ่วตา"หน้ากูปกติ" คิริวเอนหลังพิงม้าหินอ่อน และยกแขนขึ้นพาดขอบเก้าอี้ด้วยท่าทางสบายอารมณ์ แม้ปากจะปฏิเสธแต่มุมปากหยักกลับยกยิ้มขึ้นเบา ๆ อย่างปิดไม่มิด"ปกติป้อคิงก๋า!" กอล์ฟหัวเราะร่า"คนที่เอาแต่เอาแต่ทำหน้าตายเย็นชาใส่ทุกคนตลอดเวลา แต่ตอนนี้กลับมองไม่เห็นว่าตัวเองเดินยิ้มจนหน้าบานเป็นกระด้ง พอน้องหนูดีตกลงคบด้วยหน่อย โลกเป็นสีชมพูเลยนะมึง เมื่อวานนี่จับมือเดินประคองน้องเขาเดินทั่วลานเกียร์ เพจมหาวิทยาลัยแชร์รูปมึงกับน้องหนูดีจนเพจแทบแตกแล้วมั้งเนี่ย""ใช่ ไอ้กอล์ฟพูดถูก" เบ้นเสริมขึ้นพลางไถหน้าจอโทรศัพท์มือถือส่งให้เพื่อนดู"ดูนี่ ในเพจซุบซิบกันไม่
EP 57 ความคิดส่วนลึกของคิริว@มหาวิทยาลัยคิริวขับรถสปอร์ตคันหรูมาส่งหนูดีที่คณะของเธอตามสัญญา แม้เขาจะขัดใจที่ไม่ได้เดินไปส่งถึงหน้าห้องเรียนตามที่อยากทำก็ตาม"พี่คิริวปล่อยมือได้แล้วค่ะ หนูดีจะไปเรียนแล้ว" หนูดีอ้อมแอ้มเอ่ย ก่อนเหลือบมองฝ่ามือหนาที่ยังคงกุมมือเล็กของเธอไว้แน่นจนถึงวินาทีสุดท้าย"เลิกเรียนแล้วโทรหาพี่นะครับ ห้ามแอบเดินกลับเองเด็ดขาด""แล้วก็ห้ามยิ้มให้ผู้ชายคนอื่นด้วย" เสียงทุ้มเข้มเอ่ยกำชับจริงจัง ทำเอาหนูดีถึงกับส่ายหน้าไปมาอย่างอ่อนใจ แต่ก็แอบอมยิ้มนิด ๆ"รับทราบค่ะ""พี่คิริวก็ตั้งใจเรียนนะคะ" หนูดียิ้มหวาน พลางยื่นหน้าไปหอมแก้มที่มีไรหนวดเล็ก ๆ ของชายหนุ่มฟอดใหญ่เป็นการเอาใจ ก่อนจะรีบเปิดประตูลงจากรถวิ่งเข้าตึกไปทันที ทิ้งให้เฮดว้ากหนุ่มนั่งยกยิ้มกริ่มมองตามแผ่นหลังเล็กไป ดวงตาคมกริบจ้องมองร่างบางในชุดนักศึกษาที่กำลังวิ่งกะโพกกะเพกเข้าตึกเรียนไปจนลับสายตาผ่านไปหลายนาทีแล้วที่ร่างเล็กจากไป แต่ทว่าคิริวยังคงนั่งอยู่ที่หลังพวงมาลัยเช่นเดิมไม่ได้ขยับไปไหน เขาหลับตานิ่งเพื่อซึมซับกลิ่นหอมแป้งเด็กอ่อน ๆ ที่คละคลุ้งอยู่ในรถ สัมผัสอุ่น ๆ ที่คนตัวเล็กฝากไว้ยังคงตกค้างอย
EP 56 ความหวานชื่นยามเช้าที่อากาศแสนสดใส หนูดีค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาพบกับความอบอุ่นจากอ้อมกอดแกร่งที่กอดรัดเธอไว้แน่นตลอดทั้งคืน ลมหายใจสม่ำเสมอของคิริวคลอเคลียอยู่ตรงหน้าผากให้ความรู้สึกจักจี้นิด ๆฟึบมือเล็กเลื่อนขึ้นไปสัมผัสจี้รูปเกียร์บนลำคอเบา ๆ ความรู้สึกอุ่นวาบในอกยังคงชัดเจนราวกับความฝัน แต่สัมผัสเย็น ๆ ที่ปลายนิ้วบ่งบอกว่ามันคือความจริง ทั้งลมหายใจอุ่นร้อน ทั้งเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะดังทะลุออกมานอกอก ทุกอย่างมันทำให้แก้มใสร้อนผ่าวไปหมด"ตื่นนานแล้วเหรอ?" เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยขึ้นเบา ๆ คิริวค่อย ๆ ลืมตาขึ้นสบตากับคนตัวเล็กในอ้อมแขน ดวงตาคมเข้มจ้องมองใบหน้าคนตัวเล็กที่อยู่ห่างออกไปไม่ถึงคืบด้วยสายตาอ่อนโยน ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมากดจูบเบา ๆ บนหน้าผาสวยด้วยความรักใคร่จุ้บหนูเขยิบเข้าไปใกล้ให้คนตัวโตกว่าจุมพิตได้ง่าย ๆ ก่อนจะซุกกายเข้าหาความอบอุ่นแนบแน่นขึ้นอย่างออดอ้อน"เพิ่งตื่นค่ะ""อ้อนกันแต่เช้าเลยนะ" คิริวเอ่ยด้วยน้ำเสียงเอ็นดู ก่อนจะลูบไล้ฝ่ามือหนาไปมาที่แผ่นหลังเล็ก"พี่คิริวปล่อยหนูดีก่อนเร็ว เดี๋ยวไปเรียนสายนะ" หนูดีเอ่ยด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีแดงระเรื่อ ก่อนพยายามดันอกแกร่งอ
EP 55 เจ้าของเกียร์หลังจากร่างสูงของคิริวเดินแยกออกไปเรียนยังตึกสาม บรรยากาศบริเวณโต๊ะม้าหินอ่อนใต้อาคารเรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ก็ยังคงอบอวลไปด้วยความคึกคัก สายตาของนักศึกษาหลายคนที่ทยอยเดินผ่านไปมามองมายังหนูดีเป็นระยะ บางคนหันไปสะกิดเพื่อนแล้วซุบซิบกระซิบกระซาบ บางคนมองด้วยความอิจฉา ขณะที่บางสายตากลับฉายแววไม่พอใจอย่างเปิดเผย"กินนมสดปั่นก่อนครับน้องหนูดี เดี๋ยวไอ้คิริวมันรู้ว่าน้องหนูดีปล่อยให้เครื่องดื่มละลาย มันจะหันมาว้ากใส่พวกพี่แทน" เอฟเอ่ยเย้าพลางดันแก้วนมสดปั่นเข้าใกล้เธอด้วยท่าทางอารมณ์ดี"ขอบคุณค่ะพี่เอฟ พี่กอล์ฟ" หนูดีส่งยิ้มบางๆ ให้เพื่อนสนิททั้งสองของคิริว ก่อนจะยกแก้วขึ้นดูดความหวานเย็นเพื่อช่วยลดความร้อนผ่าวบนใบหน้า"ไม่ต้องไปสนใจสายตาพวกนั้นหรอกครับ" กอล์ฟที่นั่งฝั่งตรงข้ามเอ่ยขึ้นพลางปรายสายตามองกลุ่มนักศึกษาหญิงโต๊ะข้างๆ ที่กำลังจ้องมาอย่างไม่เป็นมิตร"พวกนั้นก็แค่อิจฉา ไอ้คิริวมันที่นี่มาสามปี ไม่เคยเคยมองผู้หญิงคนไหน ไม่เคยยอมให้ใครนั่งรถสปอร์ตมันเลยสักคน พอมันเปิดตัวน้องหนูดีแบบจัดใหญ่ไฟกะพริบขนาดนี้ คณะเราก็เลยแทบแตกนั่นแหละ""หนูดีแค่เกรงใจพี่ๆ ค่ะ กลัวทำให้พี่
EP 54 สายตาของคนทั้งคณะเช้าวันจันทร์ที่แสนสดใสเต็มไปด้วยความคึกคัก นักศึกษาหลายร้อยชีวิตต่างทยอยกันเดินทางมาเข้าเรียนตามปกติ แต่ทว่าบรรยากาศบริเวณลานเกียร์ใต้อาคารเรียนวันนี้กลับดูแปลกไปกว่าทุกวัน ราวกับมีกระแสคลื่นบางอย่างประทุขึ้นเงียบ ๆ รังสีความสนใจของคนทั้งคณะไม่ได้จดจ่ออยู่กับตารางเรียนหรือข้อสอบเก็บคะแนนอีกต่อไป ทว่ากลับพุ่งเป้าไปยังพื้นที่ถนนเส้นหลักใต้อาคารเรียนเป็นจุดเดียว เสียงซุบซิบอื้ออึงดังขึ้นทันทีที่รถสปอร์ตคันหรูคุ้นตาเคลื่อนเข้ามาจอดหน้าร้านกาแฟประจำคณะปึกประตูฝั่งคนขับเปิดออก ร่างสูงกำยำของอดีตเฮดว้ากสุดโหดอย่างคิริวเดินลงมาจากรถ ในชุดนักศึกษาเรียบร้อยแต่แฝงไปด้วยความเท่ทรงพลัง ชายหนุ่มไม่ออกรถไปไหน แต่กลับอ้อมไปเปิดประตูฝั่งข้างคนขับด้วยตัวเอง"กระเป๋าครับ" คิริวเอ่ยเสียงนุ่มพลางยื่นมือไปรับกระเป๋าเป้ใบเล็กของหนูดีมาถือไว้ให้"หนูดีถือเองได้ค่ะพี่คิริว คนมองเต็มเลย" หนูดีกระซิบตอบ ใบหน้าเนียนหวานขึ้นสีแดงระเรื่อเมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาหลายสิบคู่ที่กำลังจ้องมองมายังพวกเขาทั้งคู่"มองก็มองไปสิครับ พี่ไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย" คิริวยิ้มมุมปาก ไม่เพียงแต่ไม่สนสายตาใคร
EP 53 ปกป้อง"พี่คิริวอย่าจับสิคะ พี่โรคจิตหรอ" หนูดีเอ่ยเสียงดุเมื่อคิริวเอาแต่บีบหน้าอกเธอไม่เลิก"โรคจิตอะไรกัน แค่จับนมเมียเอง""โอ้ย จักจี้ ฮ่า ๆ ๆ ปล่อยนะ" หนูดีดีดดิ้นเมื่อคิริวเริ่มจี้เอวเธอแต่ทว่าความหวานที่โอบล้อมรอบตัวคนทั้งคู่ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงโทรศัพท์มือถือของคิริวที่ดังอยู่บนโต๊ะกระจกข้างโซฟา หน้าจอปรากฏชื่อ เอฟ สายของเขาโทรเข้าซ้ำ ๆ ราวกับมีเรื่องด่วนระดับชาติ"รับสิคะ" หนูดีเอ่ย "เฮ้อ" คิริวถอนหายใจยาวอย่างขัดใจ ก่อนที่ฝ่ามือหนาจะขยี้เรือนผมตัวเองเบา ๆ และกดรับสายโดยไม่ยอมปล่อยอ้อมกอดออกจากเอวบางของหนูดี"เออ มีไรวะ" น้ำเสียงทุ้มเอ่ยติดหงุดหงิดเล็กน้อย"มึงอยู่ไหนเนี่ยไอ้คิริว! วันนี้มีประชุมตอนบ่าย นะเว้ย มึงเป็นเฮดว้ากนะ หายหัวไปไหนวะ!" เสียงเอฟโวยวายลอดผ่านลำโพงออกมาดังลั่น จนหนูดีที่นอนซุกอกเขาอยู่ถึงกับหลุดขำออกมาเบาๆ"คิก....."คิริวเหลือบมองคนตัวเล็กในอ้อมแขนที่กำลังยิ้มกวน ก่อนจะตอบเพื่อนด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่หนักแน่น"กูไม่ว่าง ประชุมกันเองเลย""ไม่ว่างไรวะ? เมื่อวานมึงก็ลากิจ วันนี้ก็ไม่เข้า คณะวิศวะฯ จะลุกเป็นไฟแล้วมึง!.....เดี๋ยว แล้วนั่นเสียงใครหัวเร







