MasukEP 70 กลับไทยตุ้บ!"จองตั๋วเครื่องบินกลับประเทศไทยให้ผมเที่ยวบินที่เร็วที่สุด" เสียงทุ้มของคิริวดังขึ้นหลังจากทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ทำงาน ใบหน้าหล่อตอนนี้นิ่งเรียบ และ เต็มไปด้วยความเย็นชาจนเลขาส่วนตัวของเขาถึงกับเผลอลืมหายใจไปชั่วขณะ ตอนนี้คิริวตัดสินใจแล้วว่าจะไม่รอให้ครบกำหนดสามเดือน ตอนนี้เขาอยากกลับไปหาหนูดีให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในใจเขาตอนนี้มันเต็มไปด้วยความรู้สึกอึดอัดที่ติดต่อคนตัวเล็กไม่ได้มาหลายวันแล้ว และอีกใจก็เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดเสียเต็มประดา ถึงแม้ความผิดพลาดนั้นเขาจะไม่ได้ตั้งใจเลยก็ตาม"รับทราบครับ" เลขาหนุ่มเอ่ย ก่อนทำท่าจะเดินออกจากห้อง แต่ทว่าเสียงทุ้มของคิริวก็ดังขึ้นอีกราวกับมีเรื่องอะไรจะสั่งเพิ่ม"เดี๋ยวครับ""ครับคุณคิริว?""อย่าให้ที่บ้านผมรู้เด็ดขาดว่าผมจะกลับไทยก่อนกำหนด" คิริวเอ่ยเสียงเรียบนิ่ง แต่ทว่าแฝงไปด้วยอำนาจ และความกดดัน".....เข้าใจแล้วครับ" เลขาหนุ่มพยักหน้ารับคำ ก่อนจะเดินออกจากห้อง แต่ทว่าเมื่อเปิดประตูออกก็พบกับร่างบางของใครบางคนที่ยืนรออยู่ก่อนแล้วแกร๊กเป็นเอวาที่กำลังยืนลังเลอยู่ตรงหน้าประตูห้องทำงาน ใบหน้าหวานจิ้มลิ้มสลดลงอย่างเห็นได
EP 69 ตื่นจากฝันจุ้บ.....ริมฝีปากนุ่มละมุนประทับลงบนปากหนาเพียงชั่วครู่ ทว่ากลับทำเอาหัวใจดวงน้อยของเอวาสั่นระรัวพรึบ!เมื่อสติหวนกลับมา หญิงสาวก็รีบถอยห่างออกมาหลายก้าวด้วยความตกใจ และ เขินอายขั้นสุด ใบหน้าหวานจิ้มลิ้มขึ้นสีแดงระเรื่อ หัวใจเต้นระรัวจนแทบจะหลุดออกมานอกอก เอวามองร่างสูงที่กลับไปฟุบหลับอยู่บนเก้าอี้อีกครั้งครั้ง ริมฝีปากบางเม้มแน่นด้วยความกดดัน ก่อนจะหันหลังวิ่งออกจากห้องทำงานของคิริวไปทันทีตึก!ปัง!ทันทีที่เสียงบานประตูห้องทำงานปิดลง ความเงียบสงบก็พลันเข้าปกคลุมภายในห้องอีกครั้ง ทว่าเปลือกตาหนาของร่างสูงกลับค่อย ๆ เปิดลืมขึ้น ดวงตาคู่คมที่เคยฉายแววเมามายสะลึมสะลือเมื่อครู่ บัดนี้กลับสว่างวูบวาวโรจน์พรึ่บ!คิริวยันกายลุกขึ้นนั่งหลังตรง ดวงตาคมกริบฉายแววเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด อกข้างซ้ายของเขาจู่ ๆ ก็รัดแน่นเจ็บไปหมด ก่อนจะยกหลังมือขึ้นเช็ดริมฝีปากตัวเองแรง ๆ ด้วยความหงุดหงิดใจอย่างถึงที่สุด สัมผัสเมื่อครู่ไม่ใช่หนูดี และนั่นยิ่งทำให้เขารู้สึกขยะแขยงในตัวเองที่ปล่อยให้เหตุการณ์ผิดพลาดเช่นนี้เกิดขึ้นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์"แม่งเอ๊ย!"คิริวสบถเสียงต่ำ สติสัมปชัญญะกลับมา
EP 68 ผิดพลาด@ประเทศไทย กรุงเทพมหานครภายในห้องนอนกว้างขวางของคอนโดหรู ยามนี้กลับไร้ซึ่งแสงสว่าง มีเพียงความมืดมิดที่เข้าปกคลุมทั่วทั้งห้อง และร่างที่สั่นเทาของหนูดีที่กำลังนั่งขดตัวอยู่บนโซฟาท่ามกลางความมืดมิด ดวงตากลมโตที่เคยสุกใสอบอุ่น บัดนี้กลับเหม่อมองหน้าจอสมาร์ตโฟนในมือด้วยความรู้สึกหลุดลอยและหมดสิ้นแรงใจ สามวันแล้ว ที่เธอตัดสินใจปิดสัญญาณอินเทอร์เน็ต และ ตัดขาดการติดต่อกับคิริวโดยสิ้นเชิงแหมะ.....แหมะหยาดน้ำตาใสไหลร่วงผ่านแก้มเนียนที่ซูบผอมลงอย่างเห็นได้ชัด"หนูดีควรทำยังไงต่อไปดีคะ.....พี่คิริว" ร่างเล็กพึมพำเสียงสะอื้น ก่อนจะยกมือขึ้นลูบสร้อยคอที่สวมติดตัวไม่เคยถอด ก่อนจะก้มหน้าชิดหัวเข่า และนิ่งงันอยู่ในท่านั้นอยู่เนิ่นนานอีกด้าน@ลอนดอน ประเทศอังกฤษภายในห้องทำงานอันกว้างขวาง ความมืดในยามค่ำคืนครอบคลุมไปทั่วทุกมุมห้อง มีเพียงแสงไฟสลัวจากนอกหน้าต่างกระจกบานโตที่ส่องเข้ามาปะทะกับร่างสูงใหญ่ของคิริว ชายหนุ่มในชุดเชิ้ตสีเข้มปลดกระดุมเม็ดบนออก เอนหลังพิงเก้าอี้หนังราคาแพงด้วยความอ่อนล้า ใบหน้าแสดงออกถึงความหงุดหงิดงุ่นง่าน โดยที่บนโต๊ะทำงานหรูตอนนี้เต็มไปด้วยขวดบรั่นดีรสเข้
EP 67 ภาพฝันลวงตา@ลอนดอน ประเทศอังกฤษเอวานั่งยิ้มคนเดียวอยู่ตรงโต๊ะทำงานตัวเอง มือเรียวบรรจงจัดเรียงแฟ้มเอกสารอย่างตั้งใจ แม้หัวเข่าจะยังระบมจากการล้มชนขอบโต๊ะเมื่อวันก่อน แต่นั่นกลับไม่ได้ทำให้ความสุขในอกของเธอลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อยใบหน้าหวานจิ้มลิ้มขึ้นสีแดงระเรื่อยามนึกถึงใบหน้าคมคายของคิริว ผู้ชายที่ใคร ๆ ในบริษัทต่างก็เกรงกลัวและกล่าวขานว่าเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก‘เจ็บก็ดี จะได้จำแล้วเลิกซุ่มซ่ามซะที’คำพูดที่ฟังดูเหมือนต่อว่าดุด่า ทว่าน้ำเสียงทุ้มต่ำและแววตาคู่คมที่เต็มไปด้วยความอ่อนใจ ยังคงติดอยู่ในหัวใจของเธอไม่รู้ลืม ชายหนุ่มไม่ได้ตวาดขับไล่เธออย่างก้าวร้าวเหมือนวันแรก ๆ อีกต่อไปแล้ว แม้ปากเขาจะบอกว่าเอือมระอา แต่เธอก็สังเกตเห็นมุมอ่อนโยนที่คนอื่นมองไม่เห็นตัวเอวาเองก็แปลกใจว่าทำไมเธอถึงได้เอาแต่มองผู้ชายคนนี้ในแง่ดีเสมอมา สำหรับเธอ คิริวคือผู้ชายที่เพียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง ทั้งรูปร่างหน้าตาที่สง่างาม ความสามารถในการบริหารงานที่เด็ดขาด และความสุขุมนุ่มลึก ยิ่งได้ใกล้ชิด ได้เห็นมุมที่เขาผ่อนคลาย และ ลดเกราะป้องกันลง หัวใจดวงน้อยของเด็กสาววัยแรกแย้มก็ยิ่งสั่นไหวและแอบตกหลุมร
ตู๊ด.....ตู๊ด.....เสียงสัญญาณรอสายดังขึ้นยาวนาน ชายหนุ่มถือสายรอด้วยความใจเย็น ดวงตาคู่คมจับจ้องหน้าจอไม่คลาดสายตา ด้วยหวังว่าจะได้เห็นใบหน้าหวานและรอยยิ้มออดอ้อนที่เขาคิดถึงสุดหัวใจ ทว่าผ่านไปหลายนาทีก็ไม่มีใครรับสาย เสียงสัญญาณตัดดับลงพร้อมกับข้อความระบบที่แจ้งว่าปลายสายไม่ตอบรับฟึบมือหนากดโทรออกซ้ำอีกครั้ง ใบหน้าหล่อเริ่มขมวดคิ้วแน่นขึ้นเล็กน้อยด้วยความสงสัย ตู๊ด.....ตู๊ด.....ผลลัพธ์ยังคงเป็นเช่นเดิม ไม่มีคนรับสาย"หลับไปแล้วหรือเปล่านะ?" ชายหนุ่มพึมพำกับตัวเอง และคิดในแง่ดีว่าหนูดีอาจจะเผลอหลับไปแล้วเหมือนที่เคยทำบ่อย ๆ ก่อนจะใช้นิ้วหนาพิมพ์ข้อความส่งไปหาอีกฝ่ายด้วยความห่วงใย‘ตัวเล็กครับ เมื่อกี้พี่ติดงานนิดหน่อยเลยรับสายไม่ทัน หนูดีหลับแล้วใช่ไหมครับ?''ถ้าตื่นแล้วอย่าลืมทักหาพี่นะ คิดถึงนะครับ’ข้อความถูกกดส่งออกไป และจ้องมองหน้าจออยู่สักพัก บรรยากาศภายในห้องทำงานพลันเงียบสงบลงในขณะที่คิริวได้แต่นิ่งงันราวกับกำลังใช้ความคิดฟึบมือหนายกขึ้นลูบสร้อยคู่ที่สวมติดตัวไว้อย่างแผ่วเบาด้วยความโหยหา ก่อนจะหันกลับไปสนใจกองเอกสารบนโต๊ะทำงานต่อ โดยที่เขาไม่ทันรู้เลยว่าข้อความนั้นถูกส่
EP 66 สายที่ไม่ได้รับ@ประเทศไทย กรุงเทพมหานครความเงียบสงบภายในห้องนอนกว้างที่คอนโดหรู ยิ่งดึงให้บรรยากาศรอบกายดูอ้างว้างและหนาวจับใจ หนูดีนั่งขดตัวอยู่บนเตียง ร่างบางซูบผอมลงอย่างเห็นได้ชัด ดวงตากลมโตบวมช้ำจากการแอบร้องไห้ลำพังมาหลายคืน ติดต่อกันหลายสัปดาห์ ความกดดันและเรื่องหนักอกหนักใจที่เธอต้องเผชิญอยู่คนเดียวที่ไทย กำลังกัดกินหัวใจเธอจนบอบช้ำ ทว่ากลับไม่สามารถเอื้อนเอ่ยอะไรออกไปได้เลยสักคำเดียวฟึบมือเล็กที่สั่นระริกหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาถือเอาไว้ ในขณะที่หัวใจกำลังว้าวุ่นอย่างหนัก เธอแค่อยากได้ยินเสียงทุ้มอันอบอุ่น และคำปลอบประโลมจากคิริวเพื่อให้มีแรงอดทนต่อไปจนกว่าเขาจะกลับมาตู๊ด.....ตู๊ด.....@ลอนดอน ประเทศอังกฤษ"คีย์ข้อมูลตรงนี้สลับกันอีกแล้ว"เสียงทุ้มของคิริวเอ่ยขึ้นราบเรียบ ทว่าไม่ได้ดุดันก้าวร้าวเหมือนในวันแรก ๆ ร่างสูงในชุดเชิ้ตพับแขนยืนก้มมองเอกสารบนโต๊ะ โดยมีเอวานั่งยู่หน้าอยู่บนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม"ฮืออ ขอโทษค่ะคุณคิริว!""ฉันมัวแต่ดูตัวเลขงบประมาณเพลินไปหน่อย" เอวาทำหน้าเจื่อน ยกมือขึ้นเกาหัวแกรก ๆ พร้อมกับส่งรอยยิ้มแหย ๆ อย่างสำนึกผิด ท่าทางเงอะงะที่พยายามแก้ไขความผ







