เข้าสู่ระบบEP 83 คำขอร้องของคุณแม่23.00 น.@หอพักหน้ามหาวิทยาลัยบรรยากาศยามดึกตรงระเบียงทางเดินหน้าห้องพักเงียบสงบ หนูดีเดินถือถุงเอกสารและกระเป๋าเป้ใบโปรดกลับห้องพักด้วยท่าทางเหนื่อยล้าและอ่อนเพลียฟึบร่างบางหยุดยืนอยู่หน้าห้องพักหอพักเก่าของตัวเอง หอพักเล็ก ๆ แสนอบอุ่นที่เคยเป็นเซฟโซนของเธอแกร๊ก.....มือบางสแกนคีย์การ์ดแล้วผลักประตูเข้าไปด้านใน เสียงประตูบานเก่าปิดลงพร้อมกับความเงียบงันที่ถาโถมเข้ามาตุ้บหนูดีทิ้งกระเป๋าเป้และถุงเอกสารลงบนพื้นอย่างคนหมดแรง ก่อนจะค่อย ๆ ทรุดตัวลงนั่งบนพื้นข้างเตียง แล้วฟุบใบหน้าเนียนลงกับฟูกนอนหนานุ่ม ปล่อยให้ความว้าเหว่กัดกินหัวใจเงียบ ๆ เรียวนิ้วบางเอื้อมขึ้นสัมผัสปลาสเตอร์ที่ปิดทับบาดแผลตรงลำคอเบา ๆ ก่อนจะหลับตาลงแน่น หยาดน้ำตาใสร่วงหยดซึมลงบนผ้าปูที่นอน ภาพเหตุการณ์เมื่อสองเดือนก่อนพลันผุดขึ้นมาในหัว เหตุการณ์ที่เป็นจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง และเป็นสาเหตุจริง ๆ ที่ทำให้เธอต้องพยายามตัดขาดและขาดการติดต่อไปจากคิริว ภาพในวันนั้นยังคงชัดเจนราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน วันที่ ศศิ แม่ของคิริว เรียกเธอเข้าไปพบที่บ้านโดยที่คิริวไม่รู้เรื่องนี้เลย"หนูดีกลับไปเป็นแ
EP 82 ย้อนแย้ง@มุมม้านั่งหินอ่อน ข้างตึกคณะบริหารธุรกิจความเงียบสงบยามเย็นปกคลุมไปทั่วบริเวณม้านั่งหินอ่อนใต้ร่มไม้ใหญ่ หนูดีนั่งนิ่งทอดสายตามองหลอดยารักษาแผลเป็นเกรดพรีเมียมในมือ ถุงยาพลาสติกใบเล็กวางอยู่ข้างตัว หยาดน้ำตาที่เคยไหลเปรอะแก้มแห้งเหือดไปแล้ว ทว่าบาดแผลในหัวใจกลับยิ่งหยั่งลึกและส่งกลิ่นอายความเจ็บปวดออกมาไม่หยุด"ปากด่าว่าแก แต่กลับถ่อขี่มอเตอร์ไซค์ไปซื้อยาแพง ๆ มาให้เนี่ยนะ""โคตรย้อนแย้งเลย"ประโยคทิ้งท้ายของไอซ์ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว หนูดีแค่นยิ้มสมเพชตัวเองเบา ๆ นิ้วเรียวลูบไล้หลอดยาไปมาราวกับกำลังค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากดิบเถื่อนของคิริว"ถ้าพี่ทำแบบนี้ หนูดีจะตัดใจจากพี่ได้ยังไง....."19.00 น.@ร้านเหล้าหลังมหาวิทยาลัยเคร้ง!แก้วบรั่นดีเนื้อหนาถูกกระแทกลงบนโต๊ะกระจกอย่างแรงจนเหล้ากระฉอกเปรอะเปื้อน คิริวนั่งเอนหลังพิงโซฟาหนังสีดำด้วยท่าทางหงุดหงิดงุ่นง่านไม่หาย มือหนายกขึ้นเสยเรือนผมสีเข้มที่เคยเซตเป็นระเบียบยุ่งเหยิงจนไม่เป็นทรง เสื้อช็อปสีแดงเลือดหมูถูกถอดวางพาดไว้บนขอบโต๊ะ เผยให้เห็นร่างกำยำหุ่นดีของคิริวที่กำลังหอบหายใจแรงด้วยความหงุดหงิด ดวงตาคมกร
@มหาวิทยาลัยคณะบริหารธุรกิจหลังจากเสร็จจากซื้อยา ร่างสูงใหญ่ในชุดช็อปสีแดงเลือดหมูของคิริว ก็มุ่งมาที่คณะของหนูดีทันที ราวกับรู้ว่าคนตัวเล็กจะต้องกำลังรอยาทาแผลอยู่แน่ ๆตึก.....ร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาด้านในคณะหนูดีโดยไม่สนสายตาใคร ในมือหนากำถุงยาราคาแพงจากร้านขายยาหน้ามอไว้แน่น แววตาดุดันกวาดมองไปรอบ ๆ ด้วยความหวังว่าจะเจอหนูดี เขาเดินไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องเรียนของหนูดี ทว่า ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้ากลับทำให้ฝีเท้าของเขาต้องชะงักไป เลือดในกายพลันพลุ่งพล่านขึ้นมาถึงขีดสุดในพริบตาเดียว!ภาพของหนูดีที่กำลังนั่งอยู่บนโต๊ะ โดยมีเจมส์กำลังโน้มตัวเข้าไปใกล้เธอจนแทบจะชิดติดร่าง เพื่อช่วยแปะปลาสเตอร์ยาบริเวณลำคอที่มีรอยแผลแดงช้ำ!".....แม่ง!"เสียงทุ้มต่ำตวาดลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว เร็วกว่าความคิด คิริวพุ่งพรวดเข้าไปกระชากคอเสื้อของเจมส์อย่างแรงด้วยมือเดียว จนร่างของรุ่นน้องหนุ่มลอยกระเด็นถอยหลังไปชนกับโต๊ะอีกตัวเสียงดังสนั่นเคร้ง!"พี่คิริว!"เสียงอุทานตกใจของแก้ว โบว์ และไอซ์ดังประสานกันลั่นห้อง หนูดีผุดลุกขึ้นจากโต๊ะด้วยความตื่นตระหนก ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อเห็นสภาพดุดัน
@ห้องพยาบาลปัง!เสียงประตูห้องพยาบาลถูกผลักเปิดออก ร่างสูงใหญ่ในชุดช็อปสีแดงเลือดหมูของคิริวก้าวเข้ามาด้านในด้วยท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ ที่ไม่ค่อยสมกับมาดเฮดว้ากสุดโหดสักเท่าไหร่นัก ดวงตาคู่คมกวาดมองไปรอบห้องพยาบาลที่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่เลยนอกจากพยาบาลสาววัยกลางคนคนหนึ่งที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดยาในตู้"...................." พยาบาลสาวเงยหน้าขึ้นมองผู้มาใหม่ ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นว่าเป็นพ่อหนุ่มตัวตึงประจำคณะวิศวะที่หาตัวจับได้ยาก"เอ่อ.....ขอโทษครับ" คิริวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ติดจะห้วน ๆ และเกร็ง ๆ เล็กน้อย"มียาทาแก้ฟกช้ำกับยาทาแผลสดรอยขีดข่วนไหมครับ แบบทาแล้วไม่แสบผิว สูตรอ่อนโยน.....""หมดพอดีเลยจ่ะพ่อหนุ่ม ยาทาแผลใช้ไปกับเด็กปีหนึ่งเมื่อกี้นี้เอง" พยาบาลสาวมองสำรวจสภาพของคิริวแวบหนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ แล้วส่ายหน้า"ไม่มีเลยเหรอครับ?" คิริวถามย้ำด้วยน้ำเสียงร้อนรนขึ้นมาอย่างปิดไม่มิด"หมดเกลี้ยงจ่ะ""คงต้องออกไปซื้อที่ร้านขายยาใหญ่หน้ามอโน่นแหละ" พยาบาลสาวตอบหน้าตาย ก่อนจะเริ่มทำงานของตัวเองต่อคิริวเม้มปากแน่นอย่างขัดใจ ชายหนุ่มยืนลังเลอยู่ชั่วครู่ ดวงตาคมฉายแวว
"อย่ามาทำเป็นใส่ใจของไร้ค่าพวกนี้อีก""เพราะมันไร้ค่าแล้ว ก็เหมือนกับตัวเธอนั่นแหละ"ถ้อยคำเชือดเฉือนหัวใจถูกพ่นออกมาจากริมฝีปากของคนที่เธอรักสุดหัวใจ คิริวปรายตามองสร้อยที่แหลกบนพื้นด้วยความเย็นชา ก่อนที่สายตาคู่คมจะเผลอเลื่อนขึ้นไปสะดุดเข้ากับรอยแผลสีแดงเถือกบริเวณลำคอขาวของหนูดี ที่เกิดจากแรงกระชากและคมสร้อยบาดเมื่อครู่ตึก!รอยแดงช้ำเป็นทางยาวบนผิวเนียนละเอียดนั้นทำให้หัวใจแกร่งกระตุกวูบไปชั่วเสี้ยววินาที ความรู้สึกเจ็บแปลบแล่นขึ้นมาในอกราวกับถูกเข็มนับพันเล่มทิ่มแทง ทว่าความทิฐิและความกรุ่นโกรธที่อัดแน่นอยู่เต็มอกกลับดึงเขาให้รีบซ่อนแววตาร้าวรานนั้นไว้ภายใต้หน้ากากแห่งความไร้เยื่อใยอย่างรวดเร็ว"หึ....."คิริวแค่นเสียงหัวเราะในลำคอเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกผิดที่ตีรวนขึ้นมา ก่อนจะสะบัดหน้าหนีและสาวเท้าเดินเลี่ยงออกไปจากตรงนั้นอย่างไร้ความปรานี ทิ้งให้หนูดียืนเคว้งคว้างอยู่ตามลำพัง และค่อย ๆ ทรุดตัวลงไปเก็บสร้อยขึ้นมาถือไว้อย่างทะนุถนอม"หนูดี!""แกเป็นอะไรหรือเปล่า!"เสียงร้อนรนของแก้วดังขึ้น พร้อมกับร่างของแก้ว โบว์ และไอซ์ที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหาหลังจากเห็นเหตุการณ์ห่าง ๆ แก้วร
EP 81 ของไร้ค่าปึง!เสียงประตูกระจกห้องเรียนถูกผลักปิดกระแทกด้วยแรงอารมณ์ของคนที่เพิ่งเดินหนีออกมา คิริวสาวเท้ายาว ๆ ไปตามระเบียงทางเดินด้วยใบหน้าที่บึ้งตึง ไอความเย็นชาแผ่ซ่านรอบตัวจนรุ่นน้องที่เดินสวนทางมาต้องรีบหลบทางให้แทบไม่ทันฟึบมือหนาล้วงหยิบซองบุหรี่ขึ้นมาด้วยท่าทีหงุดหงิดระคนหัวเสีย ก่อนจะก้าวตรงไปยังมุมอับหลังตึกคณะที่เป็นพื้นที่ประจำสำหรับหลบมาสูบบุหรี่แก้เครียด"ฟู่....."คิริวอัดบุหรี่เข้าปอดอย่างรีบร้อน ก่อนจะพ่นควันสีเทาจาง ๆ ออกมาทางริมฝีปากหยักหนาที่เม้มเข้าหากันแน่น ภาพคำพูดกวนประสาทของก๊อตยังคงวนเวียนหลอกหลอนอยู่ในโสตประสาท'ผู้หญิงเขาก็ต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเองปะวะ''สู้เลิกรักแล้วไปเจอคนเพียบพร้อมกว่า มันก็ถูกต้องแล้วนี่หว่า'กรอด!สันกรามแกร่งบดเข้าหากันจนขึ้นสันนูน ความเจ็บปวดร้าวรานและความโกรธตีรวนขึ้นมาในอกจนหายใจแทบไม่ออก เขาพ่นควันบุหรี่ระบายความอัดอั้นออกมารอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ ตลอดสองสัปดาห์ที่ผ่านมานี้ร่างกายและจิตใจของเขาถูกแผดเผาด้วยไฟแห่งความหึงหวงและความแค้นจนแทบจะเป็นบ้า จนเหมือนเกือบจะเสียสติไปแล้วฟึบทว่าในจังหวะที่คิริวกำลังจะยกบุหรี่







