Masukสำนักงานใหญ่ ZHAN
สถานการณ์ภายในสำนักงานใหญ่ของโรงภาพยนตร์ ZHAN วันนี้ค่อนไปทางชุลมุนวุ่นวายเพราะทุกคนต่างง่วนอยู่กับการต้อนรับผู้อำนวยการคนใหม่ ซึ่งจะเข้ารับตำแหน่งในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้
และด้วยข่าวลือที่ว่าผู้อำนวยการผู้นี้เป็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาดูดีไร้ที่ติ อีกทั้งยังมากไปด้วยความสามารถในขณะที่อายุยังน้อย เช่นนั้นจึงส่งผลให้พนักงานทั้งบริษัทต่างพากันตั้งหน้าตั้งตารอพบกับบุคคลดังกล่าวด้วยความตื่นเต้น
ไม่เว้นแม้แต่ลูกสาวคนเล็กของท่านประธานบริษัทที่ดูเหมือนจะให้ความสนใจกับเรื่องที่ว่าอยู่มากพอสมควร ทว่าโชคดันไม่เข้าข้างเมื่อจู่ ๆ ก็ดันมีงานด่วนที่ต้องไปสะสางเสียอย่างนั้น
“พ่อคะให้คนอื่นไปแทนน้ำไม่ได้เหรอ” หญิงสาวโอดครวญพลางยื่นข้อเสนอเผื่อผู้เป็นพ่อจะเปลี่ยนใจยอมให้เธอได้อยู่เชยชมใบหน้าของผู้อำนวยการคนใหม่ ซึ่งใครต่อใครต่างก็กล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่าช่างหล่อเหลาเอาการยิ่งนัก
“ใครล่ะ” คุณสันติพ่อของเธอซึ่งควบตำแหน่งประธานบริษัทสำนักงานใหญ่ของโรงภาพยนตร์แห่งนี้เอ่ยถามลูกสาวด้วยเสียงเรียบนิ่ง
“ก็เก้าไง เก้าน่าจะว่างนะคะ” ในเมื่อเสนอชื่อของเพื่อนร่วมงานถึงเพียงนี้แล้ว อย่างไรพ่อของเธอต้องจำยอมทำตามความต้องการอย่างแน่นอน ทว่าเธอกลับคิดผิดอย่างมหันต์
“อืม งั้นก็ไปด้วยกันนั่นแหละ”
“แต่พ่อคะ!”
“ไปทำงานได้แล้ว พ่อนัดลูกค้าไว้ให้เก้าโมงตรงอย่าทำให้บริษัทเราเสียชื่อล่ะ”
“ค่ะ งั้นสายน้ำขอตัวนะคะ”
ท้ายที่สุดก็จำยอมยกธงขาวพ่ายแพ้ให้แก่ผู้เป็นพ่ออย่างเลี่ยงหลีกไม่ได้
กลับกลายเป็นว่าวันนี้เจ้าหล่อนต้องออกไปคุยงานกับลูกค้าแทนการต้อนรับผู้อำนวยการคนใหม่อย่างเสียดาย แต่ต่อให้จะไม่ได้พบหน้าอีกฝ่ายในเร็ววัน แต่ถึงกระนั้นบุคคลดังกล่าวก็ได้ชื่อว่าเป็นพนักงานบริษัทแห่งนี้ไปแล้ว สักวันทั้งคู่ก็ต้องเผชิญหน้ากันอยู่ดี
ไม่นานทั้งสายน้ำและเก้าก็ลงมาถึงด้านล่างบริเวณหน้าสำนักงานใหญ่ ทั้งคู่สับฝีเท้าไปยังลานจอดรถซึ่งอยู่ไม่ไกลมากนัก
ใบหน้าแย้มยิ้มในยามที่สนทนากับคนข้าง ๆ บ่งบอกว่าทั้งสองสนิทสนมกันเป็นอย่างดี แน่นอนว่าการกระทำของพวกเขาได้ตกอยู่ในสายตาของใครบางคนที่นั่งอยู่เบาะด้านหลังของรถหรูคันปริศนา
“จอดก่อน”
คนขับรีบเหยียบเบรกกะทันหันตามคำสั่งของผู้เป็นนายที่จู่ ๆ ก็เอ่ยประโยคต่อมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
“โตขึ้นเยอะเลยแฮะ” เสียงเรียบนิ่งว่าพลางเพ่งเล็งสายตาไปยังร่างเล็กของหญิงสาวที่ดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลงไปจากเมื่อก่อนอยู่มากโข
“คุณชายหมายถึงใครเหรอครับ” อินสารถีส่วนตัวเอ่ยถามผู้เป็นนายด้วยความสงสัย หากแต่ร่างสูงที่นั่งอยู่เบาะหลังกลับทำเมินแล้วเปลี่ยนประเด็นแทน
“คืนนี้มึงช่วยจัดหาสถานที่กินเลี้ยงให้กูหน่อยแล้วกัน เข้ารับตำแหน่งทั้งทีคงต้องซื้อใจพนักงานบริษัทนี้กันหน่อย”
“ได้ครับคุณชาย”
การต้อนรับผู้อำนวยการคนใหม่ถือว่าผ่านพ้นไปได้ด้วยดี คงเป็นเพราะอีกฝ่ายยังอายุน้อยประกอบกับมีเครื่องหน้าอันหล่อเหลาไร้ที่ติ จึงสามารถดึงดูดความสนใจจากพนักงานหญิงซึ่งพากันกรี๊ดกร๊าดราวกับเจอศิลปินชื่อดังก็ไม่ปาน
เว้นก็เสียแต่สายฟ้าที่มีสีหน้าแสดงออกชัดเจนว่าไม่ได้ยินดีหรือยินร้ายกับการปรากฏตัวของผู้อำนวยการท่านนี้เลยแม้แต่น้อย
หลังจากพิธีต้อนรับเป็นอันเสร็จสิ้น คณะกรรมการบริหารทุกคนต่างก็แยกย้ายกลับไปทำหน้าที่ของตนเอง มีเพียงสายฟ้าที่เดินนำผู้อำนวยการท่านใหม่ไปยังห้องทำงานซึ่งถูกตระเตรียมเอาไว้แล้วเรียบร้อย
ชายหนุ่มทั้งสองก้าวเท้าไปตามโถงทางเดินด้วยบรรยากาศอึมครึม ก่อนท้ายที่สุดจะเป็นร่างสูงซึ่งเดินตามหลังมาติด ๆ เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้น
“ผอ.พงศ์นภดลดูเหมือนจะได้ค่อยยินดีกับการรับตำแหน่งของผมเลยนะครับ”
“พูดอะไรอีกล่ะครับ ผมจะไม่ยินดีกับคนที่พ่อผมเลือกมาเองกับมือได้ยังไงกัน” ว่าพลางเอื้อมมือไปเปิดประตูบานหรู ก่อนจะแทรกกายเข้าไปในห้องทำงานเพื่อแนะนำให้กับผู้อำนวยการท่านใหม่ “นี่เป็นห้องทำงานของผอ.ดิฐวัฒน์นะครับ ทุกอย่างถูกจัดเตรียมตามที่คุณได้ร้องขอมาก่อนหน้านี้แล้วครับ”
“ครับขอบคุณครับ”
“ถ้าผอ.ดิฐวัฒน์ต้องการอะไรเพิ่มเติมก็สามารถแจ้งได้เลยนะครับ”
“ครับ งั้นผมขอตอนนี้เลยแล้วกัน ผมอยากให้ผู้จัดการฝ่ายการตลาดมาทำหน้าที่เลขาให้ผมน่ะครับ ผอ.พอจะจัดการให้ผมได้ไหม”
“....” ไร้เสียงตอบกลับจากสายฟ้าที่ทำเพียงขบกรามจนขึ้นเป็นสัน มือหนาทั้งสองข้างกำแน่นเพื่อระบายโทสะในอกซึ่งเริ่มก่อเกิดความไม่พอใจเต็มประดา
เพียงแค่เลขาส่วนตัวเหตุใดเขาจะจัดหาให้ไม่ได้ หากแต่ผู้จัดการฝ่ายการตลาดที่อีกฝ่ายเอ่ยปากร้องขอนั่นคือน้องสาวในสายเลือดของเขานั่นเอง จึงไม่แปลกที่สายฟ้าจะต้องคิดไตร่ตรองมากเป็นพิเศษ
“เอาไว้ผมจะเก็บไปพิจารณาดูก่อนนะครับ อย่างไรเดี๋ยวจะแจ้งให้ผอ.ดิฐวัฒน์ทราบอีกครั้ง”
“หวังว่าจะไม่มีปัญหาอะไรนะครับ เพราะดูเหมือนท่านประธานจะถูกใจผมไม่เบาเลย” มิวายหยิบยกผู้มีนำอาจเหนือกว่าขึ้นมาข่มขู่เพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการอีกต่างหาก
“ครับ ผอ.พักผ่อนเถอะครับผมขอตัวเลยก็แล้วกัน” ว่าจบก็ปลีกตัวออกจากสถานการณ์ชวนหงุดหงิดใจไปในทันที
ทิ้งให้ผู้อำนวยการดิฐวัฒน์อยู่เพียงลำพัง ก่อนรอยยิ้มร้ายกาจจะผุดขึ้นบนเครื่องหน้าคมคาย รู้สึกสนุกกับเกมที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้
“ชักจะสนุกแล้วสิ”
ตอนพิเศษ 3 ครอบครัวสมบูรณ์แบบ - จบบริบูรณ์สี่ปีต่อมา“ไม่ได้การแล้ว ทำไมมึงไม่เตือนกูวะไอ้อิน”ตึก!ตึก!ตึก!เสียงทุ้มตวาดดังสนั่นลั่นไปถึงหูของเหล่าลูกน้องชายชุดดำที่ยืนอยู่ในละแวกนั้นให้พากันสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงฝีเท้าหนัก ๆ วิ่งไปยังโรงจอดรถโดยมีใบหน้าตื่นตระหนก พลอยให้ลูกน้องคนสนิทใจหายถึงขนาดที่รีบวิ่งตามผู้เป็นนายไปติด ๆกระทั่งร่างสูงของแผ่นดินขึ้นไปประจำตำแหน่งสารถี อินถึงได้ปริปากถามด้วยความร้อนรนใจ“คุณชายมีอะไรหรือเปล่าครับ”“มึงลืมแล้วเหรอวันนี้กูต้องไปรับลูกชาย ไปช้าแบบนี้น้องปืนคงจะน้อยใจจนร้องไห้ขี้มูกโป่งไปแล้วมั้ง ถ้าลูกกูงอน กูจะหักเงินเดือนมึงไอ้อิน”ว่าจบก็เหยียบคันเร่งเคลื่อนตัวรถออกจากจุดจอดไปด้วยความเร็วสูงมุ่งหน้าไปรับภรรยาที่ร้านเสริมสวยเพื่อไปรับลูกชายที่โรงเรียนเตรียมอนุบาลด้วยกัน ทิ้งให้ลูกน้องคนสนิทได้แต่ยืนเกาหัวงุนงงว่าตัวเขาผิดอะไรกับเหตุการณ์ในครั้งนี้โรงเรียนวัดเจ้าหนูน้อยที่บิดากำลังเป็นกังวลห่วงว่าลูกชายตัวเล็กจะร้องไห้เพียงเพราะผู้เป็นพ่อมารับช้ากว่าเวลาเลิกเรียนไปมากโข ทว่าความเป็นจริงกลับตรงกันข้าม เพราะเจ้าปืนไม่ได้สนใจ
ตอนพิเศษ 2 อิจฉาคู่อริทางใจสำนักงานใหญ่ ZHANนานหลายนาทีเสียแล้วที่ร่างเล็กของสายน้ำเดินวนไปมาราวกับหนูติดจั่นก็ไม่ปาน อีกทั้งใบหน้ายังฉายชัดถึงความกังวลจนคนมองนึกเป็นห่วงจนต้องเอ่ยปากถาม“หนูเป็นอะไรคะ มีเรื่องอะไรที่เฮียพอช่วยได้ก็บอกได้เลยนะ” ด้วยเพราะกลัวว่าภรรยาสุดสวยจะกักเก็บความเครียดไว้จนอาจจะส่งผลต่อเจ้าตัวน้อยในครรภ์เอาได้ เขาจึงอยากแบ่งเบาความหนักอึ้งเหล่านั้น แม้จะไม่รู้ถึงสาเหตุอันแท้จริงที่ทำให้คนสวยต้องกังวลใจถึงเพียงนี้ก็ตามแต่แล้วความสงสัยทั้งหมดก็เป็นอันคลี่คลายเมื่ออีกฝ่ายจำยอมบอกความจริงที่เขาไม่อยากได้ยินมันมากที่สุดในตอนนี้“น้ำติดต่อเก้าไม่ได้เลย”แผ่นดินทำได้เพียงกลอกตามองบนนึกเอือมระอาขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ หากรู้ว่าสิ่งที่ทำให้เธอเครียดเป็นเพราะไอ้คนพรรค์นั้นมีหรือที่เขาจะยื่นมือเข้าช่วยเหลือคิดได้ดังนั้นจึงเอ่ยตอบแบบส่ง ๆ“มันก็คงจะไปติดสาวที่ไหนแหละมั้ง”“เก้าไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย”“.....” ประโยคดังกล่าวมันพลอยให้คนฟังรู้สึกอิจฉาขึ้นมาทันที ไม่รู้ว่าไอ้หน้าหมานั่นมันทำบุญด้วยอะไรถึงได้มีคนเป็นห่วงเป็นใยถึงขั้นอยู่ไม่สุข หนำซ้ำคนคนนั้นยังเป็นภรรยาของเขาอี
ตอนพิเศษ 1 เติมความรัก NCบนเตียงนอนนุ่มบัดนี้ถูกจับจองจากคนทั้งสองที่กำลังร่วมกันบรรเลงบทรักอันแสนเร่าร้อนหลังจากห่างหายไม่ได้ปลดปล่อยความสุขมาอย่างยาวนานบรรยากาศภายในห้องระอุไปด้วยไฟราคะที่โหมกระหน่ำเรือนร่างเปลือยเปล่าทั้งสองจนแทบมอดไหม้ไม่เหลือชิ้นดีความเร่าร้อนทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ พลอยให้หยาดเหงื่อเม็ดโตหลั่งไหลโซมกาย ช่างสวนทางกับอุณหภูมิภายในห้องที่ค่อนไปทางเย็นยะเยือกเสียมากกว่า“อื้อ~”เสียงครางหวานหูดังระงมไปทั่วทั้งห้อง ก่อนจะตามมาด้วยเรียวมือสวยจัดการขยุ้มกลุ่มผมบลอนด์สว่างพลางกดจิกเข้าหาตัว บ่งชัดถึงความต้องการในกายที่มีมากล้นเสียจนไม่สามารถควบคุมสติได้อีกต่อไปแผ่นดินที่เห็นเช่นนั้นก็ไม่รอช้ารีบเร่งจังหวะรัวลิ้นใส่กลีบกุหลาบสลับกับดูดเม้มส่วนอ่อนไหวหนักหน่วง จนเจ้าของมันต้องแอ่นหน้าท้องพร้อมทั้งถ่างขาออกกว้างตอบรับสัมผัสอันแสนวาบหวามนี้ด้วยความเต็มใจ“มะ...ไม่ไหวแล้ว น้ำจะเสร็จ อื้อ~”ด้วยเพราะถูกปรนเปรอความสุขอย่างต่อเนื่องไม่มีขาด จึงส่งผลให้ความเสียวสะท้านพลุ่งพล่านไปทั่วทั้งกาย จนท้ายที่สุดก็ไม่สามารถอดกลั้นมันได้ไหว ร่างเล็กเกร็งกระตุกปลดปล่อยหยาดน้ำหวานออกมา
คุณแฟนเก่า 51 บทส่งท้าย“ตามสบายเลยลูก วันนี้แม่สั่งอาหารที่หนูชอบมาให้เยอะเลย ทานเยอะ ๆ นะจะได้แข็งแรงทั้งแม่ทั้งลูก....อุ๊บ!”ประโยคที่หลุดออกจากปากของคุณจันทราภาเรียกให้ทุกคนบนโต๊ะอาหารต้องหันขวับมายังตนกันอย่างไม่ได้นัดหมาย รวมไปถึงสายน้ำที่ดูเหมือนว่าจะตกใจมากกว่าใครอื่น ถึงขนาดที่นั่งนิ่งพลางเบิกตาโพลงยิ่งกว่าไข่ห่านเพราะไม่คาดคิดว่าแผ่นดินจะใจกล้าบอกเรื่องตั้งครรภ์กับทุกคนโดยไม่ปรึกษาเธอเลยสักคำคิดได้ดังนั้นจึงมองค้อนไปยังตัวต้นเหตุที่ไม่ได้สะทกสะท้านเลยสักนิด หนำซ้ำยังทำเมินแล้วเลือกตักอาหารใส่จานของสายน้ำสลับกับตักเข้าปากตนเองเคี้ยวตุ้ย ๆ อย่างเอร็ดอร่อยอีกต่างหากซึ่งสายน้ำก็ไม่อยากตำหนิอีกฝ่ายต่อหน้าผู้ใหญ่เพราะกลัวจะเสียมารยาท เช่นนั้นเธอจึงเลือกที่กักเก็บมันเอาไว้เสียก่อน“กินเยอะ ๆ นะลูก ไม่ได้เจอกันนานผอมลงไปเยอะเลยนะเราอะ แผ่นดินแกเลี้ยงลูกฉันอด ๆ อยาก ๆ เหรอฮะ!” ประโยคหลังคุณจันทราภาหันไปแผดเสียงใส่ลูกชายที่ได้แต่กลอกตามองบนเอือมระอากับผู้เป็นแม่ ทำเหมือนว่าเขาเป็นคนอื่นคนไกลทั้งที่เป็นลูกในไส้แท้ ๆแต่ก็ไม่คิดโกรธเคืองใด ๆ ดีเสียอีกที่ผู้เป็นแม่เอ็นดูคนที่ตนรัก ต่อใ
คุณแฟนเก่า 50 เริ่มนับหนึ่งใหม่อีกครั้ง“เรื่องที่พ่อฉันบังคับให้เราเลิกกัน”“เธอรู้?”“ฉันถามว่าทำไมนายถึงไม่บอกฉัน ทำไมต้องปิดบังฉันด้วย”“.....” แผ่นดินนิ่งเงียบไปชั่วขณะ ใช่ว่าเขาอยากปิดบังเสียเมื่อไหร่ เพียงแต่ไม่รู้ว่าต้องเริ่มเล่าจากตรงไหนก่อนดี เพราะเขาเองก็เพิ่งจะรับรู้ความจริงจากปากประธานสันติไม่ต่างจากสายน้ำเลยสักนิด แต่แล้วก็จำยอมพูดความจริงในส่วนของตนให้สายน้ำได้ฟัง “เฮียก็เพิ่งรู้เหมือนกันว่าทั้งหมดมันเป็นแผนของพ่อหนู ตอนนั้นเฮียคิดว่าหนูจะทิ้งเฮียไปหมั้นกับผู้ชายคนอื่นจริง ๆ เฮียก็เลยทำตัวแย่ ๆ ใส่หนู เฮียขอโทษนะ”“เฮ้อ เข้าใจผิดกันทุกคนเลยสินะ พ่อนะพ่อ” มือบางยกขึ้นกุมขมับรู้สึกปวดหัวกับการกระทำของพ่อตัวเองเสียเหลือเกิน ในเมื่อแผ่นดินพูดมาเช่นนี้ นั่นก็เท่ากับว่าทุกอย่างที่ผ่านมาล้วนแล้วแต่เป็นแผนการของผู้เป็นบิดาทั้งสิ้น คิดมาถึงตรงนี้ก็ได้แต่ถอนหายใจยาวเหยียดอย่างเหนื่อยหน่าย ไม่คาดคิดว่าพ่อของตนจะเห็นแก่เงินถึงขนาดที่ต้องทำลายความสัมพันธ์ระหว่างตนและแผ่นดินได้ลงคอแต่ถึงอย่างนั้นก็พอจะเข้าใจเจตนาของผู้เป็นพ่อซึ่งคงคิดว่าเส้นทางที่เลือกนั้นอาจจะเป็นทางที่ดีที่สุดสำหร
คุณแฟนเก่า 49 ยอมแล้วครับ“คุณพ่อยกโทษให้ผมได้ไหมครับ” ครานี้เขาเงยหน้าขึ้นมาเผชิญกับว่าที่พ่อตากันอย่างซึ่ง ๆ หน้า ยิ่งเห็นอีกฝ่ายมีท่าทีอึกอักราวกับจะไม่ให้อภัยกันง่าย ๆ ยิ่งทำให้เขาใจเสียเพราะคิดไปว่าคงจะไม่ได้รับโอกาสอีก “จะให้ผมทำอะไรก็ได้ครับ ผมยอมทุกอย่าง ขอแค่คุณพ่ออนุญาตให้ผมกับสายน้ำคบกันก็พอครับ”“จะให้ผมทำอะไรก็ได้ครับ ผมยอมทุกอย่าง ขอแค่คุณพ่ออนุญาตให้ผมกับสายน้ำคบกันก็พอครับ”หารู้ไม่ว่าที่คุณสันตินิ่งเงียบอยู่นั้นเป็นเพราะสรรพนามที่อีกฝ่ายใช้เรียกตนมันช่างไม่คุ้นหูเสียจนรู้สึกแปลก ๆ ประกอบกับแววตาคู่คมที่กำลังฉายชัดถึงการอ้อนวอน มันพลอยให้คนมองแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตนเองว่าทายาทมาเฟียเช่นแผ่นดินจะยอมทำเรื่องขายขี้หน้าโดยไม่อายสายตาพวกเขาเลยแม้แต่น้อยส่วนประธานสันติเองก็ไม่ได้ใจจืดใจดำถึงกับจะปิดกั้นเด็ก ๆ ทั้งสองเสียเมื่อไหร่ เพียงแต่เขาแค่อยากจะลองใจว่าที่ลูกเขยจึงวางมาดทำทีเป็นเอ่ยถามเสียงแข็ง“แล้วถ้าฉันไม่อนุญาตล่ะ?”“ว่าไงนะครับ”“ถ้าฉันไม่อนุญาตให้นายคบกับลูกสาวฉัน นายจะทำยังไง” คุณสันติเอ่ยย้ำถามเป็นครั้งที่สองพลางหรี่ตามองอีกฝ่ายเพื่อหวังจับพิรุธ หากแต่คำพูดต่อ
คุณแฟนเก่า 5 ยั่วยวน“ช่วยนั่งนิ่ง ๆ ทีเถอะว่ะ” ว่าพลางขบกรามแน่นเพื่อระงับความรู้สึกบางอย่างในกายที่ไวต่อสัมผัสเสียเหลือเกินแต่ดูท่าแล้วคนเมาไม่คิดจะฟังคำพูดของเขาเสียด้วยซ้ำ กลับกันดันดื้อดึงขยับโยกสะโพกหนักหน่วง ส่งผลให้ส่วนกลางกายของคนทั้งคู่บดเบียดกันไปมาชนิดที่ว่าแทบควบคุมเลือดลมในกายเอาไว้ไ
คุณแฟนเก่า 4 พบกันอีกครั้งคลับชื่อดังบรรยากาศภายในโซน VIP ชั้นสองเต็มไปด้วยความครึกครื้นจากเสียงพูดคุยของพนักงานบริษัทโรงภาพยนตร์ ZHAN ที่ถือโอกาสจัดงานเลี้ยงต้อนรับผู้อำนวยการคนใหม่ หากแต่เจ้าตัวกลับออกปากว่าจะเป็นฝ่ายจ่ายค่าเสียหายในค่ำคืนนี้ สามารถปลดปล่อยได้เต็มที่โดยไม่ต้องเกรงใจแน่นอนว่าก็
คุณแฟนเก่า 2 หลานชายสุดที่รักของคุณปู่คฤหาสน์ตระกูลพชรสกุลกิจการปรากฏตัวของทายาทเพียงคนเดียวในตระกูลสร้างความแปลกประหลาดใจให้แก่ผู้เป็นบิดา รวมไปถึงเหล่าแม่บ้านต่างก็พากันตื่นตาตื่นใจ กว่าจะได้พบหน้าของคุณชายสักหนก็ทำเอาแทบลืมเลือนกันเลยทีเดียวและดูเหมือนคนที่จะตื่นเต้นมากกว่าใครอื่น คงหนีไม่พ้น
คุณแฟนเก่า 1 ผู้อำนวยการคนใหม่“เอ่อ...คุณคะ ฉันขอซื้อบุหรี่ต่อสักมวนจะได้ไหมคะ?” ขณะเอ่ยปากถามก็พยายามเพ่งเล็งสายตาไปยังชายหนุ่มเบื้องหน้าอย่างพินิจพิจารณา ทั้งที่เธอกำลังพูดคุยกับเขาอยู่แท้ ๆ แล้วเหตุใดถึงยังยืนหันหลังอยู่อย่างนั้นกระทั่งแสงไฟจากสปอตไลต์จากตึกข้าง ๆ สาดส่องผ่านทัศนวิสัยเบื้องหน้






![มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
