Novels by photikatthanapak

ตอนพิเศษ 3 ง้อสุดหล่อกว่านักรบจะหลีกหนีออกมาจากสถานการณ์ชวนขนหัวลุกได้สำเร็จก็ใช้เวลานานพอสมควร เพราะเจ้าหนูริซซี่เอาแต่วอแวกอดเขาแน่นยิ่งกว่าตุ๊กแกเกาะผนังห้องเสียอีก หนำซ้ำไอ้เพื่อนตัวดีทั้งสองมันยังเอาแต่ยืนหัวเราะสะใจไม่คิดช่วยเหลือทั้งที่นักรบแทบจะร้องไห้อยู่เต็มแก่รวมถึงคนตัวเล็กที่ดูเหมือนจะอยู่เบื้องหลังของเรื่องทั้งหมด เธออมยิ้มเป็นเชิงล้อเลียนแฟนหนุ่มที่นั่งอยู่เบาะคนขับ ซึ่งนั่งทำหน้าบึ้งไม่ยอมเคลื่อนตัวรถออกจากลานจอดหน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์เสียที“พี่นักรบงอนเดียร์เหรอคะ” ใบหน้าสวยซบลงอกแกร่งพลางใช้น้ำเสียงหวานหูเพื่อจงใจออดอ้อนแฟนหนุ่มเป็นการไถ่โทษส่วนนักรบก็แอบลอบยิ้มในใจ โอกาสดี ๆ เช่นนี้ไม่ได้มีบ่อย ๆ หากปล่อยให้หลุดมือไปก็ดูจะโง่เกินคน เขาปั้นหน้าเศร้าราวกับรู้สึกเสียใจในเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น “พี่มีสิทธิ์โกรธเราด้วยหรอครับ”“โอ๋เอ๋ ๆ วันนี้มีคนแก่งอนแฮะ ขอโทษได้ไหมคะสุดหล่อของเดียร์~” ใบหน้างามเคลื่อนขึ้นคลอเคลียบริเวณลำคอแกร่ง จงใจพ่นลมร้อนเป่ารินรดผิวเนื้อสร้างความวาบหวิวให้แก่ร่างสูงซึ่งการกระทำสุดแสนน่ารักของเธอก็ชวนให้เขานึกชอบใจอยู่ไม่น้อย แต่ถึงอย่างนั้นก็ยัง

ตอนพิเศษ 2 หวงหึงไม่เข้าเรื่องหนุ่มวิศวะสาวเท้าเข้ามาในห้องเรียนของเด็กปีสองคณะบริหารธุรกิจ ไม่สนใจเลยว่ามีสายตาหลายสิบคู่จากนักศึกษารุ่นน้องกำลังมองมายังพวกเขาด้วยความแปลกใจกันแทบทุกคนและสิ่งที่ทำให้ทุกคนถึงกับต้องขมวดคิ้วนั่นก็คือไอ้ผ้าคลุมที่ปกปิดใบหน้าอันหล่อเหลาเอาไว้ราวกับโจร หากไม่มีเครื่องแบบนักศึกษาที่สวมอยู่เกรงว่าอาจารย์ประจำวิชาคงต้องโทรแจ้งตำรวจข้อหามีโจรบุกเข้ามาถึงในห้องเรียนทั้งสามหนุ่มเลือกนั่งเก้าอี้เยื้อง ๆ กับคนตัวเล็กที่กำลังตั้งอกตั้งใจเรียนอยู่เบื้องหน้าทว่าไม่ทันไรใบหน้าสวยกลับหันขวับมองมายังหนุ่ม ๆ และแน่นอนว่าเธอเองก็จำคนรักได้แม่น “พี่นักรบ มาทำอะไรที่นี่คะแล้วปิดหน้ากันทำไม”“เอ่อ....” ทั้งที่คิดว่าตัวเองแนบเนียนแล้วแท้ ๆ แต่ก็ยังไม่รอดพ้นสายตาของคนรักอีกอยู่ดี มือหนาค่อย ๆ เปิดผ้าคลุมหน้าออก ขณะที่ในหัวก็พยายามคิดหาข้ออ้างไปด้วย จู่ ๆ ความคิดชั่ว ๆ ก็ผุดเข้ามาในหัวเรียกให้เขาต้องหันมองไปยังไอ้แผ่นดินพลางกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ “พี่พาไอ้แผ่นดินมันมาหาเมียมันน่ะ ไม่ได้ตั้งใจมาหาเราเลยนะ”“ฮะ!” ทันทีที่ไอ้เพื่อนตัวดีโยนความผิดมาให้ก็ทำเอาเจ้าตัวถึง

ตอนพิเศษ 1 หวงเมียหนึ่งปีต่อมาหลังจากที่เปิดเผยสถานะคบหาดูใจกันได้ไม่นาน ทั้งคู่ก็ตัดสินใจเข้าสู่พิธีหมั้น ผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายต่างก็ดีใจในที่สุดลูก ๆ ของตัวเองก็เป็นฝั่งเป็นฝา อีกทั้งคู่ครองนั้นยังเป็นคนที่พวกท่านต่างไว้ใจ โดยเฉพาะคุณณรงค์ที่ดูจะภูมิใจในตัวลูกเขยคนนี้เสียเหลือเกินจากที่เมื่อก่อนไม่ค่อยสนิทสนม ทว่าตอนนี้กลับพูดคุยกับแทบทุกเรื่อง ซึ่งหนึ่งในนั้นรวมเรื่องของลูกสาวท่านด้วย แน่นอนว่ามันหนีไม่พ้นเรื่องที่มีหนุ่ม ๆ มาคอยวอแวไม่เว้นแต่ละวัน ทั้งที่นักรบก็ประกาศชัดเจนแล้วว่านาเดียร์คณะบริหารธุรกิจปีสองคือว่าที่เมียของลูกผู้บริหารมหาวิทยาลัยแห่งนี้แต่ไอ้พวกที่ไม่รู้จักรักตัวกลัวตายก็ยังดื้อดึงตามจีบเมียเขาอยู่เรื่อยมา จนไม่อาจปล่อยให้คนสวยคาดสายตาไปได้ พยายามหาโอกาสไปนั่งเฝ้าเมียสุดที่รักอยู่ทุกวี่วัน ซึ่งก็โดนเธอตำหนิทุกวันอีกเหมือนกัน ลำบากพ่อตาต้องไปเกลี้ยกล่อมลูกสาวตัวเองว่าอย่าบ่นลูกเขยของท่านมากนัก หากวันดีคืนดีเจ้านักรบน้อยใจจนคิดสั้นขึ้นมาแล้วจะทำอย่างไรส่วนนาเดียร์ที่ถูกผู้เป็นพ่อพูดกรอกหูอยู่บ่อย ๆ ก็นึกเบื่อหน่าย สุดท้ายก็ไประบายความโมโหลงที่นักรบอีกเช่นเคย รว

ตอนที่ 33 บทส่งท้าย NC“ขอเอาเลยได้ไหม ค...พี่แข็งไม่ไหวแล้ว” ราวกับไม่ใช่ประโยคคำถาม เพราะทันทีที่เอ่ยมือหนาก็จัดการรูดชักท่อนเอ็นที่พองตัวเต็มที่เพื่อเตรียมความพร้อมก่อนทำกิจกรรมอันแสนพิศวาสในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้านี้มือหนาจับเรียวขาเล็กถ่างออกให้กว้างมากที่สุด เตรียมจะสอดใส่แก่นกายเข้าช่องทางรัก ทว่าดันถูกมือเล็กดันแผงอกแกร่งเอาไว้เสียก่อน“พี่นักรบไม่ใส่ถุงยางเหรอ”“ถุงพี่หมด”“โกหก” เธอรีบเอ่ยสวนอย่างไม่ต้องคิดกันเลยทีเดียว เสืออย่างเขามีเหรอที่ถุงยางอนามัยจะขาดมือ นอกเสียจากว่าจะไม่อยากใส่เท่านั้นเอง ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลก็ล้วนแล้วแต่เป็นความจริงใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหา พลางถูไถปลายจมูกกับคนตัวเล็กเพื่อหวังจะออดอ้อน “พรุ่งนี้พี่ไปซื้อยาให้ ได้ไหมครับ”“ไม่เอา”“เดียร์ไม่ไว้ใจพี่เหรอ” สีหน้าไม่สู้ดีของอีกฝ่ายมันบ่งบอกได้อย่างชัดเจนเลยว่าเธอกำลังเป็นกังวลในตัวเขา ก็ถูกของเธอเพราะก่อนหน้านี้เขาค่อนข้างมีหญิงสาวคอยปรนนิบัติเรื่องบนเตียงไม่ขาด แต่ทว่าที่ผ่านมาก็รู้จักป้องกันใส่ถุงยางอนามัยทุกครั้งอย่างไม่พลาด เนื่องจากไม่เคยคิดจะจริงจังกับหญิงสาวเหล่านั้น แต่สำหรับคนตรงหน้านี้เขาอ

ตอนที่ 32 พี่รักเรา NC“พี่รักเรา” ถ้อยคำหวานดังขึ้นพร้อมกับมือหนาที่ยกขึ้นจับกลุ่มผมสลวยทัดใบหูให้ด้วยความอ่อนโยน ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าจุมพิตหน้าผากมนค้างไว้นานหลายนาทีกว่าจะผละออก “เป็นแฟนกันนะครับ”“.....” ราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุนเพราะไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะเอ่ยคำนี้ออกมา คนตัวเล็กนิ่งค้างไปชั่วขณะจนคนมองนึกใจเสียกลัวจะโดนปฏิเสธ “ตกลงค่ะ เดียร์จะคบกับพี่”หมับคนตัวเล็กโผเข้ากอดร่างสูงเอาไว้แน่น ใบหน้าสวยซบลงอกแกร่งอย่างออดอ้อน เป็นครั้งแรกที่พวกเขาใกล้ชิดกันโดยอยู่ในสถานะของคำว่าแฟน“เราหมั้นกันเลยดีไหม”“เดียร์อยากให้คุณพ่อกลับมาก่อนค่ะ” ดวงตาคู่งามช้อนมองร่างสูงพร้อมกับบอกความต้องการ ซึ่งนักรบก็พยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ ทันใดนั้นความสงสัยบางเรื่องก็ผุดเข้ามาในหัวเธอ “ถามอะไรหน่อยได้ไหม”“ครับ”“พี่สายฟ้ารู้ได้ยังไงว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นแฟนเก่าพี่” ความจริงเธออยากถามสายฟ้าตั้งแต่คืนนั้นให้หายคาใจ แต่ด้วยสถานการณ์ที่ไม่เอื้ออำนวยจึงต้องเก็บความสงสัยเอาไว้ ในเมื่อวันนี้มีโอกาสได้ปรับความเข้าใจกันแล้วก็อยากถามทุกข้อข้องใจให้มันคลี่คลายพอได้ฟังคำถามก็พลอยให้นักรบมีสีหน้ากระอักกระอ่วนใจอยู่ไม

ตอนที่ 31 ปรับความเข้าใจ“ไม่ใช่แค่เด็กแต่เธอเป็นเมียกู!”“ถามน้องเขาก่อนไอ้เวร อย่าเพิ่งยัดเยียดความเป็นผัวให้น้องมัน” แผ่นดินทักท้วงอย่างหน้าตาเฉย ความจริงก็แค่อยากยั่วโมโหไอ้คนที่ก่อนหน้านี้มันปากแข็งยิ่งกว่าก้อนหิน แต่ตอนนี้ดันแข็งน้อยกว่าค...ไปได้“จะถามเพื่อ ก็กูกับเธอเป็นคู่หมั้นกัน” นักรบเอ่ยออกมาด้วยความภาคภูมิใจจนเพื่อนสนิททั้งสองนึกหมั่นไส้ แต่ทว่าคนที่กำลังยิ้มกว้างจนปากแทบฉีกกลับต้องหุบปากลงอัตโนมัติเมื่อเสียงใสของว่าที่เมียดังขึ้นสกัดดาวรุ่ง“ใครบอก ฉันไม่หมั้นกับนายหรอกย่ะ!!” ใบหน้าบูดบึ้งหันกลับมาตะคอกเสียงใส่นักรบด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะหันกลับไปตั้งใจเรียนต่อ“ฮ่าฮ่าฮ่า สมน้ำหน้าแม่งฉิบหาย” “สะใจโว๊ย” เสียงเยาะเย้ยจากแผ่นดินและคาร์เตอร์ร้องลั่นขึ้นด้วยความสะใจ เรื่องตอกย้ำลูกชายของผู้บริหารขอให้บอก ซึ่งดูเหมือนคำพูดของพวกเขาจะไม่ได้ดังเข้าหูคนฟังอย่างนักรบที่ลุกไปนั่งข้าง ๆ คนสวย ทิ้งให้เพื่อนสนิทปากหมานั่งกันตามลำพัง “หมาอีกแล้วพวกกู”“โธ่นาเดียร์ ทำไมต้องพูดทำร้ายจิตใจพี่ด้วยครับ”“ก็มันจริงหนิ นี่พวกนายจริง ๆ แล้ว ฉันกับนักรบเป็นแค่พี่น้องกันไม่ได้เป็นผัวเมียอย่างท