คุณแฟนเก่า 5 ยั่วยวน

คุณแฟนเก่า 5 ยั่วยวน

“ช่วยนั่งนิ่ง ๆ ทีเถอะว่ะ” ว่าพลางขบกรามแน่นเพื่อระงับความรู้สึกบางอย่างในกายที่ไวต่อสัมผัสเสียเหลือเกิน

แต่ดูท่าแล้วคนเมาไม่คิดจะฟังคำพูดของเขาเสียด้วยซ้ำ กลับกันดันดื้อดึงขยับโยกสะโพกหนักหน่วง ส่งผลให้ส่วนกลางกายของคนทั้งคู่บดเบียดกันไปมาชนิดที่ว่าแทบควบคุมเลือดลมในกายเอาไว้ไม่ไหว

“บอกให้นั่งเฉย ๆ ไม่ใช่หรือไง” ครานี้ร่างสูงเด้งตัวลุกขึ้นกะทันหันทำให้ใบหน้าของคนทั้งสองห่างกันไม่ถึงคืบ ปลายจมูกแตะกันเพียงแผ่วเบาสัมผัสได้ถึงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ

นานหลายนาทีที่สองสายตาสบประสานกันอยู่เช่นนั้น ก่อนจะกลายเป็นแผ่นดินเสียเองที่จำยอมเบือนหน้าหนีหลีกเลี่ยงการกระทำที่ไม่เหมาะไม่ควร

“ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็รีบลุก....”

หมับ!

ถ้อยคำข่มขู่เหล่านั้นมิอาจสร้างความหวาดกลัวให้แก่หญิงสาวซึ่งถือวิสาสะยกมือขึ้นกอบกุมใบหน้าคมคายเอาไว้ ก่อนจะบังคับให้อีกฝ่ายหันกลับมาเผชิญหน้ากันอีกหน

“นาย....หน้าคุ้นจังแฮะ” ดวงตากลมโตพยายามหรี่มองอย่างพินิจพิจารณารู้สึกคลับคล้ายคลับคลาราวกับว่าเคยเจอคนผู้นี้ที่ไหนมาก่อน

เธอตกอยู่ในความคิดของตัวเองนานร่วมนาที กระทั่งใบหน้าแสนคุ้นเคยของใครคนนั้นแล่นเข้ามาในหัวเรียกความสับสนจนคิ้วบางต้องขมวดมุ่น คนในโลกมีเป็นร้อยเป็นล้านแล้วเหตุใดถึงต้องไปหน้าคล้ายกับไอ้คนพรรค์นั้นกันด้วย

ไวทันความคิดเรียวปากสวยบ่นพึมพำถึงบุคคลดังกล่าวอย่างลืมตัว

“หน้าเหมือน.....”

“เหมือนใคร” ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าหญิงสาวหมายถึงผู้ใด แต่ก็มิวายอยากฟังจากปากคนเมาให้หายสงสัย

และแล้วคำตอบที่ได้ยินก็ทำเอาคนฟังถึงกับเสียหลักกันเลยทีเดียว

“ไอ้คนชั่วคนนั้น”

“......”

“แต่คงไม่ใช่หรอก นายหล่อกว่าไอ้บ้านั่นเยอะเลย”

คำชื่นชมดังกล่าวไม่ได้ทำให้คนฟังรู้สึกดีเลยแม้แต่น้อย กลับกันดันขุ่นเคืองที่หญิงสาวเลือกเปรียบเทียบตนเองในอดีตกับปัจจุบันจนน่าโมโห

“แล้วไอ้คนที่พูดถึงมันไม่หล่อหรือไง”

“ก็หล่อนั่นแหละ แต่มันชั่วไง” สายตาหวานเยิ้มเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวขึ้นทันทีเมื่อต้องเอ่ยถึงคนในอดีต อีกทั้งยังฉายแววความโกรธเคืองเต็มประดาจนคนมองรู้สึกไม่พอใจตามไปด้วย

“แล้วตัวเธอล่ะดีแค่ไหนกันเชียว” พลันเรื่องราวในอดีตก็ผุดเข้ามาในหัว เรียกให้นัยน์ตาคมกริบประกายความคับแค้นราวกับว่าอีกฝ่ายได้สร้างบาดแผลบางอย่างทิ้งไว้ก็ไม่ปาน “มีสิทธิ์อะไรไปกล่าวหาคนอื่น”

“เฮอะ นายจะไปรู้อะไร ไอ้บ้านั่นตอนที่มันคบกับฉันแรก ๆ มันก็ดีอยู่หรอกนะ....” ไม่ทันที่คนเมามายจะได้พร่ำเพ้อไปมากกว่านี้กลับถูกชายหนุ่มขัดจังหวะเสียอย่างนั้น

“เฮอะ ฉันว่าเธอกำลังเข้าใจอะไรผิดอยู่นะ”

“นายช่วยฟังก่อนได้ไหม” หญิงสาวเว้นวรรคประโยคไปเพียงครู่เพื่อเรียกความสนใจจากอีกฝ่าย “แล้วรู้อะไรไหม พอมันได้ใจฉัน มันก็ไม่สนใจปล่อยปละละเลยวัน ๆ เอาแต่ไปเที่ยวกับเพื่อน ที่แย่ไปกว่านั้นคือมันบีบให้ฉันบอกเลิกมันยังไงล่ะ”

ความในใจถูกพรั่งพรูออกมายาวเหยียดราวกับว่าความมึนเมาที่มีอยู่ก่อนหน้าหายเป็นปลิดทิ้งเสียอย่างนั้น

“อีกอย่างฉันไม่อยากพูดถึง.....อื้อ~”

ถ้อยคำด่าทอหลังจากนั้นเป็นอันต้องกลืนคงคอ เมื่อจู่ ๆ เครื่องหน้าคมคายก็โน้มเข้าหา เป็นจังหวะเดียวกับมือกระด้างทำหน้าที่ดึงรั้งท้ายทอยเข้ารับจูบอันแสนหนักหน่วงไร้ความนุ่มนวล คล้ายว่ากำลังลงโทษที่หญิงสาวบังอาจมาพูดจาอวดดีไม่เลิก

เขาขบเม้มริมฝีปากสวยรุนแรงเสียจนคนตัวเล็กต้องนิ่วหน้า ถึงอย่างนั้นก็ไม่คิดปฏิเสธทำเพียงนั่งแน่นิ่งปล่อยให้ชายหนุ่มรุ่มร่ามกับปากตนเองจนกว่าจะพอใจ

ก่อนแขนกลมกลึงจะยกขึ้นคล้องลำคอแกร่งพลางเอียงศีรษะเล็กน้อยเพื่อรับจูบได้อย่างถนัดถนี่

“อื้อ~” เสียงครางเบาหวิวดังในลำคอมาพร้อมกับสะโพกอวบอั๋นเริ่มขยับโยกอีกครั้ง หากแต่ครั้งนี้กลับแตกต่างไปจากเดิมก็ตรงที่หญิงสาวพยายามบดเบียดส่วนกลางกายเข้ากับความแข็งขืนภายใต้เนื้อผ้าอย่างบ้าคลั่ง

แน่นอนว่าการกระทำแสนยั่วยวนเหล่านั้น ช่างเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีกระตุ้นให้ไฟราคะในกายกลับมาโหมกระหน่ำจนแทบจะควบคุมไม่อยู่

และก่อนที่พวกเขาทั้งคู่จะต้องตกอยู่ในสภาพที่กู่ไม่กลับ แผ่นดินจึงตัดสินใจผละจูบออกกะทันหัน เรียกความงุนงงจากคนเมาจนต้องเอ่ยถาม

“ไม่ทำต่อล่ะ”

“ถ้าทำต่อ ฉันจะหยุดไม่ได้แล้ว” ว่าพลางสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อรวบรวมสติให้หวนกลับมา

หากแต่ความพยายามเหล่านั้นกลับพังทลายภายในพริบตา เมื่อในเวลาต่อมาเครื่องบุรุษเพศถูกสัมผัสจากมือนุ่มนิ่ม ซึ่งทำหน้าที่นวดคลึงความแข็งขืนผ่านกางเกง ไม่หวาดกลัวเลยว่าอาจจะกลายเป็นเจ้าหล่อนเสียเองที่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก

“แข็งขนาดนี้นายจะหยุดจริง ๆ เหรอ?”

“ฉันไม่นิยมรังแกผู้หญิงตอนเมา” ใบหน้าอันหล่อเหลาไร้ที่ติเบือนหนีไปอีกทาง แม้ความหิวกระหายจะพลุ่งพล่านจนแทบอยากจับร่างเล็กกระแทกเสียให้เข็ด แต่อีกใจก็มิอาจทำได้ลง เหตุเพราะอีกฝ่ายกำลังถูกฤทธิ์ของแอลกอฮอล์เล่นงานจนไม่หลงเหลือสติเลยแม้แต่น้อย

ทว่าประโยคต่อมาที่หลุดจากปากคนเมากลับทำเอากำแพงที่เพิ่งสร้างมันขึ้นมาต้องพังทลายไม่เหลือชิ้นดี

“งั้นนายก็นอนเฉย ๆ เดี๋ยวฉันทำเอง~”

พรึ่บ!

ครานี้เป็นคนตัวเล็กที่ถูกจับพลิกให้นอนลงเตียงนุ่มโดยมีร่างสูงแทรกกายลงกลางหว่างขาเรียวที่ถ่างออกต้อนรับอย่างรู้งาน ก่อนสะโพกสอบจะกดลงต่ำจงใจบดเบียดความใหญ่โตของเครื่องบุรุษเพศเข้ากับกลางกายสาวอย่างหนักหน่วง

“อย่ามาเสียใจทีหลังก็แล้วกัน” เสียงแหบเสน่ห์มาพร้อมเครื่องหน้าอันหล่อเหลาโน้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวอย่างหื่นกระหาย “ทำรอยได้หรือเปล่า”

“อื้อ” ใบหน้าแดงซ่านพยักหงึกหงักเล็กน้อยเป็นเชิงอนุญาต เท่านั้นก็สามารถเรียกรอยยิ้มพึงพอใจให้ผุดขึ้นบนกรอบหน้าคมคายได้เป็นอย่างดี

ไม่ทันไรตามผิวเนื้อขาวนวลเนียนก็เต็มไปด้วยรอยแดงช้ำเกิดจากริมฝีปากหยักทำหน้าที่ดูดเม้มอย่างไม่ลดละ

ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีหายไปชั่วขณะ หลงเหลือเพียงไฟปรารถนา ซึ่งดูเหมือนว่าจะปะทุแรงกล้าจนไม่สามารถควบคุมได้อีกต่อไป

“ขอถอดชุดนะ”

“อื้อ”

ไม่นานคนใต้ร่างก็ตกอยู่ในสภาพเปลือยกายไร้อาภรณ์ อวดความสวยงามของสัดส่วนเว้าโค้งที่เขาเองก็เคยเห็นมาหลายครั้งหลายหน

ทุกอย่างยังคงสวยทรงเสน่ห์เหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน เว้นก็เสียแต่เนินเนื้อกลมกลึงที่ดูเหมือนว่าจะอวบใหญ่ขึ้นกว่าเมื่อก่อนเป็นเท่าตัว อีกทั้งเนินเนื้ออวบอูมยังเปล่งปลั่งขาวอมชมพูจนคนมองแทบอดใจไม่ไหว

แต่ด้วยเพราะอดีตมันทิ่มแทงไม่หยุดทำให้เรื่องราวบางอย่างเริ่มผุดเข้ามาในหัว ส่งผลให้แผ่นดินต้องเอ่ยปากถามพลางลุ้นไปกับคำตอบ

“เธอไม่ได้มีผัวอยู่แล้วหรอกเหรอ” เสียงทุ้มมาพร้อมกับนัยน์ตาคมกริบหรี่มองหญิงสาวซึ่งก็มองเขาอยู่เช่นกัน

คนใต้ร่างนิ่งเงียบตกอยู่ในความคิดของตนเองไปชั่วครู่ ก่อนจะยกแขนขึ้นคล้องลำคอแกร่งพลันเปล่งเสียงหวานเยิ้มชวนใจคนฟังกระตุกสั่นไหว

“นายสนใจมาเป็นให้ฉันไหมล่ะ”