ตอนที่ 3 ก็เป็นแฟนคลับ

-ไนท์-

บ่ายโมงตรง ภายในกองถ่ายที่กำลังพักกอง บรรยากาศเต็มไปด้วยความผ่อนคลาย แม้การเคลื่อนไหวของตัวทีมงาน รวมทั้งนักแสดง ที่ต่างก็พากันเดินไปต่อแถวรับข้าวกองมานั่งกินที่โต๊ะด้วยความหิว จะทำให้แลดูวุ่นว่ายหน่อยๆ ก็ตาม เพราะตอนเช้าทุกคนได้ใช้พลังงานไปไม่น้อยกับการถ่ายทำซิทคอมเรื่องใหม่

“เล่ามาซิเกิดอะไรขึ้น” ผู้จัดการสาวเปิดหัวข้อสนทนาด้วยคำถาม

“เล่าอะไรครับ?” ไนท์ที่กำลังจะตักข้าวเข้าปากก็ชะงักก่อน เลิกคิ้วงงกับคำถามของโดนัท

“ไม่ได้ดูทวิตเหรอ? เทรนด์ติดท็อปห้าเลยนะ เมื่อเช้าอ้ะ”  “ไหนบอกไม่ได้ไป”

? ไนท์นิ่งคิดชั่วครู่ “อ่อ บ้าเอ้ย!” นึกเรียบเรียงเหตุการณ์ได้แล้ว ร่างสูงก็สบถออกมา “ก็ไม่ได้ไป ผมไปกินข้าวเยาวราช ขากลับเดินผ่าน แล้วเจอกัน เขาก็เข้ามาทักผม แล้วก็ทำเหมือนจะเป็นลม ผมเลยรับไว้เฉยๆ แผนยัยนั่นแน่เลยกับเพื่อนอ้ะ” ไนท์ร่ายประโยคอธิบายถึงเรื่องทั้งหมดแบบสั้นๆ

“ดูนี่สิ” โดนัทยื่นโทรศัพท์ให้ไนท์ดู

[คลิปสัมภาษณ์]

สื่อ : คิดยังไงที่มีรูปหลุดออกมาในโลกโซเชียลครับ

ผู้หญิง : ก็จริงๆ พลอยใสกำลังศึกษาดูใจกับพี่ไนท์อยู่น่ะค่ะ

สื่อ : จริงเหรอครับ?

ผู้หญิง : ค่ะ จริงๆ เราอยากเก็บเรื่องนี้เงียบๆ กัน แต่ก็มีภาพออกมา

สื่อ : แล้วต่อไปจะเปิดตัวเลยมั้ยครับ?

ผู้หญิง : อ่อ เรื่องนี้ต้องเป็นการตัดสินใจของไนท์เขาอ้ะค่ะ เพราะว่าเราก็กำลังศึกษากันอยู่

(เป็นคลิปก่อนที่คนโปรดจะโพสต์แก้ข่าว)

มันคิดว่าเป็นนางเอกละครรึไงวะ ตอแหล อยากได้เงินล่ะสิท่า มองมาจากดาวอังคารยังรู้เลย คิดในใจ ผมยื่นโทรศัพท์คืน

“เหมือนมีคนมาแก้ข่าวให้ด้วยล่ะ” โดนัทพูดขึ้นน้ำเสียงติดตื่นเต้นนิดหน่อย หลังจากเจออะไรบางอย่าง

“ยังไง?” ไนท์ถามกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่เต็มไปด้วยความสงสัย โดนัทที่นั่งอยู่ตรงข้ามกันหันหน้าจอโทรศัพท์มาให้ดู

ร่างสูงหยิบมันจากมืออีกคนมาดูอีกครั้ง

‘มามุงตรงนี้ เมื่อวานผมเดินไปแถวนั้น แล้วเห็นเข้าพอดี เลยถ่ายเก็บไว้ ทุกคนก็ดูเอาแล้วกันนะ ว่าความจริงมันเป็นยังไง #ไนท์การันต์ #saveไนท์’

คนในคลิปคลิ๊กดูรูปและคลิปวิดีโอในโพสต์ จากนั้นก็ยื่นโทรศัพท์คืนให้กับเจ้าของ

พี่โดนัทรับโทรศัพท์กลับมา “ดีนะเนี้ย เดี๋ยวพี่จะทักไปขอบคุณเขาอยู่”

“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมจัดการเอง”

ผู้จัดการสาวเลิกคิ้ว มองไนท์ด้วยความแปลกใจปนสงสัยว่าเขานึกยังไง “แน่ใจ๊?”

“ไม่มีปัญหาครับ”  ไนท์ยืนยันหนักแน่น

เพราะปกติเขาเป็นคนที่ไม่สนใจเรื่องแฟนคลับหรือชาวเน็ตเท่าไหร่

“จริงๆ พี่ทักไปเองก็ได้นะ แป๊บเดียว เปิดมาเจอแล้ว”

“ไม่เป็นไร” ร่างสูงยังคงยืนยันคำเดิมด้วยเสียงที่เรียบ

แต่เป็นที่รู้กันว่าเมื่อไหร่ที่ไนท์ตอบกลับตนโดยไม่มีหางเสียงเท่ากับว่านั่นคือคำขาดไปในที

“ทำไมอ้ะ?” หญิงสาวหรี่ตามอง

“อยากลองคุย เฉยๆ น่ะ ก็คุยกับแฟนคลับไง เฟรนลี่ ไม่ดีเหรอ” ไนท์พูดไปด้วยท่าทางที่ผ่อนคลาย แต่ก็เหมือนมีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่ในน้ำเสียง ซึ่งโดนัทสัมผัสได้ แต่เขาก็ไม่ได้คัดค้านอะไร

“โอเคๆ เอาอย่างงั้นก็ได้”

“ชื่อแอ็กไรครับ” ไนท์ถาม พลางยกโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมากดค้นหา

“นี่จ้ะ” พี่โดนัทหันหน้าจอโทรศัพท์มาให้ดูอีกรอบ ‘khonprod_ khonlo’ (คนโปรด คนหล่อ)

“ชื่อแอ็กหลงตัวเองสัส” ขณะพูดเขาก็พิมพ์ค้นหาไปด้วย

“แต่ไนท์เองก็เคยตั้งnight_khoncoolหนิ”

“ทำไมอ้ะ?” ร่างสูงเลิกคิ้ว ว่าตอบน้ำเสียงติดเอาแต่ใจหน่อยๆ เป็นเชิงว่า ฝ‘แล้วมันมีปัญหาอะไร’ ถ้าเป็นคนอื่นคงเข้าใจไปว่าร่างสูงพร้อมปะทะ ใช่ พร้อมปะทะจริง

“เปล่าา” ผู้จัดการสาวลากเสียงยาว เป็นเชิงยอม

“ถึงแบบนั้น ผมว่าเขาก็คงจับไม่ปล่อยง่ายๆ หรอก”

โดนัทพยักหน้าเบาๆ

“เดี๋ยวผมทักไปคุยเลยดีกว่า แล้วก็ให้ไล่ออกไปเลย”

“ฮะ ไล่ออกเลยเหรอ?”

“เก็บไว้ทำไมอ้ะ”

“โอเค… ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกนะ”

“ครับ”

_⁠_⁠_⁠_⁠_⁠_⁠_⁠_⁠_

         LINE

[KARAN] : ต้องการอะไร?

           ไม่กี่นาทีถัดมา พลอยใสก็ตอบกลับ

[Ploysai💗] : พี่ไนท์ได้ไลน์พลอยมายังไงคะเนี่ย

[KARAN] : อย่ามาอ้อมค้อม พูดมาตรงๆ

[Ploysai💗] : ใจร้อนจังเลยนะคะ

[KARAN] : จะเอาเท่าไหร่ แล้วเลิกมายุ่งวุ่นวายกับพี่ซะ

 ไม่งั้นพี่จะแจ้งตำรวจให้ไปตรวจสอบที่ที่เราเจอกัน

[Ploysai💗] : … แจ้งเรื่องอะไรคะ?

[KARAN] : ก็เรื่องยาไง

[Ploysai💗] : …พี่รู้ได้ยังไง?

[KARAN] : จะเอาเท่าไหร่ แล้วเลิกยุ่งกับพี่

[Ploysai💗] : 20,000

[KARAN] : หมื่นเดียว ไม่เอาก็ไม่ต้องเอา

จริงๆ พี่ไม่จำเป็นต้องมาเสียเงินจ่ายกับอะไรแบบนี้ด้วยซ้ำนะ

เพราะข่าวมันก็โดนแก้แล้ว

[Ploysai💗] : ก็ได้ค่ะ

พลอยใสส่งคิวอาร์โค้ดบัญชีมาให้ไนท์สแกนจ่าย

[KARAN] : ไปโพสต์ขอโทษในทวิตเตอร์ก่อน บอกว่าเธอสร้างเรื่องทั้งหมดเพื่อ

จับพี่เสร็จแล้วก็แคปหน้าจอส่งมา

ตอนนี้

           พลอยใสเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนจะส่งภาพแคปหน้าจอโพสต์ขอโทษมาให้

เงินเข้า +10,000.00 บาท

[KARAN] : ไม่ต้องมาทำงานแล้วนะ

         เขากดพิมพ์ข้อความสุดท้าย แล้วกดบล็อกไลน์ของพลอยใสทันที

ตามด้วยแคปหน้าจอแชต แล้วส่งให้ฝ่าย HR พร้อมข้อความสั้นๆ

[KARAN] : ผมขอให้ไล่เขาออก ฝากดำเนินการด้วยนะครับ

จากนั้นเขาก็เข้าทวิตเตอร์

X

คำขอทางข้อความ

@night_karan : คุณเป็นใคร ช่วยผมทำไม  10 นาทีที่ผ่านมา

[khonprod_khonlo] : จำผมไม่ได้เหรอ

… เจ้าของแอ็กเคานต์ที่ช่วยแก้ข่าว ส่งรูปตัวเอง ที่เหมือนเพิ่งถ่ายสดๆ ร้อนๆ มา ด้วยท่าเอามือไว้ใต้คางแล้วเก๊กหล่อ

[night_karan] : … ไอ่โปรด

           … มึงช่วยกูทำไม

[khonprod_khonlo] : เอ้าเมื่อกี้ยังคุณอยู่เลย

แล้วคนเขาช่วยเนี่ย ทักมาหาเขาแบบนี้เหรอ ‘เป็นใครช่วยทำไม’  ทำไม? ช่วยไม่ได้เหรอ ผมนึกว่าพี่ดีขึ้นละนะ

[night_karan] : ไอ่สัส

[khonprod_khonlo] : ต้องมีเหตุผลอะไร ก็เป็นแฟนคลับ

[night_karan] : มึงเนี่ยนะแฟนคลับกู?

[khonprod_khonlo]  : ก็ใช่ไง

[night_karan] : ตั้งแต่เมื่อไหร่?

[khonprod_khonlo] : ก็….

      เหมือนบอกรักเลยอ้ะ

[night_karan] : ลีลา

[khonprod_khonlo] : ก็ ตั้งแต่รู้จักพี่

[night_karan] : ขอบใจที่ช่วยแก้ข่าว

[khonprod_khonlo] : ยินดีครับ (⁠.⁠ •⁠ ⁠ᴗ⁠ •⁠.⁠)

…แล้วพี่ได้มีอะไรกับเขามั้ย

[night_karan] : มีอะไรล่ะ กูรู้ว่าอยากได้ แต่กูไม่เอาหรอกนะ

[khonprod_khonlo] : ทำไม

 [night_karan] : … ก็แม่งเป็นพนักงานที่กูทำงานอยู่ด้วย กูจะเอามาให้มันยากทำไม

    เดี๋ยวงานกูก็เสียหมด

[khonprod_khonlo] : ตอบซะยาวเลย จะว่าไปผมก็ไม่เคยเห็นพี่มีข่าวเรื่องแฟนเลย

[night_karan] : แล้วมึงจะถามทำไม อยากให้กูมีแฟนเหรอ

[khonprod_khonlo]  : เปล่า ไม่มีดีแล้ว

[night_karan] : ดีไงก่อน ไม่ดีกูน่ะสิ

[khonprod_khonlo] : พูดเหมือนอยากมีแฟน

[night_karan] : เอ้า ไอ่นี่

[khonprod_khonlo] : ผมรู้ว่าพี่ยังไม่มีแฟนหรอก เพราะว่าพี่กำลังโฟกัสเรื่องงานอยู่

[night_karan] : เฮอะ มั่นใจมากนะ เหมือนรู้จักกูดีอ้ะ

[khonprod_khonlo] : แล้วยิ่งพี่เพิ่งมาทำงานด้านนี้เนี่ย ก็ต้องอย่าเพิ่งมีแฟน

[night_karan] : จะมีไม่มีก็เรื่องของกูป้ะ บันเทิงละไง

ไนท์ออกจากแชต ปัดแอปทิ้ง แล้วปิดโทรศัพท์

-คนโปรด-

มหาวิทยาลัย

ในห้องดำกว้าง พื้นที่ส่วนมากเป็นพื้นโล่ง มีเก้าอี้เรียงรายเป็นขั้นบันไดขึ้นไปเหมือนอัฒจันทร์ทางผนังด้านหน้าเมื่อเปิดประตูเข้ามา ส่วนอีกสามด้านที่เหลือของห้องมีม่านสีดำปิดบังผนังอยู่ เหมาะสำหรับจัดกิจกรรมกลุ่ม โชว์ หรือซ้อมการแสดง

“คุยกับใครอ้ะ? สาวเหรอ” ไอ่ปีย์ที่นั่งเก้าอี้ข้างกันกับผมถามขึ้น

“สาวเสิวอะไร ไม่ใช่” ผมออกจากแชตแล้วปิดโทรศัพท์

“ละทำไร กูเห็นพิมพ์อะไรตั้งนานละ” มันถามต่อ

“ไม่มีไร กู จดโน้ตไปเรื่อย”

“เค๊ๆ” มันคงเข้าใจว่าผมไม่อยากบอกหรือขี้เกียจบอก

“มา ลงมาแล้ว จับคู่กันกับเพื่อนไว้นะคะ” เสียงอาจารย์ว่า จากบรรยายกาศที่เงียบห้องทั้งห้องก็เริ่มวุ่นวาย

“มึงคู่กับกูนะ” ไอ่ปีย์บอกกับผม ขณะที่ทุกคนกำลังลุกจากเก้าอี้ ผมก็ไม่ได้ติดอะไร

“มึงไปคู่กับน้ำเลย” ไอ่เหนือที่ยืนอยู่ข้างๆ ว่าขึ้นคล้ายกับสั่ง

“เอ้า ไอ่เหนือ กูจะคู่กับไอ่โปรด” ไอ่ปีย์เถียงกลับ ทำหน้าตามุ่ยไม่พอใจอย่างกับเด็ก

“กูคู่กับมันก่อน”

“ก่อนก็เหี้ยละ” ฮ่าๆๆ ผมขำเพื่อนในใจ

“โอเค ได้คู่กันแล้วเนาะ มีใครยังไม่ได้มั้ย?” เสียงอาจารย์ดังขึ้น ทำให้พวกมันหยุดเถียงกัน ไอ่เหนือทำมือเหมือนไล่ไอ่ปีย์ให้ไปคู่กับน้ำ ไอ่เหนือนี่ก็นะ

“ไอ่สัส มึงนะมึง” ไอ่ปีย์สบถ ไม่พอไอ่เหนือยังทำหน้าแลบลิ้นน้อยๆ ส่งเดชมันไปอีก

“อยากคู่กับกูอะไรขนาดนั้น” ผมถามมัน

ไอ่เหนือหันมา “ก็มันเหลือแค่น้ำกับมึงอ้ะ เลยคิดว่าคู่กับมึง น่าจะเล่นง่ายกว่า”

“ก็เลยไล่ไอ่ปีย์ไปเลย” มันยิ้มแฉ่ง ผมส่ายหัว

“ไม่อยากคู่กับกูเหรอ” ไอ่เหนือถาม สีหน้าดูจริงจัง

“เปล่า กูถามเฉยๆ ทำไมจะไม่อยากคู่ มึงก็เพื่อนกูเหมือนกัน”

“ได้คู่แล้วก็นั่งหันหน้าเข้าหากัน จับมือกันไว้ แล้วก็หลับตาค่ะ”

ผมกับไอ่เหนือทำตามอาจารย์สั่ง ยื่นมือออกไปจับกัน

ี “มือมึงเหงื่อออกนะ เป็นไร ร้อนเหรอ?” ผมถามคนตรงหน้า เพราะสัมผัสได้ถึงความชื้นที่มือมันเล็กน้อย

“อือ” มันตอบสั้นๆ ท่าทางเหมือนไม่อยากพูดอะไรมาก

“หลับตานะคะ ทำจิตใจให้สงบนะ” เสียงอาจารย์ดังขึ้นอีกครั้ง ผมกับมันหลับตา

“ยื่นมือออกมาจับหน้ากัน จับเลยน้า” ผมที่หลับตาอยู่ก็ทำตามที่อาจารย์สั่ง ยื่นมือออกไปจับหน้าคนตรงหน้า

“โอ๊ย จิ้มตา” เสียงไอ่เหนือว่า

“โทษๆ ฮ่าๆๆๆ” ผมลั่นหัวเราะที่ได้แอบแกล้งมัน และยังคงหลับตาอยู่ มันยื่นมือมาจับหน้าผมบ้าง

“ให้คิดว่าคนตรงหน้าเราเป็นคนรักของเรานะคะ” “อยากพูดอะไรกับคนรักของเรา เก็บไว้ในใจก่อนนะคะ อย่าเพิ่งพูด”

บรรยากาศในห้องเริ่มแปลกไปเล็กน้อย ผมกับไอ่เหนือยังคงหลับตาอยู่ แต่ความรู้สึกเริ่มเปลี่ยนไปจากการที่ต้องมานึกถึงคนตรงหน้าในมุมที่ไม่เคยคิดมาก่อน

“โอเค ลืมตาได้ค่ะ” “เดี๋ยวอาจารย์เดินไปหานะ เดี๋ยวจะให้บอกกับเพื่อนของเราว่าเมื่อกี้เราทั้งสองคนคิดอะไรในใจ รอก่อนนะ”

ผมลืมตาขึ้นมาพร้อมกับเห็นหน้าของไอ่เหนือที่ดูไม่ต่างจากเดิมมากนัก แต่สายตาของมันที่มองผมมานั้นเหมือนมีอะไรอยู่ในใจ แต่ผมก็เข้าใจเพราะมันเป็นผลจากสิ่งที่อาจารย์สั่ง

สักพักอาจารย์ก็เดินมาถึงคู่ผม “โอเค ลืมกันไปยังเนี่ย”

“ยังครับยัง” ไอ่เหนือว่า

“อ่า พูดกับเพื่อน แสดงออกถึงความรู้สึกนั้นได้เลย ให้คนที่เห็น ได้รู้สึกถึงความรักที่เรามีให้กัน ใครเริ่มก่อนก็ได้”

“กูเนาะ” คู่ผมถาม ผมพยักพเยิดหน้า แทนคำว่าโอเค แล้วรอฟังมัน

“ก็…อยากบอกว่า กูรักมึงนะ ชอบมานานแล้วด้วย” มันพูดด้วยท่าทางจริงจัง เม้มปาก ก่อนที่จะดึงผมเข้าไปกอด ผมยืนนิ่งอึ้งกับการกระทำของมันเล็กน้อย จากนั้นมันก็ผละตัวออก

“อุ้ย คู่นี้มาอีกแบบ ส่วนใหญ่จะแบบ รักเธอนะ อันนี้กูรักมึงว่ะ โอเค ฟิลเพื่อน”  “ตาเราแล้ว” อาจารย์ผายมือมาทางผม

ผมมองหน้าคนตรงหน้าเป็นใครก็ไม่รู้ คิดแต่ว่าคำที่จะพูดต่อไปนี้เป็นคำพูดที่แสดงถึงความรักที่มีให้ต่ออีกคน “รัก…นะครับ อยู่เป็นกำลังใจ กำลังรักให้กันแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ นะ” ผมว่าแล้วก็ยิ้ม

“โอเคค น่าร้ากก ดีมาก”

_⁠_⁠_⁠_⁠_⁠_⁠_⁠_⁠_

@night_karan : .

. คือไร ทักว่างั้น?

[khonprod_khonlo] : … จุดเริ่มต้นของเราเหรอ 

       ไม่ทันไรก็ทักมาอีกละ คิดถึงกันเหรอ

คนโปรดพิมพ์ไปด้วยวาจาที่กวนหน่อยๆ

=⁠_⁠=  ทางด้านไนท์ไม่สบอารมณ์นิดหน่อย ที่อีกคนพูดอะไรลอยๆ มา

[night_karan] : มึงชอบผู้ชายใช่ป้ะ

คนโปรดเดดแอร์ไปนิดหน่อย ก่อนจะพิมพ์ตอบ

[khonprod_khonlo] : ทำไม มีไอดอลเป็นผู้ชายไม่ได้แปลว่าชอบผู้ชายกันหมดนะ

[night_karan] : ไม่ได้ชอบ?

[khonprod_khonlo] : ไม่รู้

[night_karan] : มึงชอบกูป้ะ

คนโปรดมุ่นคิ้วกับคำถาม

[khonprod_khonlo] : … ก็ชอบไง ไอดอล

คนโปรดตอบกลับไปทันทีอย่างไม่คิดอะไรมาก

[night_karan] : อยากได้เป็นแฟนมั้ย

? คนโปรดเอียงคอ ไม่คิดว่าไนท์จะถามเขาแบบนี้ นึกอะไรของเขา

- ไนท์ -

แต่ละคำถามที่คนโปรดได้รับเป็นคำถามที่ตรงมาก แสดงให้เห็นว่าคนยิงคำถามไปนั้นเป็นคนที่กล้าตัดสินใจในระดับหนึ่ง บวกกับการที่ร่างสูงไม่ต้องเกรงใจคนโปรด

[khonprod_khonlo] : … ถามทำไม ชอบผมเหรอ

[night_karan] : จะบ้าเหรอ กู ถามเฉยๆ

..… เงียบ สรุปก็ไม่ได้คำตอบ

“ไนท์วางโทรศัพท์ก่อน อ่านบทยัง มา เตรียมเข้าฉาก วันนี้คิวสุดท้ายละ” ได้ยินเสียงผู้จัดการเรียก ไนท์ก็ปิดโทรศัพท์ หย่อนมันลงกระเป๋าถือของผู้จัดการที่วางอยู่บนโต๊ะด้านหลังเก้าอี้ ลุกออกจากไปยืนรอเตรียมเข้าฉาก

###