ศิลปินคนโปรด Favourite Person #ไนท์คนโปรด

ศิลปินคนโปรด Favourite Person #ไนท์คนโปรด

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-17
โดย:  Cherry&Chocolate จบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
53บท
1.4Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

นิยายวายฟีลดีแต่พระเอก Red Flag เมื่อนักศึกษาหนุ่มแฟนบอยต้องมาเป็นผู้จัดการให้กับศิลปินที่ตัวเองชอบ ไนท์ นักแสดงหนุ่มหน้าใหม่ เจ้าของฉายาหนุ่มหล่อหน้าตี๋ มีคนที่ไม่ชอบขี้หน้าอยู่คือ คนโปรด ลูกชายเพื่อนสนิทของพ่อตัวเอง กลับกันคนโปรดนักศึกษาหนุ่มคณะนิเทศปี 4 ที่มีความใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักแสดงกลับมองว่าเขาคือไอดอล วันหนึ่งคนโปรดได้ไปฝึกงานในค่ายที่เขากำลังทำงานอยู่ ดูเหมือนว่าโชคชะตาจะเล่นตลกกับเขา เพราะผู้จัดการคนเก่าที่สนิทกันกับเขาได้ยื่นไม้ต่อให้กับคนโปรด ให้เป็นผู้จัดการส่วนตัวของเขา โดยที่ไม่ฟังคำคัดค้านจากเขาผู้เป็นศิลปินเลย ซึ่งหน้าที่นี้คนโปรดเองก็ไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเช่นกัน ถึงแบบนั้นไนท์ก็ไม่ได้หาผู้จัดการคนใหม่มาแทนแต่อย่างใด แต่การปฏิบัติกับคนโปรดนั้น ดูเหมือนจะอยากให้อีกฝ่ายลาออกไปจากหน้าที่นี้เองซะมากกว่า เพราะมันค่อนข้างที่จะละลาบละล้วงอีกฝ่ายมาก การทำงานร่วมกัน ทำให้ทั้งสองสนิทกันขึ้น รวมทั้งใกล้ชิดกันมากขึ้น จนถึงขั้นได้หลับนอนด้วยกัน ครั้งแรกอาจเป็นเพียง เพราะความเผลอไผล แต่มันมีครั้งต่อไปนี่สิ

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

อารัมภบท การันต์ คีรีกันตรักษ์

KENNETH ENRIQUEZ:

"Bitch!" Sambit ni Ken sa kaulyaw nyang si Alice. Pumunta ito sa opisina nya para makikipag meeting. Pero ito ang meeting na ibig nyang sabihin. "Mating" pala. Isa lang si Alice sa mga babae nya pero wala cyang girlfriend na matatawag sa isa man sa kanila.

"Ohhh shit Ken come on fvck me! fvck me more!!!.." Sambit nito sarap na sarap sa ginagawa nya. Naka pwesto ito patalikod sa kanya habang pinapaligaya nya.. Pagod sana cya sa araw na iyon pero ang palay ang lumapit sa kanya para tukain... sino ba naman cya para hindian ang grasya ng langit.

Nasa kasarapan sila ng pag-niniig ng biglang nagbukas ang pinto... Pumasok ang secretary nyang si Jonie... Naka yuko ito habang nakatingin sa dalang mga papel na papa-pirmahan sa kanya, kinakagat-kagat pa nito ang dulo ng ballpen kaya hindi sila napansin ng dalaga.

"Sir, may meeting kayo with Ms. Alice today..."

"I'm already here bitch!" sagot ni Alice habang sarap na sarap sa ginagawa niya. Hinahawakan nya ang balakang nito para sagad na sagad ang pag labas masok nya sa perlas nito. "ahhh.. ahhh... ahhhh..."

"Ay kabayo!!! Napatalon sa gulat si Jonie ng makita silang nagba-babakbakan ni Alice. Naitapon nito pataas ang mga hawak na papel dahilan kaya nagkalat ang mga iyon sa buong opisina nya. Dali daling pinulot iyon isa-isa ni Jonie.

Lihim cya napangiti.... hindi kasi muna kumakatok bago pumasok....ayan tuloy! sambit nya sa isip

"Sorry Sir, I don’t know na andito na pala si Ms Alice.." sambit ng secretarya nya habang patuloy sa pag pulot ng mga papel. Hindi ito tumitingin sa kanila, napako ang tingin nito sa sahig habang pinupulot isa-isa ang mga papel.

Hindi cya nagpatinag kahit pa andiyan ang secretarya nya, hindi nya tinitigil ang pag kady*t kay Alice kaya patuloy din ito sa pag ungol.. "ahhh fvck it Ken.."

Napako ang tingin nya sa sekretarya, naaliw kasi sya sa ekspresyon ng mukha nito... habang umuungol si Alice ay napapangiwi ang mukha ito sa mga narinig mula sa kanila, tila nandidiri. Sumasabay ang pag-ngiwi ng mukha nito sa mga ungol ni Alice. Gusto nyang humalakhak.... ang cute kasi tingnan ng sekretarya nya.

Halos pagapang na ang posisyon nito para lang mapulot ang lahat ng mga papel sa sahig. Tila hingal na hingal sa ginagawa eh nagpupulot lang naman! Natatawa cya sa isip.

Maya-maya pa ay humarap ito sa banda nya pero nakatutok pa din ang atensyon sa sahig kaya wala ito sa sarili na nakikitaan nya na ito ng panty dahil sa igsi ng palda nito. Black ang panty ni Jonie at sumilip ang perlas ng silangan.

"Ahh shit!" sambit nya.... Lalo cyang ginanahan, pero hindi dahil kay Alice.

"Come on Ken fuck me moreee!"

Patuloy sya sa pag galaw sa puwitan ni Alice pero ang mata nya ay nakatingin sa perlas ni Jonie, hindi pa din nito alam na nasisilapan nya na ito, patuloy ito sa pagpulot ng papel.

Sana hindi maubos ang papel sa bandang harapan nya. Mas gusto nya ang view doon. Bahagyang pang nalaylay ang blouse nito at sumisilip din ang malulusog na boobs ng dalaga. Napapikit nalang cya ng mata. Anu ba yan!... Si Alice ang ka-niig nya pero si Jonie ang nasa isip nya!

Nang matapos mapulot ang mga papel ay patakbong lumabas si Jonie ng office at sinara ang pinto.

"Shit baby, come inside me, I want more of you. I want you desperately!!!" Sambit ni Alice.

Bumalik ang atensyon nya kay Alice nang makalabas na si Jonie.

"Ahhh... ooh shit baby, you're so big, I want more of you. ahhh ahhh. aahhh"

Parang nawalan na tuloy sya ng gana sa ingay ng babae, parang p**n star ito kung maka ungol, dagdag pa na pagod cya... humugot muna sya ng malalim na hininga saka tinapos nya na agad ang pagpapaligaya sa dalaga.

"Ahhhhhh.. mahabang ungol ni Alice ng nilabasan na cya.

"Ang galing mo talaga Ken.." tumayo si Alice at inayos ang palda nito.

"Next time ulit ha.... Bye!" Nag flying kiss pa ito sa kanya bago lumabas

"Bitch!" Sambit nya sa utak. Kinuha nya ang condom sa ari nya at tinapon iyon sa basurahan. Kahit ilang babae pa ang lumapit sa kanya ay kaya nya yan.... ang importante ay nagpa-practice sya ng safe sex.

Inayos nya ang pantalon at umupo sa sofa. Napagod cya sa ginawa nila ni Alice. Masyado kasi itong wild. Bakit kasi ganito ang papel nya sa mundo? Ang magpaligaya ng mga babaeng tigang! Natawa cya sa mga naiisip.

Naalala nya ang mukha ng sekretarya nya kanina. Aliw na aliw cya habang pinagmamasdan itong pinupulot ang lahat ng papel na naka-kalat, hindi na nito alam kung ano ang uunahing gagawin. Natawa sya

Nakita nya din ang panty nito, kakaiba ang naramdaman nya kanina ng masilip ang panty ng dalaga. Madami naman cyang nakitang pussy pero bakit parang ang pussy ng sekretarya nya ang gusto nyang makita? Saka ang boobs nitong tayo-tayo!... parang hindi pa nalamas ng lalaki... Ah shit!

Bigla cyang nakaramdam ng init... Panty palang ang nakita nya pero bakit ang lakas na ng epekto nito sa kanya? Maganda din ang sekretarya nyang si Jonie, fresh graduate ito, halatang wala pang karanasan sa pag-ibig. Sa tantiya nya ay 24 palang ito.

Four months palang ang dalaga bilang sekretary nya at masasabi nyang very efficient ito sa work. Dati nilang OJT si Jonie. Inabsorb ng kompanya nga ang dalaga dahil Summa cum Laude ito nung grumaduate sa college. Kung bibitawan pa nya ay siguradong pag aagawan ito ng ibang kompanya.

Ibang-iba din ito sa mga naging sekretarya nya dati. Lahat kasi ng naging sekretarya nya ay inaakit cya. Isa sa mga gusto nyang maging sekretarya ay maganda, mestiza at sexy. Gusto nyang maganda lagi ang nakikita habang nagta-trabaho, mas ginaganahan cya kapag ganun... at pasok na pasok si Jonie sa mga requirements nya na yun.

Ang pinagkaiba lang ni Jonie sa mga naging sekretarya nya ay matalino ito. Ang iba kasi ay puro katawan lang at walang utak. Hindi rin ito nagpapakita ng ano mang pagka gusto sa kanya. Pure work lang ang dalaga kaya feeling nya ay wala itong interes sa kanya. Ito lang ata ang babaeng hindi nahuhumaling sa kagwapuhan nya. Alam nya iyon kasi hindi man lang ito kinikilig habang kausap cya. Bagkus ay parang takot pa nga ito sa kanya. Ahhh! bakit nga ba si Jonie ang iniisip nya eh kakatapos nya lang makikipag-niig kay Alice?

Sumilay ang ngiti sa labi nya. Parang gusto nya tuloy tuksuhin si Jonie. May naisip cyang kalokohan... Naaaliw cya habang inaalala ang mukha nito kanina. Ang cute kasi ng dalaga. Tumayo sya at pumunta sa desk nya. Tinawagan nya ito sa intercom.

"S-sir may kailangan po kayo?" Nag-aalangang sagot ng dalaga. Parang may takot na naman sa boses nito.

"Pasok ka sa office ko..." Utos nya. Seryoso ang boses nya habang kausap ang dalaga.

"Shit!" Narinig pa nyang pabulong na sambit ng dalaga. Lalong natawa sya sa isip. Maya-maya pa ay kumatok ito ng dalawang beses.

"Pasok!" Sigaw nya. Pagpasok ng dalaga ay hindi ito makatingin sa mata nya, nakayuko lang ito.

"Ahm Sir my kailangan po ba kayo?" tanong ni Jonie habang hawak ang ballpen na halos mabali na sa kakalapirot nito... hindi ito mapakali.

"Itatanong ko lang kung bakit kanina hindi ka kumatok kung marunong ka naman pala kumatok?" Seryosong tanong nya kay Jonie. Gusto nyang makita ang expresyon ng mukha nito.

"Ah eh Sir, hindi ko po kasi akalain na andito ba si Ms. Alice sa loob ng opisina nyo" Mukhang takot na takot na naman ito sa kanya. Hindi ito tumitingin sa mata nya. Patuloy lang itong naka yuko. Gusto nya nang tumawa ng malakas. Aliw na aliw cya sa dalaga... napaka inosente nito.

"Hmmm...." tumango lang cya bilang sagot sa dalaga. "So kamusta naman ang performance ko kanina?"

"Sir???" Napangiti sya sa reaksyon ni Jonie. Nagulat ito sa tanong nya. Ang cute talaga ng pagka inosente ni Jonie

"Wala.. next time kumatok ka muna para hindi ka maalangan palagi."

"Y-yes sir... May iuutos po ba kayo?"

"Wala naman..."

"S-sige po Sir labas na ako."

Sinundan nya ng tingin ang paglabas nito sa opisina nya. Halos madapa na ito sa kakamadali makalabas lang doon. Napahalakhak cya ng wala na si Jonie. Mas natutuwa pa ata cya kay Jonie kesa sa ginawa nila ni Alice.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
53
อารัมภบท การันต์ คีรีกันตรักษ์
-ไนท์- “เราเลิกกัน! แล้วอย่ามาให้พี่เห็นหน้าอีก” “ลัลไม่เลิก พี่กำลังเข้าใจลัลผิด ลัลกับเขาไม่ได้มีอะไรกันจริงๆ นะ” “เหอะ ไม่มีอะไร คิดว่าพี่โง่มากเหรอ ฮะ ถึงจะไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรอ้ะ” “ลัลรักพี่นะ” ร่างเล็กคว้าแขนเขา “รักเหี้ยอะไร! ปล่อย!!” ร่างสูงกระแทกเสียง พร้อมกับสะบัดแขนออกจากการเกาะกุมของเธอ แล้วเดินออกไปทันที “พี่ไนท์” เสียงเล็กตะโกนเรียกตามหลัง “คัต!! ไนท์ ในบทไม่มีคำว่าเหี้ยนะ” “อ่อ ขะ..ขอโทษแทนไนท์ด้วยนะคะ” ผู้จัดการสาวของผมออกตัวขอโทษแทนอย่างไว “พี่เข้าใจว่าไนท์อินกับบท แต่ฉากนี้ช่วยพูดตามบทหน่อยนะ” “..ครับ” “มาๆ เอาใหม่อีกรอบ กล้องสปีด แอนด์.. แอ็กชัน!!” “ดูสิพูดอะไรก็ไม่รู้เนาะ ไม่มืออาชีพเลยว่ามั้ย” “จะมืออาชีพอาร๊าย ก็เห็นว่าเพิ่งมาแสดงได้ไม่นานหนิ” เสียงซุบซิบนินทาของเด็กในกอง “อะแฮ่ม เงียบๆ หน่อยนะคะ เขากำลังถ่ายกันอยู่” ผู้จัดการเอ็ดเจ้าของเสียงนินทา ⁠_⁠_⁠_⁠_⁠_⁠_⁠_⁠_⁠_ ผมเกิดมาในครอบคร
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 1 พนักงานใหม่
“โอเค เลิกกองได้” เสียงผู้กำกับ ถึงเวลากลับ ไนท์และผู้จัดการสาวก็พากันเดินออกมาจะกลับบ้าน “เห็นป้ะวันนี้ พี่โดนัทกับไนท์อ้ะ หน้าแทบจะชนกันอยู่ละ เธอว่าเขาเป็นแฟนกันป้ะ” “อืม…ไม่รู้สิ” “เห็นคนพูดว่า ไม่รู้ได้มาเล่นเพราะชอบกันรึเปล่าด้วย” เสียงผู้หญิงสองคนพูดคุยกัน ร่างสูงได้ยินเสียงอย่างนั้นแล้วก็ไม่พอใจ เดินเลี้ยวขวาเข้าไปหาต้นตอของเสียง “ไนท์ ไม่เอา” เสียงผู้จัดการสาวว่าปรามเจ้าตัว แต่ก็ไม่ทัน “ขอความกรุณาอย่าคิดเองเออเองนะครับ ถ้าไม่รู้จริง ให้เกียรติกันหน่อย” “คิดเองเออเองอะไร เราก็แค่ได้ยินมา” เขาหันไปคุยกับอีกคน “อือ ดูหัวรุนแรงอย่างเขาว่าจริงๆ ด้วย” “นี่คุณ ไม่มีความละอายกันเลยเหรอ นินทากันซึ่งๆ หน้าแบบนี้” “ไนท์ พอได้แล้ว” พี่โดนัทวางมือมาบนไหล่ “พี่ก็ดูเขาพูดสิ” “ช่างเขาเถอะ” “ผมไม่ได้เป็นแฟนกับพี่โดนัท เราสองคนแค่เล่นกัน ผมนับถือเขาเป็นพี่ ช่วยเข้าใจใหม่ด้วยนะครับ” ไนท์สูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะบอกอธิบายออกไปอย่างใจเย็น “อ๋อค
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3 ก็เป็นแฟนคลับ
-ไนท์- บ่ายโมงตรง ภายในกองถ่ายที่กำลังพักกอง บรรยากาศเต็มไปด้วยความผ่อนคลาย แม้การเคลื่อนไหวของตัวทีมงาน รวมทั้งนักแสดง ที่ต่างก็พากันเดินไปต่อแถวรับข้าวกองมานั่งกินที่โต๊ะด้วยความหิว จะทำให้แลดูวุ่นว่ายหน่อยๆ ก็ตาม เพราะตอนเช้าทุกคนได้ใช้พลังงานไปไม่น้อยกับการถ่ายทำซิทคอมเรื่องใหม่ “เล่ามาซิเกิดอะไรขึ้น” ผู้จัดการสาวเปิดหัวข้อสนทนาด้วยคำถาม “เล่าอะไรครับ?” ไนท์ที่กำลังจะตักข้าวเข้าปากก็ชะงักก่อน เลิกคิ้วงงกับคำถามของโดนัท“ไม่ได้ดูทวิตเหรอ? เทรนด์ติดท็อปห้าเลยนะ เมื่อเช้าอ้ะ”  “ไหนบอกไม่ได้ไป” ? ไนท์นิ่งคิดชั่วครู่ “อ่อ บ้าเอ้ย!” นึกเรียบเรียงเหตุการณ์ได้แล้ว ร่างสูงก็สบถออกมา “ก็ไม่ได้ไป ผมไปกินข้าวเยาวราช ขากลับเดินผ่าน แล้วเจอกัน เขาก็เข้ามาทักผม แล้วก็ทำเหมือนจะเป็นลม ผมเลยรับไว้เฉยๆ แผนยัยนั่นแน่เลยกับเพื่อนอ้ะ” ไนท์ร่ายประโยคอธิบายถึงเรื่องทั้งหมดแบบสั้นๆ “ดูนี่สิ” โดนัทยื่นโทรศัพท์ให้ไนท์ดู[คลิปสัมภาษณ์] สื่อ : คิดยังไงที่มีรูปหลุดออกมาในโลกโซเชียลครับผู้หญิง : ก็จริงๆ พลอยใสกำลังศึกษาดูใจกับพี่ไนท์อยู่น่ะค่ะสื่อ : จริง
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2 ห้องเรียน
มหาวิทยาลัยใจกลางเมืองตั้งอยู่ในย่านที่เต็มไปด้วยสีสันมีชีวิตชีวา รายล้อมด้วยตึกสูงระฟ้า และมีห้างสรรพสินค้าที่อยู่ใกล้ๆ บรรยากาศรอบมหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยความเร่งรีบของผู้คนที่เดินสวนกันไปมาทั้งนักศึกษาและคนทำงาน ห้องเรียนนักศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ สาขาการแสดง ปี4 อาจารย์สั่งงานให้นักศึกษาไปทำสไลด์มา ในหัวข้อ ‘ศิลปินต้นแบบหรือผู้เป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้ทำตามความฝัน’ และวันนี้ก็มาถึงวันนำเสนอแล้ว “ศิลปินต้นแบบ หรือผู้ที่เป็นแรงบันดาลใจของผม ไม่ใช่คนที่มีชื่อเสียงโด่งดังอะไร แต่เป็นคนที่อยู่ใกล้ตัวผมครับ” “ใครวะ”  “ไม่รู้สิ” “คนๆ นั้นคือไนท์ การันต์ คีรีกันตรักษ์ ศิลปินหน้าใหม่ในตอนนี้ครับ เขาเป็นลูกชายของเพื่อนพ่อผม” คนโปรดยืนนำเสนออยู่ที่หน้าห้อง “เฮ่ย” “เฮ่ยอะไร รู้จักเหรอ” “อือ” มีเสียงกระซิบกระซาบกันดังขึ้นมาเล็กน้อยจากเพื่อนร่วมชั้น แต่คนโปรดไม่ได้สนใจ เขามองไปที่ภาพบนหน้าจอที่กำลังฉายอยู่ ก่อนจะพูดต่อด้วยแววตาที่มีประกายแห่งความชื่นชมซ่อนอยู่ในนั้น “ผมได้รู้จักกับเขาจากวันที่พ่อของเขากับเขามาที่บ้านของผมครับ จริงๆ เขาเป็นคนที่ชอบการออกแบบเสื้อผ้า
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 4 คุณอาหมอบ้านอยู่ท้ายซอย
[ย้อน] 3 ปีที่แล้ว โรงพยาบาลคีรีกันตรักษ์โรงพยาบาลเอกชน ที่มีมาแล้วมากกว่า 40 ปี ได้รับการรับรองเป็นมาตรฐานสากล และได้รับความไว้วางใจจากผู้คนมากมายเป็นวงกว้าง มีชื่อเสียงทั้งในด้านการให้บริการ การตรวจวินิจฉัย และการดูแลรักษา เอาใจใส่เสมือนคนในครอบครัว ผู้อำนวยการนายแพทย์กันต์ คีรีกันตรักษ์ เดินออกมากจากห้องประชุมด้วยท่าทางสุขุมและหนักแน่น แฝงไปด้วยความมุ่งมั่นตั้งใจในหน้าที่ เมื่อครู่เป็นการประชุมที่ผอ.กันต์เพิ่งเรียกจัดประชุมกับทีม เพื่อพูดคุยอัปเดตถึงความคืบหน้าของโปรเจกต์ต่างๆคนโปรดยืนอยู่ข้างพ่อเขา บนทางเดินที่คนเดินสวนไปมาในห้องโถงกว้างของโรงพยาบาล ทั้งสองเพิ่งออกมาจากห้องตรวจ โดยมีนายแพทย์ที่เดินตามออกมาส่งด้วย เพราะตนจะไปพักเที่ยงด้วยพอดี“แนะนำอย่าหักโหมมากนะครับ พักผ่อนเยอะๆ แล้วก็อย่าเครียดมาก” แพทย์บอกด้วยน้ำเสียงสุภาพและจริงจัง“ก็ลูกชายผมน่ะสิครับหมอ ทำให้ผมเครียด” นายตำรวจคนป่วยหันมาพูดกับลูกชายตัวเอง แต่ไม่ได้จริงจังมาก“อ้าวพ่อ ทำไมพูดงี้อ้ะ?” คนโปรดแย้งกลับด้วยท่าทางสบายๆ เหมือนพ่อลูกคุยเล่นกัน แต่มีคนที่ไม่เก็ทอยู่คือ“โอ๊ะ อย่
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 5 ฝึกงานวันแรก
-คนโปรด-สายตาคนโปรดกำลังจับจ้องไปที่จอแล็ปท็อปอย่างใจจดใจจ่อ ไล่สายตาอ่านการตอบกลับอีเมลที่ตนเพิ่งส่งคำขอฝึกงานไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ‘เรียน คุณณปภัช พัฒนโชติโสภณ ฝ่ายบุคคลขอแจ้งให้ท่านทราบว่า ทางค่ายLBN  ENTERTAINMENT ตกลงรับท่านเข้าฝึกงานในตำแหน่งContent Creative’“เยสสสสส!” คนลุ้นร้องออกมาด้วยความดีใจ เห็นอย่างนั้นแล้ว คนดีใจก็ลุกออกจากเก้าอี้เปิดประตูห้องนอนเดินลงบันไดมายังชั้นล่างอย่างไว“ฉาหลองเลยย แม่ แม่อยู่ไหน” คนโปรดหันรีหันขวางหาคนเป็นแม่ด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น“ฉลองอะไร มีอะไร ฮึ” คนเป็นแม่เดินออกจากห้องครัว เพราะได้ยินเสียงคนดีใจอะไรก็ไม่รู้ ก่อนจะยืนพิงขอบประตูขมวดคิ้วมองลูกชายตัวเอง“ได้ที่ฝึกงานแย้ววว” คนโปรดว่าพลางยิ้มคุณแม่มุ่นคิ้ว “ฝึกงานอะไรลูก? ไหนบอกแม่ว่าไม่มีฝึกงานไง แต่เป็นทำโปรเจกต์จบแทน แล้วตอนนี้ก็ปิดเทอมอยู่ไม่ใช่เหรอ?”“ผมอยากไปฝึกเองครับ แฮ” คนเป็นลูกยิ้มแฉ่งเห็นฟันขาว “แม่รู้ป้ะ คนอยากได้ที่นี่กันตั้งเยอะเลยนะ นึกว่าจะไม่ได้แล้ว”“แล้วทำไมต้องเป็นที่นี่ เป็นที่อื่นไม่ได้?” แม่เลิกคิ้วถาม“ก็ที่นี่อ้ะ เป็นค่าย
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 6 ทำไมต้องเป็นกู (2/2)
ค่ายLBNถ่ายเสร็จเรากลับมาที่บริษัทกันก่อน เพราะวันนี้มีประชุม ยังดีที่สถานที่ถ่ายทำวันนี้ไม่ได้อยู่ไกลจากบริษัทมากนัก เพราะเลิกกองก็ห้าโมงเย็นแล้ว ซึ่งเป็นช่วงที่การจราจรหนาแน่น แต่ก็ใช้เวลาไม่นานมากก็มาถึงบริษัท“ไปกับผมมั้ย รถติดนะ” ไนท์ที่กำลังล้วงเอากุญแจรถในกระเป๋ากางเกงอยู่ก็หันมาตามเสียงของอีกคน“รู้กูไม่ได้เพิ่งมาอยู่กรุงเทพ คนอื่นเขาก็ติด” เขาตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาคำพูดคำจานะ“โอเค๊”ทำไมไม่นัดประชุมเช้าพรุ่งนี้นะ จะให้กลับมาอีกทำไมณ ห้องประชุม ชั้นห้า สรุปการประชุมก็คือค่ายอยากให้พนักงานทุกคนมีมารยาทและสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้กับบริษัท ตอนคัดพนักงานมาก็ได้บอกแล้ว แต่ประธานค่ายก็พูดเน้นย้ำอีกครั้งหนึ่ง โดยเฉพาะกับนักแสดง แต่ประเด็นหลักอีกประเด็นคือเขาอยากให้สร้างคอนเทนต์เพื่อโพรโมต สร้างการมองเห็นให้กับคนอื่นๆ ได้รู้จักค่ายเพิ่มมากขึ้น โดยไม่จำเป็นต้องเป็นคอนเทนต์ครีเอเตอร์ แต่เป็นใครก็ได้ที่ว่างจากหน้าที่ และมีความคิดสร้างสรรค์ก็สามารถเสนอกับทีมคอนเทนต์ครีเอเตอร์หรือจะอัดคลิปมาเองเลย แล้วค่อยมาเปิดให้ดูทีหลังก่อนเผยแพร่ก็ได้ โดยผลงา
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 6 ทำไมต้องเป็นกู (1/2)
วันนี้เป็นวันออกกองวันแรก คนโปรดออกจากบ้านมาตั้งแต่เช้าตรู่ ด้วยความตื่นเต้นและไม่อยากที่จะไปสาย โลเคชันวันนี้คือร้านอาหารตามสั่งที่อยู่ในสวนสาธารณะ มีพื้นที่กว้างขวาง ฝั่งตรงข้ามมีม้านั่งเรียงเป็นทางยาวตลอดริมแม่น้ำ ซึ่งเป็นทำเลที่ดีเลยทีเดียว สถานที่อยู่ห่างออกไปจากบริษัทแต่ก็ไม่ได้ไกลมากนักขณะนี้กล้องกำลังจับภาพไปที่ฉากตรงหน้า ผู้กำกับมองในจอมอนิเตอร์ เมื่อทุกอย่างได้ที่ก็ “แอนด์แอ็กชัน!”ตอนนี้ลูกค้าเต็มร้าน ไหนจะออร์เดอร์หน้าร้านและที่สั่งมาทางออนไลน์อีก แบบไม่เซตเอาแบบเรียลๆ ไปเลย ไนท์หรือคุณภีมประธานบริษัทแห่งหนึ่งในบท เดินมากินข้าวที่ร้านนี้ตามเดิม แม่ค้าสาวหรือนางเอกของเรื่องดูท่าจะรับลูกค้าจนไม่ได้พักเลยทีเดียว ภาพที่ออกมาจะเห็นว่ามีลูกมืออีกหนึ่งคนซึ่งเป็นเจ้าของร้านที่แท้จริง กำลังทำอาหารตามออร์เดอร์อยู่ ถ้าถามว่าทำไมค่ายไม่จ่ายเงินเพื่อเซต ก็ตอบได้เลยว่าประหยัดงบร่างสูงสั่งอาหารเรียบร้อยกำลังจะเดินเข้ามาเพื่อหาที่นั่งในร้าน ครั้นเห็นหญิงสาวซึ่งยืนอยู่ด้านหลังนั่งร้านดูเหมือนจะหน้ามืด จึงปรี่เข้าไปหาร่างบางโดยไว ทันรับร่างเขาไว้ทันพอดี“เป็นอะไรมั้
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 7 เข้าทางพ่อ (1/2)
-คนโปรด- เช้าวันอาทิตย์ วันนี้เป็นวันหยุด พ่อกับแม่ก็หยุดอยู่บ้านเหมือนกัน ใช่ว่าจะเป็นแบบนี้ทุกวัน เพราะบางวันที่พวกเขามีงานก็จะไม่ได้หยุด มาถึงตอนนี้พวกเรากินข้าวเช้ากันหมดทุกคนแล้ว ซึ่งเป็นปกติของบ้านนี้ที่จะกินข้าวเร็ว เหมือนเช่นกับทุกๆ วัน เพราะจะได้มีเวลาไปทำอะไรตามที่แต่ละคนแพลนไว้ได้ เพราะเวลามันผ่านไปไวมากแค่หายใจเพียงอึดเดียวก็หมดวันแล้ว เราจึงค่อนข้างที่จะให้ความสำคัญกับเวลา “แม่ครับ” “มีอะไรจ๊ะ?” แม่เงยหน้าขึ้นจากการปลอกผลไม้ใส่จาน มองลูกชายด้วยความสงสัย “วันนี้คุณอาหมอเขาอยู่บ้านมั้ยอ้ะครับ?” “อืม…ไม่รู้สิจ๊ะ” “น่าจะอยู่ อยู่นะ มีอะไร?” พ่อที่เดินเข้ามาพอดี ตอบแทนด้วยน้ำเสียงเรียบ “อ๋ออ.. ไม่มีไรครับ ผมแค่ไม่ได้เจอคุณอานานแล้ว ก็เลยนึกอยากไปเยี่ยมเฉยๆน่ะครับ” คนโปรดแก้ตัวเสียงอ่อย ไม่รู้จะอ้างว่าอะไรดี จึงพูดไปแบบนั้น “ก็จริง เดี๋ยวเอากับข้าวไปฝากคุณหมอด้วยนะลูก เดี๋ยวแม่จัดให้” แม่พูดพร้อมเดินเข้าไปในครัว “ได้ครับ” ตอบแม่ จากนั้นคนโปรดหันไปถามพ่อต่อ “ช่วงนี้คุณอาเขายุ่ง
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 7 เข้าทางพ่อ (2/2)
วันต่อมา…ค่ายLBNไนท์กับผู้จัดการกำลังนั่งอยู่ในโรงอาหารชั้นเดียวที่เรียบง่าย ซึ่งถัดจากตึกใหญ่มานี่เอง ยังคงอยู่ในที่ของบริษัท โต๊ะยาวที่ทำจากพลาสติกเคลือบมันวางเรียงราย คนมาพักกินข้าวที่นี่ไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่นัก เพราะคนในบริษัทบางส่วนชอบที่จะออกไปกินข้าวข้างนอกกันมากกว่า ดังนั้นเสียงรอบข้างก็จะค่อนข้างเบาหูได้ดี แต่เจ้าของบริษัทก็ยังคงไม่มีความคิดที่จะรื้อถอนหรือทำอย่างอื่นไป เพราะก็ยังคงมีกลุ่มคนจำนวนหนึ่งที่ใช้อยู่ และเป็นการช่วยพ่อค้าแม่ขายที่ทำกับข้าวด้วย แถมราคาก็ถูกกว่าข้างนอกอีก ถ้าครั้งไหนไนท์กับผู้จัดการมีเวลาพอ ทั้งสองก็มักจะออกไปกินข้าวข้างนอกกัน ซึ่งพวกเขามักจะหาร้านอาหารใหม่ๆ ลองอยู่เป็นประจำ บางทีถ้าหากใครต้องการความเป็นส่วนตัว ก็จะต่างคนต่างไป แต่วันนี้ผู้จัดการสาวมีเรื่องที่ต้องบอกนักแสดงของตัวเอง“พี่มีอะไรจะบอก… พี่ท้อง” ผู้จัดการสาวพูดขึ้นมาเสียงนิ่ง แต่สายตาดูจริงจัง“ฮะ!..จริงป้ะ?” ไนท์รีบเงยหน้าขึ้น มองคนตรงหน้าด้วยความตกใจ“จะพูดเล่นทำไมล่ะ” เขาตอบด้วยน้ำเสียงปนขำ แต่ยังคงแฝงไปด้วยความภูมิใจ“กับพี่หมอธันย์เหรอ” ร่างสูงถา
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status