ย้อนเวลามาหาผู้ชายยุค90 ภาค3

ย้อนเวลามาหาผู้ชายยุค90 ภาค3

last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-21
Oleh:  ต๋อง น่ะOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
30Bab
1.1KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ภาคนี้ย้อนกลับในปัจจุบันอีกครั้ง ตัวละครอยู่ครบทุกตัว ทั้งภาค1และ2 ทุกตัวละครจะชุลมุนวุ่นรัก กว่ารักจะลงตัว

Lihat lebih banyak

Bab 1

เกิดใหม่ใกล้ๆนาย

Elma's POV

In our small house in a small town called Sinon, my mother, lying on the bed down with fever. The doctor has prescribed drugs for her but we can't afford to buy it because of we can't afford it. My siblings, Christine and Christian has been taking care of her while I go out to hustle. Now they carry long faces showing fustration. My mother's health hasn't improved at all and things are extremely hard.

My father is jobless and not helping as the head of the family. He either goes out and come back home late and druck or he stays at home all day giving complains about us and our situation. As much as this annoys me, I still don't have the courage to caution him and remind him about his responsibilities towards the family. My mother being the only one that talk sense into him is too weak to even talk.

Our state is more like that of a church rat. Even less. We barely eat thrice a day, school is a different case all together. I drop out of high school, almost done with it but I had to leave because of my mother's condition. As if that's not enough problem, my siblings were chased out of school because of school fees. They 've been at home for the past one month now. Our house, awful. We live in a very small house that has just two rooms, a bathroom and toilet combined together. We are quite away from the other people living in Sinon and have the poorest looking building around. People don't associate with us, some treat us like we have some kind of disease or virus.

The thought of our state makes me want to cry and ask why our fate has to be like this. I have beautiful dreams but it seems impossible to come true because things are hard... Extremely!. I have to take care of my mother, my twin siblings and of course my father. If there is something I could do to change our condition to a better one I would do it without looking back.

I was snapped out of my deep thoughts by my sister. "Elma". I looked at her, "yes?" She looked pale and sad.

"What are we going to do about this condition? Mum needs at least one medicine from the drug lists." I sighed in frustration and said "Christine there is no money on me right now. And besides Christian has gone to see if he will get any money from his friends to buy the drugs" She look at our mother who is asleep and said " I hope he finds something cause if not I don't know what we are going to do" I sighed.

My mum coughs and Christine and I said sorry to her and she said to us "Tha... Thank you my children" she coughs again. "Where is your father?" "He is not yet back" I said. "That man is not worthy to be called the man of this house" Christine said angrily and I understood her reasons for saying that but i don't support her because he is still out father. "Don't say that Christine, he is our father no matter what" " He should act like one Elma" she said with tears in her eyes. I pull close to her and hug her. " I don't like what he is doing to us, his family" l sighed and felt my cheeks going wet as well.

"Don't cry Christine honey, I will be fine okay" my mother spoked weakly and Christine cries the more. "Stop crying little sis, we don't want to worsen mum condition do we?" She nods no and wipe her tears.

Christian enters the house with a small bag. "Am home!" I stood up and rush towards him.

"Did you succeed?" He smiled and said "of course I succeeded, don't you know me? Am this family's lucky charm" I smiled and collected the bag and looking inside I saw that he bought almost all the prescribed drugs and I was happy.

"You sure are Christian" I said to him and he smiled and went to sit beside our mother. "How is she?" He asked. "Not changed" Christine replied. "Well since the drug is here, I think she will be fine" I said happily. Christian sighed unhappily and I noticed the change on his face.

"What's wrong?" I asked him. He nodded "Nothing" I doubted it cause I know him well as much I know myself and Christine. "You know I don't buy that. Tell me please" He looked at me and then mum and at me again "can't tell you in front of mum" he said.

By this I noticed that that another problem is about to arise. I gestured that we go to the other room.

"Give her the drug Christine" I told her. "Okay". Christian and I moved to the other room. " What's up?" He looked down and said " The landlord stopped me on my way home, he told me he will be coming for his rent in a week and if we are not able to pay we will be on the streets" I was looking at him with frustration and anger and said "Damn it!" I sighed. I moved towards the window. Tears was threatening. Why are we so unfortunate? I felt like my whole world is trembling. We haven't gotten the money to take care of my mother and now this rent issue. What are am I going to do?

"What are we going to do sis? Where are we going to get his money from? We hardly raise money for mum's drugs and now this?" He spoke out of anger and frustration.

I turned to him and said " Seriously Christian, I don't know. Everything is just too much for me. I just don't know" I run my fingers through my hair and went into the other room where my mother was lying. I watched as Christine feeds her drugs and tears could'nt hold but flow freely on my face. Christian came behind me and hug me. We have to figure out something or else we will not only be poor but poor family living on the streets.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
30 Bab
เกิดใหม่ใกล้ๆนาย
บอมบอมนั่งรถสุดหรูมาจากที่บ้าน เพื่อที่จะมาเซอร์ไพร์สพ่อกับแม่ของเขา ที่บริษัทอสังหาริมทรัพย์พันล้าน ทางไปบริษัทของพ่อบอมบอมต้องผ่านหน้า มหาวิทยาลัยพิพัฒนเมธา พอถึงทางม้าลายคนขับรถของบอมบอมก็หยุดให้นักศึกษาข้าม แต่แล้วมีรถสปอร์ตคันงามมาชนท้ายรถของบอมบอม จนบอมบอมโยกตัวไปข้างหน้าศีรษะชนพนังเบาะนั่ง “คุณหนูเป็นอะไรหรือเปล่าครับ”คนขับรถรีบหันมาดูบอมบอมทันที ทั้งที่ตัวเขาเองก็เจ็บที่ศีรษะเหมือนกัน “ไม่เป็นอะไรหรอกครับลุง”บอมบอมหันหลังไปมองรถคันที่ชน “ดูรถก็น่าจะเป็นลูกคนรวย” “ก็น่าจะใช่”คนขับรถขับหาที่จอดรถข้างๆทางใกล้หน้ามหาวิทยาลัย “คุณหนูรออยู่นี่นะ เดี๋ยวลุงจะลงไปเคลียร์กับเด็กหนุ่มคนนั้นซะหน่อย”คนขับรถมองที่กระจากเห็นหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกับบอมบอมสองคน ลงมาดูที่หน้ารถสปอร์ตคันหรูหลายสิบล้าน บอมบอมนั่งกุมหน้าผากเพราะยังเจ็บศีรษะอยู่ เพราะกระแทกค่อนข้างแรงพอสมควร บอมบอมหันหลังไปดูหลังรถอีกครั้งก็เห็นสองหนุ่มออกลีลาเยอะพอสมควร บอมบอมจึงคิดว่าตัวเองต้องไปจัดการสองหนุ่มนั่น บอมบอมจึงรีบลงจากรถถึงแม้ศีรษะที่เริ่มนูนขึ้น
Baca selengkapnya
เจอกันอีกครั้งลิขิตรักเปลื่ยน
มือทั้งสองข้างของบอมบอมที่ดันหน้าอกของมิคกี้ไว้นั้น ได้สร้างความลำบากให้กับมิคกี้ที่จะกินมันฝรั่ง มิคกี้จึงใช้มือที่เหลืออีกข้างหนึ่ง จับมือของบอมบอมออกมาจากหน้าอกของเขา ให้มาจับที่ต้นคอของตัวเอง หลังจากนั้นมิคกี้ก็ใช้มือนั้นประคองท้ายทอยของบอมบอม ส่วนริมฝีปากของมิคกี้ก็ขยับเข้ามาใกล้มันฝรั่งที่บอมบอมกัดไว้ ส่วนบอมบอมก็เผยอปากเล็กน้อย มิคกี้ค่อยๆเขยิบริมฝีฝากเข้าชนปากของบอมบอม บอมบอมกัดมันฝรั่งเพื่อให้ขาด เข้าไปภายในปากของเขา แต่ริมฝีปากของมิคกี้ด้านบนได้เข้าไปสัมผัสริมฝีปากด้านล่างของบอมบอม เมื่อบอมบอมกัดมันฝรั่งขาดเขาก็รีบกลืนเข้าปำภายปากทันที แต่ก็ยังหลงเหลือเศษน้อยอยู่บางส่วน ที่ติดริมฝีปากข้างบนของบอมบอม มิคกี้จึงขยับริมฝีปากด้านบนของเขาขึ้นไปประกบทัน และเอียงคอนิดหนึ่ง ใช้มือที่จับศีรษะของบอมบอมไว้ดันเข้ามา เพื่อให้ริมฝีปากชนและซ้อนกัน มิคกี้ใช้ริมฝีปากดูดเศษมันฝรั่งที่เหลือ เข้ามาภายในปากของเขาทันที พร้อมกับรูดริมฝีปากที่ประกบปากบอมบอมอยู่ออกมาอย่างช้าๆ บอมบอมรีบถอนมือที่ประคองต้นคอของมิคกี้ออก เฉกเช่นเดียวกับมิคกี้ก็เลิกประคองศีรษะของบอมบอม มิ
Baca selengkapnya
แฝด
มิคกี้กับยูโรได้มาซ้อมฟุตบอลเช่นเคยที่สนามเดิม ซึ่งเป็นช่วงเดียวกับสุกี้และสุก้าที่แทนพ่อของเขา ชอบบังคับพามาเล่นฟุตบอล แต่ทั้งสองไม่เคยชอบแม้แต่น้อย แต่ก็จำใจมาเล่น เพราะแทนนั้นทำงานที่แท่นขุดเจาะน้ำมัน หกเจ็ดเดือนเขาถึงจะกลับมาบ้านที พอมีเวลาเขาจึงอยากจะอยู่กับลูกแฝด และอีกข้อสำคัญเขาค่อนข้างหัวโบราณนิดนึง ที่ยังไม่ค่อยยอมรับในสิ่งที่สุกี้และสุก้าเป็นซักเท่าไร ซึ่งแตกต่างจากผู้เป็นแม่สุชาดาที่ยอมรับได้ทุกอย่างไม่ว่า สุกี้กับสุก้าจะมีรสนิยมแบบไหน ในระหว่างที่มิคกี้กับยูโรลงแข่งขันฟุตบอลนั้น สุกี้กับสุก้าได้เห็นพอดี เพราะทั้งสองซ้อมเดาะฟุตบอลกับแทนพ่อของเขาอยู่ข้างสนาม “พ่อนั่นไงมิคกี้เพื่อนของลูกที่คณะ มาเล่นฟุตบอลที่นี่ด้วยเหรอเนี่ยลูกไม่รู้มาก่อนเลย” “น้องจะรู้ได้ไงพึ่งเจอกันวันนี้วันแรกเมื่อตอนเช้า”แฝดผู้พี่เเอ่ยขึ้น “หุบปากไปเลย”สุกี้เดินเข้ามาใกล้ๆแฝดผู้พี่แล้วพูดค่อยๆใกล้ๆหูของสุก้าเพราะกลัวพ่อของเขาได้ยิน สุก้าได้แต่ทำหน้านิ่งไม่กล้าพูดอะไรต่ออีก เพราะตั้งแต่เด็กจนโตเขาต้องยอมสุกี้ตลอด และโดนน้องแฝดกลั่นแกล้งทุกครั้งที่มีโอกาส “คนไหนล่ะ”แทนถาม “คนที่สูงๆขาวๆหล่อๆนั่นแห
Baca selengkapnya
คู่กัด
สองหนุ่มเพื่อนชี้ตั้งแต่เตรียมอนุบาล บอมบอมและบิวเดินคู่กันมาที่คณะบริหารธุรกิจ แค่ทั้งสองเดินมาถึงที่หน้าคณะ ต้องหยุดชะงักในทันใด เพราะภาพตรงหน้านี้นั่นสร้างความรำคาญใจแก่บอบอมอย่างมาก ส่วนบินั้นไม่ค่อยเท่าไร เพราะนิสัยของบิวยอมคนมาตลอด “ดูมิคกี้ของนายนั่น นั่งตรงกลางระหว่างสุกี้สุก้า”บิเอ่ยขึ้น “มิคกี้ไม่ใช่ของเรา” “ไม่ใช่ก็เหมือนใช่ เมื่อวานเนี่ยหวานต่อหน้าคนตั้งเยอะ จำไม่ได้เหรอจูบปากกันด้วย เราเกือบเป็นสายวายเลย” “มันเป็นเกมไม่มีอะไรหรอก เราไม่ได้รู้สึกกับมิคกี้สักนิดจริงๆนะ” “สักนิดก็ไม่มีเหรอ มิคกี้ออกจะหล่อ หุ่นแซ่บ เมื่อคืนเราไปส่งเฟสมิคกี้มาไง คนติดตามหลักล้านโน้นนายรู้ไหม” “ไม่รู้และก็ไม่อยากรู้ ก็เขาเป็นลูกรัฐมนตรีนี่ ถึงไม่หล่อใครๆก็ต้องสนใจเป็นธรรมดา” “แล้วนายไม่สนใจบ้างเหรอ” “ไม่หรอก คนอย่างเรานะ ต้องมีคนมาสนเราก่อน เราค่อยสนใจตอบ” “แบบนั้นชาติหน้ามั้ง”บิวอมยิ้ม “บิวนายเพื่อนใคร” “เพื่อนมิคกี้” “บิว”บอมบอมเสียงสูง “พูดเล่น ค
Baca selengkapnya
คู่แค้นแต่ขาติปางไหน
บอมบอมรู้สึกหงุดหงิดเมื่อมิคกี้มากวนประสาท เขาจึงเข้าไปในร้านรองเท้า เพื่อไปบอกก็อตขอตัวกลับก่อน “พี่ก็อตบอมบอมขอตัวกลับก่อนนะ เพราะรำคาญคนบางคน” “ใคร” “โน้น”บอมบอมส่งสายตาไปที่มิคกี้ “อ่อ”ก็อตพยักหน้าให้บอมบอมเป็นการรับรู้ ในส่วนลึกของจิตใจค่อนข้างดีใจพอสมควร ที่บอมบอมกับมิคกี้ไม่ค่อยถูกกัน “บอมบอมไปก่อนนะ” บอมบอมเดินออกจากร้านรองเท้า เขาทำเป็นเมินไม่สนใจมิคกับยูโรที่ยืนมองอยู่ บอมบอมพยายามเบี่ยงสายตามองบิวอย่างเดียว ทำเหมือนมิคกี้ไม่มีตัวตนอยู่ตรงนั้น “ไปกันเถอะ”บอมบอมเอ่ยขึ้นกับบิว “ไปไหนพี่ก็อตยังซื้อร้องเท้าอยู่เลย” “ไปไหนก็ได้ เพราะตรงนี้มีแต่มลภาวะเป็นพิษ”บอมบอมปาดสายตามองมิคกี้ “บอมบอมนี่มันในห้างนะ อากาศบริสุทธิ์จะตาย” “ตรงอื่นบริสุทธิ์แต่ตรงนี้อากาศเป็นพิษ เพราะหายใจร่วมกับคนอื่น” “ถ้าอย่างนั้นวันก่อนนายก็ได้รับพิษจากเราไปแล้วแหละ เพราะจมูกชนกันปากแนบชิดขนาดนั้น แสดงว่านายติดพิษรักจากเราไปเหมือนกัน”มิคกี้อมยิ้ม “จริงด้
Baca selengkapnya
คู่ปรับยกกำลังสอง
ในระหว่างทางบอมบอมพยายามนั่งนิ่งๆไม่พูดจากับมิคกี้ ส่วนมิคกี้อยากจะแกล้งบอมบอมใจจะขาด แต่ในเมื่อบอมบอมนิ่งเงียบเขาจึงไม่รู้จะพูดอะไร มิคกี้เลยหาวิธีเพื่อให้บอมบอมพูดอะไรออกมา เขาจึงแกล้งเบรครถกะทันหัน จนบอมบอมเซไปข้างหน้า “นายจะเบรครถทำไม ข้างหน้าไม่เห็นมีอะไรเลย เกิดรถข้างหลังเบรคไม่ทันมาชนทำไง” “ใครจะโง่ไม่ดูรถคันหลังก่อนล่ะ หรือว่านายจะทำแบบนั้น ถึงว่าซิพ่อนายไม่ยอมให้ขับรถทั้งที่บ้านก็รวย”มิคกี้อมยิ้ม “มิคกี้นายจะมาดูถูกเรามากไปแล้วนะ อาจจะใช่เราขับรถไม่แข็ง แต่ไม่ทำแบบที่นายพูดหรอก” “เหรอ สอนให้ไหม” “ขับรถไม่แข็งไม่ได้หมายความว่าขับไม่เป็น แค่รอพ่อซื้อรถให้ในวันเกิดแค่นั้นแหละ” “วันเกิดเมื่อไร” “ไม่ต้องรู้สักเรื่องได้ไหม เราไม่เชิญนายหรอก”บอมบอมมองหน้ามิคกี้ด้วยสายเย้ยหยัน “ไม่บอกก็ได้เดี๋ยวสืบเอา” “ไปสืบของแฝดนั่นไม่ดีกว่า ได้ข่าวว่านายชอบนักชอบหนา” “ใช่ชอบมาก แต่กับคนใกล้ๆไม่ชอบเลย” “ใครเขาอยากให้ชอบล่ะ”บอมบอมรู้สึกเจ็บใจกับคำพูดของมิคกี้ “เหรอ
Baca selengkapnya
ใครหาเรื่องพร้อมฟาด
ในช่วงพักกลางวันบอมบอมกับบิว นั่งเม้าท์มอยส์อย่างสนุกกันเพียงสองคน แต่ความสนุกนั้นจางหายทันใดเมื่อคู่แฝดนั้นเดินเข้ามาหาทั้งสอง “บอมบอมอย่ามายุ่งกับมิคกี้”สุกี้มองแรงบอมบอมเพียงคนเดียว “ถ้าไม่อยากให้ยุ่งก็ล่ามโซ่ไว้ซิ แต่เราไม่เคยยุ่งกับมิคกี้เลยนะ มีแต่มิคกี้ต่างหากที่ชอบมายุ่งกับเรา”บอมบอมมองกลับพร้อมฟาดมาก “ถ้านายไม่ได้อ่อยมิคกี้มันคงไม่มีอะไรหรอก” “เรื่องแบบนี้มันตบมือข้างเดียวไม่ดังหรอกนะ นายต้องไปบอกมิคกี้ด้วยว่าอย่ามายุ่งกับเรามากกว่ามั้ง” “เรื่องนั้นไม่ต้องกลัวหรอก เดี๋ยวเราบอกเองแต่นายนั่นแหละอย่ามายุ่งก็แล้วกัน” “สุกี้นายจะบอกอีท่าไหน ก็ในเมื่อมิคกี้ชอบสุก้าไม่ใช่นาย”บอมบอมอมยิ้ม “บอมบอม”สุกี้เสียงสู’ “สุกี้เรากลับกันเถอะ”สุก้าดึงมือสุกี้ไว้ “ไม่ว่ามิคกี้จะชอบใคร มันเรื่องของเราสองคน ส่วนนายควรอยู่ในที่ของเธอ” “เราก็อยู่ทุกที โดยเฉพาะถ้ามิคกี้อยู่ตรงไหนเราก็อยู่ตรงนั้น” “นายก็รู้นี่ว่ามิคกี้ชอบสุก้าไม่ใช่นาย แล้วยังจะหน้าด้านมาแทรกกลางอีก คนอย่างนายนี่ม
Baca selengkapnya
จีบน้องได้พี่มาแทน
บอมบอมรอมิคกี้ไม่ไหวด้วยเวลาเริ่มดึกพอสมควร เขาจึงขอตัวกลับบ้านโดยมีนิกกี้มาส่ง ตอนแรกบอมบอมจะให้คนขับรถมารับ ทว่าคุณหญิงโสภิตาไม่ยอม บอมบอมจึงจำยอมแต่โดยดีให้นิกกี้มาส่ง “มิคกี้นี่ไม่ได้เรื่องเลยนะ พี่ส่งข้อความไปแล้วแท้ๆบอกให้มาไวๆ”นิกกี้พูดขึ้นระหว่างขับรถพาบอมบอมไปส่งบ้าน “แฟนเขานี่” “อะไรนะ”นิกกี้มีสีหน้าตกใจ “อ๋อ เปล่าครับ”บอมบอมเผลอพูดออกไป “แล้วไป พี่ตกใจหมด” “ตกใจเรื่องอะไรครับ” “พี่ก็นึกว่ามิคกี้ชอบผู้ชาย”นิกกี้อมยิ้มนิดๆ “อันนี้บอมบอมก็ไม่รู้ ยุคสมัยมันเปลื่ยนไปแล้ว ถึงมิคกี้จะชอบผู้ชายมันไม่ใช่เรื่องผิดไม่ใช่เหรอครับ” “พี่ยังไม่ได้ว่าอะไรเลย ถึงมิคกี้จะชอบผู้ชายหรือผู้หญิงก็เรื่องมิคกี้ พี่อายุมากกว่ามิคกี้ไม่กี่ปีเอง พี่รับได้ไม่ว่าน้องของพี่เป็นแบบไหน” “มิคกี้โชคดีมากเลย ที่ได้พี่นิกกี้เป็นพี่ชาย” “แต่พี่โชคร้ายนะ ได้มิคกี้มาเป็นน้องชาย หาเรื่องชวนปวดหัวประจำ” “มิคกี้ดื้อเหรอครับ” “ไม่ดื้อหรอก เอาแต่ใจนิดนึง เราเป็นพี่ต้องยอมท
Baca selengkapnya
แฝดปะทะคู่พี่น้อง
วันหยุดสุดสัปดาห์มิคกี้ได้นัดแฝดพี่แฝดน้องมาที่บ้าน เพราะพ่อแม่ของเขาไม่อยู่หลายวัน มิคกี้จึงถือโอกาสชวนคู่แฝดมารับประทานอาหารเย็น ซึ่งมิคกี้ได้เตรียมอาหารเลิศรสไว้อย่างเต็มโต๊ะ โดยเฉพาะกุ้งตัวใหญ่ที่สุก้าชอบกินเป็นพิเศษ เมื่อทั้งสองมาถึงมิคกี้จึงออกไปต้อนรับและเชื้อเชิญมานั่งยังโต๊ะอาหารทันที “เราบอกจะไปรับก็ไม่ให้ไป แล้วมากันอย่างไงล่ะ” “แม่มาส่งน่ะ”สุก้าตอบ “พ่อของนายสองคนไปไหนล่ะ” “พ่อเราไปอยู่ที่แท่นขุดเจาะน้ำมัน อีกตั้งเกือบหกเดือนกว่าจะมานะ”สุกี้ยิ้มหวานใส่มิคกี้ “อ้าว เสียงรถใคร”สุกี้เอ่ยขึ้นเมื่อได้ยินเสียงรถขอ “น่าจะพี่ชายเรามั้ง วันนี้วันหยุดนี่คงกลับมาเที่ยวบ้าน พี่เราทำงานอยู่ต่างจังหวัดนะ โอ้ จริงๆด้วย”นิกกี้เดินเข้ามายังโต๊ะอาหารทันที หลังจากเห็นน้องของเขาและฝาแฝดนั่น สุกี้และสุก้าต่างหันหน้าไปมอง ในส่วนสุกี้นั้นเฉยๆแต่ยิ้มให้ ส่วนสุก้านั้นมองตาค้างเพราะนิกกี้หล่อไม่แพ้มิคกี้เลย ด้วยที่นิกกี้โตกว่าจึงดูเป็นหนุ่มเต็มตัวมาดแมน “พ่อแม่ไม่อยู่แอบพาใครมาเนี่ย”นิกกี้แซว “มีบ้
Baca selengkapnya
จัดการขั้นเด็ดขาด
ในช่วงหลังพักเที่ยง เมื่อบอมบอมกับบิวกินข้าวเสร็จ เขาทั้งสองจึงมานั่งหน้าซุ้มคณะบริหารธุรกิจ “บิวเรื่องนายกับยูโรเป็นไงบ้าง คืบหน้าไปถึงไหนบอกหน่อยได้ไหม”บอมบอมเอ่ยถาม “คืบหน้าอะไรล่ะ บล็อกเราทุกทางในโซเซียล เกลียดอะไรเรานักหนาก็ไม่รู้”บิวถอนหายใจเฮือกใหญ่ “มันก็แปลกๆน่ะ นายก็ออกจะน่ารัก นิสัยก็ดี บ้านก็รวย เรียนก็เก่ง ยูโรก็น่าจะสนใจนายบ้างนะ อย่างน้อยก็ต้องแคร์ความรู้สึกนาย ไม่น่าจะบล็อกการติดต่อทุกช่องทางหรอก” “ที่พูดมาตัวนายหรือเรากันแน่” “นายซิ จะเป็นเราได้ไง” “เหรอ นั่นนะสิเราก็สงสัยเหมือนกัน เราสองคนก็ออกจะเพอร์เฟค” “หรือว่ายูโรมีแฟนอยู่แล้ว”บอมบอมเอ่ยขึ้น “ฟงแฟนอะไร วันๆเห็นอยู่แต่กับมิคกี้ ขนาดอยู่กันคนละมหาวิทยาลัยนะ” “หรือว่ายูโรแอบชอบมิคกี้”บอมบอมแสดงท่าทีตกใจ “ไม่ต้องมาตกใจเวอร์ปานนั้น” “มันอาจเป็นไปได้นะ มิคกี้หล่ออยู่นะ ยูโรอาจเผลอใจไปรักก็ได้” “ไม่จริงหรอก อย่ามาพูดให้ใจคอไม่ดี แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นนายก็ต้องแทรกกลางระหว่างมิคกี้กับยูโรใ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status