Share

บทที่ 2 ข่มขู่ 2/2

last update Tanggal publikasi: 2026-05-02 21:31:46

ประกายดาบของทหารยามเมืองหลวงขยับตีวงแคบเข้ามาทุกขณะ กู้เย่หลีสูดลมหายใจเข้าลึกจนสุดปอด นางรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี แหวกวงล้อมของคมดาบด้วยแววตาที่ไม่สะทกสะท้าน ก่อนจะชี้ปลายนิ้วเรียวยาวขึ้นไปยังระเบียงชั้นสองของโรงเตี๊ยมหรู ที่เปิดเป็นเหลาอาหารและขายสุรา

นางเชิดหน้าขึ้น สบประสานกับดวงตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวคู่นั้น แล้วตะโกนก้องด้วยน้ำเสียงอันเด็ดเดี่ยว ท่ามกลางความตกตะลึงของคนทั้งเมืองหลวง!

“เซี่ยอ๋อง! ท่านยังจำเด็กหญิงที่ท่านแกล้งจนตกต้นไม้ที่ชายแดนเมื่อสิบปีก่อนได้หรือไม่ ท่านติดค้างคำขอโทษข้า วันนี้ข้าจะขอทวงมันคืน!”

สิ้นประโยคนั้น ทั่วทั้งบริเวณเงียบงันราวกับถูกแช่แข็งกลางหิมะ แม้แต่เสิ่นจื่อรุ่ยยังเบิกตากว้าง สตรีโง่งมผู้นี้ไปรู้จักมักจี่กับอ๋องทรราชผู้นั้นตั้งแต่เมื่อใด!

ทว่ากู้เย่หลียังไม่หยุดเพียงเท่านั้น นางประกาศประโยคที่สั่นสะเทือนไปถึงบัลลังก์หงส์ออกมาอย่างไม่เกรงกลัวว่าจะโดนข้อหาท้าทายอำนาจฮองเฮาหรือไม่

“ราชโองการสมรสพระราชทานเปล่าในมือท่าน ข้าขอซื้อ! ลงนามชื่อข้า... ‘กู้เย่หลี’ ข้าจะยอมเป็นวัวเป็นม้าให้ท่านขี่ชาตินี้ทั้งชาติ ชั่วชีวิตมีท่านเป็นสามีผู้เดียว!”

ซี้ดดด!

เสียงสูดปากด้วยความหวาดเสียวดังระงมไปทั่วถนนหลวง สตรีผู้นี้กล้าดีอย่างไรถึงเสนอตัวเป็นภรรยาของพญามัจจุราช ซ้ำยังกล้าใช้คำว่า ‘วัวม้าให้ท่านขี่’ กลางแจ้งเช่นนี้! นางไม่ต้องการมีชีวิตอยู่แล้วจริง ๆ หรือ!

“คุณหนูกู้กินดีหมีหัวใจเสือมาหรือ...ใจกล้าเกินไปแล้ว”

“นั่นสิ บุรุษตระกูลเซี่ยผู้นี้แตกเหล่าแตกกอ ทั้งยังเหลือสืบสกุลและบรรดาศักดิ์เซี่ยอ๋อง อ๋องต่างแซ่อยู่ผู้เดียวด้วย”

“เซี่ยอ๋องในอดีตรักชายาผู้เดียว เจ้าอย่าเอ็ดอึงไป พระนางมีบุตรยาก จึงมีแค่ท่านอ๋อง”

ท่ามกลางเสียงนินทา ทหารที่ล้อมจับถึงกับชะงักมือ ไม่มีใครกล้าขยับตัวแม้แต่ก้าวเดียว เพราะทุกคนต่างรู้ดีว่า หากเซี่ยอ๋องตอบรับ ราชโองการในมือเขาย่อมใหญ่กว่าราชเสาวนีย์ของฮองเฮาหลายเท่านัก!

ใหญ่กว่าฮ่องเต้องค์ปัจจุบันอีกด้วย!

บนระเบียงชั้นสอง...บุรุษผู้ถูกพาดพิงเลิกคิ้วเข้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มเกียจคร้านที่มุมปากค่อย ๆ ขยายกว้างจนกลายเป็นความพึงพอใจอย่างปิดไม่มิด

นกน้อยที่เขาเคยแกล้งจนร้องไห้จ้าในวันนั้น เติบใหญ่กลายเป็นพญาหงส์ที่กล้าประกาศกร้าวท้าทายอำนาจมืดกลางเมืองหลวงเชียวหรือ?

น่าสนใจ... น่าสนใจยิ่งนัก!

“ฮ่าๆๆๆ!”

เสียงหัวเราะทุ้มต่ำดังกังวานกึกก้องไปทั่วบริเวณ เซี่ยเปี้ยนซางโยนจอกสุราหยกขาวในมือทิ้งอย่างไม่ไยดี เขาตวัดมือกล่องที่บรรจุราชโองการสีทองและพู่กันเปื้อนหมึก ก่อนจะสะกิดปลายเท้า เหินเวหาทะยานลงมาจากระเบียงชั้นสองราวกับพญาเหยี่ยวดำร่อนลงสวมกอดปฐพี!

ตึง!

ร่างสูงใหญ่องอาจทิ้งตัวลงยืนประจันหน้ากับกู้เย่หลี กลิ่นอายสังหารและแรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจนทหารยามเมืองหลวงต้องถอยกรูดไปหลายสิบก้าว ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว

เซี่ยอ๋องปรายตาหางตามองเสิ่นจื่อรุ่ยและซูเยว่ซินที่ยืนหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นเขาอยู่ไม่ไกลด้วยสายตาเหยียดหยาม ก่อนจะหันกลับมาจ้องมองสตรีใจกล้าเบื้องหน้า

“ถูกใจข้าจริง ๆ เรื่องครื้นเครงเช่นนี้ข้าไม่พบมานานแล้ว...”

น้ำเสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเนิบนาบ ทว่าทรงอำนาจจนผู้ฟังขนลุกซู่ เขากางราชโองการสีทองอร่ามที่มีอักษรลายพระหัตถ์ของอดีตฮ่องเต้และตราประทับหยกของตนออกมา แล้วเอื้อมมือวางในอากาศก่อนองครักษ์คนสนิทจะส่งพู่กันจุ่มหมึกสีนิลมาให้ เขาตวัดพู่กันลงนามชื่อของนางและเขาสลักลงไปอย่างรวดเร็ว!

‘เซี่ยเปี้ยนซาง สมรส กู้เย่หลี’

ตัวอักษรทรงพลังประทับลงบนผืนผ้า ตอกหน้าฮองเฮาและฉีกหน้าหนิงหย่วนโหวจนแหลกละเอียดไม่มีชิ้นดี!

เขาโยนพู่กันทิ้งไปด้านหลัง คนของเขารับได้ก็รับรับไม่ได้ก็ช่าง ก่อนจะใช้ท่อนแขนแกร่งดุจเหล็กกล้า รวบเอวบางของกู้เย่หลีเข้ามากระแทกกับอกกว้างอย่างคนพาล ก้มหน้าลงมากระซิบชิดริมฝีปากของนางด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่ได้ยินกันเพียงสองคน

“เซี่ยเปี้ยนซางผู้นี้ ได้ชื่อว่ามาจากตระกูลที่ไร้คนดี ยากจนคนมีคุณธรรม แต่กลับยินดีรับสตรีใจกล้าเช่นเจ้าเข้าจวน... เพราะข้าชอบอะไรที่ท้าทายและอันตราย”

นัยน์ตาคมกริบของเขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาหงส์ของนาง ก่อนจะเหยียดยิ้มร้ายกาจ

“จงจำคำสาบานของเจ้าไว้ให้ดี กู้เย่หลี...ชาตินี้ทั้งชาติ...มีข้าเป็นสามี”

กู้เย่หลีไม่คิดว่าเขาจะตอบรับง่ายดายนัก ทว่านางมีข้อสงสัยว่าเหตุใด

“เหตุใดท่านจึงตอบรับ”

“เพราะสตรียิ่งงดงาม... ยิ่งอันตรายและคือสิ่งที่ข้ายิ่งชอบ!”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • สตรียิ่งงดงามยิ่งอันตราย   ตอนพิเศษ 2 สตรียิ่งงดงามยิ่งอันตราย

    เสียงปี่พาทย์มงคลที่ดังกึกก้องมาจากถนนสายหลักของเมืองหลวงต้านโจว ช่างเป็นเสียงที่บาดหูและชวนให้หงุดหงิดที่สุดในชีวิตของ ‘เซี่ยเปี้ยนซาง’บนชั้นสองของโรงเตี๊ยมหรูที่ถูกเหมาปิดชั้นไว้อย่างเงียบเชียบ ร่างสูงใหญ่ในชุดแพรไหมสีดำขลิบทองนั่งแผ่รังสีอำมหิตอยู่บนเก้าอี้ไม้หนานมู่ นัยน์ตาสีรัตติกาลที่เคยมืดมิด บัดนี้คุกรุ่นไปด้วยเปลวเพลิงแห่งโทสะที่พร้อมจะแผดเผาทุกสรรพสิ่งให้เป็นจุณ มือหนาที่วางอยู่บนพนักเก้าอี้กำแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนบนโต๊ะตรงหน้าเขา... มีจอกสุราหยกขาว และกล่องไม้ที่บรรจุ ‘ราชโองการสมรสพระราชทานเปล่า’ ของอดีตฮ่องเต้วางเตรียมพร้อมเอาไว้แน่นอนว่าวันนี้เขาจะมาชิงตัวเจ้าสาว“ม่ออิง... สายสืบรายงานมาว่าอย่างไร” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามอย่างเยือกเย็น ทว่ากดดันจนองครักษ์เงาที่ยืนอยู่เบื้องหลังต้องลอบกลืนน้ำลาย“ทูลท่านอ๋อง ขบวนเกี้ยวเจ้าสาวเพิ่งเลี้ยวพ้นตรอกฝั่งตะวันออก กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้พ่ะย่ะค่ะ ส่วน ‘ซูเยว่ซิน’ สตรีที่เป็นชู้รักของหนิงหย่วนโหว บัดนี้ปะปนอยู่ในกลุ่มชาวบ้านใกล้กับจุดที่ขบวนจะเคลื่อนผ่าน ตามที่ท่านอ๋องคาดการณ์ไว้ทุกประการ องครักษ์เงาของเราประจำจุดเตรียมพร้อมแล้วพ่ะย่ะ

  • สตรียิ่งงดงามยิ่งอันตราย   ตอนพิเศษ 1 ยอดดวงใจใต้ต้นซานจา 2/2

    พูดจบเขาก็แกล้งเตะโคนต้นไม้อย่างแรงจนกิ่งก้านสั่นไหว กู้เย่หลีที่ไม่ได้ตั้งตัวเบิกตากว้าง ปล่อยมือจากกิ่งไม้พร้อมกับผลซานจาที่ร่วงหล่น ร่างเล็ก ๆ ของนางเสียหลักพลัดตกลงมาจากความสูงทันที!“ว้ายยย!”เซี่ยเปี้ยนซางตกใจสุดขีด เขาลืมเรื่องหยอกล้อไปจนสิ้น ร่างสูงโปร่งพุ่งทะยานเข้าไปรับก้อนแป้งน้อยเอาไว้ในอ้อมแขนได้อย่างฉิวเฉียด! ทว่าด้วยแรงกระแทกและสรีระที่ยังไม่แข็งแกร่งเต็มร้อย ทำให้ทั้งคู่เสียหลัก ล้มกลิ้งลงอยู่กลางทุ่งดอกไม้สีสันสดใสที่เบ่งบานรับแสงแดดอั้ก!กู้เย่หลีหลับตาปี๋ ทว่าแทนที่จะเจ็บปวด นางกลับสัมผัสได้เพียงความอ่อนนุ่มของทุ่งหญ้าและแผงอกที่รองรับอยู่ด้านล่าง แต่เมื่อลืมตาขึ้นมา นางก็ต้องหน้ามุ่ยด้วยความโกรธจัด ทุบกำปั้นเล็กลงบนอกของคนเบื้องล่างสุดแรง“โอ๊ย! ท่านแกล้งข้า! ข้าจุกไปหมดแล้วนะ หายใจไม่ออกแล้วด้วย!” เด็กหญิงโวยวายหน้าแดงก่ำทว่า... คนที่ถูกทับกลับนอนนิ่งค้าง ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเย็นชาบัดนี้แดงเถือกไปจนถึงใบหู ลมหายใจของเซี่ยเปี้ยนซางสะดุดกึก หายใจติดขัดยิ่งกว่าคนโดนบีบคอ!เพราะตำแหน่งที่กู้เย่หลีนั่งทับลงมาอย่างพอดิบพอดีนั้น... คือกึ่งกลางกายของบุรุษหนุ่มที่เพิ่งจะ

  • สตรียิ่งงดงามยิ่งอันตราย   ตอนพิเศษ 1 ยอดดวงใจใต้ต้นซานจา 1/2

    สายลมพัดผ่านค่ายทหารชายแดนบูรพา หอบเอาความแห้งแล้งและกลิ่นฝุ่นมาเตะจมูก ทว่าสำหรับ ‘เซี่ย เปี้ยนซาง หรือเซี่ยอ๋อง’ ในวัยสิบหกชันษา กลิ่นอายเหล่านี้เปรียบเสมือนโซ่ตรวนที่ล่ามเขาไว้กับความจริงอันแสนหนักอึ้งหลังจากการจากไปอย่างกะทันหันของผู้เป็นบิดา บุรุษหนุ่มวัยฉกรรจ์ที่ควรจะได้ใช้ชีวิตอิสระ กลับถูกผลักขึ้นสู่ตำแหน่งผู้นำตระกูลเซี่ยรับตำแหน่งเซี่ยอ๋อง ถือครองตราพยัคฆ์ทมิฬที่กุมกำลังทหารนับแสนถูกวางลงบนบ่าที่ยังเติบโตไม่เต็มที่เดิมตราพยักทมิฬนี้มีสองชิ้นชิ้นแรกสำหรับแม่ทัพที่รักษาดินแดน ซึ่งตอนนี้ตกเป็นของตระกูลกู้ เป็นตระกูลที่เซี่ยอ๋องผู้ล่วงลับไว้เนื้อเชื่อใจ แต่อย่างใดก็แล้วแต่ยังต้องฟังคำสั่งเซี่ยอ๋องที่มีตราเสมือนตราแม่อยู่นี่เป็นความประสงค์ของอดีตฮ่องเต้ที่ไว้เนื้อเชื่อใจตระกูลเซี่ยมาช้านาน ทั้งคำสัตย์สาบานเป็นพี่น้องต่างแซ่จนตระกูลเซี่ยได้บรรดาศักดิ์อ๋องเขาต้องสวมหน้ากากแห่งความเดือดดาลและเย็นชา เพื่อข่มขวัญเหล่าขุนนางเฒ่าที่จ้องจะแย่งชิงอำนาจ ท่ามกลางหมาป่าที่หิวโหย เซี่ยเปี้ยนซางไม่อาจแสดงความอ่อนแอให้ผู้ใดเห็นได้แม้แต่เสี้ยวลมหายใจสถานที่เดียวที่มัจจุราชวัยเยาว์ผู้นี้จ

  • สตรียิ่งงดงามยิ่งอันตราย   บทที่ 35 บทส่งท้าย 3/3

    “แต่ถึงอย่างไร ในใจข้า เจ้าก็สำคัญเป็นอันดับหนึ่งเสมอ เย่หลีของข้า...”“เกี่ยวอันใดเพคะ” นี่แหละคือเซี่ยเปี้ยนซางมักจะหาทางชมนาง บอกรักนางเพื่อหลีกเลี่ยงความผิด“เกี่ยวสิ...เพราะข้ามีภรรยาเพียงผู้เดียว ไม่ว่าเรื่องอันใดเจ้าคือถูกต้องเสมอ”กู้เย่หลีหน้าแดงซ่าน หยิกแขนแกร่งไปหนึ่งที “ท่านเลิกประจบข้าได้แล้ว ลูกมองอยู่นะ...”บรรยากาศในอุทยานเต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกดูราวกับภาพวาดที่สมบูรณ์แบบที่สุดในใต้หล้า ยมบาลผู้โหดเหี้ยมได้พบกับแสงสว่างที่เยียวยาทุกรอยแผลในใจของเขาแล้วแสงแดดอุ่นแห่งวสันต์ฤดูสาดส่องลงมายังศาลาริมสระบัว กู้เย่หลีในชุดกระโปรงยาวพลิ้วไหวสีฟ้าอ่อน เอนกายพิงพนักเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน ทว่ารอยยิ้มงดงามประดับอยู่บนริมฝีปากบางไม่คลาย เมื่อดวงตาหงส์ไล่อ่านตัวอักษรบนกระดาษเซวียนจื่อแผ่นแล้วแผ่นเล่าลายมือตวัดหนักแน่นทรงพลัง ทว่าแฝงความนุ่มนวลอยู่ในทีนี้ จะเป็นของใครไปไม่ได้นอกจาก กู้จ้านอวี่ ผู้เป็นพี่ชายร่วมอุทร แม่ทัพใหญ่แห่งบูรพาที่บัดนี้ประจำการอยู่ชายแดนเหนือ ส่วนบิดาวางมือจากแม่ทัพผันตัวเป็นกุนซือแทนแต่ก็ยังรั้งอยู่ชายแดน เพราะภรรยาสิ้นที่ชาย

  • สตรียิ่งงดงามยิ่งอันตราย   บทที่ 35 บทส่งท้าย 2/3

    หลังจากเงาร่างของอดีตฮ่องเต้หายลับไป ม่ออิงก็ปรากฏตัวขึ้นจากเงามืด คุกเข่าลงเบื้องหน้าเซี่ยเปี้ยนซางพร้อมกับยื่นม้วนกระดาษข่าวกรองลับให้แก่ผู้เป็นนายอันที่จริงเซี่ยอ๋องก็มองหาคนที่สมควรนั่งตำแหน่งฮ่องเต้อยู่แล้ว เพราะตระกูลเซี่ยให้คำสัตย์สาบานเอาไว้ จะไม่แย่งบัลลังก์ แต่จะพยุงบัลลังก์ ดังนั้นเพื่อไม่ให้ผิดต่อ คำสาบานของบรรพชนตระกูลเซี่ย เขาต้องหาคนที่เหมาะสม แต่ก็ยังต้องมีเขาสอดส่องอยู่ดี“ท่านอ๋อง... ข่าวกรองที่ท่านให้หน่วยองครักษ์เงาไปสืบประวัติของ ‘หนานอ๋อง’ ที่เมืองใต้ ได้รับการยืนยันแล้วพ่ะย่ะค่ะ” ม่ออิงรายงานเสียงฉะฉาน “หนานอ๋องผู้นี้ทรงพระปรีชา ปกครองเมืองใต้จนราษฎรร่มเย็นเป็นสุข ไม่เคยซ่องสุมกำลังทหาร ทรงใช้ชีวิตอย่างสมถะและมีพระจริยวัตรที่งดงาม ไร้ซึ่งประวัติด่างพร้อย... เหมาะสมอย่างยิ่งที่จะเป็นโอรสสวรรค์องค์ใหม่ของต้านโจวพ่ะย่ะค่ะ”เซี่ยเปี้ยนซางคลี่ม้วนกระดาษอ่านรายละเอียดด้วยแววตาพึงพอใจ รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นบนมุมปากมัจจุราช“ดี... ในเมื่อจ้าวหมิงหยวนยังมีตาที่สว่างอยู่บ้างในวาระสุดท้าย... เช่นนั้นข้าก็จะสานต่อราชโองการนี้ให้สมบูรณ์” เซี่ยอ๋องม้วนกระดาษเก็บเข้าแขนเสื

  • สตรียิ่งงดงามยิ่งอันตราย   บทที่ 35 บทส่งท้าย 1/3

    ตำหนักเฟิ่งหวงที่เคยอบอวลไปด้วยกลิ่นกำยานปลุกกำหนัดและเสียงครวญครางแห่งตัณหาราคะ บัดนี้หลงเหลือเพียงความเงียบสงัดและกลิ่นขมปร่าของยาต้มที่ลอยอวล บรรยากาศหนาวเหน็บและอ้างว้างประดุจสุสานร้างบนแท่นบรรทมร่างของ ‘จ้าวหมิงหยวน’ โอรสสวรรค์ผู้เคยเป็นใหญ่เหนือคนทั้งแผ่นดิน นั่งเหม่อลอยอยู่ท่ามกลางความมืดมิด สภาพของเขาในยามนี้ซูบผอมจนแก้มตอบ ดวงตาที่เคยลุ่มหลงมัวเมาบัดนี้ลึกโบ๋และแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอย ร่องรอยของความชราภาพมาเยือนเร็วกว่าที่คิดและคราบน้ำตาเกาะกุมใบหน้าที่เคยหล่อเหลา เป็นผลพวงจากยาที่ถูกวางอย่างหนักเมื่อคืนนั้นยาถอนพิษจากหมอหลวงเทวดาที่เซี่ยเปี้ยนซางพามา ได้ขับไล่ฤทธิ์ยาพิษรสหวานแดนใต้ที่ฝังรากลึกในกายออกไปจนหมดสิ้น ทว่า... สิ่งที่ยาถอนพิษมอบคืนมาให้ หาใช่เพียงสติสัมปชัญญะ แต่มันคือความจริงอันแสนโหดร้ายที่กระแทกแสกหน้าจนโอรสสวรรค์เลื่อนลอยความจริงที่ว่า... สตรีที่เขารักและโปรดปรานที่สุดอย่างเสิ่นกุ้ยเฟย คืออสรพิษที่ลอบวางยาและสวมเขาให้เขาอย่างหน้าด้าน ๆ! องค์ชายทั้งสองที่เขาโอบกอดและหมายมั่นจะให้เป็นรัชทายาท แท้จริงแล้วคือลูกชู้ที่เกิดจากการสมสู่ของพี่น้องตระกูลเสิ่น!ความจร

  • สตรียิ่งงดงามยิ่งอันตราย   บทที่ 31 กบฏด่ากบฏ 1/4

    “ฮ่า ฮ่า ฮ่า!!!”ท่ามกลางความตึงเครียดที่ปะทะกันไปมา เสียงหัวเราะทุ้มต่ำทว่าทรงอำนาจและเย็นเยียบน่ากลัวผุดขึ้นทำลายความเงียบมันไม่ใช่เสียงหัวเราะที่ดังกึกก้องประดุจคนบ้าเสียสติ ทว่ากลับเป็นเสียงหัวเราะในลำคอที่แฝงไปด้วยความเย้ยหยัน สมเพช และแผ่ซ่านรังสีสังหารจนผู้ที่ได้ยินถึงกับขนลุกซู่ไปถึงกระดูก

  • สตรียิ่งงดงามยิ่งอันตราย   บทที่ 6 อันธพาลตัวบิดา 3/3

    สิ้นเสียงสั่งการ ประตูท้องพระโรงถูกเปิดออกอีกครั้ง องครักษ์เงาหน้าตายอย่างม่ออิง ก้าวเข้ามาพร้อมกับทหารองครักษ์ชุดดำนับสิบคน พวกเขาแบกหีบไม้สีดำสนิท ขนาดใหญ่จำนวนห้าใบเข้ามาวางเรียงรายอยู่กลางท้องพระโรง ท่ามกลางสายตางุนงงของเหล่าขุนนางตึง! ตึง! ตึง!เสียงหีบไม้กระทบพื้นหินหยกดังกังวาน ทว่าสิ่งที่ท

  • สตรียิ่งงดงามยิ่งอันตราย   บทที่4 ดูไปด้วยคุยไปด้วย 3/3

    กู้เย่หลีสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามเมินเฉยต่อความเป็นบุรุษเพศที่แผ่ซ่าน นางตัดสินใจเล่าทุกอย่าง...ทั้งเรื่องจดหมายขายชาติที่ถูกแอบนำไปซุกซ่อนไว้ในจวนตระกูลกู้ และเรื่องที่คิดเสิ่นจื่อรุ่ยถวายฎีกาตัดเสบียงทัพบูรพาเพื่อหวังผลประโยชน์ให้ตนเองมีหน้ามีตา และบีบให้บิดาของนางตายในสนามรบ!นางไม่รู้ว่าเขาจะเช

  • สตรียิ่งงดงามยิ่งอันตราย   บทที่ 4 ดูไปด้วยคุยไปด้วย 2/3

    แน่นอนว่าเสียงท่านอ๋องดังไปด้านนอก ม่ออิงที่ตามเข้ามาพลันชะงักเท้า จากที่จะรายงานกลับต้องถอยออกไปห่างจากห้องบรรทมยี่สิบก้าวแล้วโบกมือให้องครักษ์ลับถอยออกไปให้หมด‘พระชายากับท่านอ๋องผู้ล่วงลับจะได้ตายตาหลับสักที’ เฮ้อ!!!ม่ออิงยกมือขึ้นกุมประสานหน้าอกหวนนึกถึงความปรารถนาสุดท้ายที่ทั้งสองสั่งเสียเขาไ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status