MasukShare
บทที่ 1 คนในความลับ (04)
Tanggal publikasi:
2026-06-29 21:24:52“อย่าไปทำงานสายล่ะ”
นลิษาแสยะยิ้มใส่แล้วรีบพลิกตัวเดินเข้าไปด้านใน ไม่อยากไปทำงานสายให้ถูกเขาตำหนิ โชคดีว่าเพนต์เฮาส์อยู่ใกล้บริษัท นั่งรถบีทีเอสไปไม่กี่สถานีก็ถึงจุดหมาย
แน่นอนว่าที่คุ้มกะลาหัวนี้เป็นของปรมะ เธอก็แค่ผู้อาศัยที่ย้ายมาหลังเขาได้ยื่นมือเข้ามาช่วยในวันที่มืดแปดด้าน
นลิษาจำวันนั้นได้ดี หลังสูญเสียบิดาเธอเดินเหม่อลอยไปตามถนน เพราะไม่กล้าร้องไห้ต่อหน้ามารดา ท่านทุกข์ใจมากพอแล้วที่ต้องสูญเสียสามี อีกทั้งบ้านที่รักยังถูกพี่สาวแท้ๆ โกงไปอีก ข้าวของเครื่องดนตรีของบิดาก็ถูกฝ่ายนั้นนำไปขายจนหมดสิ้น ของมารดาก็เช่นกัน แถมยังถูกไล่ออกจากบ้านมาราวกับหมูกับหมา
สองเท้าที่คล้ายจะหมดแรงเดินไปเรื่อยๆ กระทั่งขึ้นไปบนสะพาน สายตาทอดมองต่ำไปยังแม่น้ำด้วยอารมณ์ดำดิ่ง เคว้งคว้าง ก่อนจะทรุดตัวลงร้องไห้อย่างกับคนบ้าอยู่นาน กระทั่งมีรถคันหรูเคลื่อนมาจอด แล้วผู้ชายคนหนึ่งก็เดินลงมาหา
เป็นปรมะ คุณในความลับที่เข้ามาพาเธอออกจากเงามืด
เขาจำได้ว่าเธอคือพนักงานที่บริษัท หลังทราบเรื่องคร่าวๆ ก็เสนอยื่นมือเข้ามาช่วย
“ฉันจะเอาของทุกอย่างมาคืนให้เธอ” เขาพูดด้วยท่าทางนิ่งๆ ดวงตาที่มีเสน่ห์มองตรงมา
“แลกกับอะไรคะ” เธอถาม
“แลกกับเธอมาเป็นคนของฉัน”
“ทำไมถึงเป็นลิษาล่ะคะ” นลิษาถามต่อ ขณะเขายังอยู่ในมาดที่นิ่งเงียบ “ลิษาเหมือนคนที่คุณรักหรือคะ”
“เธออ่านนิยายมากไปแล้ว เธอไม่ได้เหมือนใคร” เขาสั่นหน้า สบตาด้วยแววตาจริงจังเพื่อยืนยันในสิ่งที่ได้กล่าว
“แล้ว...” เธอยังใคร่รู้ว่าทำไมเขาถึงช่วยเธอ
“แค่ถูกใจ” ปรมะตอบกลับมาสั้นๆ
“คุณมีแฟนไหมคะ”
“ไม่ หวังว่าเธอเองก็ไม่มี”
“ลิษาไม่มีค่ะ”
นลิษาเฝ้ามองคนยื่นข้อเสนอ ในดวงตามีแววลังเล เพราะอยากได้ทุกอย่างกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็เลือกจะปฏิเสธไป เพราะไม่อยากทำให้มารดาต้องทุกข์ใจ
ทว่าสุดท้ายแล้วสองเดือนหลังจากนั้นเธอกลับต้องหวนไปรับข้อเสนอ เพราะมีเรื่องร้ายเกิดขึ้น มารดาพลัดตกบันไดจากหอพักที่เช่าอยู่จนต้องได้รับการผ่าตัดโดยด่วน
นัยน์ตาของนลิษามีทั้งความหวาดกลัว เจ็บปวดและนึกแค้น รู้ว่าคนที่ทำให้มารดาตกบันไดคือป้าแท้ๆ จอมขี้โกง อีกฝ่ายต้องการของสำคัญซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่น้องสาวหลงเหลืออยู่ นั่นคือแหวนแทนใจที่บิดาของเธอให้ไว้ คนใจร้ายนั้นแอบหลงรักสามีของน้องมายาวนาน พอไม่สมหวังก็คิดทำลาย
วันที่ชีวิตของมารดาแขวนอยู่บนเส้นด้ายเธอยินยอมจะทำทุกอย่าง แต่ก็ได้ถามในสิ่งที่ควรรู้ออกไปอีกครั้ง
“วันนี้คุณก็ยังไม่มีใครใช่ไหมคะ”
“ไม่”
“แล้วลิษาต้องอยู่กับคุณนานแค่ไหน”
“อย่างน้อยก็จนกว่าฉันจะคุ้มกับเงินที่เสียไป...”
นลิษาขบเม้มปาก เพราะใจนั้นกล้าๆ กลัวๆ แต่เธอก็มีทางเลือกไม่มากนัก
“ฉันจะเอาทุกอย่างคืนมาให้เธอเหมือนที่เคยบอก จะดูแลแม่เธอจนหายและจะลากป้าของเธอมาเข้าคุกให้ได้”
“ลิษาขอแค่ให้คุณช่วยดูแลคุณแม่กับจัดการกับป้าก็พอค่ะ” ของอย่างอื่นเธอตัดใจจากมันไปแล้ว เพียงแค่สองอย่างที่เขาต้องยื่นมือเข้ามาช่วยก็มากแล้ว นอกจากค่าผ่าตัดของมารดา ค่าพักฟื้นและค่ายาหลังจากนั้นก็คงไม่ใช่น้อยๆ
นับตั้งแต่วันนั้นมานลิษาก็กลายมาเป็นคนในความลับของปรมะ พ่วงด้วยการเป็นพนักงานในบริษัทรับออกแบบผลิตภัณฑ์ ที่มีโรงงานผลิตสินค้าเกี่ยวกับอาหารและสินค้าอื่นๆ อีกมาก
ชั่วครู่หนึ่งนลิษาก็ดึงตัวเองออกจากวันวานเดินตรงไปอาบน้ำ พอเสร็จก็หยิบสมาร์ตโฟนมาเช็กข่าวสารพร้อมกับเดินฉับๆ ไปยังสถานีรถไฟฟ้า แล้วพบว่ามีคนพยายามติดต่อเธอเมื่อคืน เป็นเพื่อนบ้านใจดีอย่างมนสิกา อีกฝ่ายมักโทร.มาไถ่ถามความเป็นอยู่เสมอ
ในตอนที่บิดาเริ่มล้มป่วยก็มีมนสิกาช่วยดูแลอีกแรง แต่เวลานี้เธอกำลังจะสายแล้วจึงต้องรีบยัดสมาร์ตโฟนลงกระเป๋าสะพายเพื่อไปให้ถึงบริษัทโดยไวยามไปถึงโต๊ะทำงานก็ส่งยิ้มไปทักทายเพื่อนร่วมงานทั้งสี่ แล้วเริ่มทำงานตามหน้าที่ของตนไปอย่างขันแข็ง จนกระทั่งเลิกงานก็ยังหอบงานกลับมาทำด้วย เพราะยังมีงานบางส่วนที่ต้องรีบเคลียร์ให้เสร็จ
เมื่อเช้าวันใหม่มาถึงหญิงสาวก็ดำเนินทุกอย่างไปตามปกติ กระทั่งในช่วงใกล้เที่ยง เสียงแจ้งเตือนจากทางไลน์ก็ดังขึ้น
KHUN : วันนี้เพื่อนฉันจะไปที่เพนท์เฮาส์ เตรียมอาหารไว้สามที่นะ
KHUN : ขอเป็นอาหารอิตาเลียน
ข้อความจากปรมะทำให้นลิษามุ่นคิ้ว ไหนว่าจะไม่อยู่สามวัน นี่เพิ่งวันที่สองเอง สงสัยว่าเขาคงจัดการธุระเสร็จก่อนกำหนด แม้จะสงสัยแต่ก็ตอบกลับไปด้วยการส่งสติกเกอร์พยักหน้า บางครั้งเพื่อนสนิทของปรมะก็จะมาสังสรรค์ที่ห้องบ้างเป็นปกติ ในตอนนั้นเองเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นเรียกความสนใจ
“เที่ยงนี้เรากินอะไรกันดี ไปกินข้าวผัดปูกันไหม พี่เลี้ยงเอง” อลินลองเสนอแนะ ด้วยอยากพาน้องๆ ไปกินร้านประจำเพื่อผ่อนคลายกันบ้าง หลังสองสามวันที่ผ่านมาแผนกของเธอค่อนข้างเคร่งเครียดจากการถูกกดดัน
“ร้านที่อยู่ใต้ตึกหรือเปล่าคะ” กนิษฐาเอ่ยถาม
“ใช่ คนอื่นๆ ว่าไง ปาล์มกับเจ้าโอเคไหม ลิษาล่ะ”
“โอเคค่ะ”
หลังเห็นพ้องต้องกันเป็นเอกฉันท์ เวลาเที่ยงตรงก็พากันดีดตัวออกจากเก้าอี้ตรงไปยังร้านข้าวผัดปูใต้ตึก ขืนไปช้าคิวคงได้ยาวเหยียดแน่ ทว่าเดินมาได้ไม่กี่ก้าวก็มีสิ่งที่ดึงความสนใจของทุกคน
ไลน์ ไลน์
“ใครรัวแชตมาขนาดนั้นยัยเจ้า” กนิษฐาเอ่ยถามด้วยความใคร่รู้ เสียงข้อความสนทนาของรุ่นน้องดังรัวๆ ราวกับมีเรื่องสำคัญอะไรสักอย่าง
“แผนกบัญชีค่ะ ไลน์มาบอกข่าวใหญ่ของบริษัท”
“ข่าวอะไร” หนนี้ปาริตาทำตาวาว มีความอยากรู้อยากเห็นแบบพันเปอร์เซ็นต์ เธอไม่อยากพลาดข่าวเด็ด กลัวจะเอาต์และตกเทรนด์ ส่วนนลิษายิ้มแห้งใส่ท่าทางนั้นของเพื่อน แต่ในจังหวะต่อมากลับต้องให้ความสนใจบ้าง
“ข่าวคุณโปรด” จันทร์เจ้ารีบบอก
Bab terbaru
สถานะของตายคนโปรด ชีวิตที่มีเธอ
เสียงนุ่มๆ ที่มีความเหนื่อยหอบเอ่ยบอก ก่อนจะถูกพลิกจับให้นอนฟุบหน้าไปกับโซฟา ก้นสวยถูกยกขึ้นเล็กน้อยแล้วเขาก็ทำให้เธอครางไม่เป็นคำ สะโพกสอบกดหนักและถี่รัวพร้อมโน้มตัวไปบีบขยำทรวงละมุน ใบหน้าบิดเบี้ยวเมื่อความสุขพัดวนใกล้จะแตกกระจายเต็มที แต่เขาก็ยั้งตัวไว้เพราะยังอยากมีความสุขกับคนตัวเล็กไปอีกนานๆ นลิษาตวัดตาค้อน เพราะอีกนิดเดียวเธอจะกรีดร้องอย่างสุชสมอยู่แล้ว แต่เอวหนากลับผ่อนปรนแรงลงแล้วจับเธอพลิกเปลี่ยนท่วงท่ามายืนบนพื้น ยื่นมือไปจับพนักพิงแขน ขณะขาข้างหนึ่งนั้นถูกยกขึ้น ลำตัวเคลื่อนไหวไปด้านหน้าจากแรงกระแทกของปรมะ “อื้อ” เธอปล่อยเสียงครางสยิวเมื่อความปรารถนากลับมาตีวนถี่หนัก ความเหนื่อยหอบทวีคูณ แต่แน่นอนว่าคนอย่างปรมะไม่ยอมหยุดเพียงเท่านั้น เพราะชายหนุ่มเหมือนจะมีเป้าหมายใหม่ คล้ายๆ อยากจะพาเธอทัวร์ไปรอบบ้านของตัวเอง เธอถูกดันให้เดินถอยหลังไปติดกับเคาน์เตอร์ในห้องครัว ก่อนจะถูกอุ้มขึ้นวางบนนั้น แล้วถูกขบกัดเบาๆ ตรงหน้าอก ขณะชายหนุ่มยังเคลื่อนไหวไม่หยุด จนในที่สุดเขาก็ทำให้เธอได้กรีดร้องสมใจ ปรมะเองก็คำรามลั่น หลังจากนั้น
สถานะของตายคนโปรด ดาวประจำใจ 4 (03)
ปรมะเชื่อว่าอีกไม่นานต้องมีคนแพ้ แล้วเดินหน้าจูบอย่างดุดัน เร่าร้อน ก่อนจะเลื่อนใบหน้าลงไปคลอเคลียที่ลำคอระหงและขบฟันเบาๆ สร้างรอยคิสมาร์ก ขณะที่มือหนาคอยบำรุงบำเรอทรวงอวบอูมทั้งซ้ายและขวา ทว่าคนตัวเล็กของเขากลับยังไม่ยอมแพ้ หนนี้เขาจึงใช้มืออีกข้างลากต่ำลงไปยังต้นขาขาว นั่นทำให้เห็นว่านลิษาสะดุ้งนิดๆ เมื่อใกล้จุดอ่อนไหว แต่ก่อนจะลงมือต่อก็เงยหน้าไปกระตุกยิ้มร้าย คนตัวเล็กรู้ได้ทันทีว่าชายหนุ่มจะเดินเกมหนัก อึดใจนั้นก็เห็นมือหนาเลื่อนไปดึงกางเกงยีนส์ขาสั้นของเธอให้พ้นลำตัวไป สายตาคู่นั้นอ้อยอิ่งมองจุดบอบบางที่ยังมีแพนตี้ห่อหุ้มอยู่ มือแกร่งกรีดนิ้วไปยังเนื้อบางเบานั่น ทำให้เขาเริ่มได้ยินเสียงครางนิดๆ “อื้อ” นลิษากลั้นเสียงครางแทบไม่อยู่ ก่อนใบหน้าจะต้องบิดเบี้ยวกับความเสียวซ่านยามนิ้วแกร่งกดหนักยิ่งกว่าเดิม แถมยังคลึงถี่ๆ พร้อมกับตวัดลิ้นเลียตรงรอยแยก แม้จะมีพันธนาการขวางกั้นอยู่แต่ความเปียกชื้นก็ทำให้หญิงสาวถึงกับเกร็งตัว ลมหายใจหอบถี่กว่าเดิม สมองของนลิษากำลังพร่าเบลอ แล้วอึดใจนั้นลมหายใจก็สะดุดกึกเมื่อแพนตี้กำลังถูกรูดออกจ
สถานะของตายคนโปรด ดาวประจำใจ 4 (02)
“รอจนจะเปลี่ยนใจแล้วค่ะเนี่ย” ดวงตามีประกายครุ่นคิดว่าเธอจะเปลี่ยนใจดีหรือไม่ ทำให้มีเสียงแย้งขึ้นทันควัน “ห้ามเปลี่ยนใจนะลิษา ผมไม่ยอม” กรอบหน้าคมเข้มส่ายเป็นพัลวัน หากทำแบบนั้นเขาจะร้องไห้จริงๆ ด้วย เขาอดเปรี้ยวไว้กินหวานมานานเหลือเกินก็ตั้งแต่นลิษาหายไปตอนนั้น “เห็นใจพ่อแมวตาดำๆ เถอะนะครับ” เขาอ้อนไป กลัวหญิงสาวจะเปลี่ยนใจ “งั้นพ่อแมวก็รีบไขกุญแจเข้าบ้านมาค่ะ แม่แมวจะไปรอด้านใน” นลิษายื่นกุญแจผ่านประตูรั้วไปให้ชายหนุ่ม ก่อนจะเดินไวๆ เข้าบ้านไปด้วยความเขินอาย แม้จะพร้อมแล้ว แต่ก็มีอาการประหม่าเป็นอย่างมาก เพราะเธอนั้นร้างสนามไปนาน แล้วรู้สึกว่ามือไม้นั้นเกะกะไปหมด พอเดินเข้าไปด้านในบ้านก็ไม่รู้ว่าควรจะไปหยุดอยู่ตรงไหนดี หญิงสาวถึงกับต้องเป่าปากแรงๆ ไม่คิดว่าตัวเองจะมีอาการตื่นเต้นถึงเพียงนี้ ไม่กี่อึดใจเธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าก้าวไวๆ เข้ามาในบ้าน และเห็นชายหนุ่มกดล็อกกลอนประตูทันที “ดูดาวต้องรอดูตอนกลางคืนนะคะ ตอนนี้ยังไม่มืดเลย” “แค่ลิษาปิดตาก็มืดเหมือนตอนกลางคืนแล้วครับ” ปรมะเสนอวิธี
สถานะของตายคนโปรด ดาวประจำใจ 4
ดาวประจำใจ 4 ช่องยูทูบดาว-ลิษา กำลังมีผู้ติดตามเพิ่มขึ้น เจ้าของช่องอย่างนลิษายิ้มแก้มปริ แม้มันจะแค่หลักพัน แต่ก็ถือว่าเป็นการตอบรับที่ใช้ได้ แน่นอนว่าคนที่มากดถูกใจและติดตามกันคนแรกไม่พ้นปรมะ จนวันเวลาผ่านมาอีกสี่เดือน ในวันนี้เธอเพิ่งอัปโหลดเสียงร้องของตนเองลงช่องเพิ่ม ไม่ถึงนาทีก็มีคนหนึ่งมากดถูกใจ “เสียงเพราะมากเลยครับ” นลิษามองรายชื่อคนคอมเมนต์แล้วอมยิ้ม ไม่ถึงนาทีก็ได้รับสายของเขา “เสียงเพราะมากเลยครับลิษา” นอกจากคอมเมนต์ชมแล้ว ปรมะก็ไม่ลืมชมผ่านสายโทรศัพท์ด้วย ใบหน้านั้นมีแต่ความภูมิใจในความเก่งของแฟนสาว “ขอบคุณมากเลยค่ะ คุณแฟงตัวยง ว่าแต่ทำอะไรอยู่คะ” เรียกว่าปรมะเป็นแฟนพันธุ์แท้ของเธอก็ไม่ผิด เขาเป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้เธอมีทุกวันนี้ เพราะในช่วงแรกที่อัปคลิปลงไปแทบจะไม่มีผู้ติดตามเลย จนเกือบท้อถอย แต่ปรมะนั้นบอกให้สู้ต่อและช่วยติชมจนมีการตอบรับที่ดีขึ้น “กำลังจะไปประชุมครับ อีกสิบนาที” “อ้อ...” หญิงสาวลากเสียงยาวคล้ายมีอะไรบางอย่าง “ลิษามีอะไรหรือครับ” แน่นอนว่าปรมะจับน้ำเสียงได
สถานะของตายคนโปรด ดาวประจำใจ 3 (03)
เมื่อตะวันกลับมาฉายแสงอีกครั้ง คู่รักคู่หนึ่งก็รีบลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว เพราะต้องการไปใส่บาตรด้วยกันตรงหน้าโฮมสเตย์ โดยจะมีพระพายเรือผ่านมา ในวันนี้จึงได้รู้สึกอิ่มบุญด้วย นลิษาเหลือบตามองคนที่ช่วยประคองมือเธอยามยื่นขนมไปใส่ไว้ในบาตร ปรมะอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตแขนสั้น กางเกงยีนส์สีเข้มที่เข้ากับชุดของเธอ ในช่วงบ่ายเธอและเขาต้องเดินทางกลับกันแล้ว เพราะพรุ่งนี้เขามีประชุมวางแผนงานในไตรมาสต่อไป แต่ก่อนจะกลับก็ไม่ลืมแวะไปกินก๋วยเตี๋ยวหมูน้ำแดงที่ขึ้นชื่อ รวมถึงไปตลาดแม่กลองด้วย ทว่าขณะกำลังเดินเล่นอยู่ในตลาด ดวงตากลมโตก็ต้องส่งค้อนให้คนที่คล้ายกำลังอ่อยกันอยู่ หลังปลดกระดุมลงไปถึงสามเม็ดจนเห็นหน้าอก คงเพราะอากาศเริ่มร้อนด้วยกระมัง ด้านปรมะคว้ามือนุ่มไปกุมไว้แล้วพาเดินลึกเข้าไปด้านในตลาด มืออีกข้างจับเสื้อแล้วสะบัดเล็กน้อย อยากให้ลมช่วยให้เขาคลายความร้อน “ลิษามีเรื่องจะปรึกษาคุณโปรดด้วยค่ะ” นลิษาเอ่ยขึ้น “ว่ามาสิครับ” ปรมะทำสีหน้าอยากรู้ “ลิษาอยากจะลองทำช่องยูทูบน่ะค่ะ ว่าจะอัดคลิปคัฟเวอร์เพลงลง คุณโปรดว่าดีไหมคะ” ตอนนี้เธออยากกลับมา
สถานะของตายคนโปรด ดาวประจำใจ 3 (02)
จากนั้นการออกเดินทางก็เริ่มต้นขึ้น มุ่งหน้าไปสู่สถานที่ที่หญิงสาวเป็นคนเอ่ยชวน ปรมะขับรถไปเรื่อยๆ อย่างไม่ได้เร่งรีบ ส่วนนลิษานั้นชวนพูดคุยไปตลอดทาง บางทีก็ส่งเสียงร้องคลอไปกับเพลงที่เจ้าของรถเปิด เมื่อไปถึงทั้งสองก็ได้ปะทะกับสายลมที่มีไอร้อนนิดๆ กิจกรรมแรกที่ตกลงกันไว้ไม่พ้นการออกไปหยอดหอยหลอด ซึ่งต้องซื้ออุปกรณ์และนั่งเรือออกไป นลิษานึกถึงสมัยเด็ก แม้จะมีความทรงจำที่ไม่สมบูรณ์เต็มร้อย แต่จำได้ดีว่าตอนนั้นเธอก็ตื่นเต้นเช่นตอนนี้ ปรมะประคองหญิงสาวลงเรือ ก่อนคนทั้งคู่จะยกสมาร์ตโฟนขึ้นมาถ่ายเก็บบรรยากาศ เมื่อเรือแล่นไปถึงจุดที่มีผู้คนกำลังหยอดหอยหลอดอยู่นั้นก็ก้าวเท้าลงไป “คุณโปรดว่าวันนี้เราจะได้หอยสักตัวไหมคะ” เธอเห็นเด็กๆ หิ้วหอยมาเต็มถุงจึงหันไปถามคนข้างกาย เพราะมีแววน่าจะได้อับอาย “ต้องได้สักตัวละครับ ว่าแต่เรามาแข่งกันไหม” “รางวัลเป็นอะไรล่ะคะ” เธอถาม ก่อนจะเห็นชายหนุ่มตาวาวขึ้น คนเจ้าเล่ห์อย่างเขาต้องคิดถึงผลรางวัลมาแล้วแน่นอน “ถ้าลิษาชนะ ผมจะยอมให้ลิษาหอม ถ้าผมแพ้ ผมก็จะยอมให้ลิษาหอม...เป็นอันว่าตกลงนะครับ ผมไปหาหอยก่อน
Anda juga akan menyukai
พ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี148.7K Dibacaนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก69.8K Dibacaรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat73.7K Dibacaรักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา80.9K Dibacaอุ้มบุญซ่อนสวาท
เฮียกังฟู123 Dibacaชายาเอกผู้พลิกแผ่นดิน
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์674 Dibacaเจ้าสาวของนักรบ
SHASHA172 Dibacaอุบัติรัก พนักงานใหม่
นรีนิล74 Dibaca
