Mag-log inShare
บทที่ 8 ถึงเวลาจบ
Petsa ng paglalathala:
2026-07-13 00:28:30“งั้นลิษาขอตัวเลยนะคะ” เธอหมดหน้าที่และสิ่งที่อยากจะตอบแทนแล้ว
“อย่าเพิ่งไป รอกลับพร้อมกันเลย” ประโยคถูกย้ำหนัก เพราะกลัวว่านลิษาจะหนีกลับก่อน
“ลิษาไม่สะดวกค่ะ หลังจากนี้ลิษาจะไปซื้อของใช้ส่วนตัวนิดหน่อย” เธอปฏิเสธเสียงหนัก และเน้นที่คำว่าส่วนตัว แล้วก้าวเท้าออกจากร้านไปทันที แม้จะได้ยินเสียงบอกไล่หลังมา
“งั้นฉันจะกลับไปรอที่ห้อง แล้วจะสั่งข้าวเย็นไว้รอ ร้านโปรดเธอ” ปรมะถอนหายใจเบาๆ กับการกระทำของนลิษาที่ทำเหมือนไม่อยากอยู่ใกล้เขา หัวใจรู้สึกโหวงหวิวขึ้นมา
ส่วนหญิงสาวที่เดินออกจากร้านมาได้ไม่ทันไรหูนั้นก็ได้ยินเสียงแว่วขึ้นให้แสยะยิ้ม
“พี่โปรด... ”
“มี่”
เธอพอจำได้ว่าเป็นเสียงของมธุรา นึกดีใจที่รีบปลีกตัวออกมา แล้วจ้ำอ้าวห่างออกไปโดยไวที่สุดและไม่หันหลังไปมองแม้แต่น้อย พยายามไม่ใส่ใจ เพราะอีกไม่กี่วันเธอก็จะได้อิสระคืนแล้ว แม้จะได้รับข้อความจากเขาหลังจากนั้นก็เลือกจะไม่ตอบกลับ
KHUN : ฉันกลับไปกินข้าวเย็นด้วยไม่ได้แล้ว ฉันติดธุระด่วน
บทที่ 8 ถึงเวลาจบ
“เหงาหรือไงถึงชวนกูออกมาอีกแล้ว”
ภพธรถามหลังจากทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ แล้วมองหาเพื่อนอีกคน“ไอ้กลางล่ะ”
“เดี๋ยวมันก็มา”
“ว่าแต่ทำไมไม่เลือกร้านประจำวะ” ภพธรมองไปรอบๆ ร้าน ไม่เข้าใจว่าทำไมเพื่อนถึงอยากมาร้านนี้ ทั้งที่อยู่ในแถบชานเมือง ร้านเดิมสะดวกกว่าตั้งมาก
“กูอยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง”
ปรมะตอบง่ายๆ สายตาไม่ได้สนใจมองเพื่อนเลยสักนิด กลับมุ่งตรงไปยังเวที เพราะดนตรีกำลังจะเริ่มแล้ว นั่นทำให้ภพธรพลิกตัวไปมองบ้าง“ไอ้ตอแหล มึงอยากมาดูคุณลิษาร้องเพลงมากกว่า” เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมเพื่อนถึงเปลี่ยนร้าน ที่แท้คนของมันก็มาขึ้นร้องเพลงที่นี่
“อ่อนว่ะ” ภพธรเบะปาก อยากจะหัวเราะใส่หน้าไอ้คนปากดีเสียจริงๆ คิดว่าจะเก่ง ที่แท้ก็ต้องแอบย่องมานั่งเฝ้าเขา
“หุบปากไปเลยไอ้ภพ” ด้านปรมะถลึงตาใส่เพื่อนที่กำลังพูดมากพร้อมยกนิ้วขึ้นจ่อปากส่งสัญญาณว่ามันควรเงียบได้แล้ว เพราะนลิษากำลังจะร้องเพลง
ส่วนคนที่อยู่บนเวทีนั้นแค่เดินถือไมค์ออกมา สายตาก็เลื่อนไปปะทะกับผู้ชายคนหนึ่งที่แม้เขาจะนั่งอยู่เกือบด้านหลังสุด แต่กลับรู้ได้ในทันทีว่าใคร
“มาทำไมกัน” นลิษาทำหน้าบึ้งเล็กน้อย ก่อนต้องดึงสติกลับคืนมากล่าวคำทักทาย
“สวัสดีค่ะ ลิษานะคะ”
หญิงสาวระบายยิ้มให้แก่ผู้ที่กำลังดื่มด่ำกับรสชาติของอาหารและเครื่องดื่ม พยายามโฟกัสในสิ่งที่ตัวเองกำลังทำแล้วกล่าวแนะนำตัวไปอีกสองสามประโยค ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้กับมือกลอง ส่วนคนที่นั่งมองตาไม่กะพริบนั้นเผลอระบายยิ้มออกมา
นานมากแล้วที่เขาไม่เห็นหญิงสาวขึ้นเวทีร้องเพลง หลังต้องหยุดไปคอยดูแลมารดา
“เพราะว่ะ” ภพธรเอ่ยชมพร้อมยกนิ้วโป้งขึ้นประกอบคำพูด
“ก็ลิษาเป็นนักร้องเก่า” เขาดีใจที่นลิษาได้กลับมาทำในสิ่งที่รัก แล้วพยายามตั้งใจฟังเสียงหวานๆ ที่ทรงพลัง ในตอนนั้นเองกนต์ระพีก็ตามมาสมทบ
“แล้วไม่ดื่ม...” ภพธรมองเพื่อนที่เอาแต่มองเวที อีกทั้งยังหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมากดบันทึกวิดีโอ
“เหนื่อยๆ ว่ะ ปวดหัวด้วย”
ปรมะส่ายหน้า ถ้าหากไม่อยากมาให้กำลังใจนลิษา ป่านนี้เขาคงทิ้งตัวลงนอนบนเตียงไปแล้ว เพราะรู้สึกปวดหัวค่อนข้างมาก คงมาจากความเครียดที่สะสมตัวอยู่ และหลายวันที่ผ่านมางานที่ระยองก็มีปัญหาทำให้ต้องหายไปจัดการ“ขนาดปวดหัวยังอุตส่าห์ถ่อสังขารมาดูเขาร้องเพลง” ภพธรเบะปาก ส่วนกนต์ระพีกลอกตาใส่
“เรื่องพ่อมึงใช่ไหม...” กนต์ระพีถาม ทั้งเขาและภพธรรับรู้มาตลอดว่าไม่พ้นเรื่องของอัศนัย คนจอมบงการ คนที่โทษทุกอย่าง ยกเว้นตัวเอง ส่วนเพื่อนเขาที่มีชนักติดหลังก็ต้องยินยอมทำตามทุกอย่าง
“อื้อ” ปรมะครางรับเบาๆ ตอนนี้เขากำลังถูกกดดันอย่างหนัก แถมมารดายังถูกใช้ให้เป็นสื่อกลาง
“พอเถอะว่ะไอ้โปรด”
ภพธรขยับตัวตั้งตรง สีหน้ามีความจริงจัง “มึงชดใช้ให้เขามามากแล้ว บริษัทของเขาก็รุ่งเรืองขึ้นทุกวัน กูว่าถึงเวลาที่มึงจะได้มีความสุขจริงๆ แล้ว อย่ามัวแต่ทำตามคำสั่งเขาเลยว่ะ”กนต์ระพีพยักหน้าเห็นด้วย อยากให้เพื่อนหยุดชดใช้ได้แล้ว เพราะคงไม่มีวันสิ้นสุด
“แต่กูทำให้เขาต้องเสียลูกชายไปทั้งคนเลยนะ” ปรมะยิ้มเจื่อน แม้เขาจะไม่ได้เจตนาให้เกิดเรื่องน่าเศร้านั้นขึ้นก็ตาม ไม่คิดเลยว่าการสนับสนุนความรักของพี่ชายในวันนั้น จะทำให้เขาต้องสูญเสียอีกฝ่ายไปตลอดกาล
“แล้วมึงไม่ใช่ลูกเขาหรือไงวะ”
Pinakabagong kabanata
สถานะของตายคนโปรด ชีวิตที่มีเธอ
เสียงนุ่มๆ ที่มีความเหนื่อยหอบเอ่ยบอก ก่อนจะถูกพลิกจับให้นอนฟุบหน้าไปกับโซฟา ก้นสวยถูกยกขึ้นเล็กน้อยแล้วเขาก็ทำให้เธอครางไม่เป็นคำ สะโพกสอบกดหนักและถี่รัวพร้อมโน้มตัวไปบีบขยำทรวงละมุน ใบหน้าบิดเบี้ยวเมื่อความสุขพัดวนใกล้จะแตกกระจายเต็มที แต่เขาก็ยั้งตัวไว้เพราะยังอยากมีความสุขกับคนตัวเล็กไปอีกนานๆ นลิษาตวัดตาค้อน เพราะอีกนิดเดียวเธอจะกรีดร้องอย่างสุชสมอยู่แล้ว แต่เอวหนากลับผ่อนปรนแรงลงแล้วจับเธอพลิกเปลี่ยนท่วงท่ามายืนบนพื้น ยื่นมือไปจับพนักพิงแขน ขณะขาข้างหนึ่งนั้นถูกยกขึ้น ลำตัวเคลื่อนไหวไปด้านหน้าจากแรงกระแทกของปรมะ “อื้อ” เธอปล่อยเสียงครางสยิวเมื่อความปรารถนากลับมาตีวนถี่หนัก ความเหนื่อยหอบทวีคูณ แต่แน่นอนว่าคนอย่างปรมะไม่ยอมหยุดเพียงเท่านั้น เพราะชายหนุ่มเหมือนจะมีเป้าหมายใหม่ คล้ายๆ อยากจะพาเธอทัวร์ไปรอบบ้านของตัวเอง เธอถูกดันให้เดินถอยหลังไปติดกับเคาน์เตอร์ในห้องครัว ก่อนจะถูกอุ้มขึ้นวางบนนั้น แล้วถูกขบกัดเบาๆ ตรงหน้าอก ขณะชายหนุ่มยังเคลื่อนไหวไม่หยุด จนในที่สุดเขาก็ทำให้เธอได้กรีดร้องสมใจ ปรมะเองก็คำรามลั่น หลังจากนั้น
สถานะของตายคนโปรด ดาวประจำใจ 4 (03)
ปรมะเชื่อว่าอีกไม่นานต้องมีคนแพ้ แล้วเดินหน้าจูบอย่างดุดัน เร่าร้อน ก่อนจะเลื่อนใบหน้าลงไปคลอเคลียที่ลำคอระหงและขบฟันเบาๆ สร้างรอยคิสมาร์ก ขณะที่มือหนาคอยบำรุงบำเรอทรวงอวบอูมทั้งซ้ายและขวา ทว่าคนตัวเล็กของเขากลับยังไม่ยอมแพ้ หนนี้เขาจึงใช้มืออีกข้างลากต่ำลงไปยังต้นขาขาว นั่นทำให้เห็นว่านลิษาสะดุ้งนิดๆ เมื่อใกล้จุดอ่อนไหว แต่ก่อนจะลงมือต่อก็เงยหน้าไปกระตุกยิ้มร้าย คนตัวเล็กรู้ได้ทันทีว่าชายหนุ่มจะเดินเกมหนัก อึดใจนั้นก็เห็นมือหนาเลื่อนไปดึงกางเกงยีนส์ขาสั้นของเธอให้พ้นลำตัวไป สายตาคู่นั้นอ้อยอิ่งมองจุดบอบบางที่ยังมีแพนตี้ห่อหุ้มอยู่ มือแกร่งกรีดนิ้วไปยังเนื้อบางเบานั่น ทำให้เขาเริ่มได้ยินเสียงครางนิดๆ “อื้อ” นลิษากลั้นเสียงครางแทบไม่อยู่ ก่อนใบหน้าจะต้องบิดเบี้ยวกับความเสียวซ่านยามนิ้วแกร่งกดหนักยิ่งกว่าเดิม แถมยังคลึงถี่ๆ พร้อมกับตวัดลิ้นเลียตรงรอยแยก แม้จะมีพันธนาการขวางกั้นอยู่แต่ความเปียกชื้นก็ทำให้หญิงสาวถึงกับเกร็งตัว ลมหายใจหอบถี่กว่าเดิม สมองของนลิษากำลังพร่าเบลอ แล้วอึดใจนั้นลมหายใจก็สะดุดกึกเมื่อแพนตี้กำลังถูกรูดออกจ
สถานะของตายคนโปรด ดาวประจำใจ 4 (02)
“รอจนจะเปลี่ยนใจแล้วค่ะเนี่ย” ดวงตามีประกายครุ่นคิดว่าเธอจะเปลี่ยนใจดีหรือไม่ ทำให้มีเสียงแย้งขึ้นทันควัน “ห้ามเปลี่ยนใจนะลิษา ผมไม่ยอม” กรอบหน้าคมเข้มส่ายเป็นพัลวัน หากทำแบบนั้นเขาจะร้องไห้จริงๆ ด้วย เขาอดเปรี้ยวไว้กินหวานมานานเหลือเกินก็ตั้งแต่นลิษาหายไปตอนนั้น “เห็นใจพ่อแมวตาดำๆ เถอะนะครับ” เขาอ้อนไป กลัวหญิงสาวจะเปลี่ยนใจ “งั้นพ่อแมวก็รีบไขกุญแจเข้าบ้านมาค่ะ แม่แมวจะไปรอด้านใน” นลิษายื่นกุญแจผ่านประตูรั้วไปให้ชายหนุ่ม ก่อนจะเดินไวๆ เข้าบ้านไปด้วยความเขินอาย แม้จะพร้อมแล้ว แต่ก็มีอาการประหม่าเป็นอย่างมาก เพราะเธอนั้นร้างสนามไปนาน แล้วรู้สึกว่ามือไม้นั้นเกะกะไปหมด พอเดินเข้าไปด้านในบ้านก็ไม่รู้ว่าควรจะไปหยุดอยู่ตรงไหนดี หญิงสาวถึงกับต้องเป่าปากแรงๆ ไม่คิดว่าตัวเองจะมีอาการตื่นเต้นถึงเพียงนี้ ไม่กี่อึดใจเธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าก้าวไวๆ เข้ามาในบ้าน และเห็นชายหนุ่มกดล็อกกลอนประตูทันที “ดูดาวต้องรอดูตอนกลางคืนนะคะ ตอนนี้ยังไม่มืดเลย” “แค่ลิษาปิดตาก็มืดเหมือนตอนกลางคืนแล้วครับ” ปรมะเสนอวิธี
สถานะของตายคนโปรด ดาวประจำใจ 4
ดาวประจำใจ 4 ช่องยูทูบดาว-ลิษา กำลังมีผู้ติดตามเพิ่มขึ้น เจ้าของช่องอย่างนลิษายิ้มแก้มปริ แม้มันจะแค่หลักพัน แต่ก็ถือว่าเป็นการตอบรับที่ใช้ได้ แน่นอนว่าคนที่มากดถูกใจและติดตามกันคนแรกไม่พ้นปรมะ จนวันเวลาผ่านมาอีกสี่เดือน ในวันนี้เธอเพิ่งอัปโหลดเสียงร้องของตนเองลงช่องเพิ่ม ไม่ถึงนาทีก็มีคนหนึ่งมากดถูกใจ “เสียงเพราะมากเลยครับ” นลิษามองรายชื่อคนคอมเมนต์แล้วอมยิ้ม ไม่ถึงนาทีก็ได้รับสายของเขา “เสียงเพราะมากเลยครับลิษา” นอกจากคอมเมนต์ชมแล้ว ปรมะก็ไม่ลืมชมผ่านสายโทรศัพท์ด้วย ใบหน้านั้นมีแต่ความภูมิใจในความเก่งของแฟนสาว “ขอบคุณมากเลยค่ะ คุณแฟงตัวยง ว่าแต่ทำอะไรอยู่คะ” เรียกว่าปรมะเป็นแฟนพันธุ์แท้ของเธอก็ไม่ผิด เขาเป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้เธอมีทุกวันนี้ เพราะในช่วงแรกที่อัปคลิปลงไปแทบจะไม่มีผู้ติดตามเลย จนเกือบท้อถอย แต่ปรมะนั้นบอกให้สู้ต่อและช่วยติชมจนมีการตอบรับที่ดีขึ้น “กำลังจะไปประชุมครับ อีกสิบนาที” “อ้อ...” หญิงสาวลากเสียงยาวคล้ายมีอะไรบางอย่าง “ลิษามีอะไรหรือครับ” แน่นอนว่าปรมะจับน้ำเสียงได
สถานะของตายคนโปรด ดาวประจำใจ 3 (03)
เมื่อตะวันกลับมาฉายแสงอีกครั้ง คู่รักคู่หนึ่งก็รีบลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว เพราะต้องการไปใส่บาตรด้วยกันตรงหน้าโฮมสเตย์ โดยจะมีพระพายเรือผ่านมา ในวันนี้จึงได้รู้สึกอิ่มบุญด้วย นลิษาเหลือบตามองคนที่ช่วยประคองมือเธอยามยื่นขนมไปใส่ไว้ในบาตร ปรมะอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตแขนสั้น กางเกงยีนส์สีเข้มที่เข้ากับชุดของเธอ ในช่วงบ่ายเธอและเขาต้องเดินทางกลับกันแล้ว เพราะพรุ่งนี้เขามีประชุมวางแผนงานในไตรมาสต่อไป แต่ก่อนจะกลับก็ไม่ลืมแวะไปกินก๋วยเตี๋ยวหมูน้ำแดงที่ขึ้นชื่อ รวมถึงไปตลาดแม่กลองด้วย ทว่าขณะกำลังเดินเล่นอยู่ในตลาด ดวงตากลมโตก็ต้องส่งค้อนให้คนที่คล้ายกำลังอ่อยกันอยู่ หลังปลดกระดุมลงไปถึงสามเม็ดจนเห็นหน้าอก คงเพราะอากาศเริ่มร้อนด้วยกระมัง ด้านปรมะคว้ามือนุ่มไปกุมไว้แล้วพาเดินลึกเข้าไปด้านในตลาด มืออีกข้างจับเสื้อแล้วสะบัดเล็กน้อย อยากให้ลมช่วยให้เขาคลายความร้อน “ลิษามีเรื่องจะปรึกษาคุณโปรดด้วยค่ะ” นลิษาเอ่ยขึ้น “ว่ามาสิครับ” ปรมะทำสีหน้าอยากรู้ “ลิษาอยากจะลองทำช่องยูทูบน่ะค่ะ ว่าจะอัดคลิปคัฟเวอร์เพลงลง คุณโปรดว่าดีไหมคะ” ตอนนี้เธออยากกลับมา
สถานะของตายคนโปรด ดาวประจำใจ 3 (02)
จากนั้นการออกเดินทางก็เริ่มต้นขึ้น มุ่งหน้าไปสู่สถานที่ที่หญิงสาวเป็นคนเอ่ยชวน ปรมะขับรถไปเรื่อยๆ อย่างไม่ได้เร่งรีบ ส่วนนลิษานั้นชวนพูดคุยไปตลอดทาง บางทีก็ส่งเสียงร้องคลอไปกับเพลงที่เจ้าของรถเปิด เมื่อไปถึงทั้งสองก็ได้ปะทะกับสายลมที่มีไอร้อนนิดๆ กิจกรรมแรกที่ตกลงกันไว้ไม่พ้นการออกไปหยอดหอยหลอด ซึ่งต้องซื้ออุปกรณ์และนั่งเรือออกไป นลิษานึกถึงสมัยเด็ก แม้จะมีความทรงจำที่ไม่สมบูรณ์เต็มร้อย แต่จำได้ดีว่าตอนนั้นเธอก็ตื่นเต้นเช่นตอนนี้ ปรมะประคองหญิงสาวลงเรือ ก่อนคนทั้งคู่จะยกสมาร์ตโฟนขึ้นมาถ่ายเก็บบรรยากาศ เมื่อเรือแล่นไปถึงจุดที่มีผู้คนกำลังหยอดหอยหลอดอยู่นั้นก็ก้าวเท้าลงไป “คุณโปรดว่าวันนี้เราจะได้หอยสักตัวไหมคะ” เธอเห็นเด็กๆ หิ้วหอยมาเต็มถุงจึงหันไปถามคนข้างกาย เพราะมีแววน่าจะได้อับอาย “ต้องได้สักตัวละครับ ว่าแต่เรามาแข่งกันไหม” “รางวัลเป็นอะไรล่ะคะ” เธอถาม ก่อนจะเห็นชายหนุ่มตาวาวขึ้น คนเจ้าเล่ห์อย่างเขาต้องคิดถึงผลรางวัลมาแล้วแน่นอน “ถ้าลิษาชนะ ผมจะยอมให้ลิษาหอม ถ้าผมแพ้ ผมก็จะยอมให้ลิษาหอม...เป็นอันว่าตกลงนะครับ ผมไปหาหอยก่อน
Maaari mong magustuhan
เรื่องสั้นอีโรติก LOVE
C102.5K viewsเด็กเสี่ย
C155.0K viewsเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว180.5K viewsคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้205.3K viewsนพรัตน์ & ณัชชา
SHASHA46 views(เซ็ตวิศวะ) เพื่อนลวงรัก
นามปากกา อายดอลลี่215 viewsทริปสวาท The Lustful Journey
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko16 viewsสวีลี่ฟ่านย้อนเวลามาเป็นเถ้าแก่ร้านกาแฟ ยุค 80
Cherry Brow / เจ๊หงส์ขายเต้าเจี้ยว34 views
