INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่ 8 ถึงเวลาจบ (02)
Fecha de publicación:
2026-07-14 20:55:27ปรมะสะอึก เพราะไม่รู้คำตอบนั้นเช่นกัน ตอนที่พี่ชายยังอยู่ เขาก็ไม่ได้อยู่ในสายตาบิดาเลย เพราะนอกคอกเลือกเรียนวาดภาพตามความชอบของตัวเอง คณะเดียวกับภพธร
ด้านภพธรสั่นศีรษะแรงๆ เขาไม่อยากจะตั้งแง่กับบิดาของเพื่อน แต่ฝ่ายนั้นเห็นแก่ตัวเกินไปในการโบ้ยความผิดให้กับปรมะ หลังจากเกิดเรื่องปรมะก็ต้องย้ายไปเรียนคณะบริหารแทนตามความต้องการของบิดา เพื่อรับผิดชอบการสูญเสียที่เกิดขึ้น
“รักให้ถูกคนด้วย” ภพธรกล่าว หากรักถูกคน มันก็จะได้ไม่ต้องมานั่งเครียด แล้วบอกตบท้ายไปอีก เพราะเห็นว่าบรรยากาศอึมครึมเกินไป
“กูหมายถึงคุณลิษา ฝากไปบอกเขาที”
“ไอ้ห่า...” คนทำหน้าเศร้าเปลี่ยนมาถลึงตาใส่เพื่อน แล้วมองสมาร์ตโฟนที่มีการแจ้งเตือน
“อ้าว นั่นใครไลน์มารัวๆ ไอ้โปรด อย่าบอกนะว่ามีสาวอีกคน” ภพธรมองด้วยสายตาจับผิด แล้วทำท่าชะโงกหน้าไปมองอย่างสอดรู้สอดเห็น
“กูมีลิษาคนเดียว” ปรมะแย้งไป ที่ผ่านมามันไม่เห็นหรือไงว่าเขามีแต่นลิษา
คนได้คำตอบยิ้มกริ่ม เพื่อนเขารู้ตัวแต่ทำเป็นไม่ยอมรับ “แล้วใครอะ”
“คนของไอ้กลาง”
“มึงมีหญิงเหรอ” หนนี้ภพธรให้ความสนใจกนต์ระพีบ้าง สีหน้ามีความอยากรู้เข้าไปใหญ่ เขาพลาดเรื่องนี้ไปได้อย่างไรกัน
“กูไม่ได้มีใคร” กนต์ระพีสั่นหน้า แล้วมองคนที่กำลังมั่ว
“กูหมายถึงน้องมัน ไอ้ธี มันฝากบอกให้มึงรับโทรศัพท์ด้วย” ปรมะรีบเฉลยแล้วยกหน้าจอให้เพื่อนได้เห็นว่าคนที่ส่งข้อความมานั้น คือน้องชายของกนต์ระพี
“พ่อหนุ่มน้อยยูทูบเบอร์กลับมาแล้วหรือวะ” ภพธรรู้จักน้องชายของเพื่อนเป็นอย่างดี แต่ไม่ค่อยได้เจอหน้ามาเกือบจะสามปีเต็มแล้ว เพราะกันต์ธีร์ไปเรียนต่อต่างประเทศ
“เออ กูกำลังปวดหัวกับมันอยู่ มันชวนกูไปถ่ายคลิปทำคอนเทนต์” กนต์ระพีอธิบาย นอกจากน้องชายเขาจะเป็นนักศึกษาแล้ว ยังมีช่องยูทูบที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยวเป็นของตัวเอง
“ฮ่า”
ภพธรหัวเราะชอบใจ นึกสภาพเพื่อนไปถ่ายคอนเทนต์กินเที่ยวกับน้องชายไม่ออกจริงๆ เพราะคู่นี้เป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตลอดตั้งแต่เด็กจนโต มีหวังได้แลกหมัดกันแน่“ระวังเถอะ มันจะไปชวนมึงด้วย” กนต์ระพีว่า เพราะน้องชายก็สนิทกับภพธรและปรมะเช่นกัน
ภพธรส่ายหน้าเพราะไม่ใช่แนวที่ถนัด เขาขอนั่งวาดรูปเงียบๆ ไปดีกว่า ส่วนปรมะหันไปสนใจกับคนบนเวทีอีกรอบ แล้วปล่อยใจไปกับเสียงเพลงของนลิษาที่ทำให้เขาเริ่มยิ้มกว้างอีกครั้ง กระทั่งนลิษาลงจากเวที ปรมะก็รีบดีดตัวขึ้นทันที
“กูกลับละ”
“อะไร ทิ้งพวกกูเลย” ภพธรโวยวาย
ปรมะค้อมศีรษะลงไปเป็นการขอโทษเพื่อน แล้วโบกมือร่ำลาพร้อมรีบเดินออกจากร้านไป ส่วนคนที่เหลือได้แต่เบะปาก กลอกตามองบน
“รักเขาขนาดนี้ แม่งไม่ยอมรับ อนาคตเชื่องเหมือนหมาแน่” ภพธรยกมือขึ้นกอดอก
“หรือไม่ก็ร้องไห้เหมือนหมา ถ้ามันยังปากแข็งอยู่” กนต์ระพีทำหน้าหนักใจ เมื่อปรมะปากนั้นหนักใช่ย่อย
“มึงว่าอย่างไหน” ภพธรเริ่มชั่งใจ มันก็มีความเป็นไปได้ทั้งสองแบบ
“คนอย่างมันคงต้องเจ็บก่อน ยิ่งมั่นหน้าอยู่” กนต์ระพีสรุป แล้วยกแก้วเหล้าขึ้นชนกับภพธร เตรียมตัวฉลองให้เพื่อนรักที่กำลังจะต้องหอนในอีกไม่ช้า
ส่วนปรมะกำลังยืนชะเง้อมองไปที่โซนด้านหลังร้าน เฝ้ารอหญิงสาวเดินออกมา แต่กลับเห็นว่าเธอก้าวเท้าขึ้นรถของปณัยไปแล้ว จึงได้แต่ขับรถตามไปเงียบๆ มาจนถึงเพนต์เฮาส์
“วันนี้เธอร้องเพลงเพราะมากเลยนะ” ปรมะที่เดินตามหลังเข้ามาในลิฟต์บอกเสียงชื่นชม ทว่านลิษากลับเงียบใส่เขา
เมื่อถึงห้องหญิงสาวก็รีบเดินเข้าห้องนอนทันที เธอเหนื่อยและอยากจะอาบน้ำเต็มที
“ฉันขอไปทำบุญที่วัดด้วยเหมือนเดิมนะ วันเสาร์ฉันมีประชุมที่ระยอง แต่วันอาทิตย์เช้าฉันจะรีบกลับมา”
ปรมะเอ่ยขึ้น จะถึงวันที่บิดาของหญิงสาวจากไปแล้ว เขาจึงอยากพาไปเหมือนปีก่อน และคอยปลอบใจอยู่ข้างๆ“ลิษาไปคนเดียวได้ค่ะ” เธอหยุดแล้วบอกเสียงเข้ม
“รังเกียจฉันขนาดนั้นเลยหรือไง” คนฟังนั้นจู่ๆ ก็นึกน้อยใจขึ้นมา คงเพราะนลิษาไม่สนใจเขาเลย ไม่ส่งข้อความมาหา ไม่มีแม้แต่สติกเกอร์บอกว่าฝันดีเหมือนเมื่อก่อนตอนที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน
“ลิษาไม่อยากรบกวนค่ะ” เธอบอกอย่างชัดถ้อยชัดคำ
“แต่ฉันอยากไปทำบุญให้พ่อของเธอ มันอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วนี่” ปรมะจำใจต้องงัดประโยคนี้มาใช้ หลังเห็นสายตาแน่วแน่
“ถ้าคุณอยากไปก็ไปค่ะ” หญิงสาวนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะตอบ แต่เธอไม่ได้รับปากว่าจะไปด้วยกัน เพราะเวลาที่จะจบสัญญามาถึงแล้ว
ชายหนุ่มระบายยิ้มดีใจ แล้วทำหน้าอ้อนๆ ในประโยคที่เอ่ยถาม “เธอกินข้าวหรือยัง”
“กินแล้วค่ะ”
“ฉันยังไม่ได้กินเลย ทำอะไรให้กินหน่อยสิ เมื่อกี้ซดไปแต่น้ำเปล่า” ปรมะทำตาละห้อย ขอความเมตตา
“คุณอยากกินอะไรล่ะคะ” เธอมองสภาพของเขาที่ดูโทรมลงไป ขอบตาดำคล้ำจึงไม่ขัดแย้ง และเป็นครั้งสุดท้ายที่จะทำให้ได้
“ขอเป็นแกงจืดหรือข้าวต้มได้ไหม ฉันปวดหัวนิดหน่อยน่ะ น่าจะเป็นไมเกรน”
คงเพราะเครียดสะสมทำให้กลับมามีอาการไมเกรนอีกครั้ง เขาเริ่มปวดหัวตุบๆ มาตั้งแต่ตอนอยู่ที่ร้านเหล้าแล้ว แต่พยายามอดทน
นลิษาตอบรับพร้อมเดินไปเปิดตู้เย็น ก่อนจะหยิบเอาวัตถุดิบทั้งหมูสับ ข้าวที่แช่แข็งอยู่ รวมถึงต้นหอมและผักชีออกมาเตรียมทำข้าวต้ม
ปรมะยกมือขึ้นนวดขมับและท้ายทอย สมองสั่งให้ไปนั่งพักที่โซฟา แต่ใจเจ้ากรรมกลับนำพาตัวเองไปยังห้องครัว เพื่ออยู่ใกล้ๆ หญิงสาว เหมือนเช่นทุกครั้งที่เธอทำอาหาร เขาจะคอยมาช่วยเสมอ
“จะทำอะไรคะ”
“อยากช่วยน่ะ”
“ปวดหัวไม่ใช่หรือไงคะ ไปนั่งเถอะค่ะ” เธอดันตัวของปรมะให้เดินไปนั่ง
ชายหนุ่มยอมถอย เพราะรู้สึกปวดหัวมากจริงๆ แล้วไปทิ้งตัวพิงแผ่นหลังกับโซฟา ก่อนจะปิดตาลง ขอพักสักนิดน่าจะดีขึ้น
“คุณโปรดคะ...”
“เสร็จแล้วเหรอ”
แรงสะกิดเบาๆ ที่หัวไหล่ทำให้ปรมะค่อยๆ ขยับตัวขึ้น แล้วได้กลิ่นหอมของข้าวต้มที่ทำให้มองไปยังโต๊ะเบื้องหน้า มียาไมเกรนถูกวางไว้ในจานใบเล็กพร้อมกับน้ำอีกหนึ่งแก้วด้วย
“เธอไปนอนเถอะ เดี๋ยวฉันล้างเอง ขอบคุณนะลิษา” เขาเอ่ยบอก ด้วยเข้าใจว่านลิษาคงเหนื่อยมากแล้ว จึงไม่อยากกวนอีก
“ปวดหัวไม่ใช่หรือไงคะ ไปนั่งเถอะค่ะ” เธอดันตัวของปรมะให้เดินไปนั่ง
Último capítulo
สถานะของตายคนโปรด ชีวิตที่มีเธอ
เสียงนุ่มๆ ที่มีความเหนื่อยหอบเอ่ยบอก ก่อนจะถูกพลิกจับให้นอนฟุบหน้าไปกับโซฟา ก้นสวยถูกยกขึ้นเล็กน้อยแล้วเขาก็ทำให้เธอครางไม่เป็นคำ สะโพกสอบกดหนักและถี่รัวพร้อมโน้มตัวไปบีบขยำทรวงละมุน ใบหน้าบิดเบี้ยวเมื่อความสุขพัดวนใกล้จะแตกกระจายเต็มที แต่เขาก็ยั้งตัวไว้เพราะยังอยากมีความสุขกับคนตัวเล็กไปอีกนานๆ นลิษาตวัดตาค้อน เพราะอีกนิดเดียวเธอจะกรีดร้องอย่างสุชสมอยู่แล้ว แต่เอวหนากลับผ่อนปรนแรงลงแล้วจับเธอพลิกเปลี่ยนท่วงท่ามายืนบนพื้น ยื่นมือไปจับพนักพิงแขน ขณะขาข้างหนึ่งนั้นถูกยกขึ้น ลำตัวเคลื่อนไหวไปด้านหน้าจากแรงกระแทกของปรมะ “อื้อ” เธอปล่อยเสียงครางสยิวเมื่อความปรารถนากลับมาตีวนถี่หนัก ความเหนื่อยหอบทวีคูณ แต่แน่นอนว่าคนอย่างปรมะไม่ยอมหยุดเพียงเท่านั้น เพราะชายหนุ่มเหมือนจะมีเป้าหมายใหม่ คล้ายๆ อยากจะพาเธอทัวร์ไปรอบบ้านของตัวเอง เธอถูกดันให้เดินถอยหลังไปติดกับเคาน์เตอร์ในห้องครัว ก่อนจะถูกอุ้มขึ้นวางบนนั้น แล้วถูกขบกัดเบาๆ ตรงหน้าอก ขณะชายหนุ่มยังเคลื่อนไหวไม่หยุด จนในที่สุดเขาก็ทำให้เธอได้กรีดร้องสมใจ ปรมะเองก็คำรามลั่น หลังจากนั้น
สถานะของตายคนโปรด ดาวประจำใจ 4 (03)
ปรมะเชื่อว่าอีกไม่นานต้องมีคนแพ้ แล้วเดินหน้าจูบอย่างดุดัน เร่าร้อน ก่อนจะเลื่อนใบหน้าลงไปคลอเคลียที่ลำคอระหงและขบฟันเบาๆ สร้างรอยคิสมาร์ก ขณะที่มือหนาคอยบำรุงบำเรอทรวงอวบอูมทั้งซ้ายและขวา ทว่าคนตัวเล็กของเขากลับยังไม่ยอมแพ้ หนนี้เขาจึงใช้มืออีกข้างลากต่ำลงไปยังต้นขาขาว นั่นทำให้เห็นว่านลิษาสะดุ้งนิดๆ เมื่อใกล้จุดอ่อนไหว แต่ก่อนจะลงมือต่อก็เงยหน้าไปกระตุกยิ้มร้าย คนตัวเล็กรู้ได้ทันทีว่าชายหนุ่มจะเดินเกมหนัก อึดใจนั้นก็เห็นมือหนาเลื่อนไปดึงกางเกงยีนส์ขาสั้นของเธอให้พ้นลำตัวไป สายตาคู่นั้นอ้อยอิ่งมองจุดบอบบางที่ยังมีแพนตี้ห่อหุ้มอยู่ มือแกร่งกรีดนิ้วไปยังเนื้อบางเบานั่น ทำให้เขาเริ่มได้ยินเสียงครางนิดๆ “อื้อ” นลิษากลั้นเสียงครางแทบไม่อยู่ ก่อนใบหน้าจะต้องบิดเบี้ยวกับความเสียวซ่านยามนิ้วแกร่งกดหนักยิ่งกว่าเดิม แถมยังคลึงถี่ๆ พร้อมกับตวัดลิ้นเลียตรงรอยแยก แม้จะมีพันธนาการขวางกั้นอยู่แต่ความเปียกชื้นก็ทำให้หญิงสาวถึงกับเกร็งตัว ลมหายใจหอบถี่กว่าเดิม สมองของนลิษากำลังพร่าเบลอ แล้วอึดใจนั้นลมหายใจก็สะดุดกึกเมื่อแพนตี้กำลังถูกรูดออกจ
สถานะของตายคนโปรด ดาวประจำใจ 4 (02)
“รอจนจะเปลี่ยนใจแล้วค่ะเนี่ย” ดวงตามีประกายครุ่นคิดว่าเธอจะเปลี่ยนใจดีหรือไม่ ทำให้มีเสียงแย้งขึ้นทันควัน “ห้ามเปลี่ยนใจนะลิษา ผมไม่ยอม” กรอบหน้าคมเข้มส่ายเป็นพัลวัน หากทำแบบนั้นเขาจะร้องไห้จริงๆ ด้วย เขาอดเปรี้ยวไว้กินหวานมานานเหลือเกินก็ตั้งแต่นลิษาหายไปตอนนั้น “เห็นใจพ่อแมวตาดำๆ เถอะนะครับ” เขาอ้อนไป กลัวหญิงสาวจะเปลี่ยนใจ “งั้นพ่อแมวก็รีบไขกุญแจเข้าบ้านมาค่ะ แม่แมวจะไปรอด้านใน” นลิษายื่นกุญแจผ่านประตูรั้วไปให้ชายหนุ่ม ก่อนจะเดินไวๆ เข้าบ้านไปด้วยความเขินอาย แม้จะพร้อมแล้ว แต่ก็มีอาการประหม่าเป็นอย่างมาก เพราะเธอนั้นร้างสนามไปนาน แล้วรู้สึกว่ามือไม้นั้นเกะกะไปหมด พอเดินเข้าไปด้านในบ้านก็ไม่รู้ว่าควรจะไปหยุดอยู่ตรงไหนดี หญิงสาวถึงกับต้องเป่าปากแรงๆ ไม่คิดว่าตัวเองจะมีอาการตื่นเต้นถึงเพียงนี้ ไม่กี่อึดใจเธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าก้าวไวๆ เข้ามาในบ้าน และเห็นชายหนุ่มกดล็อกกลอนประตูทันที “ดูดาวต้องรอดูตอนกลางคืนนะคะ ตอนนี้ยังไม่มืดเลย” “แค่ลิษาปิดตาก็มืดเหมือนตอนกลางคืนแล้วครับ” ปรมะเสนอวิธี
สถานะของตายคนโปรด ดาวประจำใจ 4
ดาวประจำใจ 4 ช่องยูทูบดาว-ลิษา กำลังมีผู้ติดตามเพิ่มขึ้น เจ้าของช่องอย่างนลิษายิ้มแก้มปริ แม้มันจะแค่หลักพัน แต่ก็ถือว่าเป็นการตอบรับที่ใช้ได้ แน่นอนว่าคนที่มากดถูกใจและติดตามกันคนแรกไม่พ้นปรมะ จนวันเวลาผ่านมาอีกสี่เดือน ในวันนี้เธอเพิ่งอัปโหลดเสียงร้องของตนเองลงช่องเพิ่ม ไม่ถึงนาทีก็มีคนหนึ่งมากดถูกใจ “เสียงเพราะมากเลยครับ” นลิษามองรายชื่อคนคอมเมนต์แล้วอมยิ้ม ไม่ถึงนาทีก็ได้รับสายของเขา “เสียงเพราะมากเลยครับลิษา” นอกจากคอมเมนต์ชมแล้ว ปรมะก็ไม่ลืมชมผ่านสายโทรศัพท์ด้วย ใบหน้านั้นมีแต่ความภูมิใจในความเก่งของแฟนสาว “ขอบคุณมากเลยค่ะ คุณแฟงตัวยง ว่าแต่ทำอะไรอยู่คะ” เรียกว่าปรมะเป็นแฟนพันธุ์แท้ของเธอก็ไม่ผิด เขาเป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้เธอมีทุกวันนี้ เพราะในช่วงแรกที่อัปคลิปลงไปแทบจะไม่มีผู้ติดตามเลย จนเกือบท้อถอย แต่ปรมะนั้นบอกให้สู้ต่อและช่วยติชมจนมีการตอบรับที่ดีขึ้น “กำลังจะไปประชุมครับ อีกสิบนาที” “อ้อ...” หญิงสาวลากเสียงยาวคล้ายมีอะไรบางอย่าง “ลิษามีอะไรหรือครับ” แน่นอนว่าปรมะจับน้ำเสียงได
สถานะของตายคนโปรด ดาวประจำใจ 3 (03)
เมื่อตะวันกลับมาฉายแสงอีกครั้ง คู่รักคู่หนึ่งก็รีบลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว เพราะต้องการไปใส่บาตรด้วยกันตรงหน้าโฮมสเตย์ โดยจะมีพระพายเรือผ่านมา ในวันนี้จึงได้รู้สึกอิ่มบุญด้วย นลิษาเหลือบตามองคนที่ช่วยประคองมือเธอยามยื่นขนมไปใส่ไว้ในบาตร ปรมะอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตแขนสั้น กางเกงยีนส์สีเข้มที่เข้ากับชุดของเธอ ในช่วงบ่ายเธอและเขาต้องเดินทางกลับกันแล้ว เพราะพรุ่งนี้เขามีประชุมวางแผนงานในไตรมาสต่อไป แต่ก่อนจะกลับก็ไม่ลืมแวะไปกินก๋วยเตี๋ยวหมูน้ำแดงที่ขึ้นชื่อ รวมถึงไปตลาดแม่กลองด้วย ทว่าขณะกำลังเดินเล่นอยู่ในตลาด ดวงตากลมโตก็ต้องส่งค้อนให้คนที่คล้ายกำลังอ่อยกันอยู่ หลังปลดกระดุมลงไปถึงสามเม็ดจนเห็นหน้าอก คงเพราะอากาศเริ่มร้อนด้วยกระมัง ด้านปรมะคว้ามือนุ่มไปกุมไว้แล้วพาเดินลึกเข้าไปด้านในตลาด มืออีกข้างจับเสื้อแล้วสะบัดเล็กน้อย อยากให้ลมช่วยให้เขาคลายความร้อน “ลิษามีเรื่องจะปรึกษาคุณโปรดด้วยค่ะ” นลิษาเอ่ยขึ้น “ว่ามาสิครับ” ปรมะทำสีหน้าอยากรู้ “ลิษาอยากจะลองทำช่องยูทูบน่ะค่ะ ว่าจะอัดคลิปคัฟเวอร์เพลงลง คุณโปรดว่าดีไหมคะ” ตอนนี้เธออยากกลับมา
สถานะของตายคนโปรด ดาวประจำใจ 3 (02)
จากนั้นการออกเดินทางก็เริ่มต้นขึ้น มุ่งหน้าไปสู่สถานที่ที่หญิงสาวเป็นคนเอ่ยชวน ปรมะขับรถไปเรื่อยๆ อย่างไม่ได้เร่งรีบ ส่วนนลิษานั้นชวนพูดคุยไปตลอดทาง บางทีก็ส่งเสียงร้องคลอไปกับเพลงที่เจ้าของรถเปิด เมื่อไปถึงทั้งสองก็ได้ปะทะกับสายลมที่มีไอร้อนนิดๆ กิจกรรมแรกที่ตกลงกันไว้ไม่พ้นการออกไปหยอดหอยหลอด ซึ่งต้องซื้ออุปกรณ์และนั่งเรือออกไป นลิษานึกถึงสมัยเด็ก แม้จะมีความทรงจำที่ไม่สมบูรณ์เต็มร้อย แต่จำได้ดีว่าตอนนั้นเธอก็ตื่นเต้นเช่นตอนนี้ ปรมะประคองหญิงสาวลงเรือ ก่อนคนทั้งคู่จะยกสมาร์ตโฟนขึ้นมาถ่ายเก็บบรรยากาศ เมื่อเรือแล่นไปถึงจุดที่มีผู้คนกำลังหยอดหอยหลอดอยู่นั้นก็ก้าวเท้าลงไป “คุณโปรดว่าวันนี้เราจะได้หอยสักตัวไหมคะ” เธอเห็นเด็กๆ หิ้วหอยมาเต็มถุงจึงหันไปถามคนข้างกาย เพราะมีแววน่าจะได้อับอาย “ต้องได้สักตัวละครับ ว่าแต่เรามาแข่งกันไหม” “รางวัลเป็นอะไรล่ะคะ” เธอถาม ก่อนจะเห็นชายหนุ่มตาวาวขึ้น คนเจ้าเล่ห์อย่างเขาต้องคิดถึงผลรางวัลมาแล้วแน่นอน “ถ้าลิษาชนะ ผมจะยอมให้ลิษาหอม ถ้าผมแพ้ ผมก็จะยอมให้ลิษาหอม...เป็นอันว่าตกลงนะครับ ผมไปหาหอยก่อน
También te puede gustar
บอสเอวดุ!!!
ซีไซต์329.0K vistasรวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat127.7K vistasบังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น116.3K vistasเรื่องสั้นอีโรติก LOVE
C102.6K vistasเธอคือรักครั้งสุดท้าย
เขียว_หวาน53 vistasคลั่งรักเด็กยี่สิบ
เม็ดขนุน55 vistasกว่าจะรู้ว่ารัก
ระรินรัก711 vistasคุณหมอจองจำรัก [นิยายชุด จำยอมรัก 1]
P. Chamomile166 vistas
