เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 5 ถ้อยคำ...ที่แสนเจ็บปวด 07
วันที่เผยแพร่:
2026-08-17 23:19:40“ฉันอยากได้เหลนภายในปีนี้” ธิตาบอกเหตุผลที่เธอมาในวันนี้ แทบทุกเป้าหมายในชีวิตต่างสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดีหมดแล้ว เหลือเพียงเรื่องนี้เท่านั้น นับวันร่างกายเธอก็ยิ่งเสื่อมถอยไปตามสภาพ กว่าจะได้เห็นหน้าเหลนไม่ใช่ว่าเธอต้องสิ้นอายุขัยไปก่อนหรือ
“บ้านเด็กกำพร้าเยอะแยะไปครับ” ดลวัฒน์ตัดบท ก่อนจะชักเท้าไวๆ เข้าบ้านไป ไม่อยากถกเถียงเรื่องนี้อีก เพราะไม่ใช่เรื่องที่จะมาบังคับจิตใจกันได้
“ตาดล” ธิตาตวาดลั่น พร้อมกับขยับเท้าหวังจะตามไปพูดกับหลานชายให้รู้เรื่อง ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่คิดถึงภรรยาตัวเองบ้าง ก่อนฉุกคิดได้ว่าเธอพูดคุยเรื่องนี้มาหลายครั้งแล้ว แต่ดลวัฒน์ก็ไม่เคยเปลี่ยนความคิด ดังนั้นเธอควรถอยทัพแล้วไปหาวิธีจัดการที่ดีกว่านี้
เมื่อดลวัฒน์ก้าวเข้ามาในบ้านก็เจอกับสิรินดาที่ยืนอยู่ ดูจากสีหน้าเขาก็เดาได้ว่าเจ้าหล่อนคงได้ยินหมดทุกถ้อยคำแล้ว
ชายหนุ่มก็ยังคงก้าวต่อ ไม่ได้สนใจจะกล่าวอะไร
“ไจ๋อยากมีลูกค่ะพี่ดล”
ชายหนุ่มหยุดเท้าก่อนจะหันไปหา
“เราเคยตกลงกันไปแล้วไจ๋ แล้วพี่ก็ไม่อยากมี”
“แต่ถ้าเป็นลูกของเรา พี่ดลต้องรักแกมากแน่ค่ะ” สิรินดาเองก็ยังไม่ยอมแพ้ “ไจ๋จะเป็นแม่ที่ดี ไจ๋สัญญา” หญิงสาวให้คำมั่น
“เธออยากจะมีให้ได้?”
“ไจ๋อยากมีลูกที่หน้าตาเหมือนพี่ เหมือนไจ๋ อยากมีสักสองคนค่ะ เรามีกันเถอะนะคะ” หากเธอมีลูกเป็นผู้ชายคนผู้หญิงคนก็คงจะดีไม่น้อย และยังหวังอยากให้คนแรกเป็นผู้ชาย จะได้ปกป้องน้องสาวได้
แม้การเป็นแม่คนไม่ใช่เรื่องง่ายและเหนื่อยมาก แต่เธอก็พร้อมรับภาระหน้าที่นั้น
“งั้นก็เอาสิ” ชายหนุ่มคำรามในลำคอเบาๆ
สิรินดาเม้มปากมอง เพราะจู่ๆ เขาก็ตอบรับเสียอย่างนั้น ก่อนได้ฟังคำตอบที่เหมือนถูกค้อนทุบเข้าที่หัวใจอย่างแรง
“แต่คงมีกับพี่ไม่ได้ เธอก็แค่หย่าแล้วไปเริ่มต้นใหม่ มีกับสามีใหม่ของเธอ” ดลวัฒน์ยื่นทางออกให้ด้วยท่าทีเรียบเฉย ทำให้สิรินดาน้ำตาแทบร่วง
"ทำไมพี่ดลพูดเหมือนไจ๋ไม่มีความหมายอะไรเลยคะ" สิรินดาถามด้วยเสียงสั่น ขณะมองสบตากับคนพูด ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและเสียใจ
“พี่ก็บอกเธอตั้งแต่แรกแล้วว่าอย่าแต่งกับพี่ พี่ไม่ใช่คนดี”
การมีปากเสียงกันเมื่อวานส่งผลมาจนถึงวันนี้ ซึ่งเป็นวันที่ทั้งสองคนจะต้องเดินทางไปยังบ้านที่จังหวัดสมุทรสงคราม ความอึมครึมเกิดขึ้นมาตลอดทาง ทั้งสิรินดาและดลวัฒน์ต่างนิ่งเงียบ ไม่มีใครพูดอะไรกันมาจนถึงจุดหมาย
“นี่ถ้าไม่ใช่วันเกิดแม่ แม่จะได้เห็นหน้าดลไหม” จารวีถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่ได้จริงจังนัก รู้ว่าลูกชายเธอแสดงออกไม่ค่อยเก่ง แต่ก็รักเธอมาก
“แม่ก็รู้ว่าผมงานยุ่ง แล้วคนที่แม่อยากเห็นหน้าคงเป็นลูกสะใภ้มากกว่ามั้งครับ” ที่ผ่านมาเขาพยายามกลับมาหามารดาสองเดือนครั้ง และใช้โทรศัพท์เป็นสื่อในการพูดคุยแทน แต่ช่วงนี้งานรัดตัวมากจนกลายเป็นสามเดือนครั้ง
“ก็ลูกสะใภ้แม่ไม่ดื้อแบบแก” คนเป็นแม่ว่า “คืนนี้จะค้างกับแม่ใช่ไหม”
“ครับ” อาทิตย์ที่ผ่านมาเขาโหมงานอย่างหนักพร้อมทั้งขอสลับคิวกับเพื่อนร่วมแผนก เพื่อที่จะได้มานอนค้างกับมารดาให้ท่านหายคิดถึงบ้าง
“แม่สั่งเด็กให้ทำของโปรดดลไว้แล้ว” จารวีบอก เมื่อพูดถึงของชอบที่สุดของลูกก็พลันนึกถึงสามีผู้ล่วงลับ เขาเองก็ชอบเช่นเดียวกัน พานให้ดวงตามีทั้งความเศร้าและความคิดถึงฉายชัด
“ขอบคุณครับ”
ทันใดนั้นก็มีเสียงของรถยนต์แล่นเข้ามาจอดสนิทหน้าบ้าน เรียกสายตาจากคนทั้งสองที่กำลังยืนคุยกันอยู่ที่ชานหน้าบ้านได้เป็นอย่างดี
“แม่ชวน...มันหรือครับ” ดลวัฒน์เอ่ยถามหลังเห็นว่าเจ้าของรถนั้นคือคนที่เขาไม่เคยอยากอยู่ใกล้
“ดล อดีตมันมีแต่ทำให้เจ็บปวด แม่อยากให้เรา...”
“อย่าขอในสิ่งที่ผมให้ไม่ได้เลยครับ” ดลวัฒน์ว่าแล้วลุกขึ้นเดินห่างออกไป ทิ้งให้จารวียืนไหล่ตก รู้สึกเหนื่อยใจกับคนที่ดื้อแพ่งเหลือคณนา
บทล่าสุด
สถานะหมดแรงรัก บทที่ 10 เกินกว่าจะรับไหว (09)
“พี่บอกแล้วว่าจะอธิบายให้ใหม่ อย่าทำตัวเป็นเด็ก” ชายหนุ่มบอกด้วยสีหน้าเข้มขึ้นเป็นเท่าตัว “คนที่ทำตัวเป็นเด็ก คงเป็นพี่ดลมากกว่า ไม่ใช่ไจ๋” หญิงสาวแสยะยิ้มพร้อมสวนกลับไป “ไม่รักก็แค่หย่ากันค่ะ ไม่ใช่เอาไจ๋ไว้เป็นเครื่องมือแก้แค้น” ตลอดสามปีเธอนึกว่าเขาให้โอกาสกัน แต่ความจริงแล้วกลับเป็นเพียงเพราะต้องการมีเธอไว้แก้แค้นผู้เป็นย่า “ปล่อยค่ะ” สิรินดาพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด ยืนยันในความตั้งใจของตัวเองที่จะไม่ยอมเป็นเหยื่อของเกมนี้อีกต่อไป พร้อมบิดข้อมือให้พ้นจากพันธนาการ และพยายามกัดฟันให้ตัวเองเข้มแข็ง เธอไม่อยากดูน่าสมเพชไปมากกว่านี้ แล้วหันไปหาผู้อาวุโสที่ได้แต่ยืนนิ่งตั้งรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ไม่ทัน “ไปกันเถอะค่ะคุณย่า” ธิตาขยับเดินเคียงข้างไปกับหลานสะใภ้ เพราะเธอรู้ดีว่าควรพาหญิงสาวออกไปจากสถานการณ์ที่ตึงเครียดนี้ ดลวัฒน์มองตามทั้งสองคน ก่อนทำท่าจะก้าวไปรั้งมือเล็กๆ ของสิรินดาไว้ แต่สุดท้ายเขากลับเก็บมือไว้ในตำแหน่งเดิม ยอมปล่อยให้สิรินดาเดินไปกับผู้เป็นย่าแทน เพราะรู้ดีว่าการยื้อในเวลานี้ก็ไร้ความหมาย ชายหนุ่มยกมือขึ้นม
สถานะหมดแรงรัก บทที่ 10 เกินกว่าจะรับไหว (08)
“ตาดล ที่แกทำแบบนี้ เพราะแกคิดจะแก้แค้นฉันเหรอ” น้ำเสียงของธิตาสั่นสะท้าน ไม่อยากยอมรับว่าดลวัฒน์จะทำแบบนี้เพื่อเอาคืน “ไม่พอใจหรือครับ” ดลวัฒน์ไม่มีท่าทีสลดสักนิด “ถ้าอยากให้หย่า ก็ให้ทนายจัดการมาละกันครับ” ธิตามองสบตาหลานชายที่เย็นชาและมีแต่ความอยากเอาชนะ หญิงชราถึงกับถอยหลังไปพิงกับโซฟา เพราะทรงตัวยืนไว้ไม่อยู่ “แกไม่รักหนูไจ๋ของฉันเลยเหรอตาดล” “ยังต้องถามอีกหรือครับ” คนปากดีสวนกลับไปอย่างฉับไว จนคนฟังน้ำตารื้น “งั้นเรื่องที่ฉันได้ยินว่าแกเรียกทนายเก่งไปจัดการเรื่องหย่า คงเป็นเรื่องจริงสินะ” เธอได้ยินข่าวลือนี้เมื่อวาน แต่ด้วยตารางงานที่แน่นเอี้ยด ทำให้ไม่มีเวลาค้นหาความจริง แต่ตอนนี้คงไม่ต้องแล้ว “ตามนั้นครับ” พูดจบ ชายหนุ่มก็ทิ้งตัวที่เก้าอี้หนัง แล้วเอื้อมมือไปกดเปิดโน้ตบุ๊ก ราวกับว่าเรื่องที่เพิ่งจะโต้เถียงกันไป ไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญอะไร โดยที่ชายหนุ่มไม่รู้เลยว่าคนที่ตนกำลังเอ่ยถึงนั้นยืนห่างออกไปไม่ไกล และยังได้ยินการสนทนาที่ว่ามาทั้งหมดแล้ว สิรินดาตัวแข็งทื่อ ถ้อยคำที่แสบร้อนทำ
สถานะหมดแรงรัก บทที่ 10 เกินกว่าจะรับไหว (07)
ชีวิตครอบครัวของเธอนั้นจะไปในทิศทางไหนต่อ เธอจะไม่ปกปิด เพราะความจริงอย่างไรก็เป็นความจริงอยู่วันยังค่ำ และเธอต้องขอบคุณอรอุมาด้วยซ้ำ ที่ทำให้เธอตาสว่างและมองเห็นทุกอย่างได้ชัดเจนขึ้นเร็วกว่าที่คิด “ขอตัวค่ะ” สิรินดาเดินจากมา เวลานี้เธอมีจุดหมายเดียวคือการไปตามหาความจริง หญิงสาวขึ้นมานั่งเงียบๆ อยู่หลังพวงมาลัย ยังไม่อาจขับเคลื่อนรถมินิคูเปอร์ไปไหนได้ เพราะมือทั้งสองข้างไม่มีเรี่ยวแรง แค่บังคับให้ตัวเองเดินมาถึงรถได้ก็เก่งมากแล้ว ทั้งที่เตือนตัวเองให้หาความจริงก่อนจะไปตัดสินอะไร ทว่าเธอกลับสลัดความรู้สึกเหล่านี้ไปไม่ได้ หญิงสาวสูดลมหายใจลึกๆ เข้าปอด พยายามบอกตัวเองให้คิดในแง่ดีไว้ก่อน เพราะเมื่อตรองดูดีๆ ก็รู้ว่าสามีของเธอไม่ใช่คนมีพฤติกรรมแบบนั้น เธออยากเชื่อว่าเขายังมีศีลธรรมพอที่จะไม่ทำร้ายความไว้ใจของเธอ หลังจากที่ให้กำลังใจตัวเองสิรินดาก็ไม่รอช้าที่จะสตาร์ตรถแล้วมุ่งตรงไปยังโรงพยาบาล ตามตารางงานวันนี้ ดลวัฒน์มีออกตรวจตั้งแต่ช่วงเช้าลากยาวไปจนถึงบ่ายๆ ซึ่งถือว่าเป็นวันที่ออกพบคนไข้เยอะที่สุดในรอบสัปดาห์ กระทั่งเสร็จจ
สถานะหมดแรงรัก บทที่ 10 เกินกว่าจะรับไหว (06)
“ค่ะ ไจ๋ไม่ทราบ แล้วยังไงต่อคะ จุดประสงค์คืออยากบอกไจ๋ให้ทราบเรื่องนี้หรือคะ” เธอยืดอกยอมรับความจริงอย่างไม่ปกปิด “ถ้าหวังร้าย มันไม่มีผลกระทบอะไรมากมายหรอกค่ะ พี่ดลมีสิทธิ์ไปรับเพื่อนเก่าอยู่แล้ว” ถึงจะเป็นแฟนเก่า แต่ทั้งสองคนก็เป็นเพื่อนเก่ากันด้วย แถมมีหลายคู่ที่พอเลิกกันแล้วก็ยังเป็นเพื่อนกันได้ “แล้วมีสิทธิ์พากันเข้าโรงแรมด้วยเหรอ”เจ้าตัวพูดด้วยน้ำเสียงที่ดัง ราวกับจะตอกย้ำให้สิรินดาไม่อาจปฏิเสธความจริงที่น่าเจ็บปวดนี้ได้ “คุณหมายความว่ายังไง” สิรินดาตัวชา มือสั่นเทาเกินจะคุมไหว อรอุมาเหยียดยิ้ม ก่อนเลือกที่จะเล่นกับความรู้สึกของสิรินดาโดยไม่ยอมพูดอะไรออกมา แม้รู้ดีว่าหญิงสาวกำลังอยากได้คำตอบจนใจจะขาด เธอยังคงปล่อยให้ความเงียบคุกคามสิรินดาต่อไป จนกระทั่งเวลาผ่านไปเกือบห้านาทีกว่าจะหยิบภาพอีกหลายใบมาโยนให้ดู “ดูเองสิ คราวนี้ก็ตาสว่างได้แล้ว จะได้เลิกเป็นควายเสียที” สิรินดาเอื้อมมือสั่นๆ ไปหยิบภาพพวกนั้นมาพิจารณา หัวใจพลันเต้นช้าลงเรื่อยๆ ราวกับจะหยุดเต้นเสียให้ได้ ภาพแรกนั้นคือภาพที่คนทั้งคู่อยู่หน้าโรงแรมแห่งหนึ่
สถานะหมดแรงรัก บทที่ 10 เกินกว่าจะรับไหว (05)
ท้ายข้อความจากคนปริศนานั้นได้แนบโลเคชันหนึ่งมาด้วย สิรินดาไม่ได้กดเข้าไปดูว่ามันคือที่ใด ด้วยกลัวว่าจะเป็นแก๊งมิจฉาชีพ จึงยังไม่ทำอะไรผลีผลาม ดาริกา เพื่อนสาวไอที ที่มีทักษะด้านนี้อย่างยอดเยี่ยม เปิดอ่านข้อความที่ถูกส่งมาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะขมวดคิ้วสงสัยเช่นกัน DADA :เดี๋ยวเราจะสืบให้ DADA : แต่ไจ๋สงสัยใครไหม พอถูกถาม สิรินดาก็เงียบไปเพื่อขบคิด JAI-SIRINDA: ไม่มีเลย เพราะคิดไม่ออกเลยว่าจะเป็นใครไปได้ และจุดประสงค์คืออะไร DADA : ไม่เป็นไร แต่ระวังตัวด้วยนะไจ๋ เพราะเราไม่รู้ว่ามันมีจุดประสงค์อะไรกันแน่ DADA : ช่วงนี้ก็อย่าไปไหนคนเดียว JAI-SIRINDA: จ้ะ ขอบคุณด้ามากๆ เลยนะ หลังจากจบการไหว้วาน สิรินดาก็เปิดอ่านข้อความเหล่านั้นและทบทวนอีกรอบ รวมถึงพยายามกดโทร.กลับไปอีก ก่อนที่เบอร์นั้นจะปิดเครื่องหนีไป เพียงแค่สองวันเท่านั้น ดาริกาก็ได้ข้อมูลมาแล้วว่าเบอร์ที่ส่งข้อความปริศนามาให้เพื่อนเป็นใคร และเมื่อเฉลยชื่อออกไป สิรินดาก็เม้มปากเป็นเส้นตรงทันที
สถานะหมดแรงรัก บทที่ 10 เกินกว่าจะรับไหว (04)
ด้านไตรฉัตรส่ายหน้า ต่อว่าด้วยน้ำเสียงไม่จริงจังนัก “ทำตัวเป็นเด็กๆ นะพวกมึงเนี่ย” ดลวัฒน์หัวเราะออกมาเป็นสิ่งแรกหลังได้ยิน “ดูตัวเองก่อนไอ้เสี่ย เหอะ!” เวลาทะเลาะกับเมียทีก็หนีมากรุงเทพฯ ปีหนึ่งๆ มากกว่าสามครั้ง ยังมีหน้ามาว่าเขาเป็นเด็กอีก “วันนี้ไปกรึ๊บกันปะ นานๆ มาครบแก๊ง” ไตรฉัตรเปลี่ยนเรื่องคุย อีกไม่ถึงสองอาทิตย์ภูมิพัฒน์จะเดินทางอีกแล้ว ไม่รู้ว่าคราวนี้จะไปท้าทายตัวเองด้วยภูเขาลูกไหน “กูไม่ว่าง” “แต่ตารางงานมึงเลิกห้าโมงตรง” “ถามจริง นี่พวกมึงทุกคนรู้ตารางงานกูหมดเลยหรือไง” ดลวัฒน์พูดเชิงตำหนิ ทว่าไตรฉัตรก็ใช่ว่าจะสลด “ของกล้วยๆ ปะ” “เหอะ เก่งจังนะไอ้ตูบไตร” ไตรฉัตรตีมึนด้วยการยักไหล่ “ไว้วันอื่นแล้วกัน” “ตกลงมึงมีนัดแล้วจริงดิ” ไตรฉัตรทำหน้าเซ็ง นายแพทย์หนุ่มพยักหน้ารับ “แล้วสำคัญกว่าเพื่อน?” ดลวัฒน์เหยียดปากแสดงตัวมาดร้าย เพราะถึงเวลาเอาคืนแล้ว “มึงมีความสำคัญด้วยเหรอวะ กูไม่ยักรู้"
บางทีคุณอาจจะชอบ
ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่220.7K viewsเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน82.3K viewsพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย130.5K viewsแอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์202.6K viewsเคสลับบำบัดรัก 20+
มุนดัล81 viewsเกิดใหม่ในยุค80ภรรยาลับของท่านนายพลจอมดุ
ปะหนัน238 viewsกลภูริช (ซีรีส์บ้านไร่ / ภูริช VS ปลายพรรษา)
MOONY MAY24 viewsมหาเศรษฐีทวงรัก
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko111 views
