สปาลับเร้นรัก - Chapter 5

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปไวเหมือนโกหก แต่สำหรับม่านไหม มันกลับเป็นเจ็ดวันที่ยาวนานราวกับเจ็ดปี

หลังจากคืนนั้นที่สปาลับ หญิงสาวกลับมาทำงานด้วยร่างกายที่เบาสบายอย่างเหลือเชื่อ อาการปวดร้าวที่บ่าและหลังหายเป็นปลิดทิ้ง แต่ทว่าในความสบายตัวนั้น กลับมีความทรมานรูปแบบใหม่เข้ามาแทนที่

ความทรมานที่เรียกว่า ‘ความโหยหา’

ทุกครั้งที่หลับตาลง ภาพใบหน้าหล่อเหลาภายใต้กรอบแว่นและสัมผัสจาก มือร้อนของเทอราปิสคนนั้นก็จะผุดขึ้นมารบกวนจิตใจ โดยเฉพาะสัมผัสสุดท้ายที่เขาทิ้งไว้บริเวณแก้มก้นและเฉียดผ่านจุดสงวน มันทำให้เธอนอนบิดเร่าด้วยความรุ่มร้อนที่ก่อตัวขึ้นกลางกายในเกือบจะทุกคืน

ความรู้สึกคั่งค้างที่เขาปลุกปั่นไว้แต่ไม่ได้สานต่อให้จบ มันเหมือนระเบิดเวลาที่รอวันปะทุ

และวันนี้... ก็ถึงเวลาที่เธอจะได้กลับไปปลดชนวนนั้นเสียที

“สวัสดีครับพี่ไหม... วันนี้สีหน้าดูสดชื่นขึ้นนะครับ” 

เสียงทุ้มคุ้นหูเอ่ยทักทายทันทีที่ม่านไหมก้าวเข้ามาในห้องรับรองส่วนตัว เพทายในชุดยูนิฟอร์มเดิมกำลังยืนรออยู่ รอยยิ้มของเขายังคงอบอุ่นและแพรวพราวเหมือนเดิม หรืออาจจะมากกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ

“เพราะฝีมือของน้องเพทายนั่นแหละ ช่วยคลายเส้นได้เยอะ” ม่านไหมตอบกลับ พยายามคุมเสียงไม่ให้สั่นไหวไปตามจังหวะหัวใจ

“ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นครับ แต่...” เขาเดินเข้ามาใกล้ สายตาคมกริบกวาดมองสำรวจร่างกายเธออย่างถือวิสาสะ “ผมสังเกตว่าไหล่พี่ไหมยังเกร็งอยู่นิดหน่อยนะ ก้อนแข็งๆ ที่สะบักน่าจะยังละลายไม่หมด วันนี้เราต้องจัดการมันให้สิ้นซากครับ ไม่งั้นเดี๋ยวกลับมาปวดอีก”

“แล้ว... วันนี้ต้องทำอะไรบ้างคะ”

เพทายยิ้มมุมปาก เดินนำเธอเข้าไปในห้องวีไอพีห้องเดิม บรรยากาศภายในยังคงอบอวลด้วยกลิ่นหอมลึกลับและแสงไฟสลัวที่ชวนให้เคลิบเคลิ้ม

“วันนี้ผมเตรียมคอร์สพิเศษไว้ให้ครับ เป็น Aroma Deep Flow เน้นการใช้ท่อนแขนและฝ่ามือรีดเส้นยาวต่อเนื่องทั้งตัว เพื่อกระตุ้นระบบน้ำเหลืองและคลายพังผืดชั้นลึก”

เขาหยุดยืนที่ข้างเตียง หันมาสบตาเธอด้วยแววตาจริงจัง

“แต่เทคนิคนี้... มีข้อแม้หน่อยนะครับ”

“ข้อแม้?” ม่านไหมทวนคำ เลิกคิ้วสงสัย

“การนวดแบบ Deep Flow เราต้องการความลื่นไหลของผิวสัมผัสแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ สิ่งกีดขวางแม้แต่นิดเดียวอาจทำให้จังหวะสะดุดจนผิวถลอกได้” เขาเว้นจังหวะ ก้าวเข้ามาใกล้จนม่านไหมได้กลิ่นลมหายใจสะอาด “ดังนั้น... วันนี้พี่ไหมต้อง ‘ถอดหมด’ นะครับ”

“คะ!?” ม่านไหมตาโต ร้องเสียงหลง “ถอดหมด... หมายถึง...”

“หมายถึงไม่ใส่อะไรเลยครับ ไม่ใส่เสื้อผ้า รวมทั้งชุดชั้นในกระดาษด้วย

“ตะ... แต่ว่า... มันจะดีเหรอคะ แบบนั้นมัน...” เธอพูดไม่ออก ใบหน้าสวยหวานแดงซ่านขึ้นมาทันที ความร้อนวูบวาบแล่นพล่านไปทั่วร่าง เมื่อจินตนาการถึงการต้องนอนเปลือยล่อนจ้อนต่อหน้าชายหนุ่มรุ่นน้อง

“พี่ไหมอายเหรอครับ” เพทายถามตรงๆ น้ำเสียงนุ่มทุ้มแต่เจือแววท้าทาย

“แหม น้องเพทาย พี่ก็ต้องอายเป็นธรรมดาสิคะ พี่เป็นผู้หญิงนะ แล้วเพทายก็เป็น...”

“ผมเป็นเทอราปิสครับ” เขาตอบสวนกลับมาอย่างหนักแน่น ตัดบทความกังวลของเธอ “สำหรับผม ร่างกายลูกค้าคือแผนที่ของกล้ามเนื้อที่ต้องได้รับการรักษาและบำบัด ขอบกางเกงในกระดาษมันมักจะบาดขาหนีบเวลาผมลากมือผ่าน แล้วมันก็มักจะซับน้ำมันเอาไว้ ทำให้ผิวพี่ไหมได้รับความชุ่มชื้นไม่เต็มที่”

เขาขยับเข้ามาใกล้อีกนิด จนปลายเท้าเกือบชนกัน มือหนาเอื้อมมาแตะที่ต้นแขนเธอเบาๆ ราวกับจะให้กำลังใจ

“เชื่อผมเถอะครับ ถ้าอยากหายขาด ต้องยอมแลก พี่ไหมไม่ต้องอายหรอกครับ ผมเห็นมาเยอะแล้ว และผมสัญญาว่าจะดูแลอย่างดีที่สุด หรือ… พี่ไหมไม่ไว้ใจผม?”

ประโยคสุดท้ายกับสายตาตัดพ้อเล็กๆ นั่นทำให้ม่านไหมใจอ่อนยวบ เธอแพ้ทางผู้ชายขี้อ้อน โดยเฉพาะผู้ชายขี้อ้อนที่หล่อล่ำและน่ารักขนาดนี้

“กะ...ก็ได้ค่ะ” เธอกัดฟันตอบรับเสียงเบาหวิว

“ดีมากครับ...” เพทายยิ้มกว้าง ฝ่ามือร้อนผ่าวลูบต้นแขนเธอลงมาช้าๆ “เชิญเปลี่ยนชุดหลังฉากกั้นได้เลยครับ”

หลังฉากกั้นไม้ไผ่ ม่านไหมยืนตัวสั่นเทาอยู่หน้ากระจกบานยาว มือไม้สั่นขณะปลดเปลื้องเสื้อผ้าทีละชิ้น ชุดเดรสร่วงลงไปกองที่พื้น ตามด้วยบราลูกไม้สีครีม และสุดท้าย... แพนตี้ตัวจิ๋ว

ความเย็นของเครื่องปรับอากาศปะทะผิวเนียนละเอียดจนขนลุกชัน เธอยืนเปลือยเปล่า มองตัวเองในกระจก รูปร่างของเธอในวัยสามสิบสองยังคงกระชับสมส่วน หน้าอกคัพซีอวบอิ่มชูชัน เอวเล็กคอดกิ่ว สะโพกผายกลมกลึง ผิวพรรณขาวอมชมพูเนียนลออตา

‘เอาวะ ม่านไหม! เพื่อสุขภาพ เพื่อคอบ่าไหล่ที่จะกลับมาเป็นปกติ’ เธอท่องมนตร์สะกดใจตัวเอง สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วก้าวเท้าออกมาจากฉากกั้น

ครั้งนี้เพทายไม่ได้เดินออกไป หากแต่กำลังจัดเตรียมน้ำมันอโรมาอยู่ตรงมุมห้อง เขาหันมามองเธอเมื่อได้ยินเสียงรองเท้าสลิปเปอร์ดังกระทบพื้น

...และวินาทีนั้น โลกทั้งใบก็เหมือนหยุดหมุน

แม้เขาจะบอกว่าเห็นมาเยอะ แต่ภาพตรงหน้าทำเอาเทอราปิสหนุ่มลมหายใจสะดุดขึ้นมาในทันใด

เรือนร่างของม่านไหมงดงามราวกับประติมากรรมชิ้นเอก ผิวขาวจัดตัดกับแสงไฟสีส้มสลัว โดยเฉพาะสองเต้าอวบอิ่มรูปทรงหยดน้ำที่โดดเด้งสู้สายตา ปลายยอดถันสีชมพูหวานหดตัวแข็งขืนจนเป็นไตเพราะต้องลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศ

มันชูชันตัดกับเนินอกขาวผ่องราวกับดอกบัวตูมที่รอวันเบ่งบานเมื่อถูกสัมผัส ถัดลงมาคือหน้าท้องแบนราบที่มีลอนกล้ามเนื้อจางๆ จากการดูแลตัวเองอย่างดี และ... เนินเนื้อสาวที่ได้รับการตกแต่งเรียบร้อยสะอาดตา