LOGINหลังจากรับประทานอาหารมื้อเช้าเสียจนอิ่มแปล้ บราลีก็รีบออกเดินทางไปทำงาน
หญิงสาวเดินออกจากอาคารพาณิชย์สี่ชั้นอันเป็นที่พักอาศัย โดยที่ชั้นล่างคุณรสรินได้เปิดกิจการร้านดอกไม้เล็ก ๆ
บราลีเดินทางโดยใช้บริการรถไฟฟ้าเป็นประจำ เนื่องจากบ้านของเธออยู่ไม่ไกลจากสถานี พอถึงสถานีปลายทาง หญิงสาวก็นั่งรถมอเตอร์ไซค์รับจ้างเข้าไปในซอยอีกไม่ไกลก็ถึงมูลนิธิเปรมปรีดิ์
แต่ถ้าหากวันไหนออกจากบ้านเร็ว เช่นเดียวกันกับวันนี้ เธอก็จะเดินทอดน่องจากสถานีรถไฟฟ้าเข้าไปในซอย เพื่อเป็นการออกกำลังกายยืดเส้นยืดสายไปในตัว
เรียวขาสองข้างก้าวเดินไปข้างหน้า จนกระทั่งใกล้ถึงมูลนิธิเปรมปรีดิ์ ดวงตาคู่สวยเหลือบไปเห็นแอสตันมาร์ติน ซึ่งเป็นซูเปอร์คาร์สุดหรูหน้าตาแบบเดียวกันกับที่เจ้านายคนสวยของเธอใช้เป็นประจำ ทว่าต่างกันตรงที่รถของปรียาดานั้นเป็นสีขาว แต่คันที่จอดอยู่เลียบทางเท้าใกล้กับทางเข้ามูลนิธินั้นเป็นสีดำดุดัน
หญิงสาวหรี่ตามองด้วยความข้องใจว่าใครกันช่างกล้านำยานพาหนะหรูหราราคาแพงมาจอดในซอยคับแคบเช่นนี้
ทันใดนั้นดวงตาคู่สวยก็ไปสะดุดกับร่างสูงในชุดที่ดูคุ้นตากำลังยืนทำลับ ๆ ล่อ ๆ ดูน่าสงสัย
และเมื่อชายหนุ่มปริศนาหันหน้ามาเท่านั้น หัวใจดวงน้อยก็แทบหยุดเต้นในบัดดล
เมื่อเขาหันมาเจอเธอก็เบิกตากว้างพร้อมยิ้มออกมา ก่อนสองขาแกร่งจะสาวก้าวยาวตรงมาที่เธอ
บราลีเห็นแบบนั้นก็ไม่รอช้า ร่างบางหมุนตัวกลับหลังหัน และออกวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต
“เดี๋ยวก่อนน้อง พี่มีเรื่องจะคุยด้วย” เสียงทุ้มตะโกนดังลั่น แต่ใครจะยอมหยุดคุยกับชายโรคจิตที่เพิ่งลวนลามเธอไปเมื่อคืน
ตอนแรกบราลีเกือบจะคล้อยตามในสิ่งที่กฤตยาตั้งสมมติฐานว่าเรื่องที่เกิดขึ้นอาจเป็นการเข้าใจผิด
แต่ในวินาทีนี้ที่เขาตามเธอมาถึงที่นี่ มันยิ่งตอกย้ำในสิ่งที่บราลีเชื่อ
“เดี๋ยวน้อง พี่อยากขอโทษเรื่องเมื่อคืน มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด”
สิ้นเสียงทุ้มมือหนาก็คว้าต้นแขนบอบบางได้อย่างพอดิบพอดี เขาออกแรงดึงรั้งให้เธอหันมาเผชิญหน้า เพื่อต้องการอธิบายเรื่องราวที่เกิดขึ้น ทว่านั่นกลับยิ่งทำให้บราลีตระหนกตกใจ หญิงสาวไม่สนใจฟังสิ่งใดทั้งสิ้น เธอหวาดกลัวมากและอยากออกไปให้พ้นจากสถานการณ์นี้
ขณะที่นายแพทย์กิตติชัยกำลังพยายามจะกล่าวในสิ่งที่อยากชี้แจง มือบางก็ฉวยกระบอก
สเตนเลสที่ได้รับจากมารดาเมื่อเช้า ก่อนจะฟาดลงบนศีรษะของคนตัวโตเข้าเต็มแรง“โอ๊ย!”
กิตติชัยยกมือสองข้างกุมศีรษะด้วยความเจ็บปวด บราลีจึงอาศัยจังหวะนั้นใส่เกียร์หมาวิ่งหนีอย่างรวดเร็ว
หญิงสาวเหลียวกลับมาด้านหลังอีกครั้ง ทว่าก็ต้องตกใจที่กิตติชัยยังคงวิ่งตามอย่างไม่ลดละ เธอจึงเขวี้ยงกระบอกสเตนเลสในมือออกไป และก็ช่างแม่นยำเสียจนใครต่อใครในละแวกนั้นต้องอ้าปากค้างไปตาม ๆ กัน
กระบอกสเตนเลสลอยละลิ่วไปปะทะเข้ากับศีรษะของกิตติชัยอีกครั้งก่อนที่มันจะกระเด้งกระดอนไปตกลงบนกระโปรงหน้ารถแอสตันมาร์ตินคันหรู
บราลีได้ยินเสียงร้องโหยหวนของเขาดังยาวนานต่อเนื่อง เธอจึงรีบซอยเท้าวิ่งไปข้างหน้าให้เร็วขึ้นโดยไม่หันกลับไปมองข้างหลังอีกเลย
หลังจากที่คุณรสรินตัดสินใจเปิดร้านใหม่ที่อาคารพาณิชย์ของกิตติชัย ศัลยแพทย์หนุ่มก็จัดการรีโนเวทอาคารทุกคูหาและทุกชั้น แต่ทว่าคุณรสรินขอใช้เพียงแค่หนึ่งคูหาเท่านั้น จึงทำให้ศัลยแพทย์หนุ่มคิดหนักว่าจะทำอย่างไรกับสี่คูหาที่เหลือ หากมีร้านดอกไม้เปิดขึ้นมาเพียงห้องเดียว ส่วนที่เหลือนั้นปิดร้าง ก็เกรงว่าบรรยากาศจะไม่ดีนัก สุดท้ายกิตติชัยจึงตัดสินใจเปิดสปาเพื่อความงาม ควบคู่ไปกับช็อปขายผลิตภัณฑ์ภายใต้แบรนด์คลินิก Dr. Kit ที่กำลังได้รับความนิยมอยู่ในขณะนี้ นั่นจึงทำให้กิตติชัยมีธุรกิจใหม่ขึ้นมาอย่างกะทันหันไปโดยปริยาย “เป็นไงบ้างครับเบบี๋ ชอบไหม หืม” กิตติชัยเอ่ยถามพร้อมยกมือขึ้นโอบเอวบางของคนรักที่กำลังเดินสำรวจชั้นล่างของอาคารพาณิชย์ทั้งห้าคูหาที่ใกล้เสร็จสมบูรณ์เป็นรูปเป็นร่างเต็มที “ชอบค่ะ แต่ว่าดูท่าทางจะมีคนที่ชอบมากกว่าอีกนะคะ” บราลีส่งสายตาไปทางมารดาที่กำลังมีความสุขกับการจัดร้านใหม่ โดยมีเด็กรับใช้ในบ้านของกิตติชัยสองคนขออาสามาช่วยงานในร้านเพื่ออยากได้วิชาความรู้ในการจัดดอกไม้ ซึ่งชายหนุ่มก็เห็นดีเห็นงามด้วย ส่วนบรา
วันหยุดสุดสัปดาห์ต่อมาซึ่งตรงกับวันคล้ายวันเกิดของศัลยแพทย์หนุ่ม กิตติชัยพาบราลีออกเดินทางไปยังวัดแห่งหนึ่งตรงแถบชานเมือง ชายหนุ่มเล่าให้ฟังว่าวัดนี้เป็นวัดที่อาม่าของเขาชอบมาทำบุญ ถือศีล และปฏิบัติธรรม ท่านจึงรักและผูกพันกับที่นี่มาก หลังจากท่านได้ลาจากโลกนี้ไป เขาก็ได้นำเถ้ากระดูกบางส่วนของท่านมาไว้ในเจดีย์บรรจุอัฐิภายในวัดแห่งนี้ เมื่อเดินทางมาถึงจุดหมายปลายทาง ทั้งคู่ก็เข้าไปทำบุญถวายสังฆทาน และรับพรจากท่านเจ้าอาวาส หลังจากนั้นกิตติชัยก็พาแฟนสาวเดินมาตามทางเดินข้างโบสถ์ที่ทอดยาวนำไปสู่ด้านหลังของวัดซึ่งเป็นสถานที่ตั้งของเจดีย์บรรจุอัฐิมากมาย โดยในมือข้างหนึ่งของชายหนุ่มมีช่อดอกไม้แสนสวยที่คุณรสรินตั้งใจจัดให้อย่างสุดฝีมือ เพื่อนำมาแสดงความเคารพอาม่าผู้ล่วงลับ “ที่นี่สงบจังเลยนะคะ” “ใช่ครับ ที่นี่อยู่ไกลบ้านพี่มาก แต่อาม่าก็ยังชอบมาเพราะว่าที่นี่สงบเงียบ พี่เองก็ชอบเหมือนกัน” “พี่กิตเนี่ยนะคะ?” บราลีหยุดเดินกะทันหัน ก่อนหันมาถามพร้อมเลิกคิ้วสูง “โอ้โห พี่ดูเป็นคนห่างไกลวัดวาขนาดนั้นเลยเหรอ” “…” บราลีพย
และกิตติชัยก็ทำตามที่รับปากไว้ได้เป็นอย่างดี จนในที่สุดทั้งคู่ก็เข้ามาอยู่ภายในห้องนอนของเขาเมื่อเข้ามาในห้องนอนของกิตติชัยที่อยู่ปีกซ้ายของตัวบ้านได้ บราลีก็ค่อยหายใจได้ทั่วท้อง หญิงสาวรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายประคองแฟนหนุ่มไปทิ้งลงบนเตียงนอนขนาดคิงไซต์ ก่อนที่เธอจะหย่อนสะโพกนั่งลงเคียงข้างพร้อมถอนหายใจออกมาอย่างหมดเรี่ยวแรง “ไหนเคยบอกว่าจะไม่ดื่มจนเมาอีกแล้ว มันน่านัก ฮึ่ย” สองกำปั้นเล็กยกขึ้นค้างไว้กลางอากาศ ทำท่าจะทุบคนตัวโตเพื่อทำโทษ ทว่าพอเห็นใบหน้าหล่อเหลากำลังหลับตาพริ้มราวกับเด็กน้อยก็ทำไม่ลง บราลีหยัดกายลุกขึ้นยืน ก่อนจัดการถอดถุงเท้าออกจากฝ่าเท้าใหญ่ทั้งสองข้าง จากนั้นก็ลงมือปลดเข็มขัดเพื่อให้คนเมาสบายตัว เสร็จสรรพก็คลานขึ้นมานั่งคุกเข่า และเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตราคาแพงออกทีละเม็ด มือบางปลดเม็ดกระดุมออกไปได้เพียงครึ่งก็ถูกมือใหญ่คว้าหมับเข้าให้ “อุ๊ย!” เสียงหวานอุทานออกมาพอเงยหน้าขึ้นก็เห็นดวงตาดำขลับกำลังจ้องมองมา “เบบี๋จะลักหลับพี่เหรอ” เขาเอ่ยถามด้วยนัยน์ตาสดใส “นี่แกล้งเมาเหรอคะ” “เปล่านะ เมาจริง ๆ แ
ผ่านไปเพียงไม่กี่วัน กิตติชัยก็ได้รับความคืบหน้าจากนักสืบ และเจ้าหน้าที่ตำรวจในเวลาไล่เลี่ยกัน โดยข้อมูลจากนักสืบมือดีนั้น ทำให้พบความจริงของผู้ที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ในครั้งนี้ ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน หากแต่เป็นเพ็ญนภาผู้เป็นภรรยาคนปัจจุบันของบิดาของบราลีนั่นเอง ซึ่งก็ตรงกับข้อมูลจากเจ้าหน้าที่ตำรวจที่แจ้งว่า หลังจากจับกุมผู้ก่อเหตุได้แล้ว คนร้ายได้ซัดทอดไปถึงเพ็ญนภา ตอนแรกหล่อนให้การปฏิเสธ แต่ทว่าผู้ก่อเหตุทั้งสองมีหลักฐานเป็นคลิปเสียงที่ได้พูดคุยกับเพ็ญนภาผ่านทางโทรศัพท์ จึงทำให้หล่อนดิ้นไม่หลุด เมื่อรู้แบบนั้น กิตติชัยจึงมอบหมายให้ทนายฝีมือฉกาจจัดการเรื่องการฟ้องร้อง ซึ่งนั่นก็รวมไปถึงพฤติกรรมที่ชอบตามคุกคามสองแม่ลูกก่อนหน้านี้ด้วย และนั่นก็ทำให้เพ็ญนภาเข็ดหลาบ เลิกมาวุ่นวายกับสองแม่ลูกไปโดยปริยายวันหยุดสุดสัปดาห์ต้นเดือน กิตติชัยพาบราลีไปร่วมงานวันเกิดของเด็กชายปกป้อง ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของปฐวีผู้เป็นเพื่อนรัก ทันทีที่บราลีไปเปิดตัวในฐานะแฟนสาวของศัลยแพทย์หนุ่มผู้ครองตัวเป็นโสดมาทั้งชีวิต ก็ทำเอาสมาชิกในครอบครัวของปฐวี
หลังจากสองแม่ลูกเก็บข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็นเสร็จเรียบร้อย กิตติชัยก็ขับรถพาทั้งคู่ย้อนกลับมายังบ้านของเขาที่เพิ่งแวะเข้าไปมาเมื่อช่วงเย็น กว่าจะเดินทางถึงที่หมายก็เป็นเวลาเกือบสองทุ่ม ชายหนุ่มให้เด็กรับใช้ในบ้านจัดห้องให้แขกคนสำคัญ จากนั้นก็ให้ทั้งคู่ไปพักผ่อนอาบน้ำอาบท่าให้สดชื่น ด้านศัลยแพทย์หนุ่ม เมื่อส่งสองแม่ลูกเข้าห้องเรียบร้อย ก็ลงมายังห้องนั่งเล่นและรีบต่อสายหารองผู้บัญชาการตำรวจที่สนิทสนมคุ้นเคยกัน เพื่อให้ท่านช่วยติดตามคดีนี้ เนื่องจากกิตติชัยเป็นห่วงสวัสดิภาพของแฟนสาวและมารดา อยากให้จับตัวคนร้ายมาลงโทษโดยเร็วที่สุด หลังจากนั้นเขาก็ติดต่อหานักสืบมือดีที่เคยใช้บริการ จ้างวานให้สืบหาความจริงเรื่องนี้ด้วยอีกทางหนึ่ง “หมอคะ น้าขอเข้าไปได้ไหม” คุณรสรินยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่หน้าห้องนั่งเล่น ด้วยความไม่คุ้นชินกับบ้านหลังใหญ่โตที่หรูหราโอ่อ่าเช่นนี้ “ตามสบายเลยครับน้าริน คิดซะว่าเป็นบ้านตัวเองเลยครับ” “จะให้น้าคิดแบบนั้นได้ยังไงกันคะ แค่นี้น้าก็เกรงใจจะแย่” คุณรสรินว่าพลางเดินเข้ามานั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้ามกิตติชัย
เย็นวันศุกร์สุดสัปดาห์ท่ามกลางการจราจรหนาแน่น กิตติชัยขับรถไปรับบราลีหลังเลิกงานตามปกติ ทว่าแทนที่จะพากลับบ้านทันที ชายหนุ่มพาแฟนสาวแวะที่แห่งหนึ่งก่อน โดยจุดหมายปลายทางนั้นก็อยู่ไม่ไกลจากคลินิกและบ้านของเธอเท่าไรนัก จึงใช้เวลาเพียงไม่นานก็ถึงที่หมาย รถแอสตันมาร์ตินคันงามเลี้ยวเข้าไปในซอยข้างอาคารพาณิชย์ขนาดห้าคูหาที่ถูดปิดเอาไว้ราวกับไร้ผู้คนอยู่อาศัย ทว่าด้านหลังของตึกแถวทั้งห้าห้องเป็นพื้นที่ส่วนบุคคลที่กินพื้นที่เข้าไปลึกสุดลูกหูลูกตามีรั้วรอบขอบชิดที่สูงตระหง่านจนแทบมองไม่เห็นด้านใน ทันทีที่รถแอสตันมาร์ตินสีดำจอดหน้าประตูรั้ว บานประตูทั้งสองด้านก็ค่อย ๆ เปิดแยกออกจากกัน จากนั้นซูเปอร์คาร์คันหรูก็เคลื่อนตัวเข้าสู่อาณาบริเวณที่เป็นส่วนเชื่อมต่อกับอาคารพาณิชย์ที่อยู่ด้านหน้าถนน ดวงตาคู่งามสะดุดเข้ากับบ้านเดี่ยวหลังใหญ่สไตล์โมเดิร์นที่อยู่ท่ามกลางต้นไม้เล็กใหญ่สีเขียวชอุ่มหลากหลายชนิด “ที่นี่บ้านใครคะ?” “บ้านพี่เองครับ หลังใหญ่นั่นคือบ้านที่พี่เคยอยู่กับอาม่า ตั้งแต่ท่านเสียไปก็ไม่ได้กลับมาอีกเลย เพิ่งจะมารีโนเวทไปเมื่อเดือน







