สมมุติว่าถ้าเราจะรักกัน

สมมุติว่าถ้าเราจะรักกัน

last updateLast Updated : 2026-09-22
By:  อิงวราOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
27Chapters
13views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

'กิตติชัย' ศัลยแพทย์มือดี เจ้าของคลินิกเสริมความงามชื่อดัง คุณหมอหนุ่มผู้เพียบพร้อม ทว่าลึก ๆ ภายในใจมีปมในอดีตทำให้เขาไร้ซึ่งศรัทธาในความรัก แต่แล้วความคิดของเขาก็ได้เปลี่ยนไปเมื่อได้มาพบกับ 'บราลี' หญิงสาวธรรมดาคนหนึ่ง

View More

Chapter 1

บทที่ 1

ณ มูลนิธิเปรมปรีดิ์

          องค์กรซึ่งไม่แสวงผลกำไรเพื่อช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาส ก่อตั้งขึ้นโดยปรียาดา  อำนวยกิจไพศาล ทายาทคนเล็กของโรงพยาบาลเอ.พี.อินเตอร์เนชั่นแนล โรงพยาบาลเอกชนชื่อดังที่มีสาขามากมายทั่วประเทศ

          ช่วงนี้เจ้าหน้าที่ทุกคนต่างก็งานล้นมือเนื่องจากอยู่ในช่วงเตรียมงานเพื่อลงพื้นที่ไปให้ความช่วยเหลือชาวบ้านบนดอยที่อยู่ห่างไกล อีกทั้งในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ผู้อำนวยการมูลนิธิก็กำลังจะลั่นระฆังวิวาห์

          “อ้าว พี่ปลื้มมาทำอะไรคะ ไม่ได้อยู่เตรียมงานแต่งเหรอ” ผู้ช่วยคนสวยเอ่ยถามปรียาดาด้วยความแปลกใจ เมื่อเห็นผู้อำนวยการคนสวยกำลังเดินเข้ามาในออฟฟิศของมูลนิธิ

          “ก็แวะมาดูน้อง ๆ ของพี่นี่แหละ เป็นห่วงว่าจะทำงานจนลืมทานข้าวกันอีก”

          “โธ่ ไม่เห็นจะต้องเป็นห่วงพวกเราเลยค่ะ”

          “ไม่ให้เป็นห่วง แล้วเบลล์กับทุกคนทานมื้อเที่ยงกันหรือยังจ๊ะ” ปรียาดาเอียงคอถามบราลี เปี่ยมแสงรัศมี ผู้ช่วยคนเก่งอีกทั้งยังเป็นรุ่นน้องที่จบจากสถาบันเดียวกัน

          เมื่อถูกถามแบบนั้นบราลีก็ยกข้อมือขึ้นมาดูเวลาบนหน้าปัดนาฬิกาก่อนจะยิ้มเจื่อนออกมา

          “แฮ่…นี่บ่ายแล้วเหรอเนี่ย ทำงานจนลืมดูเวลาไปเลยเนอะพวกเรา”

          บราลีหันไปหาแนวร่วมจากเพื่อนร่วมงานชายหญิงภายในห้องที่อยู่ในวัยไล่เลี่ยกัน ก่อนหันกลับมาทางเจ้านายสาวที่กำลังยืนกอดอกพลางหรี่ตามองอย่างรู้ทัน

          “ไป ๆ ทุกคน ไปทานข้าวกันก่อน พี่ให้คนเอาไปไว้ที่ห้องประชุมแล้ว”

          เมื่อเจ้านายคนสวยว่าแบบนั้น ทุกคนในห้องก็พร้อมใจกันวางมือจากงานที่ทำ และเดินเรียงแถวออกจากห้องทำงาน โดยมีบราลีเดินรั้งท้าย

          “เดี๋ยวเบลล์ เสาร์นี้เบลล์มีงานเลี้ยงรุ่นด้วยใช่ไหม ถ้าเบลล์อยากไปพี่ก็ไม่ว่าอะไรนะ พี่ไม่ซีเรียส” ปรียาดาเอ่ยขึ้นเนื่องจากในวันเสาร์นี้งานวิวาห์ของหล่อนจัดขึ้นตรงกับงานเลี้ยงรุ่นของบราลี

          ทว่าคำกล่าวของเจ้านายสาวทำบราลีชะงักไปชั่วขณะ ก่อนที่เธอจะส่ายศีรษะปฏิเสธออกมา

          “เบลล์ไม่อยากไปค่ะ ไปงานแต่งพี่ปลื้มดีกว่า เพื่อนสมัยเรียนที่เบลล์สนิทก็ไม่ได้มา อีกอย่างหนึ่งเบลล์กลัวว่าจะเจอ…” เสียงหวานขาดห้วงหายไป แต่นั่นก็ทำให้ปรียาดาเข้าใจได้ว่าบราลีกำลังกลัวอะไร เจ้านายสาวไม่คิดจะกล่าวให้มากความ ด้วยไม่อยากไปรื้อฟื้นเรื่องแย่ ๆ ในอดีต

          “ไม่ต้องพูดแล้ว พี่เข้าใจ ไปทานข้าวเถอะ พี่จะกลับแล้ว มีธุระต้องไปต่อ” ปรียาดาวางมือลงบนไหล่บอบบางของผู้ช่วยคนสนิท ก่อนเดินออกจากห้องไป

          บราลีถอนหายใจยาวออกมา ก่อนดำดิ่งสู่ความทรงจำในอดีตเมื่อราวหกเดือนก่อน

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
27 Chapters
บทที่ 1
ณ มูลนิธิเปรมปรีดิ์ องค์กรซึ่งไม่แสวงผลกำไรเพื่อช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาส ก่อตั้งขึ้นโดยปรียาดา อำนวยกิจไพศาล ทายาทคนเล็กของโรงพยาบาลเอ.พี.อินเตอร์เนชั่นแนล โรงพยาบาลเอกชนชื่อดังที่มีสาขามากมายทั่วประเทศ ช่วงนี้เจ้าหน้าที่ทุกคนต่างก็งานล้นมือเนื่องจากอยู่ในช่วงเตรียมงานเพื่อลงพื้นที่ไปให้ความช่วยเหลือชาวบ้านบนดอยที่อยู่ห่างไกล อีกทั้งในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ผู้อำนวยการมูลนิธิก็กำลังจะลั่นระฆังวิวาห์ “อ้าว พี่ปลื้มมาทำอะไรคะ ไม่ได้อยู่เตรียมงานแต่งเหรอ” ผู้ช่วยคนสวยเอ่ยถามปรียาดาด้วยความแปลกใจ เมื่อเห็นผู้อำนวยการคนสวยกำลังเดินเข้ามาในออฟฟิศของมูลนิธิ “ก็แวะมาดูน้อง ๆ ของพี่นี่แหละ เป็นห่วงว่าจะทำงานจนลืมทานข้าวกันอีก” “โธ่ ไม่เห็นจะต้องเป็นห่วงพวกเราเลยค่ะ” “ไม่ให้เป็นห่วง แล้วเบลล์กับทุกคนทานมื้อเที่ยงกันหรือยังจ๊ะ” ปรียาดาเอียงคอถามบราลี เปี่ยมแสงรัศมี ผู้ช่วยคนเก่งอีกทั้งยังเป็นรุ่นน้องที่จบจากสถาบันเดียวกัน เมื่อถูกถามแบบนั้นบราลีก็ยกข้อมือขึ้นมาดูเวลาบนหน้าปัดนาฬิกาก่อนจะยิ้มเจื่อนออกมา “แฮ่…นี่บ่ายแล้วเห
last updateLast Updated : 2026-09-21
Read more
บทที่ 2
ตอนนั้นเธอเพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัย และกำลังมีอนาคตที่สดใส เธอมีแฟนหนุ่มรุ่นพี่ที่คอยตามจีบตั้งแต่ยังเป็นนักศึกษาปีหนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจคบกันตอนชายหนุ่มเรียนจบ ส่วนเธอยังคงเรียนอยู่ในชั้นปีที่สี่ หลังจากบราลีเรียนจบในปีถัดมา เขาก็ชวนเธอไปทำงานที่บริษัทซึ่งเป็นธุรกิจของครอบครัวทว่าในวันแรกที่บราลีเข้าไปเริ่มงาน เธอก็ได้พบกับความจริงอันแสนเจ็บปวดแฟนของเธอ…มีคู่หมายที่ทางครอบครัวได้ทาบทามไว้ให้ตั้งแต่ยังเด็ก และเธอก็ไม่เคยเป็นตัวจริงของแฟนหนุ่มมาตั้งแต่ต้น บราลียืนตัวแข็งทื่ออยู่หน้าบานประตูห้องทำงานของไตรภพ แฟนหนุ่มที่คบหากันมาอย่างยาวนาน และเขากำลังสนทนาเรื่องสำคัญอยู่กับบิดา ซึ่งมีเธออยู่ในหัวข้อสนทนานั้นด้วย “พ่อไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจัดการได้ เบลล์น่ะพูดอะไรก็เชื่อผมอยู่แล้ว ชี้นกเป็นนกชี้ไม้เป็นไม้” “ถ้าจัดการได้ก็ดีไป ให้อยู่ในที่ในทางของตัวเอง อย่าให้มามีปัญหากับเมียแกในอนาคต” “แน่นอนครับ ก็ผมมีพ่อเป็นไอดอลไงล่ะ” “ไอ้นี่ อย่ามาลามปาม พ่อไม่เคยจริงจังเว้ย แค่เลี้ยงไว้แก้เหงา พอเบื่อก็แยกย้าย” “ผมก็เหมือน
last updateLast Updated : 2026-09-21
Read more
บทที่ 3
งานวิวาห์ของผู้อำนวยการมูลนิธิเปรมปรีดิ์ ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ณ โรงแรมหรูระดับห้าดาวใจกลางกรุงแขกเหรื่อที่มาร่วมงานล้วนแล้วแต่เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในแวดวงสังคม ทำเอาคนธรรมดาเช่นบราลีรู้สึกตัวเล็กลีบขึ้นมาทันที “เบลล์ แกเป็นไรทำไมนั่งทำหน้าหดหู่แบบนั้นล่ะ” กฤตยา เพื่อนร่วมงานคนสนิทของบราลีเอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นเธอนั่งห่อไหล่จิ้มอาหารในจานเข้าปากไปเรื่อยเปื่อย “ฉันไม่ชินอ่ะแก งานพี่ปลื้มหรูเกิน ทำตัวไม่ถูก” “แกก็ทำเนียน ๆ ไปสิ วันนี้แกออกจะสวยหรูดูแพง” กฤตยาว่าพลางไล่สายตามองเพื่อนซี้ตั้งแต่หัวจรดเท้า ซึ่งนั่นก็ไม่ได้เกินจริงเลยแม้แต่น้อย เพราะบราลีนั้นมีหน้าตาสวยหวาน ปากนิดจมูกหน่อย ผิวพรรณขาวเนียนละเอียด ไหนจะรูปร่างเล็กกะทัดรัดทว่าก็มีทรวดทรงองค์เอวสมส่วน แม้ชุดราตรียาวสีชมพูที่สวมใส่จะสั่งซื้อจากร้านค้าออนไลน์ในราคาหลักร้อย แต่เมื่ออยู่บนตัวบราลีแล้วกลับดูมีราคาขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ ใครได้เห็นบราลีในวันนี้ก็มีแต่จะเอ่ยปากชม แต่ถึงกระนั้นเธอก็ยังประดักประเดิดอยู่ไม่น้อย ยิ่งหันมาเห็นกฤตยายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ก็ยิ่งทำหน้าไม่ถูก
last updateLast Updated : 2026-09-21
Read more
บทที่ 4
“เบลล์!” เสียงตะโกนดังลั่นทำเอาสองขาเรียวชะงักไปชั่วขณะ แต่เธอก็ไม่ยอมหันกลับไป หญิงสาวรีบก้าวเดินเร็ว ๆ ไปข้างหน้า ทว่าต้นแขนบอบบางก็ถูกมือใหญ่คว้าเอาไว้อย่างแรง จนร่างบางปลิวไปตามแรงอย่างไม่อาจต้านทานได้ “โอ๊ย ปล่อยนะฉันเจ็บ” บราลีหันไปมองไตรภพตาขวาง “เบลล์ครับ พี่ขอโทษ เรากลับมาดีกันเถอะนะ พี่รักเบลล์มาก พี่ต้องแต่งงานกับคนอื่นตามที่ผู้ใหญ่ต้องการ ส่วนเรื่องวันนั้นที่เบลล์ได้ยิน พี่ก็ต้องพูดไปตามน้ำเพื่อให้คุณพ่อพอใจ แต่คนที่พี่รักคือเบลล์คนเดียวนะ” ไตรภพพูดเสียงอ่อนเสียงหวาน ทำเอาบราลีถึงกับมองอดีตคนรักด้วยความสมเพชชายหนุ่มกล้าพูดคำว่ารักออกมาได้อย่างหน้าตาเฉย ช่างหน้าด้านหน้าทนเสียไม่มี “นี่ ฉันกินข้าวนะไม่ได้กินหญ้า ไม่ได้โง่เป็นควายจนแกพล่ามอะไรออกมาจะได้เชื่อไปซะหมด” บราลีกล่าวเสียงดังอย่างไม่ไว้หน้า แต่ไตรภพก็พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ และยอมอดทนกับเธอต่อไป “เบลล์! ทำไมพูดจาไม่น่ารักแบบนี้ล่ะ เมื่อก่อนเบลล์น่ารักกับพี่มากนะ” บราลีได้ยินแบบนั้นแสยะยิ้มออกมา “เพราะตอนนั้นฉันคิดว่าแกเป็นคนดีไง ฉันไม่ได้หัวอ
last updateLast Updated : 2026-09-21
Read more
บทที่ 5
“โอ๊ย! โอ๊ย! โอ๊ย! เบา ๆ สิมึง มือหรือตีนวะ แรงเยอะฉิบหาย” นายแพทย์กิตติชัย จึงสิริไพโรจน์ เจ้าของคลินิกเสริมความงามชื่อดังกำลังนั่งหมดสภาพ พร้อมร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด ขณะที่ปฐวีผู้เป็นเพื่อนรัก อีกทั้งยังเป็นพี่ชายเจ้าสาวกำลังใช้ถุงน้ำแข็งประคบลงบนศีรษะของคนที่เพิ่งจะโดนสมาร์ตโฟนทุบมาหมาด ๆ ทำเอากิตติชัยสร่างเมาเป็นปลิดทิ้ง “นี่กูก็เบาแล้ว ดีนะที่หัวไม่แตก แดกเหล้าไม่พอ เสือกห้าวอยากแดกตีน เป็นไงล่ะ” ปฐวีโคลงศีรษะพร้อมความรู้สึกสมเพชเวทนาเพื่อนรัก หลังจากเกิดเหตุชุลมุนในห้องน้ำหญิง บรรดาไทยมุงก็แห่แหนกันไปมุงดูเหตุการณ์ และก็เป็นโชคดีที่มีแขกในงานคนหนึ่งจำกิตติชัยได้ และช่วยหิ้วปีกศัลยแพทย์หนุ่มออกมาด้านนอก จนกระทั่งมาเจอกับปฐวีที่อยู่หน้างาน สภาพของกิตติชัยทำเอาครอบครัวบ่าวสาวตื่นตกใจกันถ้วนหน้า ปฐวีเห็นท่าไม่ดีเกรงว่าจะทำให้บรรดาแขกเหรื่อคนอื่นตกใจไปด้วย จึงรีบรับช่วงต่อหิ้วเพื่อนรักเข้ามาในห้องพักที่ได้จองเอาไว้เผื่อเหตุฉุกเฉินใครจะไปคิดว่าจะเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นมาจริง ๆ กิตติชัยที่กำลังนั่งมึนงง พอโดนปฐวีด่าเข้าให้ก็หันข
last updateLast Updated : 2026-09-21
Read more
บทที่ 6
เช้าวันใหม่อันสดใส ทว่าบราลีกลับตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกอ่อนเพลีย เพราะค่ำคืนที่ผ่านมาเธอนอนหลับไม่เต็มอิ่ม ผวาตื่นขึ้นมากลางดึกหลายครั้งเนื่องจากเหตุการณ์เลวร้ายได้ตามมาหลอกหลอนถึงในความฝัน ในฝันนั้นเธอโดนไตรภพตามคุกคามจนต้องหนีหัวซุกหัวซุน พอรอดมาได้ก็เจอกับศัลยแพทย์โรคจิตที่ถือมีดผ่าตัดวิ่งไล่ เมื่อสะดุ้งตื่นขึ้นมาเธอทั้งเหนื่อยและหวาดกลัวราวกับเหตุการณ์ในฝันนั้นเกิดขึ้นจริง บราลีลืมตาตื่นขึ้นมานอนนิ่งอยู่บนเตียง พลางจ้องมองเพดานสีขาวสะอาดตาอยู่นาน กว่าจะรวบรวมสติสตังที่กระจัดกระจายเพราะฝันร้ายมารวมกันได้ ร่างบางพาตนเองลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวหวังจะให้สดชื่นขึ้นมาได้บ้าง ทว่าสุดท้ายเธอก็ลงมานั่งเหม่อลอยอยู่ในห้องครัว ระหว่างรอคุณรสรินผู้เป็นมารดาเตรียมมื้อเช้า คนเป็นแม่หันมองลูกสาวคนสวยเป็นระยะ พอเห็นบราลีถอนหายใจทิ้งไปเสียหลายครั้ง ท่านก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถาม “เบลล์” “…” “น้องเบลล์” “…” คุณรสรินเรียกลูกสาวด้วยเสียงที่ดังขึ้น ทว่าบราลีก็ยังคงไม่ได้ยิน ท่านจึงวางมือจากหน้าเตาเดินเข้ามาประชิดตั
last updateLast Updated : 2026-09-21
Read more
บทที่ 7
หลังจากรับประทานอาหารมื้อเช้าเสียจนอิ่มแปล้ บราลีก็รีบออกเดินทางไปทำงาน หญิงสาวเดินออกจากอาคารพาณิชย์สี่ชั้นอันเป็นที่พักอาศัย โดยที่ชั้นล่างคุณรสรินได้เปิดกิจการร้านดอกไม้เล็ก ๆ บราลีเดินทางโดยใช้บริการรถไฟฟ้าเป็นประจำ เนื่องจากบ้านของเธออยู่ไม่ไกลจากสถานี พอถึงสถานีปลายทาง หญิงสาวก็นั่งรถมอเตอร์ไซค์รับจ้างเข้าไปในซอยอีกไม่ไกลก็ถึงมูลนิธิเปรมปรีดิ์ แต่ถ้าหากวันไหนออกจากบ้านเร็ว เช่นเดียวกันกับวันนี้ เธอก็จะเดินทอดน่องจากสถานีรถไฟฟ้าเข้าไปในซอย เพื่อเป็นการออกกำลังกายยืดเส้นยืดสายไปในตัว เรียวขาสองข้างก้าวเดินไปข้างหน้า จนกระทั่งใกล้ถึงมูลนิธิเปรมปรีดิ์ ดวงตาคู่สวยเหลือบไปเห็นแอสตันมาร์ติน ซึ่งเป็นซูเปอร์คาร์สุดหรูหน้าตาแบบเดียวกันกับที่เจ้านายคนสวยของเธอใช้เป็นประจำ ทว่าต่างกันตรงที่รถของปรียาดานั้นเป็นสีขาว แต่คันที่จอดอยู่เลียบทางเท้าใกล้กับทางเข้ามูลนิธินั้นเป็นสีดำดุดัน หญิงสาวหรี่ตามองด้วยความข้องใจว่าใครกันช่างกล้านำยานพาหนะหรูหราราคาแพงมาจอดในซอยคับแคบเช่นนี้ ทันใดนั้นดวงตาคู่สวยก็ไปสะดุดกับร่างสูงในชุดที่ดูคุ้นตากำลั
last updateLast Updated : 2026-09-21
Read more
บทที่ 8
บราลีวิ่งกระหืดกระหอบอ้อมไปทางประตูหลังมูลนิธิ พอเข้าไปได้ เธอก็โผล่หน้าออกมาเหลียวมองซ้ายขวา เมื่อพบว่ากิตติชัยไม่ได้ตามมาหญิงสาวก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เธอเดินคอตกเข้าไปในสำนักงานของมูลนิธิอย่างหมดเรี่ยวแรง เป็นจังหวะเดียวกันกับที่กฤตยาเดินเข้ามาทางประตูหน้าพอดีทันทีที่กฤตยาเห็นภาพของเพื่อนรักที่ผมเผ้ายุ่งเหยิงอีกทั้งยังมีเม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นจากใบหน้า ไหนจะเสื้อผ้าที่เปียกชุ่มจากเหงื่อเป็นหย่อม ๆ ทำเอากฤตยาถึงกับร้องออกมาด้วยความตกใจ “ไอ้เบลล์ แกไปฟัดกับหมาที่ไหนมา” “อย่าเพิ่งถาม…ตอนนี้ฉันเหนื่อยมาก…เดี๋ยวฉันไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแป๊บนึง” บราลีว่าจบก็เดินมุ่งหน้าสู่ห้องล็อกเกอร์ แต่ก็ชะงัก และหันกลับมาอีกครั้ง “ก้อย ฝากสั่งชานมไข่มุกหวานน้อยด้วยสิ นะ…” บราลีไหว้วานเพื่อนรักด้วยเสียงอ่อนเสียงหวาน พร้อมทำตาปริบ ๆ อย่างน่าสงสาร “เออ ๆ รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ” เมื่อได้ยินแบบนั้น บราลีก็ยิ้มออกมาด้วยความดีใจ ก่อนกลับหลังหันเดินหายเข้าไปในห้องล็อกเกอร์ ซึ่งก็โชคดีที่เธอมักจะมีเสื้อผ้าสำรองติดไว้เผื่อเหตุฉุกเฉินเสมอ
last updateLast Updated : 2026-09-21
Read more
บทที่ 9
หลังจากได้รับคำแนะนำดี ๆ มาจากปรียาดา กิตติชัยก็ไม่รอช้า ชายหนุ่มรีบควบซูเปอร์คาร์คู่ใจตรงไปยังร้านเบลล่า ฟลาวเวอร์ แอสตันมาร์ตินสีดำคันงามหักเลี้ยวเข้าจอดริมทางเท้าหน้าร้านดอกไม้พอดิบพอดี กิตติชัยลงมายืนมองร้านดอกไม้สไตล์มินิมอลที่อยู่ในอาคารพาณิชย์ขนาดหนึ่งคูหา ทว่ากลับมีลูกค้าเข้าออกเป็นระยะ นั่นก็แสดงให้เห็นว่าได้รับความนิยมไม่น้อย ชายหนุ่มผลักบานประตูกระจกใสเข้าไป ลอบมองเจ้าของร้านวัยกลางคนกำลังพูดคุยกับลูกค้าด้วยความเป็นกันเอง เขาจึงหันไปสำรวจดอกไม้นานาชนิดที่วางเรียงรายจนเกือบแน่นร้าน “สวัสดีค่ะ เพิ่งเคยมาครั้งแรกใช่ไหมคะ ไม่คุ้นหน้าเลย” เจ้าของร้านวัยกลางคนเอ่ยทักทายพร้อมรอยยิ้มสดใสทำให้ดูอ่อนกว่าวัยลงไปถนัดตา “เอ่อ…พอดีมีคนแนะนำมาครับว่าถ้าอยากได้ดอกไม้สวย ๆ ให้มาร้านนี้” “อุ๊ยตายแล้ว ยินดีมากเลยค่ะ ต้องการดอกไม้แบบไหน จะเอาไปให้ใคร หรือต้องการอะไรเป็นพิเศษบอกได้เลยนะคะ” “เอ่อ…” กิตติชัยออกอาการอ้ำอึ้ง ด้วยไม่รู้ว่าจะอธิบายสิ่งที่ต้องการอย่างไร ทว่าเจ้าของร้านที่มีประสบการณ์ชีวิตมาอย่างยาวนานก็พอมองออก หล่อ
last updateLast Updated : 2026-09-21
Read more
บทที่ 10
ในเย็นวันนั้น บราลีกลับบ้านด้วยความรู้สึกที่ยังคงค้างคาใจ ส่วนช่อดอกกุหลาบที่ดูคุ้นตานั้น เธอได้นำไปใส่แจกันตั้งไว้ที่แผนกต้อนรับของมูลนิธิ เมื่อกลับมาถึงบ้าน บราลีก็เจอกับคุณรสรินกำลังเตรียมวัตถุดิบสำหรับทำมื้อเย็น หญิงสาวจึงวางกระเป๋าสะพายคู่ใจ ก่อนเดินไปประชิดเคาน์เตอร์ครัว และเอื้อมไปคว้าผักกระเฉดในกะละมังมาช่วยเด็ด “อ้าว กลับมาแล้วเหรอลูก มาเงียบ ๆ ไม่ให้ซุ่มให้เสียงเลย” “วันนี้งานเสร็จเร็วค่ะ เบลล์ก็เลยรีบกลับมาหาคุณนายรสรินของเบลล์” คนเป็นลูกว่าพลางเอนศีรษะซบลงบนไหล่มารดา “น่ารักจริง ๆ เลยนะลูกสาวแม่ มา ๆ งั้นเราช่วยกันจะได้เสร็จเร็ว ๆ” สิ้นเสียงคุณรสริน สองแม่ลูกก็ช่วยกันทำอาหารเย็นคนละไม้คนละมือ เสร็จสรรพก็ยกสำรับอาหารมาวางบนโต๊ะตัวเล็กขนาดสองที่นั่ง ก่อนเริ่มลงมือรับประทานอย่างเอร็ดอร่อย พลางพูดคุยเรื่องราวต่าง ๆ ในชีวิตประจำวัน เมื่อบทสนทนาสิ้นสุดลง บราลีจึงตัดสินใจเอ่ยถามสิ่งที่อยู่ภายในใจได้อย่างแนบเนียน “แม่คะ เมื่อเช้าเห็นแม่ลงไปที่ร้านแต่เช้า มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ” “อ๋อ แม่ลงไปจ
last updateLast Updated : 2026-09-21
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status