LOGINโจนาสไม่ไปเพราะกลัวความสูง แต่มะเหมี่ยวกับนีโอมาถึงทั้งทีไม่อยากพลาดจึงจะลองให้ได้ ชายหนุ่มคว้าแขนเธอเอาไว้ สีหน้ายิ่งผ่านไปยิ่งแทบไม่เหลือความอดทน“มันอันตราย จะขึ้นไปทำไม”“จะระวัง เฮียอยู่เป็นเพื่อนพี่เบลเถอะ เดี๋ยวเหมี่ยวกับนีโอลงมา ไม่นานหรอก”“พูดไม่ฟัง บอกว่ามันอันตรายไง” น้ำเสียงนิ่งๆเริ่มเข้มข้น หอมหัวแดงบางคนไม่อยากให้เรื่องบานปลายจึงช่วยโน้มน้าว“ทางยังไม่ได้ซ่อม ถ้าเกิดอุบัติเหตุตกลงไปร่องเขาไม่ค่อยดีแน่ ไม่ต้องขึ้นไปดีกว่ามะเหมี่ยว เธอดูชายหาดที่ทั้งขาวทั้งเนียนตรงหน้าสิ สวยกว่าเป็นไหนๆ”“ใช่น้องมะเหมี่ยว เกิดอุบัติเหตุจะเจ็บตัวเอานะ” เบลล่าช่วยเสริมสามเสียงเห็นพ้องต้องกัน สรุปว่าเธอเป็นเด็กน้อยเพียงคนเดียวในกลุ่มที่ดื้อรั้นเฉยเลย มาถึงขนาดนี้คงไม่ต้องโต้เถียงอีก มะเหมี่ยวยอมแพ้ ออกไปเดินเล่นรับลมถ่ายรูปธรรมชาติเล็กน้อยก็กลับขึ้นเรือตกเย็นเธอไม่อยู่กินข้าวกับทั้งสามคน แผนกต่างๆ แยกไปร้องเพลงเล่นเกมที่ห้องคาราโอเกะ ในฐานะหัวหน้าฝ่ายการขายมะเหมี่ยวจึงอ้างไปร่วมสนุก หลบเลี่ยงไม่อยากให้ใครมารังแก บรรยากาศระหว่างพนักงานยี่สิบกว่าคนเป็นกันเอง ห้องนี้มีเฉพาะฝ่ายการขาย ด้วยความ
หลังมื้ออาหารโจนาสอารมณ์ดีชักชวนมะเหมี่ยวไปเล่นน้ำที่สระด้วยกัน วางแผนสร้างสถานการณ์เพื่อจะมีอะไรกับเธอใต้น้ำดิบดี แต่พอโดนหญิงสาวปฏิเสธ สีหน้าปรีดาก็หมองลงครั้นจะขึ้นเตียงไปคลอเคลีย คนตัวเล็กก็ขยับหนีบอกว่าไม่สะดวก รบเร้าหนักเข้าในที่สุดมะเหมี่ยวก็ใช้ไม้ตายบอกว่าเป็นวันนั้นของเดือน โจนาสจึงไม่ได้กระทำการรุกรานสมดั่งใจคืนนั้นเขานอนไม่หลับ กระสับกระส่ายเพราะไม่ได้ปลดปล่อย ฝืนทนอยู่นานสุดท้ายก็ลุกไปเข้าห้องน้ำสะสางตัวเอง ใช้เวลาครึ่งชั่วโมงจึงกลับขึ้นเตียงมานอนกอดเธอยัยตัวดีกำลังทรมานกันเล่นใช่ไหม สถานที่เป็นใจ ทะเล เตียงคิงไซส์กับห้องแอร์เย็นๆ มีเนื้อขาวนวลวางต่อหน้าแต่กินไม่ได้ เขาอยากจะตายให้รู้แล้วรู้รอดเช้าตรู่วันที่สองเป็นการจัดทริปเที่ยวตามหมู่เกาะโดยรอบของบริษัทท้องถิ่น พนักงานสนุกสนานนั่งเรือจนก้นเปื่อย แดดไม่ค่อยร้อนเพราะเป็นช่วงคาบเกี่ยวก่อนฤดูฝน เดิมทีมะเหมี่ยวก็อยากไปกับพวกเขา แต่ใครบางคนปิดนาฬิกาปลุกของเธอ ราวกับต้องการเอาคืนเรื่องเมื่อวาน ไม่ทันทริปจึงเปลี่ยนไปขึ้นเรือส่วนตัวของเขารับลมแทน“หื้ม! หุ่นแม่นั่นไม่ใช่เล่นๆ เลยนะ เธอใส่กางเกงขาสั้นกับเสื้อแขนยาวมาทำไมเนี่ย
โจนาสซบใบหน้าทับอยู่บนอกของมะเหมี่ยวมาตลอดทาง โดนดันออกเพราะเจ้าของพื้นที่อ่อนนุ่มขยับตัวไม่ได้หลายต่อหลายครั้ง ทว่าแยกกันชั่วขณะเขาก็เอนลงมาใหม่ ก่อนจะเดินทางไกลชายหนุ่มไปทำงานดึกดื่นจนฟ้าสว่าง ยังไม่ได้พักผ่อนสักนิดจึงมีอาการง่วงซึมอย่างที่เห็น เช้าจรดเย็นในที่สุดก็มาถึงจุดหมายคนอื่นได้นอนเต็มอิ่มหน้าชื่นตาบาน ส่วนหัวหอมแดงบางคนถูกใช้แรงงานจนอ่อนเปลี้ยเพลียแรง ดีมาก ขับรถเกือบสิบชั่วโมงแถมมีหนังสดเรื่องพ่อแง่แม่งอนฉายให้ดูตลอด ไม่กระอักตายเพราะคู่รักคู่นี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว รถจอดมะเหมี่ยวยังเอาแต่ดูแลเทคแคร์ผัวจนลืมสนใจเขาอีกช่างอดสู ช่างหดหู่เหลือเกิน (T~T)“ดื่มน้ำมะพร้าวก่อน” น้ำเสียงแห่งความห่วงใยราวกับสายฝนชโลม ปลุกความสดชื่นในตัวของนีโอให้ฟื้นคืนมา เขาร้องฮึในลำคอแล้วรับมะพร้าวสดลูกใหญ่มาดื่มน้ำจนหมด ดวงตาแดงก่ำค่อยๆ มีประกายระยิบระยับล้นเอ่อ“อร่อยไหม เหนื่อยก็ไปนอนพักก่อน”“ฮึ!”นีโอค้อนขวับแล้วหันหน้าหนี งอนมะเหมี่ยวที่พึ่งมาสนใจเขา ใช่สิ ไม่ได้ชื่อว่าโจนาสนี่ มะพร้าวลูกเดียวก็พอง้อแล้วหรือไงขณะคนหัวแดงกำลังเอาแต่ใจ ที่ด้านหลังโจนาสก็เดินตรงมาทางเขา แยกกันไม่ถึงสิบนาทีเลยมั้
กลิ่นตุๆ ลอยมาย่อมมีต้นสายปลายเหตุ มะเหมี่ยวพิมพ์ชื่อโจนาส เลื่อนเป็นนักสืบอยู่นานจนกระทั่งเจอโพสต์จากผู้ใช้รายหนึ่ง มีคนรีทวิตกับแสดงความคิดเห็นไม่น้อย ในภาพเป็นวันงานการกุศลของเบลล่า สองชายหญิงแต่งตัวสวยหล่อคล้องแขนกัน กล้องจับภาพจากระยะไกลเป็นการแอบถ่ายทั้งใช้มุมชวนเข้าใจผิดขนาดเธออยู่ในเหตุการณ์ยังอดหวั่นไหวไม่ได้เลย นับประสาอะไรกับชาวเน็ต บรรดาแม่ยกของเขาเจ็บใจยิ่งกว่าเสียอีกมะเหมี่ยวปิดโทรศัพท์ สวมหูฟังแล้วเงยหน้า จังหวะนั้นพลันสบตากับโจนาสพอดี เขายักคิ้วกวนๆ ให้ เธอไม่มีอารมณ์ตอบโต้จึงค้อนขวับใหญ่แล้วหามุมเหมาะๆ เอียงศีรษะนอนถูกกระเง้ากระงอดแต่โจนาสเหมือนจะยิ่งชื่นชอบ ช่วงนี้เธอแสดงว่าหึงหวงเขาบ่อยมาก ไม่ดีใจได้ไงรถขับผ่านสองจังหวัดมุ่งหน้าสู่ภาคใต้ของประเทศ โดยไม่บอกกล่าวใดๆ อยู่ๆ รถทั้งคนก็เบรกเอี๊ยด สองหนุ่มสาวด้านหลังถึงกับเอนมาข้างหน้าจนเกือบหัวทิ่ม ใครบางคนยากจะทำความเข้าใจ เบรกกะทันหันแล้วเลี้ยวรถเข้าไปจอดที่ปั๊มน้ำมันข้างทาง“ไอ้นีล ไปเข้าห้องน้ำหน่อย”นีโอนอนจนตาบวม ลูกพี่ชวนไปเข้าห้องน้ำเขาไม่ได้แปลกใจอะไร ครั้นพอลับหูลับตาเท่านั้นแหละ เท้าหนักๆ ก็เตะก้นจนจุก“อะไ
นีโออ้าปากจะดูดอยู่แล้ว พอท่านพี่บัญชาลงมาเขาก็ตัดอกตัดใจยื่นไปให้โจนาสแทน ครั้นจะเขมือบครัวซองค์เพราะท้องหิว ญาติผู้พี่ก็มาแย่งอีก ตกลงว่าจะปล่อยให้เขาไส้กิ่วตายใช่ไหม แล้วมอคค่าบ้าบออะไร หวานอย่างกับเทน้ำตาลลงเป็นกิโล“ที่แท้โจก็ชอบอเมริกาโน่ ขอโทษนะ เบลนึกว่าจะชอบมอคค่าเหมือนกัน ตอนเด็กๆ เห็นโจดื่มนมช็อกโกแล็ตตลอด โตขึ้นก็น่าติดรสชาติใกล้เคียงกัน ไม่คิดว่าจะเปลี่ยนขนาดนี้ มะเหมี่ยวล่ะ ชอบกาแฟแบบไหน”พูดไปมาพลันหยุดอยู่ที่มะเหมี่ยว เจ้าตัวอิงศีรษะกับขอบกระจก กำลังมองทิวทัศน์ของตึกรามบ้านช่องอยู่ มีคนถามถึงได้เรียกสายตากลับมา“ไม่ชอบดื่มกาแฟค่ะ ส่วนมากจะดื่มชา”“จริงเหรอเนี่ย พี่คงต้องลองดื่มชาบ้างแล้ว ไว้วันหลังพวกเราหาเวลาว่างไปคาเฟ่กัน เฉพาะสาวๆ”“ค่ะ” คล้ายใส่ใจแต่ก็เย็นชา น้ำเสียงปกติของมะเหมี่ยวไม่ใช่จะสดใสเหมือนเบลล่า ตอบกลับสั้นๆ ยิ่งดูห้วน“เมียฉันไปไหนฉันก็ต้องไปด้วย เธอถามฉันก่อนหรือยัง” โจนาสขับรถไปแต่บทสนทนาทั้งหมดไม่รอดพ้นหูของเขา ต้องแยกประสาททั้งมองถนนทั้งสอดส่องไปยังคนด้านหลัง วอกแวกเสียสมาธิหมดแล้ว“น้อยๆ หน่อยเถอะ อย่าหวงนักเลยน่าโจ เราไม่ได้จะลักพาตัวมะเหมี่ยวสักห
อีกห้านาทีรถจะออกตามกำหนดการ ต่างคนต่างขนของเตรียมตัว บริษัทจัดรถบัสแอร์เย็นฉ่ำห้าคันให้พนักงาน ส่วนท่านประธานกับแฟนของเขาจะขับรถส่วนตัวไปกันเองมะเหมี่ยวกำลังรอซื้อกาแฟไปให้โจนาสอยู่ เขาต้องขับรถหลายชั่วโมง บ่นว่ายังไม่มีอะไรตกถึงท้องจึงจะเพิ่มครัวซองค์ให้ด้วย ระหว่างนั้นโทรศัพท์พลันดังขึ้น บนหน้าจอโชว์รายชื่อจอมโวยวายอันดับหนึ่ง“ฮัลโหล”“ดีมากมะเหมี่ยว ไปเที่ยวทริปฟรีไม่ชวนฉันหมายความว่ายังไง ห๊า! ตกลงว่าพวกเราเป็นเพื่อนกันไหม ฉันใช่ญาติผู้น้องของผัวเธอหรือเปล่า”“รู้ได้ไง”“ก็เห็นพี่โจโพสต์รูปลงไอจีอ่ะ หวานกันจนมดขึ้นหน้าจอ เดี๋ยวนี้คืนดีกันแล้วสินะ พวกฉันก็แค่เพื่อนคลายเหงาชั่วคราวใช่ไหม”ปลายสายบ่นกระปอดกระแปดน้อยใจ รู้สึกว่าอีกไม่นานคงจะดราม่าน้ำตาท่วมจอ“นี่มันทริปเที่ยวของบริษัท ผิดตรงไหนที่ไม่ได้ชวน เฉพาะคนในเท่านั้นค่ะ”“เหรอ!!!เพื่อนพี่โจคนนั้นก็ไปด้วย หรือจะเถียงว่าหล่อนไม่ใช่คนนอก แม่เล่าให้ฟังเมื่อเช้าบอกว่าป้าใหญ่โทรมาอวดเรื่องที่พี่โจกับแม่คนนั้นไปเที่ยวด้วยกัน ถามลูกชายหรือยังว่ายินยอมพร้อมใจเปล่า”“เขาอาจจะยินยอมพร้อมใจก็ได้ นายจะไปรู้อะไร โทรมาบ่นแค่นี้เหรอ จะวางแล
กับเพื่อนมึงกู แต่พอเป็นเมียคัลเลนที่ว่าปากจัดไม่แพ้ใครกลายเป็นตัวอะไรสักอย่างที่คลานสี่ขามาเลย เพื่อนรักข้างๆแทบจะพ่นอ้วก หมั่นไส้เต็มทนแล้ว กรรมการเริ่มให้สัญญาณยกที่หนึ่ง ฝั่งตรงข้ามโจนาสคือนักชกรัสเซียน้ำหนักมากกว่าเขาเท่าตัวฉายา นอติลุส กล้ามปูยักษ์นั่นออกแรงนิดเดียวก็หนีบคอคนตายได้ หากไม่เชื
“กรี๊ดพี่โจนาส อร้ายยยย! อิจฉาพี่มะเหมี่ยวจังเลย อยากมีแฟนขี้อวดแบบนี้บ้าง แง~” “อิจฉาพี่มะเหมี่ยว อยากเป็นพี่มะเหมี่ยวโว้ย โอ๊ยๆ เขินไปหมดแล้วเนี่ย ที่เสื้อพี่มะเหมี่ยวสกรีนว่าทีมเมียพี่โจใช่ไหมน่ะ ประกาศความเป็นเจ้าของอำมหิตเกินไปแล้ว” “พี่มะเหมี่ยวอึ้งไปเลยอ่ะ พี่โจนาสก็ขยันแกล้งแฟนออ
มะเหมี่ยวแอ่นอกพร้อมกระตุกตัวสั่น ช่องทางรักบีบท่อนลำใหญ่จนชายหนุ่มกัดฟันกรอด เขาไม่ผ่อนจังหวะ ยิ่งรัดแน่นก็ยิ่งกระตุ้นให้อยากโถมกายเข้าไปเรื่อยๆ “เสียวว่ะมะเหมี่ยว เรียกเฮียเหมือนที่เรียกคนอื่นบ้างดิ” โจนาสเร่งเร้าไม่ยอมปลดปล่อย ที่ด้านนอกประตูได้ยินเสียงกรรมการกำลังประกาศคู่ชกคู่ต่อไปลอยมา ลู
จับนิดจับหน่อยทำเป็นอ่อนไหว เขาไม่เคยมีความผิดหรอก ตัวเองหื่นกามก็ยังจะโทษเธอ มะเหมี่ยวขยับตัวอึดอัด สะโพกกลมมนถูกฝ่ามือหนาเคล้าคลึงดึงกระโปรงทรงเอสั้นร่นขึ้นมาบนเอว นอกจากสมยอมก็หาข้ออ้างมาเอาตัวรอดไม่ได้แล้ว “จะขึ้นชกไม่ใช่หรือไง อีกสามสิบนาทีเองนะ” สิ้นคำกระดุมนักศึกษาก็โดนกระชากที่เดียวขาด







