บทที่ 1

บาร์เบียร์แห่งหนึ่ง..

"เห็นไหมกูบอกแล้วว่าเดี๋ยวน้องจะเมา"

"มึงก็ไม่เห็นหรือว่าน้องเต็มใจดื่ม" ขณะที่พูดกับวัฏจักรมือต้นข้าวก็โอบร่างของปรารถนาเข้ามาแนบกับลำตัว "ไหวไหม" เสียงทุ้มกระซิบถามเบาๆ ข้างใบหู

ปรารถนารู้สึกมึนหัวมากแต่ก็ตอบเขาไปโดยการพยักหน้า

"ดื่มอีกแก้วนะ" ครั้งนี้ต้นข้าวผสมเหล้าไม่แรงเหมือนแก้วแรก ถึงแม้เธอบอกว่าไหวแต่ร่างกายของเธออ่อนปวกเปียกแล้ว

"อึก" แต่พอแก้วที่สองเข้าปากก็รู้สึกพะอืดพะอม

"ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องดื่ม"

"ไหวค่ะ" เราจะคออ่อนแบบนี้ไม่ได้นะ ทีหลังถ้าพี่เขาไปดื่มที่ไหนเดี๋ยวไม่ชวนไปด้วย ปรารถนาเลยกลั้นใจดื่มแก้วนั้นเข้าไปจนหมดแก้ว

"ดูมัน" จักรวาลสะกิดคิมหันต์ให้มองไปดูต้นข้าว "ไหนมันบอกว่าไม่สนใจสาววิศวะไง" เพราะตอนนี้มือของต้นข้าวเริ่มอยู่ไม่นิ่งแล้ว

"ก็ผู้หญิงตามติดมันเอง"

"แต่น้องก็น่ารักดีนะ" เพื่อนๆ ในกลุ่มไม่รู้หรอกว่าที่ปรารถนามาติดในวังวนนี้เพราะชาละวันอยากจะแกล้งต้นข้าว เลยบอกปรารถนาไปว่าต้นข้าวสนใจเธอมาก

เด็กสาววิศวะปี 1 ที่ไม่มีที่พึ่งพอรู้ว่ารุ่นพี่ปี 3 แถมยังเป็นหนุ่มฮอตประจำมหาวิทยาลัยสนใจตัวเองใครจะไม่ดีใจล่ะ

ชาละวันคือเพื่อนอีกหนึ่งคนในกลุ่ม แต่ตอนนี้เขากลับบ้านไปพร้อมกับหญิงคนรักแล้ว เพราะอีกแค่ไม่กี่วันก็จะมีงานแต่งของทั้งสอง ที่จริงวันนี้เป็นวันเลี้ยงฉลองสละโสด​ แต่พอเมียมาตามชาละวันเลยต้องกลับบ้านทิ้งให้เพื่อนๆ อีกสี่คนนั่งดื่มกันต่อ

สี่คนนี้มีคิมหันต์ วัฏจักรและจักรวาลทั้งสองคนเป็นพี่น้องพ่อเดียวกันแต่คนละแม่ ส่วนอีกคนก็คือต้นข้าว

ก่อนหน้านั้นต้นข้าวปากเสียทำให้เสน่หางอน ชาละวันเลยแค่จะเอาคืนเพื่อนแต่ไม่คิดว่าเรื่องมันจะบานปลายมาถึงขนาดนี้ (เรื่องของชาละวันและเสน่หาอยู่ในเรื่องบำเรอรักวิศวะร้ายนะคะ)

"รุ่นพี่คะ" ปรารถนารีบหยุดมือของต้นข้าวที่กำลังล้วงต่ำลงใต้กระโปรงให้หยุดแค่นั้นก่อน

"หือ.." ต้นข้าวที่กำลังคลอเคลียอยู่กับซอกคอของอีกฝ่ายแค่เปล่งเสียงออกมาจากลำคอแต่ก็ไม่ได้หยุดมือ

"ไม่ดีมั้งคะ" ถึงแม้ว่าเธอจะเมาแต่ก็พอรู้สติอยู่บ้าง

"พวกมันไม่มีใครสนใจเราหรอก" เพราะเพื่อนๆ ของต้นข้าวก็มีเด็ก Entertain มานั่งแนบข้างกันทุกคน

"อือ.. รุ่นพี่คะอย่าค่ะ"

คิดว่าแค่นี้จะหยุดคนแบบต้นข้าวได้อย่างนั้นหรือ มือหนาที่วางแนบอยู่กับเนินอวบนูนก็ค่อยๆ แหวกกางเกงชั้นในออกเล็กน้อย

"อื้อ มะ ไม่นะคะ" น้ำเสียงห้ามเริ่มเบาลงมากจนอีกฝ่ายแทบจะไม่ได้ยินอยู่แล้ว

"ซี๊ดด อยากไปคุยกันต่อบนรถไหม" แค่นิ้วสัมผัสเท่านั้นแหละก็รู้เลยว่าเธอก็มีอารมณ์ไม่ต่างจากเขาเลย

"กูออกไปข้างนอกก่อนนะ" ต้นข้าวหันไปสั่งเพื่อนก่อนจะคว้าแขนปรารถนาให้เดินตามออกมา

ปรารถนาก็ยอมเดินตาม เห็นว่าฝ่ายชายสนใจเธอเลยคิดว่าจะลองคบกับเขาดู

ติ๊ก! เสียงกดรีโมทเปิดประตูรถ

"ขึ้นรถสิ" แทนที่จะเปิดประตูข้างหน้าแต่เขาดันเปิดประตูหลัง

ปรารถนายอมขึ้นไปคิดว่าเขาจะให้นั่งด้านหลัง แต่พอเธอขึ้นรถคนที่เปิดประตูให้เมื่อครู่ก็ตามขึ้นมาด้วยเช่นกัน

"?" หญิงสาวกำลังจะขยับตัวเข้าไปนั่งเบาะด้านใน แต่ร่างของเธอถูกอีกฝ่ายจับเอนลงกับเบาะรถก่อน "รุ่นพี่คะ" มือเรียวเอื้อมมาดันหน้าอกแกร่งไว้ด้วยความตกใจ

แต่ดูเหมือนเขาจะไม่สนใจแล้ว ต้นข้าวโน้มใบหน้าลงมาฝังกับเนินหน้าอกแล้วใช้ริมฝีปากเม้มยอดของมันที่ดันเสื้อออกมาเบาๆ

"อืออย่าค่ะ" คนตัวเล็กห่อไหล่เข้าหากันเพื่อจะขยับหน้าอกออกจากใบหน้าคมคายนั้น

"ทำไมต้องห้ามด้วย" เขาคิดว่าให้ล้วงขนาดนั้นไม่ต้องห้ามแล้วมั้ง

"คือฉัน.." ใจเต้นแรงแทบจะทะลุออกมาจากอกอยู่แล้ว ในใจกลัวว่าเขาต้องการแค่ร่างกายไม่คิดจะจริงจังด้วย ยิ่งเธอปล่อยตัวง่ายแบบนี้ผู้ชายก็ยิ่งจะไม่เห็นค่าในตัวเธอ "ไม่นะคะ" พอคิดได้แบบนั้นปรารถนาก็ห้ามเสียงแข็งให้อีกฝ่ายรู้ว่าเธอไม่ต้องการให้มันเกินเลยมากไปกว่านี้แล้ว

"หรือว่าไม่ชอบบนรถไปเปิดโรงแรมแถวนี้กันไหม"

"พี่จะจริงจังกับฉันแค่ไหนคะ"

"ทำไมต้องรีบพูดเรื่องนั้นด้วยล่ะ" ความคิดผู้ชายมันก็ไม่ได้ต่างกันมากหรอกถ้าผู้หญิงคนไหนยอมให้​ มีหรือที่พวกเขาจะปฏิเสธ

ดวงตาของเธอเริ่มพร่ามัวเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป แต่ก็พยายามทำใจแข็งเข้าไว้ "ฉันอยากกลับบ้านค่ะ"

"เมาแบบนี้ถ้ากลับบ้านกลัวคนที่บ้านจะว่าเอาน่ะสิ พี่ว่าไปหาโรงแรมค้างสักคืนก่อนดีกว่า" ต้นข้าวไม่พูดเปล่าเอนร่างของเธอนอนลงเบาะหลังแล้วเขาก็มาทำหน้าที่ขับรถ

ถ้าไปขึ้นโรงแรมกลัวว่าจะมีคนจำได้เพราะเขาเป็นถึงหลานชายอดีตท่านรัฐมนตรี กะว่าจะพาเธอไปใช้บริการรีสอร์ทแต่แถวนี้หารีสอร์ทยากมาก..พอเห็นม่านรูดต้นข้าวก็เลี้ยวรถเข้าไปด้านในก่อนที่พนักงานจะรีบมาปิดม่านบังรถไว้ให้

ต้นข้าวเปิดประตูด้านหลังเหมือนว่าเธอจะหลับไปแล้ว ไม่หลับได้ยังไงเหล้าแก้วแรกล้มช้างได้เลยนะ

คนตัวเล็กถูกอุ้มลงมาจากเบาะหลังรถแบบทุลักทุเลหน่อยเพราะเขาก็ดื่มเข้าไปพอประมาณ

ร่างของปรารถนาค่อยๆ ถูกวางลงบนเตียงนอนที่ไม่รู้ว่าแต่ละวันเตียงนี้รับแขกไปกี่คู่ต่อกี่คู่

"หอมจัง" ตอนที่วางร่างของเธอจมูกก็ฝังลงกับซอกคอเพื่อสูดดมกลิ่นหอมจากเรือนร่างสาวรุ่นน้องในคณะ

ไม่นานกระดุมเม็ดสุดท้ายก็ถูกเขาแกะมันออกจนเผยให้เห็นเนินหน้าอกอวบอิ่ม

"อือ..อย่าทำแบบนี้ค่ะ" สติของเธอแทบจะไม่มีอยู่แล้ว แต่ก็ยังพยายามช่วยเหลือตัวเอง

"น้องแค่นอนอยู่เฉยๆ ที่เหลือเดี๋ยวพี่จัดการเองนะครับคนดี" เสียงทุ้มกระซิบพูดขณะที่สองมือทำหน้าที่ขย้ำ ..แม่เจ้าโว้ยซ่อนรูปจริงๆ เลย

เขียนโดยชะนีติดมันส์