บทที่ 3

"เฮ้ย?!" ต้นข้าวรีบถอดสิ่งที่มันเชื่อมต่อกันอยู่ออกอย่างไว แต่ก็ไม่ทันร่างของเขาเลอะไปด้วยอาเจียนที่เธอปล่อยออกมา "โธ่เว้ยอีกนิดเดียวเอง" ชายหนุ่มรีบลุกจากเตียงแล้วตรงเข้าไปในห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายโดยไม่ได้สนใจหญิงสาวที่นอนเปลือยกายอยู่บนเตียงอีกต่อไปแล้ว

"อ้วกกก" ถึงแม้เขาจะปล่อยเธอให้เป็นอิสระแล้วแต่ร่างกายของเธอยังคงขับสิ่งที่เหลืออยู่ในกระเพาะออกมาจนเลอะเทอะทั้งเตียงและพื้นห้อง

หลังจากที่ทำความสะอาดร่างกายเสร็จแล้วชายหนุ่มก็ออกมาเอาเสื้อผ้าที่ถอดทิ้งไว้ขึ้นมาสวมใส่ สายตามองหญิงสาวที่เปื้อนไปด้วยอาเจียนของตัวเองด้วยความขยะแขยง

ออกมาจากห้องเขาก็ขึ้นรถสตาร์ท แต่ก่อนออกมาเขาไม่ลืมที่จะยื่นเงินให้เด็กที่มาเปิดผ้าม่านโดยที่ไม่ได้พูดอะไร เด็กเห็นว่าผู้หญิงยังไม่ออกมาจากห้องเลยปล่อยห้องไว้ก่อน รอให้ฝ่ายหญิงออกแล้วค่อยเข้าไป

เช้าวันต่อมา..

ครืนน ครืนนน ปรารถนารู้สึกตัวตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์ของเธอดัง ตื่นขึ้นมาหญิงสาวก็มองไปรอบๆ ห้องไม่เจอฝ่ายชายอยู่ในนี้แล้ว

เราทำอะไรลงไปเนี่ย.. มองดูร่างกายของตัวเองก็อดสมเพชไม่ได้ เขาคงออกไปตั้งแต่ตอนที่เธออาเจียนเต็มห้องแล้ว แต่พอจะหันไปรับโทรศัพท์สายนั้นก็ตัดไปก่อน

ก๊อกๆ "ตื่นหรือยังครับ" พนักงานแค่จะมาดูว่ายังอยู่ในห้องไหม

"เดี๋ยวฉันออกไปค่ะ" หญิงสาวรีบเข้าไปอาบน้ำชำระร่างกาย

เมื่อคืนนี้เรา? ..ตอนที่ล้วงทำความสะอาดถึงจำได้ว่าเมื่อคืนนี้มันไปถึงขั้นไหนแล้ว เพราะ เธอรู้สึกแสบตรงอวัยวะส่วนนั้น พอคิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืนน้ำตาก็ไหลรินปะปนกับสายน้ำฝักบัว นี่เธอเสียครั้งแรกไปแล้วเหรอ แถมคนที่ได้ครั้งแรกไปยังทิ้งให้เธอนอนหมดสภาพอยู่ในห้องเพียงคนเดียว

อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จปรารถนาก็เปิดประตูให้พนักงาน และพนักงานก็เข้ามาตรวจเช็คห้อง พอเห็นว่าเธอทำห้องเลอะเทอะก็ตำหนิติเตียน แถมยังบอกให้เธอจ่ายค่าทำความสะอาดห้องเพิ่มด้วย

"ผู้ชายเมื่อคืนเขาไม่ได้จ่ายค่าห้องเหรอคะ?" รู้สึกอายสายตาของพนักงานมาก แต่ก็ต้องยอมรับสภาพของตัวเอง

"พนักงานเมื่อคืนไม่ได้บอกอะไร ถ้าจ่ายไว้แล้วค่าห้องก็ต้องเขียนว่าชำระแล้วสิ" เพราะคนที่เข้ามาเช็คห้องเป็นพนักงานกะเช้า คนละกะกับเมื่อคืนนี้

อะไรกันเนี่ยเราต้องจ่ายค่าห้องเองด้วยเหรอ? หลังจากที่ถามค่าห้องและค่าทำความสะอาดแล้ว เธอเลยขอจ่ายแค่ค่าห้องส่วนทำความสะอาดเดี๋ยวเธอจะทำเองเพราะค่าทำความสะอาดแพงกว่าอีก

ทางพนักงานเลยปล่อยให้เธอทำความสะอาดไปเพราะพวกเขาก็ไม่มีใครอยากทำอยู่แล้ว

"หึหึ" หลังจากที่พนักงานเอาอุปกรณ์ทำความสะอาดเข้ามาให้แล้วออกไป ปรารถนาก็อดขำตัวเองไม่ได้ ทำไมชีวิตเธอถึงได้บัดซบเยี่ยงนี้

ขณะที่เธอกำลังก้มหน้าก้มตาทำความสะอาดห้องและเช็ดคราบอาเจียนที่เธอทิ้งไว้เมื่อคืนนี้ก็ได้มีโทรศัพท์ดังขึ้นมาอีกครั้ง

>>{"ฮัลโหล"} เห็นว่าเป็นเบอร์ของเสน่หาเธอเลยรับสายก่อน

   {"ปรารถนาเหรอจ๊ะ"}

>>{"ใช่ค่ะ พี่โทรมามีอะไรคะ"}

    {"เมื่อคืนนี้พี่ว่าจะชวนเรามาเป็นเพื่อนเจ้าสาวแต่เกิดเรื่องก่อน พี่เลยโทรมาชวนวันนี้..ทันไหม"} เมื่อคืนนี้ก็เป็นเสน่หานี่แหละที่โทรชวนปรารถนาออกมาเลี้ยงฉลองสละโสด แต่ชาละวันดันพาตัวเธอออกจากบาร์ไปก่อน

>>{"ได้ค่ะ เจอกันที่งานเลี้ยงเลยนะคะ"} ทีแรกว่าจะปฏิเสธ เพราะสภาพนี้เธอคงไม่กล้าไปเจอหน้าใครหรอก แต่พอคิดว่าผู้ชายคนนั้นต้องไปร่วมงานนี้แน่ เธอจะต้องทำให้เขารับผลการกระทำที่เขาทำกับเธอไว้