เด็กมันโคตรดุ

เด็กมันโคตรดุ

last updateLast Updated : 2026-02-22
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 rating. 1 review
59Chapters
3.2Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

-- พระนาย -- หล่อ คมเข้ม (เอา)ดุ 'ฉายาเฮดว๊ากหน้าอ่อน' เป็นคนตรงๆ ปากจัด ดุดันมากโดยเฉพาะเอว -- ทอฝัน -- น่ารัก สดใส ใสซื่อ 'ฉายายัยซื่อบื้อประจำคณะ' เป็นคนซื่อๆ แต่น่ารักมาก

View More

Chapter 1

บทนำ

青木玲奈(あおき れな)がA国の空港に着いたのは、すでに夜の九時を過ぎていた。

今日は彼女の誕生日だ。

携帯の電源を入れると、たくさんの誕生日メッセージが届いていた。

同僚や友人からのものばかり。

藤田智昭(ふじた ともあき)からは何の連絡もない。

玲奈の笑顔が消えかけた。

別荘に着いたのは、夜の十時を回っていた。

田代(たしろ)さんは彼女を見て、驚いた様子で「奥様、まさか……いらっしゃるなんて」

「智昭と茜(あかね)ちゃんは?」

「旦那様はまだお帰りになってません。お嬢様はお部屋で遊んでいます」

玲奈は荷物を預けて二階へ向かうと、娘はパジャマ姿で小さなテーブルの前に座り、何かに夢中になっていた。とても真剣で、誰かが部屋に入ってきたことにも気付かない様子。

「茜ちゃん」

茜は声を聞くと、振り向いて嬉しそうに「ママ!」と叫んだ。

そしてすぐに、また手元の作業に戻った。

玲奈は娘を抱きしめ、頬にキスをしたが、すぐに押しのけられた。「ママ、今忙しいの」

玲奈は二ヶ月も娘に会えていなかった。とても恋しくて、何度もキスをしたくなるし、たくさん話もしたかった。

でも、娘があまりにも真剣な様子なので、邪魔はしたくなかった。「茜ちゃん、貝殻のネックレスを作ってるの?」

「うん!」その話題になると、茜は急に生き生きとした。「もうすぐ優里おばさんの誕生日なの。これはパパと私からの誕生日プレゼント!この貝殻は全部パパと私が道具で丁寧に磨いたの。きれいでしょう?」

玲奈の喉が詰まった。何も言えないうちに、娘は背を向けたまま嬉しそうに続けた。「パパは優里おばさんに他のプレゼントも用意してるの。明日……」

玲奈の胸が締め付けられ、我慢できなくなった。「茜ちゃん……ママの誕生日は覚えてる?」

「え?何?」茜は一瞬顔を上げたが、すぐにまたビーズを見つめ直し、不満そうに「ママ、話しかけないで。ビーズの順番が狂っちゃう……」

玲奈は娘を抱く手を放し、黙り込んだ。

長い間立ち尽くしていたが、娘は一度も顔を上げなかった。玲奈は唇を噛み、最後は無言のまま部屋を出た。

田代さんが「奥様、先ほど旦那様にお電話しました。今夜は用事があるので、先に休んでくださいとのことです」

「分かりました」

玲奈は返事をし、娘の言葉を思い出してちょっと躊躇した後、智昭に電話をかけた。

しばらくして電話が繋がったが、彼の声は冷たかった。「今用事がある。明日にでも……」

「智昭、こんな遅くに誰?」

大森優里(おおもり ゆり)の声だった。

玲奈は携帯を強く握りしめた。

「何でもない」

玲奈が何か言う前に、智昭は電話を切った。

夫婦は二、三ヶ月も会っていない。せっかくA国まで来たのに、彼は家に帰って会おうともせず、電話一本でさえ、最後まで話を聞く気もなかった……

結婚してこれだけの年月が経っても、彼は彼女にずっとこうだった。冷淡で、よそよそしく、いつも面倒くさそうに。

彼女は実はもう慣れていた。

以前なら、きっともう一度電話をかけ直して、どこにいるのか、帰ってこれないのかを優しく尋ねていただろう。

今日は疲れているせいか、そうする気が突然失せていた。

翌朝目が覚めて、少し考えてから、やはり智昭に電話をかけた。

A国は本国と十七、八時間の時差がある。A国では今日が彼女の誕生日だった。

今回A国に来たのは、娘と智昭に会いたかったのはもちろん、この特別な日に三人で揃って食事がしたいと思ったから。

それが今年の誕生日の願いだった。

智昭は電話に出なかった。

しばらくして、やっとメッセージが届いた。

「用件は?」

玲奈:「お昼時間ある?茜ちゃんも連れて、三人で食事しない?」

「分かった。場所が決まったら教えて」

玲奈:「うん」

その後、智昭からは一切連絡がなかった。

彼は彼女の誕生日のことなど、すっかり忘れているようだった。

玲奈は覚悟していたつもりだったが、それでも胸の奥が痛んだ。

身支度を整え、階下に降りようとした時、娘と田代さんの声が聞こえてきた。

「お母様がいらっしゃったのに、お嬢様は嬉しくないのですか?」

「私とパパは明日、優里おばさんと海に行く約束してるの。ママが一緒に来たら、気まずくなっちゃうでしょう」

「それにママは意地悪よ。いつも優里おばさんに意地悪するもの……」

「お嬢様、玲奈様はあなたのお母様です。そんなことを言ってはいけません。お母様の心が傷つきますよ」

「分かってるけど、私もパパも優里おばさんの方が好きなの。優里おばさんを私のママにできないの?」

「……」

田代さんが何か言ったが、もう玲奈には聞こえなかった。

娘は自分が一手に育て上げた子。ここ二年、父娘の時間が増えてから、娘は智昭に懐くようになり、去年智昭がA国で市場開拓に来た時も、どうしても付いて行きたがった。

手放したくなかった。できれば側に置いておきたかった。

でも娘を悲しませたくなくて、結局認めた。

まさか……

玲奈はその場に凍りついたように立ち尽くし、血の気が引いた顔で、しばらく動けなかった。

今回仕事を後回しにしてA国に来たのも、娘との時間を少しでも多く持ちたかったから。

今となっては、その必要もないようだ。

玲奈は部屋に戻り、本国から持ってきたプレゼントを、スーツケースに戻した。

しばらくして田代さんから電話があり、子供を連れて出かけると言われ、何かあったら連絡してほしいとのことだった。

玲奈はベッドに座ったまま、心の中が空っぽになったような気がした。

仕事を後回しにしてまで駆けつけたのに、誰も彼女を必要としていない。

彼女が来たことは、まるで笑い話のようだった。

しばらくして、彼女は外に出た。

この見知らぬ、それでいて懐かしい国を、あてもなく歩き回った。

お昼近くになって、やっと智昭との昼食の約束を思い出した。

朝聞いた会話を思い出し、娘を迎えに帰るか迷っていた時、智昭からメッセージが届いた。

「昼は用事が入った。キャンセルする」

玲奈は見ても、少しも驚かなかった。

もう慣れていたから。

智昭にとって仕事でも、友人との約束でも……何もかもが妻である彼女より大切なのだ。

彼女との約束は、いつだって気まぐれにキャンセルされる。

彼女の気持ちなど、一度も考えたことがない。

落ち込むだろうか?

以前なら、たぶん。

今はもう麻痺して、何も感じない。

玲奈の心は更に霧の中にいるようだった。

はずんだ気持ちで来たのに、夫からも娘からも、冷たい仕打ちばかり。

気がつくと、以前智昭とよく来ていたレストランの前に車を停めていた。

中に入ろうとした時、智昭と優里、そして茜の三人が店の中にいるのが見えた。

優里は娘と仲睦まじく並んで座っていた。

智昭と話しながら、娘をあやしている。

娘は嬉しそうに足をぶらぶらさせ、優里とじゃれ合い、優里が食べかけたケーキに口をつけていた。

智昭は二人に料理を取り分けながら、優里から視線を離そうとしない。まるで彼女しか目に入っていないかのように。

これが智昭の言う『用事』。

これが、彼女が命を賭けて十月十日の苦しみを耐え、産み落とした娘。

玲奈は笑った。

その場に立ち尽くして、眺めていた。

しばらくして、視線を外し、踵を返した。

別荘に戻った玲奈は、離婚協議書を用意した。

彼は少女時代からの憧れだった。でも彼は一度も彼女を見つめてはくれなかった。

あの夜の出来事と、お爺様の圧力がなければ、彼は決して彼女と結婚などしなかっただろう。

以前の彼女は、頑張りさえすれば、いつか必ず彼に振り向いてもらえると信じていた。

現実は彼女の頬を、容赦なく叩いた。

もう七年近く。

目を覚まさなければ。

離婚協議書を封筒に入れ、智昭に渡すよう田代さんに頼み、玲奈はスーツケースを引いて車に乗り込んだ。

「空港へ」運転手に告げた。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

ลิลลี่สีกุหลาบ
ลิลลี่สีกุหลาบ
ผ.. ดุ แต่คลั่งรักมากก
2026-03-13 20:29:25
0
0
59 Chapters
บทนำ
แกรก~"ทำไมช้าจังเลย อาบน้ำอยู่เหรอ"เสียงหวานเอ่ยขึ้นหลังจากบานประตูห้องพักถูกเจ้าของเปิดออก ร่างบางในชุดเอี๊ยมกระโปรงยีนส์สีซีดสั้นเหนือเข่าเดินเข้ามาด้านในห้องพักโดยที่ร่างของคนด้านในก็ถอยให้เธอได้เดินเข้ามาเช่นกันดวงตากลมโตยังคงจับจ้องมองยังหน้าจอสี่เหลี่ยมในมืออ่านข่าวซุบซิบดาราที่เพิ่งลงสดๆ ร้อนๆ ด้วยความตั้งใจ ผมยาวประบ่าสีน้ำตาลช็อกโกแลตถูกรวบมัดเป็นทรงดังโงะไว้กลางศีรษะปล่อยลูกผมและผมหน้าม้าคลอเคลียใบหน้าหวานประปราย"พลอยแกเห็นข่าวดาราคนโปรดแกยัง เพิ่งออกสดๆ ร้อนๆ เลยนะตอนนี้กำลังเป็นประเด็นมากเลยแหละ""...."เสียงฝีเท้าเดินกลับจากหน้าประตูห้องเข้ามาใกล้มากขึ้น ก่อนร่างของอีกคนจะทิ้งตัวลงบนโซฟาตรงข้าม กลิ่นครีมอาบน้ำอ่อนๆ ลอยโชยพัดผ่านมาเตะจมูกทำให้เธอเผลอสูดดมมันเข้าเต็มปอดไม่ได้ รอยยิ้มจางๆ ระบายบนใบหน้าหวานเล็กน้อยกดจิ้มเข้าไลน์เมื่อเห็นข้อความจากแฟนหนุ่มที่เพิ่งคบกันได้สองเดือนทักเข้ามา"พี่ต้นไม้น่ารักมากเลยแกส่งข้อความรายงานความเคลื่อนไหวฉันทุกเวลาเลยอ่ะ แบบนี้เรียกคลั่งรักได้ป่ะ""...."เงียบอีกแล้ว ทำไมวันนี้เพื่อนเธอเงียบแปลกๆ นะทอฝันเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอมือถือมองตร
Read more
เหตุการณ์วันนั้น
"อือ... ปวดหัวจังเลย~""หึ!" พระนายแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ มองตามร่างบางของคนตรงหน้าที่กำลังเดินโซเซมาเรื่อยๆ ดวงตากลมโตปรือขึ้นมองเขาเล็กน้อยยามเดินมาหยุดเผชิญด้านหน้า ขอบตาบวมเป่งเกิดจากการร้องไห้ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อยื่นออกเล็กน้อยทำให้เธอเหมือนเด็กน้อยขี้แยมากกว่าเด็กสาววัยยี่สิบเอ็ดปีเสียอีกรอยยิ้มน้อยๆ ผุดขึ้นบนใบหน้าหวานนิ้วเล็กยกขึ้นชี้หน้าคนตัวสูงตรงหน้า เปลือกตาถูกหรี่ลงจนแทบจะมองไม่เห็นดวงตาด้านใน กลิ่นกายหอมเฉพาะตัวผสมกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ โชยเตะจมูกยามเท้าเล็กก้าวเข้าหามากขึ้น"หนุ่มน้อยจากไหนเนี่ยทำไมหน้าคุ้นจังเลย~ เราเคยรู้จักกันหรือเปล่าคะ~"เสียงยานยาวทำให้คนตัวโตเบือนหน้าหนีพ่นลมหายใจกระทบใบหน้าหวานแรงๆ หนึ่งที มือใหญ่ยกขึ้นปัดมือเล็กที่ยกขึ้นชี้หน้าออกแรงๆ จนสองมือตกลงไปอยู่ข้างกาย แต่คนเมาก็ยังคงฉีกยิ้มกว้างไม่ลดละความตั้งใจขยับเข้าใกล้มากขึ้นอีกครั้ง"ดุจังเลยนะ... ไปห้องพี่ไหมคะห้องพี่มีขนมเยอะแยะเลยนะสนใจไหม""เหอะ! คงจะชวนผู้ชายขึ้นห้องบ่อยล่ะสิท่า""อือ~ ไม่ใช่สักหน่อย พี่ไม่เคยชวนใครขึ้นห้องเลยนะ เราเป็นคนแรกเลย~" "....""เด็กน้อยอย่าทำหน้าบึ้งสิคะเดี๋ยว
Read more
เรื่องเมื่อคืน
"ยัยฝัน!"เสียงตะโกนเรียกด้วยความตกใจสุดขีดของคนหน้าห้องน้ำดึงสติของพระนายให้กลับมาอยู่กับปัจจุบันอีกครั้ง ดวงตาคมปรายขึ้นมองเจ้าของเสียงนิ่งๆ ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนสายตากลับมามองยังคนที่อยู่ตรงหน้าซึ่งกำลัง..."เฮ้ย! ทำบ้าอะไรของเธอวะ!"ยัยบ้านี่ดมเป้าเขาอีกแล้ว ตั้งแต่ตอนไหนวะทำไมไม่ทันรู้ตัว หรือจะเป็นตอนที่กำลังเหม่อคิดถึงเหตุการณ์วันนั้นอยู่ "จุ๊ๆ อย่าดุสิคนกำลังจะหลับอยู่แล้วเชียว"คนเมาเอ่ยเสียงอ้อแอ้ในลำคอ กอดขาแกร่งไว้แล้วแนบพวงแก้มเนียนแดงเรื่อถูไถเบาๆ พร้อมกับหลับตาพริ้มไปกับความแข็งแรงของเรียวขายาวพลอยใสถอนหายใจหนักด้วยความปลงตกกับอาการของเพื่อนตัวเอง ถ้ายัยนี่ตื่นขึ้นมาแล้วรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่แถมยังเป็นคนที่... มันพยายามหลบหน้ามาตลอดด้วยคงได้วิ่งชนกำแพงฆ่าตัวตายแน่เธอไม่รู้หรอกนะว่าสองคนเคยรู้จักกันหรือเคยมีเรื่องอะไรกันมาก่อนหน้าหรือเปล่า แต่เพื่อนเธอเหมือนจะคอยหลบหน้ารุ่นน้องเฮดว๊ากหน้าอ่อนมาโดยตลอด พอถามก็บอกว่าไม่มีอะไรเรื่องมันผ่านไปแล้ว แต่มันก็ยังไม่ลืมนี่สิมันเลยทำให้เธอสงสัยมากจริงๆ ว่าสองคนมีเรื่องอะไรกันแต่หากดูจากทรงแล้วเหมือนรุ่นน้องตัวโตตรงหน้าจะไม่รู
Read more
มองหาใคร?
"กะจะแดกให้ตับแข็งเลยหรือไงวะ!"เสียงกระแทกแดกดันดังขึ้นมาก่อนเจ้าของเสียงจะปรากฏกายออกมา ร่างสูงในชุดเสื้อช็อปสีเลือดหมูของสถาบันก้าวขายาวๆ เข้ามาทิ้งตัวลงบนเก้าอี้อีกตัวที่ว่างตรงข้ามเพื่อน แล้วยกเท้าขึ้นไขว่ห้างเอียงคอจ้องหน้าเพื่อนอย่างกวนๆไทป์เอียงคอกระตุกยกยิ้มควงโทรศัพท์มือถือในมือเล่นในขณะที่เพื่อนสนิทดันลิ้นเข้าหากระพุ้งแก้มพ่นลมหายใจออกแรงๆ แล้วยกเท้าเตะเข้ากับขาเก้าอี้ของเจ้าตัวแรงๆ"กวนตีนสัส""กูกวนตีนตรงไหน มึงเพิ่งชวนกูมาเมื่อคืนก่อนเองแล้ววันนี้ก็ชวนมาอีกจะให้กูพูดว่าไง""หุบปากไป""เหอะ! ชวนกูมาแดกเหล้าแต่มึงกลับมานั่งเล่นเกมสรุปคือชวนมาทำอะไรกันแน่วะ"มันไม่เกินจริงเลยสักนิด มันชวนเขามากินเหล้าแต่ดูมันทำดิ ไม่สนใจเหล้าตรงหน้าเอาแต่ก้มหน้าเล่นเกมพอเงยหน้าขึ้นมาก็กวาดตามองรอบตัวเหมือนกำลังหาใครอยู่ สาวเหรอวะ... ไม่น่าใช่ ปกติมันสนใจใครสักที่ไหนล่ะนอกจากเกม เกม แล้วก็เกมพระนายจิ๊ปากเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอสี่เหลี่ยมในมือด้วยความหงุดหงิดหลังจากโดนฝ่ายตรงข้ามยิงตายมากกว่าสิบครั้งได้นับจากมานั่งอยู่ในร้านจนถึงตอนนี้ กวาดสายตามองรอบบริเวณแบบผิวเผินแล้วดันลิ้นแตะมุมปากวางโทรศั
Read more
ขึ้นห้อง
อึก!หนีเสือปะจระเข้ยังว่าไม่เลวร้ายเท่านี้เลย ไม่ใช่แค่เสียงที่คุ้นแต่มัน... เป็นเขาเลยต่างหาก พระนายเฮดว๊ากหน้าอ่อนของวิศวะ คนที่เธอพยายามหลบหน้ามาโดยตลอด เขามาโผล่ที่นี่ได้ไงเนี่ยทอฝันกลืนน้ำลายลงคอดังอึก ความเจ็บปวดของร่างกายทุกอย่างหยุดชะงักราวกับว่าเด็กหนุ่มอายุน้อยกว่าตรงหน้าจะเป็นเครื่องมือรักษาความเจ็บปวดชนิดหนึ่ง แต่ความจริงแล้วคือ เธอกลัวเขาจนลืมเจ็บไปต่างหากแต่จะว่าไปแล้วเธอจะกลัวอะไรล่ะ ไม่ได้ไปทำอะไรเขาสักหน่อยมั้งนะ ฮือ...."กลับไปนอนดูดนมแม่นอนไปกูไม่อยากมีเรื่องกับเด็ก""เหอะ! เด็ก" เสียงแค่นหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน ลิ้นสากถูกเจ้าของดันเข้ากับกระพุ้งแก้มแล้วพ่นลมหายใจออกแรงๆ ระบายความหงุดหงิดไม่สบอารมณ์กับคำพูดของคนตรงหน้าพระนายหมุนตัวมาเผชิญหน้ากับชายตรงหน้าเต็มตัวสองมือสอดเข้าในกระเป๋ากางเกงยีนส์สีเข้มแล้วปรายตาขึ้นจ้องหน้าคนตรงหน้านิ่งๆ "เรื่องผู้ใหญ่เด็กอย่ายุ่งดีกว่า ถ้าไม่อยากเดือดร้อน""คำพูดไม่เข้าหูเลยว่ะ" "ถ้ามึงไม่อยากเดือดร้อนอย่ามาเสือก กลับไปหาแม.. อ๊าก!"ความอดทนขาดผึ่งเมื่อคำว่าเด็กหลุดออกมาจากปากอีกครั้ง พระนายกระชากคอเสื้อยืดไว้แน่นแล้วสวนด้วย
Read more
เด็กปากจัด
"นายไปนั่งรอตรงนั้นก่อนเดี๋ยวฉันกลับมา""..."ไม่มีมารยาทเลยสักนิด! ผู้ใหญ่พูดด้วยแทนที่จะตอบแต่นี่กลับเดินไปนั่งเฉยเลย แถมยังมองสำรวจห้องอย่างกับเป็นห้องตัวเองงั้นแหละทอฝันเดินกลับเข้ามาในห้องนอนรีบจัดการตัวเองก่อนให้เรียบร้อยเพราะตอนนี้เธอรู้สึกได้ว่ามันเริ่มจะมามากขึ้นแล้ว ปกติวันแรกจะไม่เท่าไหร่นี่นาจะมีอาการปวดหน่วงท้องน้อยแล้วก็หลังแต่ไม่ได้มามากแบบนี้ทำไมครั้งนี้ถึงได้ต่างจากปกตินะคนตัวเล็กสะบัดหัวไล่ความคิดความสงสัยทั้งหมดออกแล้วเดินเข้ามาจัดการตัวเองในห้องน้ำก่อนจะกลับออกมาหาแขกไม่ได้รับเชิญด้านนอกอีกครั้ง เธอถือกล่องยาออกมาวางลงบนโต๊ะกระจกด้านหน้าคนที่กำลังจับจ้องมองรูปถ่ายในมืออยู่"แฟนเก่า?""หื้อ?"พระนายโชว์รูปคู่ของเจ้าของห้องกับผู้ชายคนหนึ่งให้เธอดูทำเจ้าของห้องชะงักเล็กน้อย แล้วตวัดสายตาขึ้นมองใบหน้าหล่อทำหน้าไม่พอใจใส่กระชากกรอบรูปในมือหนากลับมาวางข้างกายตัวเองแทน"นายควรจะมีมารยาทหน่อยไหม ไม่ควรหยิบจับของของคนอื่นเขาไปทั่วหากยังไม่ได้รับอนุญาต""มันอยู่ตรงหน้าฉันเองไม่ได้เดินไปหาสักหน่อย""อยู่ตรงหน้าเหรอ""....""ฉันเก็บแล้วไม่ใช่เหรอแล้วมาอยู่ตรงนี้ได้ไง..."ลิ้
Read more
ซื่อบื้อสมฉายา
พรึ่บ!"นะ... นายจะทำอะไร!"ทอฝันรีบขยับถอยหนีทันทีด้วยความตกใจหลังจากสติกลับมาตามเดิม ดวงตากลมจ้องมองคนตัวโตด้วยความไม่ไว้ใจในขณะที่เสียงหัวใจกำลังเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งร่างสูงหยัดกายขึ้นเต็มความสูงหันมองหน้าเจ้าของห้องเพียงนิดแล้วคว้าเสื้อหนังของตัวเองที่ถูกถอดวางไว้บนโซฟาข้างกายขึ้นมาถือไว้ก่อนจะเดินตรงออกจากห้องมาโดยไม่พูดอะไรสักคำ ทำคนมองได้แต่ส่งสายตางุนงงสงสัยตามหลังแต่ก็ไม่ได้ทักท้วงอะไรเธอเผลอผ่อนลมหายใจออกยาวๆ ด้วยความรู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก ใบหน้ายังคงร้อนผ่าวจังหวะการเต้นของหัวใจก็ยังคงรัวเร็วเช่นเดียวกับมือเล็กที่เย็นเฉียบเปียกชื้นไปด้วยอีกด้านหนึ่ง..."เป็นบ้าอะไรวะกูเป็นโรคจิตหรือไงเนี่ย"เสียงบ่นกับตัวเองดังมาตลอดทางหลังจากออกจากห้องของรุ่นพี่สาวตัวเล็กมาแล้ว ไม่เข้าใจตัวเองทำไปเพราะอะไรในตอนที่โน้มลงไปเขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ น่าอายชิบหาย!พระนายยกมือขึ้นยีผมตัวเองแรงๆ เพื่อเรียกสติ ต้องเป็นเพราะเหล้าที่เขาดื่มไปก่อนหน้านี้แน่ๆ ถึงทำให้เขาไม่มีสติทำอะไรแบบนั้นลงไป ความรู้สึกไม่เป็นตัวเองแบบนี้มันต้องเป็นเพราะน้ำเมาแน่ๆ เลยร่างสูงเดินออกจากตึกคอนโดที่พักออกมาแล้วยืนสูด
Read more
จีบแบบเด็กๆ
"ฝัน"ในจังหวะที่ทอฝันกับพลอยใสกำลังจะเดินเข้ามาภายในโรงอาหารของคณะเสียงคุ้นเคยก็เรียกดังขึ้นจากทางด้านหน้าทำเท้าเล็กหยุดชะงักใบหน้ายิ้มแย้มเจื่อนค่อยๆ เงยขึ้นมองเจ้าของเสียงเรียกที่นั่งอยู่กับเพื่อนในโต๊ะอาหาร"พี่ต้นไม้" ใช่แล้ว เขาคือแฟนเก่าเธอเอง คนที่นอกใจทิ้งเธอไปเพียงเพราะเธอไม่พร้อมจะให้เขาในสิ่งที่เขาต้องการ"หวัดดีครับ พี่ไม่คิดว่าจะเจอเราอีกหลังจากเลิกกันไปแล้ว""ค่ะ""สบายดีนะ" เหอะ! ลองมาเป็นเธอดูไหมล่ะ มาเป็นคนที่ถูกทิ้งดูไหมจะได้รู้ว่าคำถามแบบนี้มันน่าถามออกมาไหมพลอยใสกระแทกลมหายใจแรงๆ บอกให้รู้ว่าตัวเองไม่พอใจกับคำถามโง่ๆ ที่รุ่นพี่หนุ่มถามเพื่อนเธอเลยสักนิด สองมือยกขึ้นกอดอกแล้วก้าวขึ้นมาข้างหน้าหนึ่งก้าว"ขอโทษนะคะ ยัยฝันมันสบายดีค่ะพี่ไม่ต้องห่วง""....""พลอยว่าพี่ห่วงตัวเองดีกว่าเถอะค่ะ สำส่อนแบบนี้น่าห่วงมากกว่าเพื่อนพลอยอีก""ปากดีนะครับ เป็นแค่ลูกเจ้าของร้านอาหารเล็กๆ แต่ปากดีใช่เล่น ระวังจะไม่มีที่ทำกินโดยไม่รู้ตัวนะ""พี่ต้นไม้! ห้ามหยาบคายกับเพื่อนหนู"ทำไมเขาถึงได้เปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้นะ เมื่อก่อนเขาเป็นคนที่สุภาพและอบอุ่นมากไม่คิดว่าจะเปลี่ยนไปได้มากขนา
Read more
มึงเขินหรอ
"สวัสดีค่ะพี่พระนายพวกหนูเป็น FC พี่นะคะ""...."พระนายเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของเสียงที่เดินเข้ามายืนข้างๆ โต๊ะแล้วเอ่ยออกมาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง เขาพยักหน้าให้สองสาวเล็กน้อยก่อนจะก้มหน้ากลับลงมาสนใจโทรศัพท์ในมือตัวเองต่อตามเดิม"พวกหนูขอถ่ายรูปกับพี่ได้ไหมคะ""ไม่ใช่ดาราจะขอถ่ายทำไม" เสียงนิ่งสวนขึ้นทันควันไม่สนใจว่าใครจะมองยังไง ก็เขาไม่ใช่ดาราไม่ได้เป็นบุคคลสาธารณะจะมาขอถ่ายรูปด้วยทำไม"พวกหนูแค่...""ออกไปฉันต้องการเวลาส่วนตัว""...ค่ะ"นักศึกษาสาวรุ่นน้องสองคนขานรับเสียงอ่อนพร้อมเพรียงกันก้มหน้าผิดหวังแล้วเดินกลับไปนั่งโต๊ะของตัวเอง ด้านพระนายเขาก็ไม่ได้สนใจอะไรกลับมานอนพิงคนตัวเล็กด้านหลังแล้วสนใจเกมในมือตัวเองต่อทำให้ไทป์ได้แต่ส่ายหัวไปมา"ทำไมมึงไม่ให้น้องเขาถ่ายรูปปกติกูก็ไม่เห็นมึงจะปฏิเสธตรงๆ แบบนี้นี่ว่ะ วันนี้มึงแปลกๆ นะ""มึงอยากถ่ายมึงก็ไปถ่ายเองอย่าลากกูไปเกี่ยวด้วย""ไม่ใช่เพราะมีคนอื่นอยู่ด้วยหรือไงมึงถึงไม่ให้ถ่าย อ้อ... ไม่ใช่สิวะ ขนาดนี้ต้องเรียกว่าคนที่มึงตามจีบแล้ว"แค่ก แค่ก!คนที่ตามจีบเหรอ คงไม่ได้หมายถึงเธอหรอกใช่ไหม ทอฝันวางแก้วน้ำลงกลับตามเดิมแล้วใช้ช้อนเขี่ยข้า
Read more
แค่แฟนเก่า
"นั่งนี่"สั่งเสียงเข้มทันทีพร้อมกับใช้สายตาข่มขู่หลังเหวี่ยงร่างเล็กลงมาบนเก้าอี้แล้ว พระนายหันไปเรียกพนักงานให้นำเหล้ามาเสิร์ฟพร้อมกับสั่งอาหารมาเล็กน้อยร่างสูงเดินมาทิ้งตัวลงยังเก้าอี้ตัวใกล้หญิงสาวรุ่นพี่ที่กำลังส่องสายตามองหาเพื่อนสนิทอยู่ เธอเหลือบมองเขาเพียงนิดแล้วดึงสายตากลับมองหาเพื่อนอีกครั้ง"เดี๋ยวไอ้ฮันก็พามา"ดวงตากลมโตหันมองเจ้าของเสียงเข้าใจในคำพูดเขาว่าหมายถึงใครเพราะรู้จักดีกันอยู่แล้วว่าคนที่เขาเอ่ยถึงคือใคร ก็เด็กนั่นเป็นคนที่น่าจับตามองมากที่สุดของวิศวะในรุ่นของปีที่ผ่านแล้ว คนรู้ทั่วมหาลัยเลยด้วยซ้ำ ไม่ต่างจากคนที่นั่งหน้านิ่งอยู่ตอนนี้เลยสักนิด แต่คนที่รู้จักเขาเพราะเขาเป็นหลานรหัสของเฮดว๊ากคนก่อนซึ่งต้องสืบทอดตกจากรุ่นสู่รุ่นแต่เพราะพี่รหัสของเขาเป็นคนเงียบๆ และไม่ค่อยอยากยุ่งกับหน้าที่นี้ปีนี้เฮดว๊ากที่ควรจะเป็นของรุ่นพี่ปีสามเลยตกมาอยู่ที่ปีสองแทน นี่แหละต้นเหตุของเฮดว๊ากหน้าอ่อนฉายาที่เขาใช้เรียกคนตัวสูงตอนนี้"ฝัน" เสียงใสเหมือนกำลังตื่นเต้นตะโกนแข่งกับเสียงเพลงดังกระหึ่มในคลับ ก่อนร่างบางของพลอยใสจะปรากฏพร้อมกับเพื่อนของคนด้านข้างและ... แฟนสาวของเขา พระพ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status