เด็กมันโคตรดุ

เด็กมันโคตรดุ

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-22
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
59Bab
4.4KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

-- พระนาย -- หล่อ คมเข้ม (เอา)ดุ 'ฉายาเฮดว๊ากหน้าอ่อน' เป็นคนตรงๆ ปากจัด ดุดันมากโดยเฉพาะเอว -- ทอฝัน -- น่ารัก สดใส ใสซื่อ 'ฉายายัยซื่อบื้อประจำคณะ' เป็นคนซื่อๆ แต่น่ารักมาก

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ

"Ayah malu punya anak kaya aku?"

"Ayah, aku juga mau disayang seperti yang lain."

"Ayah, kalau aku mati, apakah ayah akan sedih dan kehilangan aku?"

* * *

~Jika hidupku tidak ditakdirkan bahagia sekarang, maka izinkan aku bahagia dikehidupan selanjutnya, Tuhan.~

○♧○

Namanya Starla Keina Fazwa, sering di sebut Starla, namun panggilan kesayangan dari sang bunda dan keluarganya adalah Key.

Tak ada yang spesial dari hidupnya. Meski memiliki ayah dan tiga orang kakak termasuk satu kakak kembar beda 5 menit, Starla selalu merasa kesepian. Ayah yang selalu sibuk dengan urusan kantor dan semakin gila kerja setelah bunda tiada membuat suasana rumah tidak sehangat dulu lagi.

Hal itu membuat keinginan Starla kecil muncul. Ia ingin sekali mengembalikan momen-momen kehangatan serta keharmonisan keluarganya yang telah lama tiada. Akankah ia bisa menggapai keinginan kecilnya itu?

"Benci banget sama senin." Starla mematut wajahnya di depan cermin dengan wajah bete.

"Apa pura-pura sakit aja kali, ya? Males banget harus upacara," gumamnya pelan.

Wajahnya ia poles dengan bedak bayi dan bibirnya ia beri sedikit sentuhan lipp gloss agar tak terlalu pucat.

"Cantik juga," pujinya narsis.

Starla keluar dengan seragam Putih-Abu sambil menenteng tas disebelah kirinya. Senyumnya melebar ketika melihat ayah yang biasanya jarang di rumah sudah nangkring di depan meja.

"Pagi ayah!" sapa Starla hangat.

"Ya," balas sang ayah yang tak mengalihkan pandangannya dari tablet di tangan.

Senyum Starla tak meluntur meski sang ayah mejawab singkat sapaannya. Syukur saja kali ini sapaannya mendapat tanggapan, biasanya hanya di anggap angin lalu belaka.

Starla menyimpan tas dan segera mengambil selembar roti tawar dan mengolesnya dengan selai strobery sambil bersenandung ceria. Menikmati sarapan pagi kali ini.

Ryan duduk di depan Starla dengan eaut wajah datar. Sudah biasa seperti ini. Tidak akan ada sapaan antar saudara dan tidak akan ada kehangatan di dalamnya.

"Besok ada kumpulan orang tua di sekolah aku, ayah bisa datang gak?" tanya Starla dengan semangat. Meski ia tahu akhir dari jawaban sang ayah akan pahit baginya.

Sadar tak ada jawaban dari sang ayah, suara tawa ledekan terdengar nyaring di telinga Starla.

"Suruh bi Nana aja." Wajah ceria Starla sama sekali tidak luntur. "Semester kemarin ayah cuma ambil raport milik Skala aja, masa sekarang aku harus sama bi Nana lagi?" Starla menghela nafas kecewa.

"Pffft ... makanya pintar dulu baru di perhatiin ayah," ledek Ryan dengan tampang menyebalkan yang mulai keluar di wajah tampannya.

Memang di antara semua saudaranya, hanya Starla lah yang memiliki kapasitas otak yang tak memungkinkan seperti ketiga saudaranya. Hanya ia saja yang tidak lolos tes sekolah internasional.

"Otak-otak aku, kenapa kamu yang ngurus."

"Makanya urus diri li sendiri, bodoh," ujarnya seraya bangkit dari duduknya.

Starla pun ikut bangkit, ia melayangkan tangan untuk meminta salam dari ayahnya sebelum pergi. Namun ia turunkan kembali saat tawa ledekan Ryan menguar. Sadar bahwa ayahnya mengacuhkannya. Bara fokus pada tablet di tangannya tanpa menoleh kemanapun.

Starla hanya tersenyum canggung, kemudian melengang pergi di ikuti oleh Ryan di belakangnya yang sedang memutar-mutar kunci motor ninja kesayangannya sambil terus berbicara omong kosong mengenai otak Starla yang tidak sama dengan yang lainnya.

Starla hanya mengabaikan omong kosong Ryan sebagai angin lalu belaka. Sesaat sampai garasi, ia mengeluarkan sepeda kesayangannya.

Matanya memicing, meliha sosok di balik mobil ayah. Ternyata itu Skala.

"Pagi Skala!" sapa Starla dengan senyum ceria yang tak luntur.

"Skala udah sarapan? Kalau belum mau aku bikinin bekal buat sarapan kamu?"

Hening, tak ada satu jawabanpun dari sang empu. Membuat Starla tersenyum canggung.

"Ngga akan lama kok Skala, aku bikinin-"

"Urus diri lo sendiri!" ujar Skala memotong dengan pedas. Lalu meninggalkan Starla seorang diri di lorong garasi.

Starla tersenyum kecut, ia sudah teriasa dengan seluruh sikap dingin dan menyebalkan keluarganya. Namun hal itu tak akan membuat Starla menyerah. Ia yakin, suatu saat nanti ia akan bisa mengembalikan kembali keutuhan yang pernah hilang itu.

Nda lihat di sana kan? Nda pasti bantu Starla kan?

"Semangat Starla."

* * *

Next Part ...

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

ลิลลี่สีกุหลาบ
ลิลลี่สีกุหลาบ
ผ.. ดุ แต่คลั่งรักมากก
2026-03-13 20:29:25
0
0
59 Bab
บทนำ
แกรก~"ทำไมช้าจังเลย อาบน้ำอยู่เหรอ"เสียงหวานเอ่ยขึ้นหลังจากบานประตูห้องพักถูกเจ้าของเปิดออก ร่างบางในชุดเอี๊ยมกระโปรงยีนส์สีซีดสั้นเหนือเข่าเดินเข้ามาด้านในห้องพักโดยที่ร่างของคนด้านในก็ถอยให้เธอได้เดินเข้ามาเช่นกันดวงตากลมโตยังคงจับจ้องมองยังหน้าจอสี่เหลี่ยมในมืออ่านข่าวซุบซิบดาราที่เพิ่งลงสดๆ ร้อนๆ ด้วยความตั้งใจ ผมยาวประบ่าสีน้ำตาลช็อกโกแลตถูกรวบมัดเป็นทรงดังโงะไว้กลางศีรษะปล่อยลูกผมและผมหน้าม้าคลอเคลียใบหน้าหวานประปราย"พลอยแกเห็นข่าวดาราคนโปรดแกยัง เพิ่งออกสดๆ ร้อนๆ เลยนะตอนนี้กำลังเป็นประเด็นมากเลยแหละ""...."เสียงฝีเท้าเดินกลับจากหน้าประตูห้องเข้ามาใกล้มากขึ้น ก่อนร่างของอีกคนจะทิ้งตัวลงบนโซฟาตรงข้าม กลิ่นครีมอาบน้ำอ่อนๆ ลอยโชยพัดผ่านมาเตะจมูกทำให้เธอเผลอสูดดมมันเข้าเต็มปอดไม่ได้ รอยยิ้มจางๆ ระบายบนใบหน้าหวานเล็กน้อยกดจิ้มเข้าไลน์เมื่อเห็นข้อความจากแฟนหนุ่มที่เพิ่งคบกันได้สองเดือนทักเข้ามา"พี่ต้นไม้น่ารักมากเลยแกส่งข้อความรายงานความเคลื่อนไหวฉันทุกเวลาเลยอ่ะ แบบนี้เรียกคลั่งรักได้ป่ะ""...."เงียบอีกแล้ว ทำไมวันนี้เพื่อนเธอเงียบแปลกๆ นะทอฝันเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอมือถือมองตร
Baca selengkapnya
เหตุการณ์วันนั้น
"อือ... ปวดหัวจังเลย~""หึ!" พระนายแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ มองตามร่างบางของคนตรงหน้าที่กำลังเดินโซเซมาเรื่อยๆ ดวงตากลมโตปรือขึ้นมองเขาเล็กน้อยยามเดินมาหยุดเผชิญด้านหน้า ขอบตาบวมเป่งเกิดจากการร้องไห้ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อยื่นออกเล็กน้อยทำให้เธอเหมือนเด็กน้อยขี้แยมากกว่าเด็กสาววัยยี่สิบเอ็ดปีเสียอีกรอยยิ้มน้อยๆ ผุดขึ้นบนใบหน้าหวานนิ้วเล็กยกขึ้นชี้หน้าคนตัวสูงตรงหน้า เปลือกตาถูกหรี่ลงจนแทบจะมองไม่เห็นดวงตาด้านใน กลิ่นกายหอมเฉพาะตัวผสมกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ โชยเตะจมูกยามเท้าเล็กก้าวเข้าหามากขึ้น"หนุ่มน้อยจากไหนเนี่ยทำไมหน้าคุ้นจังเลย~ เราเคยรู้จักกันหรือเปล่าคะ~"เสียงยานยาวทำให้คนตัวโตเบือนหน้าหนีพ่นลมหายใจกระทบใบหน้าหวานแรงๆ หนึ่งที มือใหญ่ยกขึ้นปัดมือเล็กที่ยกขึ้นชี้หน้าออกแรงๆ จนสองมือตกลงไปอยู่ข้างกาย แต่คนเมาก็ยังคงฉีกยิ้มกว้างไม่ลดละความตั้งใจขยับเข้าใกล้มากขึ้นอีกครั้ง"ดุจังเลยนะ... ไปห้องพี่ไหมคะห้องพี่มีขนมเยอะแยะเลยนะสนใจไหม""เหอะ! คงจะชวนผู้ชายขึ้นห้องบ่อยล่ะสิท่า""อือ~ ไม่ใช่สักหน่อย พี่ไม่เคยชวนใครขึ้นห้องเลยนะ เราเป็นคนแรกเลย~" "....""เด็กน้อยอย่าทำหน้าบึ้งสิคะเดี๋ยว
Baca selengkapnya
เรื่องเมื่อคืน
"ยัยฝัน!"เสียงตะโกนเรียกด้วยความตกใจสุดขีดของคนหน้าห้องน้ำดึงสติของพระนายให้กลับมาอยู่กับปัจจุบันอีกครั้ง ดวงตาคมปรายขึ้นมองเจ้าของเสียงนิ่งๆ ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนสายตากลับมามองยังคนที่อยู่ตรงหน้าซึ่งกำลัง..."เฮ้ย! ทำบ้าอะไรของเธอวะ!"ยัยบ้านี่ดมเป้าเขาอีกแล้ว ตั้งแต่ตอนไหนวะทำไมไม่ทันรู้ตัว หรือจะเป็นตอนที่กำลังเหม่อคิดถึงเหตุการณ์วันนั้นอยู่ "จุ๊ๆ อย่าดุสิคนกำลังจะหลับอยู่แล้วเชียว"คนเมาเอ่ยเสียงอ้อแอ้ในลำคอ กอดขาแกร่งไว้แล้วแนบพวงแก้มเนียนแดงเรื่อถูไถเบาๆ พร้อมกับหลับตาพริ้มไปกับความแข็งแรงของเรียวขายาวพลอยใสถอนหายใจหนักด้วยความปลงตกกับอาการของเพื่อนตัวเอง ถ้ายัยนี่ตื่นขึ้นมาแล้วรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่แถมยังเป็นคนที่... มันพยายามหลบหน้ามาตลอดด้วยคงได้วิ่งชนกำแพงฆ่าตัวตายแน่เธอไม่รู้หรอกนะว่าสองคนเคยรู้จักกันหรือเคยมีเรื่องอะไรกันมาก่อนหน้าหรือเปล่า แต่เพื่อนเธอเหมือนจะคอยหลบหน้ารุ่นน้องเฮดว๊ากหน้าอ่อนมาโดยตลอด พอถามก็บอกว่าไม่มีอะไรเรื่องมันผ่านไปแล้ว แต่มันก็ยังไม่ลืมนี่สิมันเลยทำให้เธอสงสัยมากจริงๆ ว่าสองคนมีเรื่องอะไรกันแต่หากดูจากทรงแล้วเหมือนรุ่นน้องตัวโตตรงหน้าจะไม่รู
Baca selengkapnya
มองหาใคร?
"กะจะแดกให้ตับแข็งเลยหรือไงวะ!"เสียงกระแทกแดกดันดังขึ้นมาก่อนเจ้าของเสียงจะปรากฏกายออกมา ร่างสูงในชุดเสื้อช็อปสีเลือดหมูของสถาบันก้าวขายาวๆ เข้ามาทิ้งตัวลงบนเก้าอี้อีกตัวที่ว่างตรงข้ามเพื่อน แล้วยกเท้าขึ้นไขว่ห้างเอียงคอจ้องหน้าเพื่อนอย่างกวนๆไทป์เอียงคอกระตุกยกยิ้มควงโทรศัพท์มือถือในมือเล่นในขณะที่เพื่อนสนิทดันลิ้นเข้าหากระพุ้งแก้มพ่นลมหายใจออกแรงๆ แล้วยกเท้าเตะเข้ากับขาเก้าอี้ของเจ้าตัวแรงๆ"กวนตีนสัส""กูกวนตีนตรงไหน มึงเพิ่งชวนกูมาเมื่อคืนก่อนเองแล้ววันนี้ก็ชวนมาอีกจะให้กูพูดว่าไง""หุบปากไป""เหอะ! ชวนกูมาแดกเหล้าแต่มึงกลับมานั่งเล่นเกมสรุปคือชวนมาทำอะไรกันแน่วะ"มันไม่เกินจริงเลยสักนิด มันชวนเขามากินเหล้าแต่ดูมันทำดิ ไม่สนใจเหล้าตรงหน้าเอาแต่ก้มหน้าเล่นเกมพอเงยหน้าขึ้นมาก็กวาดตามองรอบตัวเหมือนกำลังหาใครอยู่ สาวเหรอวะ... ไม่น่าใช่ ปกติมันสนใจใครสักที่ไหนล่ะนอกจากเกม เกม แล้วก็เกมพระนายจิ๊ปากเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอสี่เหลี่ยมในมือด้วยความหงุดหงิดหลังจากโดนฝ่ายตรงข้ามยิงตายมากกว่าสิบครั้งได้นับจากมานั่งอยู่ในร้านจนถึงตอนนี้ กวาดสายตามองรอบบริเวณแบบผิวเผินแล้วดันลิ้นแตะมุมปากวางโทรศั
Baca selengkapnya
ขึ้นห้อง
อึก!หนีเสือปะจระเข้ยังว่าไม่เลวร้ายเท่านี้เลย ไม่ใช่แค่เสียงที่คุ้นแต่มัน... เป็นเขาเลยต่างหาก พระนายเฮดว๊ากหน้าอ่อนของวิศวะ คนที่เธอพยายามหลบหน้ามาโดยตลอด เขามาโผล่ที่นี่ได้ไงเนี่ยทอฝันกลืนน้ำลายลงคอดังอึก ความเจ็บปวดของร่างกายทุกอย่างหยุดชะงักราวกับว่าเด็กหนุ่มอายุน้อยกว่าตรงหน้าจะเป็นเครื่องมือรักษาความเจ็บปวดชนิดหนึ่ง แต่ความจริงแล้วคือ เธอกลัวเขาจนลืมเจ็บไปต่างหากแต่จะว่าไปแล้วเธอจะกลัวอะไรล่ะ ไม่ได้ไปทำอะไรเขาสักหน่อยมั้งนะ ฮือ...."กลับไปนอนดูดนมแม่นอนไปกูไม่อยากมีเรื่องกับเด็ก""เหอะ! เด็ก" เสียงแค่นหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน ลิ้นสากถูกเจ้าของดันเข้ากับกระพุ้งแก้มแล้วพ่นลมหายใจออกแรงๆ ระบายความหงุดหงิดไม่สบอารมณ์กับคำพูดของคนตรงหน้าพระนายหมุนตัวมาเผชิญหน้ากับชายตรงหน้าเต็มตัวสองมือสอดเข้าในกระเป๋ากางเกงยีนส์สีเข้มแล้วปรายตาขึ้นจ้องหน้าคนตรงหน้านิ่งๆ "เรื่องผู้ใหญ่เด็กอย่ายุ่งดีกว่า ถ้าไม่อยากเดือดร้อน""คำพูดไม่เข้าหูเลยว่ะ" "ถ้ามึงไม่อยากเดือดร้อนอย่ามาเสือก กลับไปหาแม.. อ๊าก!"ความอดทนขาดผึ่งเมื่อคำว่าเด็กหลุดออกมาจากปากอีกครั้ง พระนายกระชากคอเสื้อยืดไว้แน่นแล้วสวนด้วย
Baca selengkapnya
เด็กปากจัด
"นายไปนั่งรอตรงนั้นก่อนเดี๋ยวฉันกลับมา""..."ไม่มีมารยาทเลยสักนิด! ผู้ใหญ่พูดด้วยแทนที่จะตอบแต่นี่กลับเดินไปนั่งเฉยเลย แถมยังมองสำรวจห้องอย่างกับเป็นห้องตัวเองงั้นแหละทอฝันเดินกลับเข้ามาในห้องนอนรีบจัดการตัวเองก่อนให้เรียบร้อยเพราะตอนนี้เธอรู้สึกได้ว่ามันเริ่มจะมามากขึ้นแล้ว ปกติวันแรกจะไม่เท่าไหร่นี่นาจะมีอาการปวดหน่วงท้องน้อยแล้วก็หลังแต่ไม่ได้มามากแบบนี้ทำไมครั้งนี้ถึงได้ต่างจากปกตินะคนตัวเล็กสะบัดหัวไล่ความคิดความสงสัยทั้งหมดออกแล้วเดินเข้ามาจัดการตัวเองในห้องน้ำก่อนจะกลับออกมาหาแขกไม่ได้รับเชิญด้านนอกอีกครั้ง เธอถือกล่องยาออกมาวางลงบนโต๊ะกระจกด้านหน้าคนที่กำลังจับจ้องมองรูปถ่ายในมืออยู่"แฟนเก่า?""หื้อ?"พระนายโชว์รูปคู่ของเจ้าของห้องกับผู้ชายคนหนึ่งให้เธอดูทำเจ้าของห้องชะงักเล็กน้อย แล้วตวัดสายตาขึ้นมองใบหน้าหล่อทำหน้าไม่พอใจใส่กระชากกรอบรูปในมือหนากลับมาวางข้างกายตัวเองแทน"นายควรจะมีมารยาทหน่อยไหม ไม่ควรหยิบจับของของคนอื่นเขาไปทั่วหากยังไม่ได้รับอนุญาต""มันอยู่ตรงหน้าฉันเองไม่ได้เดินไปหาสักหน่อย""อยู่ตรงหน้าเหรอ""....""ฉันเก็บแล้วไม่ใช่เหรอแล้วมาอยู่ตรงนี้ได้ไง..."ลิ้
Baca selengkapnya
ซื่อบื้อสมฉายา
พรึ่บ!"นะ... นายจะทำอะไร!"ทอฝันรีบขยับถอยหนีทันทีด้วยความตกใจหลังจากสติกลับมาตามเดิม ดวงตากลมจ้องมองคนตัวโตด้วยความไม่ไว้ใจในขณะที่เสียงหัวใจกำลังเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งร่างสูงหยัดกายขึ้นเต็มความสูงหันมองหน้าเจ้าของห้องเพียงนิดแล้วคว้าเสื้อหนังของตัวเองที่ถูกถอดวางไว้บนโซฟาข้างกายขึ้นมาถือไว้ก่อนจะเดินตรงออกจากห้องมาโดยไม่พูดอะไรสักคำ ทำคนมองได้แต่ส่งสายตางุนงงสงสัยตามหลังแต่ก็ไม่ได้ทักท้วงอะไรเธอเผลอผ่อนลมหายใจออกยาวๆ ด้วยความรู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก ใบหน้ายังคงร้อนผ่าวจังหวะการเต้นของหัวใจก็ยังคงรัวเร็วเช่นเดียวกับมือเล็กที่เย็นเฉียบเปียกชื้นไปด้วยอีกด้านหนึ่ง..."เป็นบ้าอะไรวะกูเป็นโรคจิตหรือไงเนี่ย"เสียงบ่นกับตัวเองดังมาตลอดทางหลังจากออกจากห้องของรุ่นพี่สาวตัวเล็กมาแล้ว ไม่เข้าใจตัวเองทำไปเพราะอะไรในตอนที่โน้มลงไปเขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ น่าอายชิบหาย!พระนายยกมือขึ้นยีผมตัวเองแรงๆ เพื่อเรียกสติ ต้องเป็นเพราะเหล้าที่เขาดื่มไปก่อนหน้านี้แน่ๆ ถึงทำให้เขาไม่มีสติทำอะไรแบบนั้นลงไป ความรู้สึกไม่เป็นตัวเองแบบนี้มันต้องเป็นเพราะน้ำเมาแน่ๆ เลยร่างสูงเดินออกจากตึกคอนโดที่พักออกมาแล้วยืนสูด
Baca selengkapnya
จีบแบบเด็กๆ
"ฝัน"ในจังหวะที่ทอฝันกับพลอยใสกำลังจะเดินเข้ามาภายในโรงอาหารของคณะเสียงคุ้นเคยก็เรียกดังขึ้นจากทางด้านหน้าทำเท้าเล็กหยุดชะงักใบหน้ายิ้มแย้มเจื่อนค่อยๆ เงยขึ้นมองเจ้าของเสียงเรียกที่นั่งอยู่กับเพื่อนในโต๊ะอาหาร"พี่ต้นไม้" ใช่แล้ว เขาคือแฟนเก่าเธอเอง คนที่นอกใจทิ้งเธอไปเพียงเพราะเธอไม่พร้อมจะให้เขาในสิ่งที่เขาต้องการ"หวัดดีครับ พี่ไม่คิดว่าจะเจอเราอีกหลังจากเลิกกันไปแล้ว""ค่ะ""สบายดีนะ" เหอะ! ลองมาเป็นเธอดูไหมล่ะ มาเป็นคนที่ถูกทิ้งดูไหมจะได้รู้ว่าคำถามแบบนี้มันน่าถามออกมาไหมพลอยใสกระแทกลมหายใจแรงๆ บอกให้รู้ว่าตัวเองไม่พอใจกับคำถามโง่ๆ ที่รุ่นพี่หนุ่มถามเพื่อนเธอเลยสักนิด สองมือยกขึ้นกอดอกแล้วก้าวขึ้นมาข้างหน้าหนึ่งก้าว"ขอโทษนะคะ ยัยฝันมันสบายดีค่ะพี่ไม่ต้องห่วง""....""พลอยว่าพี่ห่วงตัวเองดีกว่าเถอะค่ะ สำส่อนแบบนี้น่าห่วงมากกว่าเพื่อนพลอยอีก""ปากดีนะครับ เป็นแค่ลูกเจ้าของร้านอาหารเล็กๆ แต่ปากดีใช่เล่น ระวังจะไม่มีที่ทำกินโดยไม่รู้ตัวนะ""พี่ต้นไม้! ห้ามหยาบคายกับเพื่อนหนู"ทำไมเขาถึงได้เปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้นะ เมื่อก่อนเขาเป็นคนที่สุภาพและอบอุ่นมากไม่คิดว่าจะเปลี่ยนไปได้มากขนา
Baca selengkapnya
มึงเขินหรอ
"สวัสดีค่ะพี่พระนายพวกหนูเป็น FC พี่นะคะ""...."พระนายเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของเสียงที่เดินเข้ามายืนข้างๆ โต๊ะแล้วเอ่ยออกมาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง เขาพยักหน้าให้สองสาวเล็กน้อยก่อนจะก้มหน้ากลับลงมาสนใจโทรศัพท์ในมือตัวเองต่อตามเดิม"พวกหนูขอถ่ายรูปกับพี่ได้ไหมคะ""ไม่ใช่ดาราจะขอถ่ายทำไม" เสียงนิ่งสวนขึ้นทันควันไม่สนใจว่าใครจะมองยังไง ก็เขาไม่ใช่ดาราไม่ได้เป็นบุคคลสาธารณะจะมาขอถ่ายรูปด้วยทำไม"พวกหนูแค่...""ออกไปฉันต้องการเวลาส่วนตัว""...ค่ะ"นักศึกษาสาวรุ่นน้องสองคนขานรับเสียงอ่อนพร้อมเพรียงกันก้มหน้าผิดหวังแล้วเดินกลับไปนั่งโต๊ะของตัวเอง ด้านพระนายเขาก็ไม่ได้สนใจอะไรกลับมานอนพิงคนตัวเล็กด้านหลังแล้วสนใจเกมในมือตัวเองต่อทำให้ไทป์ได้แต่ส่ายหัวไปมา"ทำไมมึงไม่ให้น้องเขาถ่ายรูปปกติกูก็ไม่เห็นมึงจะปฏิเสธตรงๆ แบบนี้นี่ว่ะ วันนี้มึงแปลกๆ นะ""มึงอยากถ่ายมึงก็ไปถ่ายเองอย่าลากกูไปเกี่ยวด้วย""ไม่ใช่เพราะมีคนอื่นอยู่ด้วยหรือไงมึงถึงไม่ให้ถ่าย อ้อ... ไม่ใช่สิวะ ขนาดนี้ต้องเรียกว่าคนที่มึงตามจีบแล้ว"แค่ก แค่ก!คนที่ตามจีบเหรอ คงไม่ได้หมายถึงเธอหรอกใช่ไหม ทอฝันวางแก้วน้ำลงกลับตามเดิมแล้วใช้ช้อนเขี่ยข้า
Baca selengkapnya
แค่แฟนเก่า
"นั่งนี่"สั่งเสียงเข้มทันทีพร้อมกับใช้สายตาข่มขู่หลังเหวี่ยงร่างเล็กลงมาบนเก้าอี้แล้ว พระนายหันไปเรียกพนักงานให้นำเหล้ามาเสิร์ฟพร้อมกับสั่งอาหารมาเล็กน้อยร่างสูงเดินมาทิ้งตัวลงยังเก้าอี้ตัวใกล้หญิงสาวรุ่นพี่ที่กำลังส่องสายตามองหาเพื่อนสนิทอยู่ เธอเหลือบมองเขาเพียงนิดแล้วดึงสายตากลับมองหาเพื่อนอีกครั้ง"เดี๋ยวไอ้ฮันก็พามา"ดวงตากลมโตหันมองเจ้าของเสียงเข้าใจในคำพูดเขาว่าหมายถึงใครเพราะรู้จักดีกันอยู่แล้วว่าคนที่เขาเอ่ยถึงคือใคร ก็เด็กนั่นเป็นคนที่น่าจับตามองมากที่สุดของวิศวะในรุ่นของปีที่ผ่านแล้ว คนรู้ทั่วมหาลัยเลยด้วยซ้ำ ไม่ต่างจากคนที่นั่งหน้านิ่งอยู่ตอนนี้เลยสักนิด แต่คนที่รู้จักเขาเพราะเขาเป็นหลานรหัสของเฮดว๊ากคนก่อนซึ่งต้องสืบทอดตกจากรุ่นสู่รุ่นแต่เพราะพี่รหัสของเขาเป็นคนเงียบๆ และไม่ค่อยอยากยุ่งกับหน้าที่นี้ปีนี้เฮดว๊ากที่ควรจะเป็นของรุ่นพี่ปีสามเลยตกมาอยู่ที่ปีสองแทน นี่แหละต้นเหตุของเฮดว๊ากหน้าอ่อนฉายาที่เขาใช้เรียกคนตัวสูงตอนนี้"ฝัน" เสียงใสเหมือนกำลังตื่นเต้นตะโกนแข่งกับเสียงเพลงดังกระหึ่มในคลับ ก่อนร่างบางของพลอยใสจะปรากฏพร้อมกับเพื่อนของคนด้านข้างและ... แฟนสาวของเขา พระพ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status