Beranda / วัยรุ่น / สยบรักเขตคราม / บทที่ 23/2 สายตาที่น่าชนลุก

Share

บทที่ 23/2 สายตาที่น่าชนลุก

last update Terakhir Diperbarui: 2026-02-01 00:36:08

“สวัสดีดีค่ะพี่เนวิน” สองสาวยกมือไหว้ทักทายรุ่นพี่พร้อมกัน

“ครับ น้องๆ กำลังคุยกันเรื่องค่ายอาสาใช
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci
Komen (1)
goodnovel comment avatar
หนู ออน
หรอสามวันได้อ่านสองตอน🥹🥹
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • สยบรักเขตคราม   บทที่ 28 เราเป็นอะไรกัน

    พริมโรสที่เลิกเรียนเร็วว่าปกติเดินออกมาจากอาคารด้วยความรู้สึกที่หมดพลังงาน เหนื่อยทั้งกายเหนื่อยทั้งใจอยากจะกลับไปล้มตัวนอนลงบนเตียงแล้วปล่อยปลดความอึดอัดอยู่ในอกตลอดทั้งวัน ด้วยการร้องไห้"มึง" ใบหม่อนรีบสะกิดเพื่อนหลายๆ ทีให้หันไปดูหน้าตึกคณะแถวบริเวณประตูหนึ่ง ซึ่งวันนี้เธอกับเพื่อนเดินออกมาจากประตูสามเพราะก่อนหน้านี้อาจารย์ให้ช่วยยกของ"อือ" พริมโรสหันไปดูตามที่เพื่อนบอกก็เห็นชายหนุ่มในชุดลำลองธรรมดาที่ดูดีจนโดดเด่นท่ามกลางฝูงชนมากมายที่กำลังเดินขวักไขว่"จะเข้าไปมั้ย" ใบหม่อนถามพริมโรสที่ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม"เขาไม่ได้มารับกูมั้ง ขนาดข้อความยังไม่คิดจะตอบเลยด้วยซ้ำเขาจะมารับกูได้ยังไง" ถึงพริมโรสจะพูดออกไปแบบนั้นแต่ที่จริงเธอก็รู้อยู่ในใจลึกๆ ว่าคนพี่อาจจะมารอรับเธอจริงๆ แต่เพราะความรู้สึกที่ไม่ดีมาตลอดทั้งวันทำให้พริมโรสไม่พร้อมที่จะพบหน้าคนพี่และฟังอะไรในตอนนี้"ไม่ได้มารับมึงแล้วจะมารับใคร" ใบหม่อนมองเพื่อนที่พูดตัดพ้อตัวเองด้วยความเป็นห่วง"แฟนเขามั้ง กูจะรู้หรอไปกันเถอะ" พริมโรสยอมรับว่าตอนนี้ตัวเองกำลังงี่เง่าอยู่ แต่เธอยังไม่พร้อมจะคุยกับเขาตอนนี้จริงๆ"ไม่เข้าไปแบบนี้จ

  • สยบรักเขตคราม   บทที่ 27 แฟนเก่าในข่าวลือ

    วันต่อมาพริมโรสไปมหาลัยโดยมีเขตครามไปส่ง แต่ที่น่าแปลกคือตลอดทั้งวันไม่มีข้อความตอบกลับจากคนพี่เลยแม้แต่ข้อความเดียว“เป็นอะไรนั่งจ้องโทรศัพท์ทั้งวัน” ใบหม่อนเอ่ยถามเพื่อนสาวในขณะที่ตัวเธอก็นั่งไถ่มือถือไม่ต่างกัน แต่ต่างตรงที่เธอไม่ได้นั่งทำหน้ายุ่งเหมือนเพื่อนสนิทอย่างพริมโรส“เปล่าหรอก” ก็แค่รอข้อความของใครบางคนที่หายไปทั้งวัน ไม่อ่านไม่ตอบหายเงียบกริบ“ก็เห็นจ้องทั้งวัน จ้องจนทะลุแล้วนั่น""ก็เฮียครามน่ะสิ หายไปเลยไม่ตอบอะไรสักอย่าง” พริมโรสบ่นอุบอิบ ใบหน้าสวยงอง้ำเหมือนปลาทูคอหักตลอดวัน“….” ใบหม่อนที่กำลังจะพูดอะไรหุบปากฉับเมื่อมือดันเลื่อนไปเจอโพสต์บางโพสต์ที่บังเอิญขึ้นหน้าฟีดมา“มึง…” ใบหม่อนหน้าซีดเผือด ลังเลว่าควรจะบอกเพื่อนดีหรือไม่ “มีอะไรหรอ” พริมโรสเงยหน้าจากมือถือ มองเพื่อนที่จู่ๆ หน้าเสียอย่างงุนงง“นี่…" ใบหม่อนตัดสินใจยื่นให้เพื่อนดูด้วยตัวเอง สุดท้ายแล้วยังไงพริมโรสก็ต้องเห็นแน่ๆ พริมโรสรับไปดูด้วยความรู้สึกหวิวในอก เมื่อเห็นสิ่งที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอดวงตากลมโตก็สั่นไหวอย่างรุนแรง“คนนี้ใครหรอ…" พริมโรสเอ่ยถามใบหม่อนที่มีศักดิ์เป็นญาติของเขตครามเสียงเบา ก้อนแข็งๆ ถ

  • สยบรักเขตคราม   บทที่ 26 หึงหวง

    ...…."เฮียคราม พี่เนวิน?” เสียงหวานใสที่ดังมาจากหน้าประตูทางออกสตูเรียกความสนใจของทั้งสองให้หันกลับไปมองเป็นตาเดียว“เสร็จแล้วหรอ” เขตครามเขี่ยบุหรี่ในมือก่อนจะโยนทิ้งลงในถังขยะอย่างเป็นระเบียบ“ค่ะ” พริมโรสพยักหน้า กลิ่นบุหรี่และควันจางบุหรี่ยังคงไม่จางหายไปเท่าไหร่ ทำให้พริมโรสเผลอกลั้นลมหายใจของเธอ“ฉันมารับ” เขตครามเดินเข้ามาหาคนตัวเล็กที่ยืนรออยู่“อ้อค่ะ งั้นพริมขอตัวก่อนนะคะพี่เนวิน สวัสดีดีค่ะ” หญิงสาวยิ้มหวานให้กับเขตครามก่อนจะหันไปบอกลาเนวินอย่างมีมารยาท“ให้เฮียไปส่งมั้ย “เนวินรีบเสนอตัว"ไม่ต้องเสือก" เขตครามโอบไหล่บางของพริมโรสเอาไว้ ตอบกลับแทนคนน้องเสียงเย็นเยือก"…." พริมโรสกระพริบตาปริบๆ มองสลับคนสองคนที่กำลังทำสงครามทางสายตากันด้วยความรู้สึกมึนงง"ไป" เขตครามดันหลังบางให้เดินนำไปก่อนโดยมีเขาเดินตามไป ชายหนุ่มใช้ร่างกายที่สูงใหญ่ของตนเองบดบังสายตาของผู้ชายอีกคนที่กำลังจ้องมองแผ่นหลังตนราวกับกำลังจะมองให้ทะลุไปถึงข้างหน้า….หลังจากที่รถยนต์คันหรูวิ่งอยู่บนท้องถนนที่เต็มไปด้วยการจราจรที่ติดขัด ระหว่างทางบรรยายกาศในรถเงียบงันไร้เสียงพูดคุยอย่างทุกที"เป็นอะไรคะ" จนกร

  • สยบรักเขตคราม   บทที่ 25 แย่งชิง

    สามสิบนาทีต่อมาหลังจากที่พริมโรสเข้าสตูหลังจากถ่ายภาพโปสเตอร์อันแรกไปรุ่นพี่ต่างคณะที่เป็นตากล้องในครั้งนี้ก็ให้พักเบรคช่วงแรกพริมโรสก็เดินไปนั่งให้เหล่าพี่ๆ ช่างแต่งหน้าซับเหงื่อเติมหน้าให้อย่างคุ้นชิน เธอเคยชินแล้วที่โดนผู้คนรุมล้อมจัดการกับใบหน้านี้หลังจากการประกวดครั้งที่แล้ว “น้องพริมเหนื่อยมั้ยครับ” น้ำหวานเย็นๆ ถูกยื่นมาตรงหน้าของพริมโรสโดยเจ้าของเสียงทุ้มนุ่ม ชายหนุ่มผู้มาใหม่ เขายังคงมีรอยยิ้มไว้บนใบหน้าอยู่เสมอทุกครั้งที่คุยกับเธอ เป็นรอยยิ้มที่เขาพยายามอย่างมากที่จะรักษามันเพราะก่อนหน้านี้พึ่งบังเอิญสวนทางกับเขตครามที่ลานจอดรถของคณะทั้งสองมีการปะทะคารมณ์กันจนเกือบจะลงไม้ลงมืออยู่เล็กน้อย เป็นผลให้เนวินอารมณ์เสียจนถึงตอนนี้ แต่พริมโรสไม่ได้รับรู้เรื่องเหล่านี้เลยสักนิด เธอก็ยังเป็นเธอที่พยายามรักษาระยะห่างกับผู้ชายทุกคนเพื่อให้เกียรติคนที่ตัวเองตามจีบอยู่ตอนนี้ แต่แน่นอนว่าเธอจะไม่ปิดกั้นตัวเองจากสิ่งที่ดีกว่าหากสิ่งนั้นทำให้เธอมีความสุขอย่างแท้จริง ยอมรับว่าทุกวันนี้มีความสุขที่ได้ตามจีบเขตคราม แต่ก็มีบางครั้งที่รู้สึกนอยด์เพราะรู้สึกเหมือนโดนกั๊กไว้“ไม่ค่อยเหนื่อยเท่า

  • สยบรักเขตคราม   บทที่ 24 อารมณ์ที่หลากหลาย

    14:30น.“วันนี้พริมมีถ่ายภาพโปรโมทมหาลัยนะคะ เสียดายจังไปเฝ้าเฮียไม่ได้” พริมโรสที่เรียนเสร็จเร็วในวันนี้เพราะถูกยกคลาสไปก่อนทักข้อความส่งไปหาเขตครามโดยไม่คิดว่าจะได้รับการตอบกลับอะไร“….” พอเห็นว่าข้อความที่พึ่งส่งไปขึ้นเครื่องหมายว่าอ่านแล้วก็เอียงหน้าอย่างสงสัย “ไม่ต้องมา" ยิ่งเห็นข้อความที่คนพี่ตอบกลับมาจากใบหน้าสงสัยก็กลายเป็นงอง้ำทันทีเธอรีบพิมพ์กลับไป "ไม่คิดถึงพริมหรอคะ""ไม่" คนพี่ก็ตอบกลับมาทันทีเช่นกัน"ชิ" เย็นชาอะไรขนาดนี้นะ พอรู้ว่าคำหวานคงไม่มีทางได้จากผู้ชายที่ชื่อเขตครามแล้วเธอจึงเอ่ยถึงสิ่งที่ต้องการ “ว่างมั้ยคะ""อืม" ชายหนุ่มตอบสั้นๆ แต่ก็เข้าใจ"ไปส่งพริมหน่อยซรี้~" พริมโรสพิมพ์ตอบกลับไป เธอใส่ฟิลเตอร์ใส่อินเนอร์ลงไปในข้อความราวกับว่าตอนนี้เธอกำลังส่งสายตาปริบๆ ให้เขาอยู่"อืม” อ่านแล้วเงียบไปสักพักจนพริมโรสใจเสียเขตครามก็ตอบกลับไป“วันนี้มีพี่คนหนึ่งมาชวนพริมไปค่ายอาสาด้วยนะคะ” พริมโรสรีบพิมพ์ตอบกลับ เธออยากเล่าให้คนพี่ฟังเผื่อเขาจะเผลอหึงหวงเธอออกมาบ้าง ถ้าหึงหวงแสดงว่ารู้สึกกับเธอเหมือนกันใช่มั้ยไม่นานจากแค่พิมพ์คุยคนพี่ก็โทรเข้ามาแทน คำแรกที่เขาพูดก็คือ“ไอ้

  • สยบรักเขตคราม   บทที่ 23/2 สายตาที่น่าชนลุก

    “สวัสดีดีค่ะพี่เนวิน” สองสาวยกมือไหว้ทักทายรุ่นพี่พร้อมกัน “ครับ น้องๆ กำลังคุยกันเรื่องค่ายอาสาใช่มั้ย พอดีเลยนะเฮียก็จะมาชวนไปค่ายเหมือนกัน” เนวินนั่งลงถัดจากพริมโรสโดยไม่เอ่ยปากถามก่อน หญิงสาวจำต้องแอบขยับออกมาหน่อยเพื่อรักษาระยะห่าง“ชวนไป?” พริมโรสสงสัย ทำไมเขาถึงมาชวนเธอ“เฮียได้ยินมาว่าคณะแพทย์ต้องเก็บชั่วโมงจิตอาสาใช่มั้ย โดยเฉพาะนักศึกษาทุน” เนวินสืบเรื่องราวของพริมโรสมาหมดแล้วในคืนเดียวเขาก็ได้ข้อมูลเธอทุกอย่าง“ค่ะ" พริมโรสพยักหน้ายอมรับ เหตุผลที่เธอเป็นนักศึกษาทุนไม่มีอะไรเลยนอกจากตอนนั้นที่สมัครสอบมา งอนกับที่บ้านอยู่กลัวไม่มีตังค์เรียนเลยสอบชิงทุนไปด้วยเลย เทอมหน้าเธอกะว่าจะไปสละทุนอยู่เพราะอยากให้คนที่ต้องการจริงๆ มากกว่าได้รับโอกาสตรงนี้ไป"ไปค่ายนี้กับเฮี…เอ่อออ พวกเฮียสิ เป็นค่ายจิตอาสาช่วยเหลือน้ำท่วมนะ ได้ชั่วโมงตั้ง60ชั่วโมงเลยนะ" ชายหนุ่มพยายามตีสนิทด้วยท่าทางรุ่นพี่ใจดีให้คนตัวเล็กข้างกายเชื่อใจก่อน ซึ่งพริมโรสที่สนใจค่ายนี้อยู่ก่อนหน้าที่คุยกับเพื่อนแล้วก็เอ่ยถามทันที เธอต้องการรายละเอียดมากกว่าที่รู้อยู่ แต่ถามว่าจะไปกับพี่เขามั้ย? แน่นอนว่าไปค่ายยังไงก็ต้อง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status