LOGINShare
บทที่ 7/2 สัมผัสเล็กๆที่ชวนใจเต้น
publish date:
2026-01-10 00:59:51เพราะที่ผ่านมาตั้งแต่เล็กจนโตเขาเป็นคนที่เงียบขรึมที่สุดในบ้าน พูดน้อยและหัวเราะยากกว่าใคร ตอนเด็กพ่อกับแม่เคยพาไปหาหมอพัฒนาการก็พบว่าเขาปกติดีทุกอย่างเพียงแต่ไม่ชอบพูดก็เท่านั้นเอง
"หัวเราะอะไรคะ ไม่ตลกด้วยเลยนะ" (≧ o ≦*) พริมโรสหลับหูหลับตาโวยวาย ใบหน้าสวยหวานบึ้งตึงบิดเบี้ยวอย่างไม่รักษาอาการ น้ำเสียงบ่งบอกว่าเธอนั้นจะแง่งอนคนพี่ให้ได้เลยในตอนนี้ "ถึงแล้ว ลงไปได้แล้ว" เขตครามส่ายหน้าไปมาอย่างขบขันระคนเอ็นดูคนตัวเล็กกว่า นี่คือความรู้สึกเอ็นดูนับครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้ที่มันเกิดขึ้นกับผู้หญิงที่ชื่อพริมโรส ครั้งแรกของความรู้สึกนี้ที่มันเกิดขึ้นกับเขา มันมาจากเธอและตอนนี้ก็ยังเป็นเธออยู่ร่ำไป "ชิ พริมโป้งเฮียแล้ว ไม่คุยด้วยแน่สามวัน! คราวนี้แกล้งแรงไปแล้วนะคะ มาเล่นกับใจพริมได้ไง” คนตัวเล็กบ่นอุบอิบก่อนจะใช้นิ้วโป้งแปะบนแขนแกร่งของคนตัวโตอย่างไม่กลัว หญิงสาวทำปากยื่นสะบัดหน้าหนีบ่งบอกว่างอนมากนะ รีบง้อด่วน! อุตส่าห์คิดว่าคนพี่ใจอ่อนแล้ว ที่ไหนได้มุกแกล้งแบบใหม่นี่เอง พริมโรสเองก็ไม่ได้รู้เรื่องเท่าไหร่ว่าสรุปแล้วเขตครามคิดยังไงกับตัวเองเพราะ สำหรับเธอนั้นที่ไม่รู้อะไรเลย ตัวเขาช่างคาดเดายากเย็น "ไม่ได้เล่น" เขาไม่เล่นกับใจใครอยู่แล้ว ตอนนี้แค่ยังไม่มั่นใจในความรู้สึกที่มีเต็มร้อย ขอดูไปก่อนเรื่อยๆก็เท่านั้น แน่นอนว่าเขตครามไม่ได้บอกให้พริมโรสรู้เด็ดขาด เดี๋ยวเด็กมันเหลิงเขาจะปวดหัวมากกว่าเก่า "ก็เห็นๆ อยู่ว่าแกล้ง คราวนี้งอนจริงๆ ด้วย" คนตัวเล็กกอดอกแน่น ลีลายังไม่ยอมลงรถ เธอกำลังรอให้คนพี่ง้อกันสักหน่อย "อย่าทำหน้าเป็นตูดเดี๋ยวไม่สวยกว่าเดิม” นิ้วแกร่งเอื้อมไปเขี่ยแก้มป่องนุ่มนิ่มอย่างลืมตัว ทำเอาหญิงสาวหัวใจเต้นโครมครามกับสัมผัสเล็กๆ นี้ ตึกตัก ตึกตัก พริมโรสพยายามกลบเกลื่อนเสียงหัวใจที่กำลังไม่รักดีจะใจอ่อนง่ายดายและเลือกที่จะพยศด้วยกันจะหันไปงับนิ้วของเขาอย่างโมโห งับบบ!! เขตครามรีบดึงนิ้วหลบทันที! “เป็นหมารึไง” “หมาที่ไหนสวยขนาดนี้ หน้าเป็นตูดที่ไหนหน้าตาน่ารักแบบนี้ หน้าตาฉลาดๆแบบพริมไม่สวยแล้วเรียกอะไรคะ!” พริมโรสโวยวายไม่พอใจ เธอสวยที่สุด! ห้ามเถียง! เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเริ่มโมโหจริงๆ เขตครามก็คิดจะเลิกแกล้งแล้ว “โอ๋ๆ ไม่โมโหนะเด็กดี" มือหนายื่นไปลูบหัวแกมโยกหัวเล็กทุยของพริมโรสอย่างลืมตัว ชายหนุ่มเผลอแสดงความเอ็นดูและด้านที่อ่อนโยนออกมาโดยที่เขาเองก็ไม่รู้ตัวเช่นกัน ซึ่งท่าทางแบบนี้มันเกิดขึ้นเองโดยธรรมชาติ การกระทำที่ดูอ่อนโยนกระทันหันแบบนี้พริมโรสไม่เคยคิดว่าจะได้รับ เอาหญิงสาวที่กำลังเดือดปุดๆจากการโดนว่าไม่สวยชะงักกึกทุกการกระทำ ” …. “ ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักๆๆๆ ต่อมาใบหน้าสวยก็เห่อแดงขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้เป็นผลมาจากการชอบเขาโดยตรงจากหัวใจที่ไม่อาจควบคุมได้ มันเต้นแรงกว่าเดิมจนแทบจะทะลุออกจากอก อาการแง่งอนที่เคยมีมลายหายสิ้นไปหมดในพริบตาอย่างน่าเหลือเชื่อ เขตครามก็เหมือนจะพึ่งรู้ตัว เขารีบชักมือกลับทันทีเพื่อไม่ให้ยัยตัวเล็กเหลิงหนัก “อะฮึ่ม!! ลงไปได้แล้ว” พริมโรสที่หน้าแดงตัวแดงก็รีบลงจากรถทันที ก่อนไปไม่ลืมหันมาลักจุ้บแก้มคนพี่ไปหนึ่งที “จุ้บ! ฝันดีนะคะขอบคุณที่มาส่ง” ต่อให้จะเสียอาการแค่ไหนพริมโรสก็ไม่พลาดจะแอบขโมยจุ้บแก้มคนพี่อย่างถือดียามที่เขาเผลอ พอทำแบบนั้นแล้วก็รีบพูดรีบจากไปทันทีเพราะกลัวจะโดนเขกหัวเหมือนที่ผ่านๆ มายามที่เธอจีบเขามากเกินไป ปัง! เสียงประตูรถหรูปิดลงพร้อมกับการวิ่งหนีไปของคนบางคน “…..” เมื่อกี่ยัยเด็กนี่กล้าขโมยหอมแก้มเขา?? พริมโรสไปแล้ว ทิ้งให้เขตครามนั่งสับสนกับความคิดตัวเองอยู่ข้างหลัง ”หึ ตัวแสบ“ เขาลูบแก้มสากตรงที่โดนหอมไปเมื่อครู่อย่างเผลอไผลและ เสียงหัวใจแกร่งที่ค่อยๆ เต้นผิดหวังหวะ พอเป็นแบบนี้แล้วเขตครามก็หันไปมองทางคนที่พึ่งวิ่งหายไปในตึกก่อนจะส่งเสียงหัวเราะในลำคอกับตัวเองเบาๆ ตึกตัก ตึกตัก “เอาใหญ่แล้วพริมโรส” ….
Latest chapter
สยบรักเขตคราม บทที่ 40 กอดอุ่นกว่าผ้าห่ม
“เนาะๆ ไม่พูดแล้วๆ” พริมโรสก็เห็นด้วย เธอเปิดเรื่องใหม่ขึ้นมา “กินข้าวเสร็จไปอาบน้ำก่อนกูโคตรเหนียวอ่ะ” เหนียวแบบนี้นอนไม่ไหวแน่“สระหัวด้วยนะไม่ไหวหัวเหม็นกลิ่นกับข้าว” ใบหม่อนเห็นด้วยมากๆ“บรื้อออ~ ฝนตกแบบนี้ต้องหนาวแน่เลยอ่ะ” น้ำคงจะเย็นจัดจนถึงขั้วกระดูกเลยแหละ“ดีนะกูเอาผ้าห่มผืนหนามา อาบเสร็จก็มุดเข้าผ้าห่มเลย” ใบหม่อนคิดว่าจะหนาวแค่ไหนก็ทำหน้าขยาดแล้ว อยู่คอนโดอาบน้ำอุ่นทุกวัน ตายๆ แบบนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว“กูก็เอามาผืนใหญ่เหมือนกัน คืนนี้เย็นทั้งคืนแน่” พริมโรสดีจริงๆ ที่เชื่อเขตครามเอาผ้าห่มผืนหนามาหน่อย ไม่งั้นคงนอนหนาว“เอาจริงบรรยากาศแบบนี้แค่คิดว่าพรุ่งนี้ต้องตื่นเช้ากูก็รู้สึกเหมือนถูกจับโยนลงน้ำเย็นแล้วอ่ะ อยากตื่นสายๆ ฟังเสียงฝน” ใบหม่อนแค่คิดก็เหมือนจะตายให้ได้ ถ้าบอกว่าพริมโรสขี้เกียจยังไง ใบหม่อนที่เป็นเพื่อนก็ขี้เกียจไม่ต่างกันแค่พริมโรสจะมากกว่านิดหน่อยเท่านั้น“ก็มาค่ายนี่หนา เดี๋ยวรอจบค่ายนี้ก่อนกูจะนอนให้เตียงยุบเลย” พริมโรสนึกถึงเตียงและตั้งมันเป็นโกรางวัลไว้ในใจ….หลังจากกินข้าวเสร็จทั้งสองก็นั่งย่อยก่อนจะหยิบอุปกรณ์เพื่อไปอาบน้ำอาบท่า เป็นเวลากว่าทุ่มครึ่งแล
สยบรักเขตคราม บทที่ 39 คิดถึง
เวลาต่อมาหลังจากที่ได้ฟังรายละเอียดคร่าวๆ ทั้งหมดแล้วก็พบว่างานที่พวกเธอต้องทำจริงๆ เลยก็คือการทำข้าวกล่องวันล่ะ1,000กล่องและการแพ็คถุงยังชีพสำหรับแจกจ่ายจิตอาสาและประชาชนที่ประสบภัยในพื้นที่ ส่วนการไปมอบจะเป็นเรื่องของจิตอาสาและเจ้าหน้าที่ที่มีประสบการณ์พากันนั่งเรือหรือขี่เจ๊ตสกีเข้าไป จริงๆ หากมาช้ากว่านี้งานเหล่านี้ก็คงจะถูกเปลี่ยนเป็นงานช่วยล้างบ้านแทนแล้วล่ะพริมโรสเดินไปดูว่ามีวัตถุดิบอะไรบ้างก็เห็นผักและเนื้อมากมายก่ายกองเต็มคันรถที่พึ่งถูกส่งมาตามหลัง ซึ่งมีรุ่นพี่ที่ดูแลกิจกรรมจอดรถแวะซื้อของตั้งแต่ที่อยู่ในเมืองของตัวจังหวัดก่อนหน้านี้เหล่าชายฉกรรจ์ทั้งหลายจึงได้เดินมาช่วยกันยกวัตถุดิบลงจากรถให้กับเหล่าผู้หญิงได้ทำอาหารกันต่อไป ส่วนเหล่าชายหนุ่มส่วนมากที่ไม่รู้จะทำอะไรเดินไปช่วยเหล่าเจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานลงพื้นที่อย่างไม่กลัวพริมโรสช่วยทุกคนหั่นผักหั่นหมูหูก็ฟังเสียงบ่นของใครบางคนหรือเสียงนินทาคนอื่นหรือแม้กระทั่งเสียงหัวเราะชอบใจ บางคนก็กำลังพูดเรื่องของคนอื่น บางคนก็เป็นลูกอิช่างแขวะ แขวะคนนั้นติคนนู้นไปทั่วเรื่องไม่ดีบางอย่างก็ถูกหยิบมาพูดกลางวงให้คนเชาเสียหน้า เธอก็เ
สยบรักเขตคราม บทที่ 38 เหตุการณ์ไม่คาดคิด
“ไม่ใช่ค่ะ ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่แฟนเก่าเฮียคราม เธอไม่ได้สำคัญอะไร ก็แค่คนที่มีความทะเยอทะยานสูงและชอบสร้างข่าวลือเท่านั้น” พริมโรสแก้ต่างให้คนพี่ทันที เธอไม่ได้พูดว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นคนรับใช้ต่างๆใดๆ เพราะนี่อาจจะเป็นการดูถูกคนอื่นโดยไม่ได้ตั้งใจ ทุกอาชีพมีศักดิ์ศรีคนเหมือนกัน “มันบอกน้องแบบนั้นหรอ?”“….” พริมโรสเงียบไป ฟังว่าเขาจะพูดอะไรอีก“แต่คนอื่นๆ ที่มาจากโรงเรียนเดียวกันกับมันไม่ได้รู้มาแบบนี้นะ ไม่เชื่อก็สืบดูน้องทำได้อยู่แล้ว “อย่าดูถูกความสงสัยและความเป็นนักสืบของผู้หญิงเชียว หึหึ“นี่! พี่อย่ามาปั่นเพื่อนหนูนะ ออกไปเลย!” ใบหม่อนที่พึ่งคิดเงินเสร็จรีบตามออกมาแล้วพูดขึ้นทันที เธอออกโรงปกป้องพริมโรสไว้ข้างหลังราวกับแม่ไก่“เก็บไปคิดดูนะ” เนวินไม่สนใจใบหม่อนสักนิด เขามองข้ามเธอไปแล้วพูดกับพริมโรสก่อนจะเดินออกไปพริมโรสที่ยังคงใจหวิวๆ อยู่ค่อยๆ กลับมามั่นคงในจิตใจเมื่อนึกถึงไวรัลคลิปในต๊อกต๊อกที่กำลังเป็นกระแสเมื่อสามสี่วันก่อนของผู้หญิงคนนั้นและความชัดเจนของคนพี่ที่ออกมาอธิบายพร้อมปาหลักฐานชัดเจนชนิดที่ไม่สนจะไว้หน้าใครของเขาเธอก็เบาใจลงของในมือที่คนอื่นซื้อให้เธอก็ไม่ได้ทิ้งแ
สยบรักเขตคราม บทที่ 37 มีแฟนแล้ว
สองวันต่อมา“พริมไปแล้วนะคะ” พริมโรสอ้อนกอดลาคนพี่ที่อุตส่าห์ตื่นตั้งแต่ตีห้าเพื่อที่จะขับรถมาส่งกัน“ดูแลตัวเองให้ดี อย่าให้มีแผลกลับมา “เขตครามกำชับหญิงสาว อยู่ด้วยกันมาอีกข้อที่เขาได้รู้ก็คือในบางครั้งพริมโรสก็ซุ่มซ่ามจนทำตัวเองเจ็บตัวอยู่บ่อยครั้ง อย่างเช่นการเดินเตะประตูหรือการใช้มีดที่ไม่ค่อยระวังของเธอ“ค่า จะดูแลตัวเองให้ดีเลยค่ะ เฮียก็ดูแลตัวเองนะอย่าโหมงานโหมเรียนหนัก พักผ่อนด้วย” พริมโรสก็กำชับคนพี่ด้วยความเป็นห่วงเช่นกัน “ที่สำคัญบุหรี่ก็ลดๆ ลงบ้างนะคะ”“เฮียพยายามเลิกอยู่” เพราะรู้ว่าคนน้องไม่ชอบกลิ่นมัน เขาจึงพยายามมากที่จะเลิกสูบบุหรี่ที่สูบมาตั้งแต่ม.ปลาย พริมโรสไม่ได้บอกสักคำว่าเธอไม่ชอบแต่ท่าทางที่คนน้องมักจะเดินเลี่ยงกลิ่นบุหรี่ทุกครั้งของเธอทำให้เขาพอจับสังเกตได้“ดีค่ะ รักเฮียนะเจอกันอีกสามวันข้างหน้านะคะ คิดถึงพริมด้วยอย่าไปคิดถึงใคร” คนตัวเล็กเงยหน้ายิ้มหวานจากอกแกร่งที่ซบอยู่ จุ้บปลายคางสากไปหนึ่งทีก็จะผละออก แต่มีหรือคนตัวโตจะยอมเขามอบจูบแสนดูดดื่มให้เธอไปหนึ่งทีราวกับจะสูบวิญญานกันจึงยอมปล่อย พริมโรสที่ดูดจูบจนลิปหลุดก็บ่นอุบ “ก่อนออกมาแล้วจูบแล้วนี่นา ดูสิล
สยบรักเขตคราม บทที่ 36 ความสุขของเขตคราม
หลายวันต่อมา“โอ๊ยยย~ เฮียพริมเจ็บไปหมดแล้ว เบาๆ หน่อยค่ะ” เสียงโอดโอยของคนตัวเล็กที่ดูจะเกินจริงไปบ้างเรียกความเอ็นดูจากเขตครามได้ไม่ยาก เขาค่อยๆ ผ่อนแรงแล้วบีบนวดปลีน่องเรียวของเธออย่างใจเย็น“เฮียว่าพริมควรออกกำลังกายบ้างนะ ดูสิเอ็นตึงหมดแล้ว” เขตครามพูดเสียงนิ่งในแบบของเขา แต่แววตาไม่ปกปิดความหวังดีที่มีให้คนน้อง“พริมเจ็บๆ เบาก่อนค่ะ” พริมโรสไม่ได้ปฏิเสธหรือรับปาก เธอทำได้แค่ร้องโอดครวญที่โดนกดเส้นเท่านั้น“รอหายเจ็บเฮียพาไปใหม่” พาไปในที่นี่หมายถึงพาไปวิ่งนั้นเอง สาเหตุที่พริมโรสมีสภาพนอนตายแบบนี้เป็นเพราะก่อนหน้านี้โดนคนพี่ลากไปออกกำลังกายมาด้วยการวิ่งจ็อกกิงที่สวนสาธารณะมา เพียงรอบเดียวเท่านั้นก็ทำเอาคนไม่ออกกำลังกินแล้วนอนอย่างพริมโรสหอบจนหายใจไม่ทันแล้ว“อ๊าาา!! ยังจะไปอีกหรอคะ!!!” หญิงสาวร้องขึ้นเสียงหลงเมื่อคนพี่กดโอนเส้นที่ตึงเข้าเต็มๆ“จะได้แข็งแรงนะพริม ไม่ต้องออกทุกวันก็ได้แต่ออกบ้างเพื่อสุขภาพ” เขตครามมีแต่ความหวังดี เขามองเธอกินแล้วนอนกินแล้วนอนมาหลายวัน คิดว่าเป็นแบบนี้ต่อไปสุขภาพของหญิงสาวคงไม่ดีแน่จึงลากเธอลงจากเตียงแล้วเปลี่ยนชุดไปออกกำลังกายกัน“ค่าๆ พริมรู้” พร
สยบรักเขตคราม บทที่ 35 จัดการระเบิดเวลา
“ไม่จริง! ครามโกหกเพราะอยากเอาใจมันใช่มั้ย! ครามคงเอาใจมันมากสินะ ถึงขนาดเอาเตียงเข้ามาในห้องทำงาน! นอกจากสวยแล้วมันมีอะไรดีกว่าด้ายหรอ ด้ายโตมากับครามนะ” เส้นด้ายพูด สายตาของเธอแทบจะเลื่อนลอยเพราะถูกตีหัวด้วยความจริงซ้ำๆ ความจริงที่เธอเลือกที่จะปฏิเสธและสร้างเหตุผลเข้าข้างตัวเองเสมอมา“พริมดีกว่าเธอทุกอย่าง จะพูดให้ถูกคือเธอโตมาบนบ้านของฉันในฐานะลูกคนงานเธอสนิทกับเลอา แต่ไม่ได้สนิทหรือโตมากับฉัน! เข้าใจใหม่ด้วย!” เขตครามเริ่มหมดความอดทนจะพูดต่อ เขาพูดตรงและจี้ใจดำปมด้อยของเส้นด้ายเข้าอย่างจังโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำไป!เขตครามแค่พูดตรง! และพูดจริง! รับไม่ได้ก็ตายไปเลยก็ได้“เลียม!” เขาหันไปเรียกเลขา เลียมก็เข้าใจทันทีอย่างรู้ใจเจ้านาย “ผมเรียกการ์ดเรียบร้อยแล้วครับ”“ไล่ผู้หญิงคนนี้ออกไป เธอพูดอะไรก็ไม่ต้องเก็บมาใส่หัว แล้วก็สืบเรื่องนี้ใครเป็นคนปล่อยให้เธอขึ้นมา แล้วใครเป็นคนส่งข่าวให้เธอ!” เขตครามโกรธมากที่ในบริษัทมีคนเลี้ยงไม่เชื่อง เขากำลังจะเชือดไก่ให้ลิงดูเป็นตัวอย่างสำหรับคนที่ไม่ซื่อสัตย์ ไม่มีทางเลยที่จะไม่มีไม่ไปส่งข่าวให้ผู้หญิงคนนี้ เธอถึงถึงได้รู้ว่าเขาเข้าบริษัท“ไม่นะคราม!
สยบรักเขตคราม บทที่ 22/2 รอสถานะ
….บ้านหิรัญอัครโยธิน“ไงเจ้าลูกชาย วันนี้แม่ได้ข่าวว่าพาสาวที่ไหนไปเดทนะ” คุณหญิงพิ้งค์พลอยในวัยกลางคนแต่ยังสวยสะพรั่งเหมือนพึ่งสามสิบต้นๆเอ่ยถามลูกชายคนเล็กที่พึ่งก้าวขาเข้ามาในบ้าน นานทีปีหนจะกลับมาให้เห็นหน้าบ้าง “ข่าวเร็วดีนะครับ” เขตครามมุมปากกระตุก แววตาเย็นชาของเขาอ่อนโยนลงมากยามที่คุยกับผ
สยบรักเขตคราม บทที่ 21/2 ความเอ็นดู
ยี่สิบนาทีต่อมา“พริม-โรส” เขตครามเรียกชื่อเธออย่างอดทนอดกลั้น เส้นเลือดข้างขมับขวาซ้ายนูนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด“ขาาา~" พริมโรสเงยหน้ามองสบตาคนพี่ตาแป๋ว เธอตอบรับคนพี่เสียงหวาน“มันไม่มีที่แล้ว" เขตครามมองหน้าคนตัวเล็กกว่าอย่างใช้ความอดทนที่จะไม่ดุเธอให้หนักตอนนี้ยัยตัวเล็กกำลังใช้แขนของเขาเป็นที่ลอ
สยบรักเขตคราม บทที่ 21/1 ความเอ็นดู
บนเรือเป็ด"นั่งดีๆ” คนตัวโตเอ่ยปรามคนน้องเสียงเข้มเมื่อเห็นว่าเธอเอื้อมมือไปกวักน้ำเล่นในขณะที่เรือเป็ดยังคงลอยอยู่บนน้ำ“ไม่ตกหรอกค่ะ" พริมโรสพูดพรางยิ้มกว้าง เธอดูสดใสและเปี่ยมไปด้วยพลังงาน“พริมโรส” เขตครามเรียกชื่อคนตัวเล็กนิ่งๆ“ขาาา~” พริมโรสขานรับคำเรียกขานจากคนพี่แต่ยังคงซุกซนอยู่กับผิวน้ำ
สยบรักเขตคราม บทที่ 20 โอกาสดีๆ
เวลาต่อมากริ่งงๆๆ เสียงกริ่งดังขึ้นปลุกยัยตัวเล็กที่นอนหลับอยู่ใต้ต้นไม้ หลับจนไม่รู้สึกตัวเลยว่าเขามาแล้ว"อะไร ไหนบอกว่าจะไปปั่นจักรยานไงทำไมหลับ" เขตครามขมวดคิ้วจางๆ มองยัยตัวเล็กที่ลืมตาขึ้นมามองเขา ในดวงตาของเธอฉายแววงัวเงียอยู่เล็กน้อย"ลมมันเย็น วันนี้อากาศก็ดีมากเลยค่ะ” ลมพัดเย็นๆ กับอากาศ
You may also like
เกมรักโคตรร้าย วิศวะโคตรเลว
มอร์ฟีน กลิ่นคาราเมล MorphineCaramel42.0K viewsFriend Zone พันธะร้ายนายเพื่อนรัก
เอวาริณ ชาริณ9.3K viewsสุดทางเสือ
นิยายของเนม12.9K viewsDON'T อย่ามาเล่นกับสายฟ้า
Sherlina13.6K viewsTATTOO HAWK กลับมาเพื่อรัก! #สายเหยี่ยวXเพียงขวัญ
โคตรเลวX2183 viewsSecret Love รักนี้ห้ามบอกใคร
รินธารา1.7K viewsกรงกาม | ไม่มีทางหนี
ยัยปลาซิว140 views(คู่เพื่อน) อาถรรพ์ลานเกียร์
ใจดินสอ / เดือนสิบสอง215 views
