Se connecter
Report
"อุ๊ย...ผอมกว่าสวยกว่าแล้วยังไงสุดท้ายเขาก็เลือกฉัน! โฮโฮ่โฮ"(หัวเราะอย่างผู้ชนะ) *นางเอกอ้วน*
Voir plusChapitre 1
บทที่ 1 จู่ๆ ก็ได้แฟน
บทที่ 1 จู่ๆ ก็ได้แฟน
“ป้าเอาลูกชิ้น...” “เอากี่ไม้ดีจ๊ะคนสวย” อุ๊ยป้าก็พูดไปสวยอะกัน “10 ไม่ 20 ไม้ค่ะป้า!” กะว่าจะซื้อแค่ 10 ไม้ พอป้าคนขายชมว่าสวยปากดันเผลอพูดว่า 20 ไม้ไปซะได้แต่ไม่เป็นไรลูกหมูคนนี้กินหมดอยู่แล้วของชอบซะอย่าง “นี่จ๊ะ 20 ไม้กินให้อร่อยนะลูก” ฉันจ่ายเงินพร้อมกับรับถุงลูกชิ้นปิ้งมาถือไว้ก่อนจะรีบเดินกลับหอพักเพื่อกลับไปเปิดแอร์นอนกินลูกชิ้นที่ซื้อมาอย่างสบายใจเพราะทนอากาศร้อน ร้อนจัดของประเทศไทยไม่ไหวเดินออกจากห้องทีเหมือนซ้อมลงกระทะทองแดงทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่ “หนักเหมือนกันนะ 20 ไม้เนี่ยในเมื่อหนักนักเอาก็แค่ลดจำนวนมันลงก็สินเรื่อง” ฉันหยิบลูกชิ้นหมูที่ราดน้ำจิ้มรสเด็ดออกมาจากถุง 3 ไม้ก่อนจะเริ่มกิน “อื้มม อร่อยสมกับเป็นร้านเด็ดจริงๆ งื้มๆ” พลัก ตุบ! ไม่นะ ลูกชิ้นของชั้นนนนใคร ใครมันบังอาจมาเดินชนจนลูกชิ้นปิ้งของฉันหล่นลงพื้นแม่จะกระโดดทับให้ใส่แตกตายนอนกองอยู่ข้างถนนเลย! “เดินประสาอะไรวะ! ไม่แหกตาดูทางบ้างชนคนอื่นจนลูกชิ้นตกเนี่ย!” “…” “...” อุ๊ย หล่อ แต่เรื่องของลูกชิ้นมันยอมไม่ได้จริงๆ “เป็นคนหล่อที่ตาบอดหรือไงถึงมองไม่เห็นว่าฉันเดินกินลูกชิ้นอยู่” “เห็นถึงได้เดินชนไง” อ้าว อย่างนี้ก็สวยสิ ตั้งใจหาเรื่องกันนี่หว่า “จะมาหาเรื่องกันหรือไงไอ้หน้าหล่อ” “เปล่า ไม่ได้มาหาเรื่อง” “ไม่ได้จะหาเรื่องแต่เมื่อกี้บอกตั้งใจชน ถ้าตั้งใจชนก็แสดงกว่าอยากมีเรื่องน่ะสิ” ถึงจะหล่อฉันก็ไม่ยอมหรอกนะบอกไว้ก่อน “ไม่ได้จะหาเรื่อง...แค่จะมาขอเป็นแฟน” “ฮะ?” เดี๋ยวนะเหมือนเมื่อกี้หูฉันจะได้ยินอะไรผิดๆ “ยังไม่แกเธอก็หูตึงแล้วเหรอ” ปากไอ้หน้าหล่อนี้มันเรื่องสุนัขไว้หรือไง ไม่สิๆ เราต้องถามให้แน่ใจก่อนว่าสิ่งที่ได้ยินเมื่อกี้ไม่ได้หูฝาดไป ลองถามไอ้หน้าหล่อนี่อีกทีดีกว่า “เมื่อกี้นายพูดว่าอะไรนะ” “เธอหูตึง” “ไม่ใช่สิ ก่อนหน้านี้” “ฉันขอเธอเป็นแฟน” โอ้แม่เจ้าโว้ยยยย! เกิดมาจนอายุ 19 ปี พึ่งจะเคยโดนขอเป็นแฟนครั้งแรกแถมยังเป็นผู้ชายหน้าตาดีถึงแม้ปากเสียไปหน่อยก็เถอะ ในที่สุดทั้งสามพิภพในโลกนี้ก็เห็นความดีที่ฉันช่วยเก็บขยะจากพื้นไปให้แล้วสินะ “อ้าปากนานๆ ระวังแมลงวันบินเข้าปาก” “เอ่อ...นายขอฉันเป็นแฟน?” “ใช่” “กับฉันเนี่ยนะ!” ขอถามย้ำอีกทีเถอะเพื่อความแน่ใจ “เฮ้อ แค่ตอบมาว่าเธอจะเป็นแฟนฉันไหมพอ พอดีฉันมีไปธุระต่อ” “ตกลงฉันจะเป็นแฟนนาย” “อืม ฉัน อินทนนท์ แล้วก็นี่ของขวัญที่คบกันฉันไปล่ะเจอกัน” “เดี๋ยว...” ไปซะแล้ว อะไรของเขาวะแล้วยัดถุงอะไรใส่มือฉัน “เชี่ย!” ฉันรีบวิ่งกลับมาที่หอทันทีเมื่อลองเปิดถุงที่แฟนหมาดๆ ของฉันยื่นมาให้จะไม่ให้รีบวิ่งกลับห้องได้ยังไงเพราะในถุงมีถุงทอง กล่องโทรศัพท์แบรนด์ดังอยู่ในนั้น ไม่ใช่แค่นี้นะยังมีกล่องอะไรไม่รู้เล็กๆ น่าสงสัยอีกสองสามกล่อง ฉันกลัวว่าจะรับของโจรมาน่ะสิ “หมอนั่นคงไม่ใช่โจรใช่ไหม” ฉันมองของที่หยิบออกมาจากถุงอย่างตกตะลึง ทั้งสร้อยทองหนึ่งบาท และของที่อยู่ในกล่องเล็กๆ ที่น่าสงสัยก็เป็นสร้อยเพชรจิวเวอร์รี่ อีกสามกล่อง ไหนจะโทรศัพท์แบรนด์ดังที่ราคามันสามารถซื้อรถเครื่องได้หนึ่งคันอีก “โอ้ยย ฉันคงไม่ได้มีแฟนเป็นโจรจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย” Rrrrrrr. “แม่งมึงตาย ตกใจหมด” ฉันมองโทรศัพท์ที่วางอยู่เมื่อเห็นว่ามีสายเรียกเข้า “หรือจะเป็นเจ้าของโทรศัพท์ที่ถูกหมอนั่นขโมยมา อื้มถ้าใช่เราก็แค่บอกว่าเก็บได้แล้วค่อยเอาไปคืนแล้วกัน” ติ้ด! “ (.....) ” “ฉันไม่ได้ขโมยโทรศัพท์คุณนะคะ พอ...พอดีฉันเก็บได้...” “ (เพ้ออะไรของเธอ) ” “อิน...อินทนนท์” “ (อืม) ” “นายเป็นโจรใช่ไหมถึงมีของแพงขนาดนี้ นายไปขโมยใครมาเอาไปคืนเลยนะมันไม่ดีฉันไม่อยากโดนข้อหาสมรู้ร่วมคิดด้วย!” “ (ฮะ ฮะฮ่าฮาเธอจะบ้าหรือไงหน้าตาอย่างฉันเหมือนหัวขโมยหรือไง) ” นั่นสิ แต่รู้หน้าไม่รู้ใจคนหล่อๆ เป็นหัวขโมยเยอะแยะไป “ใครจะไปรู้” “ (หึ สบายใจได้แฟนเธอไม่ใช่หัวขโมยของทั้งหมดที่ให้เธอไปเป็นเงินฉันเอง) ” “นายรวยงั้นเหรอ” ก็ถามไปเลยสิคะ “ (ฉันไม่ได้รวย แค่บ้านเปิดร้านทองกับร้านจิวเวอร์รี่ทั่วประเทศเอง) ” “...” จ้า ไม่รวย ไม่รวยเลยจ้า “ (เพราะงั้นเธอสบายใจได้ลูกหมู) ” เดี๋ยวนะ หมอนี่รู้ชื่อฉันได้ยังไงฉันยังไม่ได้บอกชื่อเขาเลย “นายรู้จักฉันงั้นเหรอ” “ (หึ 'ลูกหมู' กานต์พิชชา กาญจน์วรสกุล ปี1 คณะเกษตรศาสตร์ มหาลัยD) ” นะ น่ากลัวหมอนี่รู้ทั้งชื่อนามสกุลฉันเลยด้วย “โรคจิต” “ (แล้วแต่เธอจะคิด) ” “แล้วนายโทรมามีอะไร” “ (เรื่องชื่อเรียก) ” “ชื่อเรียกอะไร” “ (เราคบกันแล้วควรมีชื่อเอาไว้เรียกกันสองคน) ” “ทำไม เรียกชื่อปกติไม่ได้หรือไง” ไม่เห็นจำเป็นต้องมีชื่อเรียกกันเลยด้วยซ้ำ “ (ฉันเป็นแฟนเธอต้องพิเศษมากกว่าคนอื่นสิ) ” “เรื่องมากจริง” การมีแฟนมันยุ่งยากเรื่องมากขนาดนี้เลยหรือไงกัน “ (เอาเป็นบี๋ ที่รักอะไรแบบนี้ดีไหม) ” แหวะ ขนลุกออกมายืนตรงเคารพธงชาติแล้วจ้า “หยี้ ไม่เอาอะ” “ (แล้วเธอจะเอาชื่ออะไร) ” “เหี้ย” “ (ฮะ?) ” “เหี้ยไงฉันเรียกนายว่าเหี้ย” “ (เธอกำลังกวนตีนฉันใช่ไหม) ” “กวนตีนอะไร ฉันเห็นเพื่อนฉันเรียกแฟนมันแบบนี้ไม่เห็นแปลกอะไร” ฉันไม่ได้กวนตีนอะไรหมอนี่สักหน่อยก็หน่อไม้เพื่อนฉันมันก็ชอบเรียกแฟนมันแบบนี้ตลอดไม่หวานเลี่ยนจนรับไม่ได้แบบ บี๋ ที่รัก ด้วยชื่อนี้ฉันว่าโอเค “ (...) ” หมอนั่นเงียบไปเลยแหะ ไม่ถูกใจงั้นเหรอ “ทำไมมันไม่น่ารักหรอ” “ (...) ” “โอเคๆ ไม่เอาชื่อนี้ก็ได้งั้นนายอยากจะเรียกฉันว่าอะไร” “ (ตัวเงิน) ” “เอาคืน?” “ (เปล่าแล้วตัวเงินมันไม่น่ารักตรงไหน น่ารักจะตายตัวเงิน เงินไหลมาเทมา) ” เออ จะว่าไปความหมายของมันก็ดีจริงด้วยถ้างั้นเปลี่ยนของหมอนี่เป็นตัวทองบ้างดีกว่าจะได้เข้ากันกับฉัน “ได้ งั้นฉันจะเรียกนายว่าตัวทองแล้วกัน” “ (หึ เอาสิน่ารักจะตายคู่รักตัวเงินตัวทอง) ” “อือ เอาเป็นแบบนี้ก็ได้” “ (พรุ่งนี้เจอกันที่มหาลัย) ” ติ้ด! “นี่ฉันจะมีแฟนคนแรกเป็นหนุ่มหล่อหน้าตาดีบ้านรวยจริงๆ เหรอเนี้ย”Dernier chapitre
อวบอ้วนแล้วยังไงสุดท้ายเขาเลือกฉัน (ลูกหมูของอินทนนท์) ตอนพิเศษ ดำนาช่วยพ่อตา
ตอนพิเศษ ดำนาช่วยพ่อตา5 ปีต่อมา ห้าปีแล้วนับตั้งแต่งานแต่งงานจนตอนนี้ฉันเรียนจบมาช่วยงานที่บ้านเรียบร้อย ถึงจะบอกว่าช่วยงานที่บ้านฉันก็แค่เปิดร้านขายปุ๋ยขายยาโดยผู้สนับสนุนหลักจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากสามีสุดที่รัก เขาเองก็มาอยู่กับฉันที่กำแพงเพชร แต่ยังคงเปิดร้านทองเหมือนเดิมแถวตัวเมื่อ เราสองคนก็ยังคงไปมากรุงเทพฯ กำแพงเพชรอยู่เรื่อย ๆ ชีวิตฉันตอนนี้มีความสุขมากเลย“หนูครับ”“ครับ หนูอยู่ตรงนี้”“ทำไมคนถึงมาบ้านเราเยอะขนาดนี้” สามีที่น่ารักเข้ามากอดฉันพร้อมกับหอมแก้มไปสองที“หนูยังไม่ได้บอกเหรอว่าวันนี้มีกิจกรรมของหมูบ้านดำนาประจำปี”“หืม ดำนา?” “ทำหน้าอย่างนี้ไม่รู้สินะ ดำนาก็คือการที่เรานำต้นกล้าหมายถึงต้นข้าวที่โตประมาณยี่สิบถึงยี่สิบห้าวันไปลงนาเพื่อปลูกน่ะ” ฉันอธิบายให้เขาเข้าใจ“แล้วที่พ่อบอกไปหว่านข้าวล่ะไม่เหมือนกันเหรอทำไมถึงต้องดำนาอีก”“เหอะ จะหว่านจะดำนาก็เหมือนกันนั่นแหละสุดท้ายก็เป็นข้าวให้เรากินกันอยู่ดี” ฉันที่ขี้เกียจอธิบายให้เขาเข้าใจจึงบอกตัดบทไป“แล้ว...”“พอเลิกสงสัยแล้วไปลองลงมือทำเองเลยดีกว่า” ฉันบอกเขาพร้อมกับจับมือไปที่รถขนกล้า“อืมได้ น่าสนุกดี” 20
Dernière mise à jour : 2025-02-24อวบอ้วนแล้วยังไงสุดท้ายเขาเลือกฉัน (ลูกหมูของอินทนนท์) บทที่ 40 อินทนนท์เป็นของลูกหมู
บทที่ 40 อินทนนท์เป็นของลูกหมู @วันงานแต่งงาน“โห่ ฮี่โห่ ฮิ่โห่ ฮิ่โห่ ฮิ่โหยยย”“ฮิ้วววว”“ใครมีมะกรูดมาแลกมะนาวใครมีลูกสาวมาแลกลูกเขยเอาวะเอาเหวย ลูกเขยผู้ใหญ่นิดมาตาลาลา...”“หู้ยย..ฮา..โห่..ฮี้ว” เสียงเพลงวงลำแคนแต่งงานดังมาตั้งแต่ปากซอยก่อนจะเข้ามาถึงบ้านเจ้าสาวที่อยู่ห่างไม่ไกลบรรดาญาติฝ่ายหญิงเต้นรำตามขบวนขันหมากเพลงลำแคนอย่างสนุกสนานสร้างสีสันให้ขบวนได้เป็นอย่างดี ใช้เวลาเดินขบวนไม่นานขบวนขันหมากของอินทนนท์ก็ได้มาหยุดที่หน้าบ้านเจ้าสาวแสนสวยเป็นที่เรียบร้อย“ขอให้เพื่อนผมเข้าไปเจอเจ้าสาวหน่อยครับ” เวย์รับหน้าเอ่ยบอกคนกั้นประตูเงิน“จะเข้าไปต้องมีอะไรมาแลกนะจ๊ะ ซองไม่หนักประตูไม่เปิดจ๊ะ” ลูกเจี๊ยบบอกด้วยรอยยิ้ม“นี่เลยครับ เจ้าบ่าวเตรียมชุดใหญ่ให้เรียบร้อย” น่านที่รับหน้าที่เป็นคนถือซองยื่นซองขาวใส่เงินจำนวนหนึ่งให้ทั้งสองคนที่กั้นประตูเงินไว้ไป“ว้าว เชิญเลยจ๊ะ” เมื่อได้รับซองประตูเงินก็เปิดออกอย่างง่ายดาย“ไปเพื่อนไปหาเจ้าสาวมึงกัน” น่าน“เดี๋ยวค่ะ ยังเข้าไปไม่ได้นะคะ” เดินเข้ามาได้ไม่นานขบวนเจ้าบ่าวก็เจอเข้ากับประตูทองที่หนอไม้กับปกป้องยืนถือสร้อยทองกั้นป
Dernière mise à jour : 2025-02-24อวบอ้วนแล้วยังไงสุดท้ายเขาเลือกฉัน (ลูกหมูของอินทนนท์) บทที่ 39 พรีเวดดิ้ง
บทที่ 39 พรีเวดดิ้ง“เอ็งสองคนไปถ่ายรูปติดงานแต่งกันได้แล้ว”“พรีเวดดิ้งพ่อ”“เออนั่นแหละ ไปถ่ายกันได้แล้วข้ากับเทวาเตรียมงานหมดแล้วแล้ว” “จ๊ะ” หลังจากพูดคุยกันเสร็จเรียบร้อยทั้งสองครอบครัวจึงแยกย้ายไปจัดเตรียมของต่างๆที่จะใช้ในงานแต่งงานอีกครั้ง ลูกหมูกับอินทนนท์พร้อมเพื่อนและพี่แยกกันไปถ่ายรูปพรีเวดดิ้งทุ่งนา“เนี่ยเหรอวะต้นข้าว” เวย์เอ่ยถามอย่างตื่นเต้นเมื่อได้เห็นต้นข้าวของจริงใกล้ๆ“ค่ะ ใกล้ได้เวลาเกี่ยวแล้ว”“แล้วต้นเขียวๆตรงนั้นคือข้าวเหมือนกันใช่ไหมลูกหมู” น่านชี้ไปที่ทุ่งนาอีกฝั่งที่เป็นต้นอ่อน“ใช่ค่ะ ต้นกล้าอ่อนยังไม่โต กว่าจะโตเราต้องให้น้ำให้ปุ้ยค่อยบำรุงให้ต้นข้าวโตได้ดี” ฉันอธิบายให้พวกเขาฟังก็อย่างนี้ล่ะนะคนเมืองไม่ค่อยเจออะไรแบบนี้จึงไม่ค่อยรู้ถึงความลำบากของชาวนาว่าจะได้ข้าวไปให้กิน“สวยจริงๆ เหมาะแล้วที่เลือกถ่ายพรีเวดดิ้งที่นี้” อินทนิลเอ่ยบอก“พร้อมถ่ายกันหรือยัง คนถ่ายพร้อมแล้วนะครับ” เวย์ ใช่แล้วพวกเราไม่ได้จ้างตากล้องมาถ่ายรูปให้เพราะพี่เวย์เองก็ถ่ายรูปแต่งรูปได้ดีมากจึงอาสาทำให้เราฟรีๆ แต่ฉันว่าจ้างจะถูกกว่าเพราะพี่เขาเล่นไปซื้อของจัดฉากจัด
Dernière mise à jour : 2025-02-24อวบอ้วนแล้วยังไงสุดท้ายเขาเลือกฉัน (ลูกหมูของอินทนนท์) บทที่ 38 หนุ่มน้อยตกน้ำ
บทที่ 38 หนุ่มน้อยตกน้ำ“ทนไม่ไหวแล้วโว้ย! ถ้าจะหอนดังขนาดนั้นแน่จริงก็เดินมาพูดต่อหน้าสิวะอีพวกผีเปรตขอส่วนบุญ!” ใครจะมองยังไงช่างแม่งแล้วขอทีเถอะพวกชอบนินทาคนอื่นเนี่ยชีวิตนี้คงไม่มีอะไรทำหรือไงวะถึงได้ชอบอิจฉาคนอื่นไปทั่วถ้าไม่ได้สั่งสอนวันนี้คงนอนไม่หลับ“หนูเป็นอะไร”“มานี่” ฉันลากพี่นนท์เดินตรงไปยังกลุ่มผีเปรตที่ร้องขอส่วนบุญทันที“อะ...อะไร” “ไหนคนไหนชื่อเนย!” ฉันถามพวกมันทั้งเจ็ดคนพร้อมกับมองเรียงตัวและสายตาของทุกคนก็มองไปที่ผู้หญิงคนหนึ่ง“คนนี้สินะ พี่นนท์ชอบหน้าตาและหุ่นอย่างยัยนี่มั้ย”“ครับ?”“หนูถามว่าพี่ชอบหุ่นหน้าตาอย่างยัยนี่มั้ย?”“ไม่ครับพี่ชอบหนู ไม่สิพี่รักลูกหมูคนเดียว”“ชัดไหมยัยพวกไม้เสียบผี เขารักฉันถึงไม่สวยแน่แต่ผู้ชายที่พวกเธออยากได้เขารักฉันของใครให้รู้ซะบ้าง”“แกอีกอ้วน!”“อ้วนแล้วหนักหัวแม่...”“นิสัยเหมือนน่าตาเลยนะครับ”“คะ?”“พวกคุณทำตัวน่ารังเกียจมาก”“สุดหล่อพวกเรายังไม่ได้ทำอะไรยัยอ้วนนี่เลย จู่ๆมันก็เดินมาหาเรื่องพวกเราก่อนอย่างนี้ใครเป็นคนน่ารังเกียจกัน”“เหรอครับ แล้วการที่พวกคุณนินทาต่อว่าคนอื่นมันดีมากเลยสินะ”“พวกเราก็แค่คุยกันขำๆ
Dernière mise à jour : 2025-02-24อวบอ้วนแล้วยังไงสุดท้ายเขาเลือกฉัน (ลูกหมูของอินทนนท์) บทที่ 4 บ้านพี่ยังมีห้องว่างนะครับ
บทที่ 4 บ้านพี่ยังมีห้องว่างนะครับอาจารย์นะอาจารย์สั่งงานเหมือนสอนเป็นคลาสสุดท้ายก่อนวันสิ้นโลก เฮ้อ...หมดกันวันหยุดที่แสนสดใสของฉันกะว่าจะนอนพักสมองอยู่หอเฉยๆ ซะหน่อย“ไม่รู้แกจะสั่งงานอะไรเยอะขนาดนั้นเนอะ”“บ่นไปก็เท่านั้นไม่ทำเดี๋ยวก็ F แกรู้ไงสั่งงานเยอะขนาดไหนนักศึกษาอย่างพวกเราก็ต้องทำอยู่แล
อวบอ้วนแล้วยังไงสุดท้ายเขาเลือกฉัน (ลูกหมูของอินทนนท์) บทที่ 3 ไม่มีเกียร์เหมือนวิศวะ
บทที่ 3 ไม่มีเกียร์เหมือนวิศวะมหาลัยD“มานั่งเป็นต้มอึ่งอะไรตรงนี้คะคุณลูกหมู”นั่งอยู่ได้ไม่นานเสียงแหลมเหมือนหนามต้นงิ้วก็ดังแสบแก้วหูฉันมาแต่ไกลไม่เกรงในนักศึกษาที่กำลังนั่งทำงานอยู่บริเวณนี้เลยสักนิด เจ้าของเสียงนั้นไม่ใช่ใครที่ไหนหน่อไม้เพื่อนสนิทที่เติบโตมาด้วยกันมากับฉันตั้งแต่เด็กนั้นเอง ก
อวบอ้วนแล้วยังไงสุดท้ายเขาเลือกฉัน (ลูกหมูของอินทนนท์) บทที่ 2 แน่จริงพูดต่อหน้าสิ
บทที่ 2 แน่จริงพูดต่อหน้าสิ“หัวเราะอะไรของมึงวะ” ผมหันไปมองไอ้เวย์เพื่อนสนิทที่กำลังนั่งพิมพ์รายงานอยู่หน้าโน้ตบุ๊ก“เสือกไรด้วย”“อ้าว ถามดีๆ ไหมเพื่อน”“ไอ้เวร”“เวย์ครับเวย์”“กูมีแฟนแล้ว”“ฮะ มึงว่าไงนะ” เวย์ถามอีกครั้งอย่างกับไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ได้ยิน“มึงหูตึงอีกคนหรือไงวะ”“มึงมีแฟน?”“เอ
อวบอ้วนแล้วยังไงสุดท้ายเขาเลือกฉัน (ลูกหมูของอินทนนท์) บทที่ 1 จู่ๆ ก็ได้แฟน
บทที่ 1 จู่ๆ ก็ได้แฟน“ป้าเอาลูกชิ้น...”“เอากี่ไม้ดีจ๊ะคนสวย” อุ๊ยป้าก็พูดไปสวยอะกัน“10 ไม่ 20 ไม้ค่ะป้า!” กะว่าจะซื้อแค่ 10 ไม้ พอป้าคนขายชมว่าสวยปากดันเผลอพูดว่า 20 ไม้ไปซะได้แต่ไม่เป็นไรลูกหมูคนนี้กินหมดอยู่แล้วของชอบซะอย่าง“นี่จ๊ะ 20 ไม้กินให้อร่อยนะลูก”ฉันจ่ายเงินพร้อมกับรับถุงลูกชิ้นปิ้งม
