อวบอ้วนแล้วยังไงสุดท้ายเขาเลือกฉัน (ลูกหมูของอินทนนท์)

บทที่ 2 แน่จริงพูดต่อหน้าสิ“หัวเราะอะไรของมึงวะ” ผมหันไปมองไอ้เวย์เพื่อนสนิทที่กำลังนั่งพิมพ์รายงานอยู่หน้าโน้ตบุ๊ก“เสือกไรด้วย”“อ้าว ถามดีๆ ไหมเพื่อน”“ไอ้เวร”“เวย์ครับเวย์”“กูมีแฟนแล้ว”“ฮะ มึงว่าไงนะ” เวย์ถามอีกครั้งอย่างกับไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ได้ยิน“มึงหูตึงอีกคนหรือไงวะ”“มึงมีแฟน?”“เออ”“ไหนบอกว่ารอขอน้องลูกหมาลูกหมูอะไรเป็นแฟนเปลี่ยนใจแล้ว?” เวย์ถามด้วยความสงสัย“แฟนกูก็ลูกหมูลูกหมานั่นแหละ”“เชี่ย มึงไปบอกชอบน้องแล้วเหรอ”“ไม่ได้บอกชอบแค่ขอเป็นแฟน”“มึงจะบอกกูว่ามึงขอเป็นแฟนน้องเลยทั้งที่ไม่ได้บอกชอบ?”“อืม”“แล้วน้องยอม?”“อืม”“เชี่ย ความสัมพันธ์แบบอิหยังวะ ตอบตกลงเป็นแฟนมึงทั้งที่ไม่รู้จักมึงเนี่ยนะแปลกคนฉิบหาย” เวย์ได้แต่คิดในใจว่ามันจะมีคนแบบนี้ด้วยเหรอที่ยอมคบกับคนคนหนึ่งทั้งที่ไม่รู้จัก“ไม่เห็นแปลกคนหล่อหน้าตาดีแบบกูใครก็อยากได้เป็นแฟน”“หลงตัวเองเกินไปแล้วมึง แล้วน้องไม่ถามมึงเลยหรือไงว่ามึงเป็นใครทำไมถึงขอเป็นแฟน”“ถามแต่กูบอกมีธุระเลยไม่ได้คุยต่อ”“ทำกูรู้สึกผิดเลยที่ธุระของมึงคือมาหากูเนี่ย ไอ้ที่หัวเราะแล้วยิ้มเหมือนคนบ้านี่คือคุยกับน้อง”“เออ จะให้กูคุยกั

บทที่ 4 บ้านพี่ยังมีห้องว่างนะครับอาจารย์นะอาจารย์สั่งงานเหมือนสอนเป็นคลาสสุดท้ายก่อนวันสิ้นโลก เฮ้อ...หมดกันวันหยุดที่แสนสดใสของฉันกะว่าจะนอนพักสมองอยู่หอเฉยๆ ซะหน่อย“ไม่รู้แกจะสั่งงานอะไรเยอะขนาดนั้นเนอะ”“บ่นไปก็เท่านั้นไม่ทำเดี๋ยวก็ F แกรู้ไงสั่งงานเยอะขนาดไหนนักศึกษาอย่างพวกเราก็ต้องทำอยู่แล้ว” ฉันละอยากจะวาข้ามไปตอนรับปริญญาเลย“นั่นสินะ งั้นฉันกลับก่อนแล้วกันแยกกันตรงนี้เลยนะแกลูกหมู”“อ้าว แกไม่ได้กลับกับไอ้ปกหรือไง” ปกติเห็นกลับบ้านด้วยกันทำไมวันนี้ถึงกลับก่อน“ปกมันเลิกเย็นฉันเลยว่าจะกลับไปทำงานที่อาจารย์จรรยาสั่งให้เสร็จเพราะวันเสาร์ฉันมีนัดเดทกับปก” เป็นแฟนกันแล้วจะต้องไปเดทอีกหรือไง แต่จะว่าไปฉันก็ยังไม่เคยมีโมเมนต์ได้ออกเดทกับใครเลยนี้น่า“อืม กลับดีๆ”“แล้วแกล่ะจะไปไหนต่อหรือจะไปหาพี่นนท์ที่คณะ”“ทำไมฉันต้องไปหาด้วย”“นี่ลูกหมูแกไม่รู้อะไรเลยหรือไงว่าแฟนแกน่ะฮอตและดังมากในมหาลัยรุ่นพี่รุ่นน้อง บัญชี การตลาด การโรงแรมแม้แต่เกษตรเรายังมีไปอ่อย เอ้ยไม่ใช่ยังไปนั่งรอเจอพี่เขาที่หน้าคณะเลยแกเป็นแฟนแกไม่ไปเปิดตัวเลยล่ะฉันว่าต้อวมีคนช็อกตายแน่ๆ ที่พี่นนท์มีแฟนแล้ว” ฉันมีแฟนฮ

บทที่ 6 อนาคตฉันเป็นคนกำหมดมันเอง“ในที่สุดก็เสร็จซักที!” เท่านี้วันเสาร์อาทิตย์ก็เป็นของฉัน“เสร็จแล้วเหรอ”“อื้ม ในที่สุดก็เสร็จ”“เก่งมาก”“…” ฉันนิ่งไปทันทีเมื่อรู้สึกถึงฝามือที่ลูบลงบนเส้นผมของฉัน“เมื่อยไหม”“นะ...นิดหน่อย” ใจเย็นไว้ลูกหมูนิ่งไว้ก่อน ไอ้หัวใจบ้าแกอย่าเต้นแรงนักสิเดี๋ยวเขาก็ได้ยินหมด“ไปนอนที่เตียงสิเดี๋ยวนนท์นวดให้”“ไม่เป็นไร”“เอาน่าไม่ต้องเกรงใจปะ”หมอนี่ไม่สนใจคำพูดของฉันแถมยังจับจูงมือพาฉันมานอนลงบนเตียงอีกตั้งหากแม้สมองสั่งการให้ขัดขืนแต่หัวใจกับสั่งให้ฉันยอมทำตามสิ่งที่เขาต้องการอย่างช่วยไม่ได้ สุดท้ายฉันก็ได้นอนนอนคว่ำลงที่เตียงนอนนุ่มจนได้“อื้มมม” อ่า...รู้สึกดีซะมัดตรงที่เขากดโดนจุดที่ฉันกำลังปวดอยู่พอดี“ดีไหม”“ดี นายนวดเป็นงั้นเหรอ” ฉันถามคนตัวสูงที่กำลังกดมือลงบริเวณหัวไหล่ของฉัน“พอนวดได้ ม๊าหมายถึงแม่นนท์ชอบให้นวดเวลาที่ท่านนั่งทำงานนานๆ”“อืม เป็นลูกที่ดีจังนะ” ฉันบอกพร้อมกับหลับตาลงอย่างผ่อนคลาย“ฉันเป็นแฟนที่ดีด้วยนะ”“เรื่องนั้นคอยดูกันต่อไป เราพึ่งคบกันยังไม่ถึงอาทิตย์เลยแค่นี้ยังไม่รู้หรอกไม่แน่อาทิตย์หน้าเราอาจจะเลิกกันก็ได้” เขาอาจจะดีแค

บทที่ 8 อ้ายบ่อยากเชื่อสายตา“อื้มมม”ห้าวว อ่า...สดชื่น“อ๊ะ…ทำไมเมื่อยขาจังวะ” ฉันลุกขึ้นจับที่ขาด้วยเองทั้งสองข้างด้วยความสงสัยพร้อมกับนวดคลึงมันเบาๆ“เมื่อวานก็ไม่ได้เดินมากหรือเดินชนอะไรนิน่า”ฉ่า! ความทรงจำบางอย่างแวบเข้ามาในหัวจากนั้นไม่นานใบหน้าอมชมพูของลูกหมูก็เริ่มขึ้นสีมาทันที“อย่าบอกนะเมื่อคืนมันไม่ใช่ความฝัน!”ฉันจำได้แล้วว่าเมื่อคืนนายนนท์ปลุกฉันให้มารับผิดชอบ...เอ่องูอนาคอนดาของเขาก็นั่นแหละฉันเริ่มจำได้แล้วว่าทำไมตื่นมาฉันถึงปวดขาเพราะอ้านานนี้เอง โอ้ย!ให้ตายเถอะซาร่าฉันก็นึกว่ามันเป้นความฝันถึงได้ยอมทำให้เขาแต่ที่ไหนได้เรื่องจริงอยากจะมุดดินแทรกแผ่นโลกหนี…“ลูกหมูยัยบ้าแกมันน่าอายจริงๆ เลย ยอมเขาอะไรขนาดนั้นคบกันยังไม่ถึงห้าวันเลยแท้ๆ ยังดีที่หมอนั่นยังเป็นคนดีอยู่บ้าง”แต่อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้สอดใส่เข้ามาในตัวฉัน นั้นก็หมายความว่าฉันยังคงเป็นสาวบริสุทธิ์ที่ยังสามารถปักตะไคร้ให้อิพ่ออิแม่ได้อยู่ในยามจำเป็นได้อยู่แกร๊ก!“ตื่นแล้วเหรอ”“หลับอยู่มั้ง” เห็นอยู่ยังจะถามอีก“อืม หลับอยู่ก็ดีแล้วนนท์เข้าใจเมื่อคืนตัวเงินคงอ่อนเพลีย...”“นาย! ไอ้บ้า ไอ้คนฉวยโอกาส!”“ได้รับพร

บทที่ 10 แฟนหรือเจ้ากรรมนายเวร“อย่างที่รู้กันคณะเกษตรของเราต้องมีลงพื้นที่ออกต่างจังหวัดเพื่อให้ความรู้เกี่ยวกับผลกระทบของสารกำจัดศัตรูพืชให้กับชาวบ้าน อาจารย์จะให้นักศึกษาจับคู่สองคนลงพื้นที่เก็บข้อมูลการทำเกษตรของพื้นที่นั้นๆ มาส่งอาจารย์ ส่วนจะไปที่ไหนเลือกกันเองอีกสองอาทิตย์เตรียมนำเสนอในคลาส วันนี้เลิกได้”“ครับ/ค่ะ”“ลูกหมูเรากลับไปเก็บข้อมูลที่หมู่บ้านเรากันดีไหม”“อืม คิดเหมือนกันกลับไปเก็บข้อมูลที่บ้านเราดีกว่า” ถือโอกาสนี้กลับบ้านไปด้วยเลยไหนๆ ก็หยุดทั้งอาทิตย์หนึ่งเพราะอาจารย์ต้องไปดูงานต่างประเทศ“นนท์ไปด้วย”นี่ก็อีกคนตามติดฉันเป็นเงาตามตัวไปไหนก็ไปด้วยวันไหนเขาไม่มีเรียนก็จะมานั่งเรียนเป็นเพื่อนฉันจนอาจารย์และนักศึกษาในคลาสชินไปแล้ว เวลามันช่างผ่านไปเร็วเหลือเกินนับจากวันที่เดตแปลกๆ นั่นก็ผ่านมาสองเดือนแล้ว จนถึงตอนนี้ฉันยังไม่อยากจะเชื่อว่าเราจะคบกันมาจนถึงตอนนี้“ลูกหมูนนท์ไปด้วย”“ไม่”“นนท์จะไป” สุดท้ายจะไปอยู่ดีไม่รู้จะถามทำไมมันก็เป็นแบบนี้ทุกครั้งเรื่องมานั่งเรียนกับฉันเหมือนกันทั้งที่บอกว่าไม่ต้องมาเขาก็หน้าด้านหน้าทนเข้ามานั่งเรียนกับฉันหน้าตาเฉย“แล้วจะถามทำไม