Mag-log inภายในรถ
ยืนคุยกันดีๆ หน้าบ้านไม่ได้ เขาต้องลากฉันเข้าไปคุยในรถอีกนะอีพี่นายเนี่ย
“เรายืนคุยกันหน้าบ้านก็ได้นิ ไม่เห็นจะต้องมานั่งเบียดกันในรถเลย” ฉันพูดขึ้นพลางมองหน้าพี่นายเพราะตอนนี้เราสองคนนั่งกันอยู่ที่เบาะหลังของรถ อันที่จริงพื้นที่ก็กว้างอยู่ แต่พี่นายเขาเล่นนั่งแนบชิดประหนึ่งจะสิงร่างกันอย่างไรอย่างนั้นอะ
“มันไม่เป็นส่วนตัวน่ะ คุยไม่ถนัด”
“แล้วพี่นายจะคุยเรื่องอะไรล่ะ?”
“คุยอะไรดีล่ะ”
“เอ้า...ก็พี่เป็นคนเรียกแก้มลงมาไม่ใช่เหรอ”
“พอดีพี่พึ่งกลับจากไปทำธุระมาน่ะ ผ่านมาทางนี้เลยแวะหา”
ธุระที่ว่าคงจะไปส่งสาวมาสินะ เชอะ!
“ไอ้ธุระที่ว่านี่คือไปส่งสาวมาใช่มั้ยคะ?”
“ถ้าจะตอบว่าไม่ก็คงจะไม่เชื่อ”
“งั้นก็คงจะใช่สินะคะ”
“พี่ว่าเราเปลี่ยนเรื่องกันดีกว่า”
เห็นมะ พอจี้จุดเข้าหน่อยก็ชวนเปลี่ยนเรื่องทันทีเลยนะ
“ที่ถามนี่คือหึงพี่?”
“แก้มมีสิทธิ์นั้นด้วยเหรอ แก้มไม่กล้าไปหึงพี่นายหรอกค่ะ” ตอบกลับแบบน้อยอกน้อยใจ
“ทำเป็นน้อยใจ พี่เคยบอกไปแล้วว่าถ้าอยากเป็นเมียพี่เอวต้องดี...แก้มเอวดีหรือเปล่า” มือใหญ่จับเอวคอดทั้งสองข้างแล้วจากนั้นก็จ้องมองมาที่ใบหน้าของฉันด้วยสายตาหยาดเยิ้ม “ลองเอวให้ดูหน่อยสิ”
“บะ...บ้าเหรอคะ แก้มเอวไม่ดีหรอก คงจะเป็นเมียพี่นายไม่ได้แล้ว” ตอบอย่างติดๆ ขัดๆ
ก็แหงละ เล่นมาพูดกันแบบนี้ อกอีแป้นจะแตก!
“อะไรกัน ไหนบอกว่าชอบพี่”
“กะ...แก้มเลิกชอบแล้วก็ได้ค่ะ เพราะแก้มเอวไม่ดี” ตอบบ่ายเบี่ยงเพราะเห็นท่าจะไม่ดี รู้สึกได้ว่าฉันอาจจะหลงกลหลงคารมพี่นายเป็นครั้งที่สองแน่ๆ และอาจจะโดนจัดหนักในรถก็เป็นได้
“ปากไม่ตรงกับใจ”
“พี่นายก็เหมือนกัน” เผลอตอบสวนกลับแบบทันควัน
“พี่แค่ยังไม่มั่นใจว่าจะดีกับแก้มได้ตลอดหรือเปล่า เพราะพี่เองไม่ใช่ผู้ชายที่ดีอะไรนักหนา มีถ่อย มีเถื่อน หยาบคายตามประสา ถ้าแก้มรับในตัวพี่ได้พี่ก็จะยอมเปิดโอกาสให้ลองมาเป็นเมียดู”
“แล้วถ้าแก้มไปเป็นเมียพี่ พี่จะรักแก้มหรือเปล่า”
“.....” พี่นายไม่ยอมตอบ
“.....” ฉันเงียบตาม
“เงียบทำไม”
“ก็เห็นพี่นายเงียบก่อน”
“เด็กมันขี้น้อยใจแบบนี้ทุกคนหรือเปล่า”
“ไม่รู้สิคะ”
“ถ้าเกิดว่าพี่มีเมียเด็กกว่าพี่ก็ต้องตรวจเช็กร่างกายทุกวันนะ แก้มจะไหวหรือเปล่า แบบว่าเช้าตรวจ เที่ยงตรวจ เย็นตรวจ ก่อนนอนก็ตรวจประมาณนี้” พี่นายยิ้มแบบกรุ้มกริ่ม
พอจะเข้าใจอยู่หรอกไอ้คำว่าตรวจเช็กร่างกายที่พี่นายพูดนี่คือการมีเซ็กซ์อีกตามเคยสินะ
“พี่จะไปเอาเรี่ยวเอาแรงมาจากไหนกันคะ พี่ก็แค่พูดขู่แก้มเฉยๆ ใช่มั้ย”
“ไม่ได้ขู่ พี่พูดจริงๆ นะ ตรงๆ คือถ้ามีเมียเป็นตัวเป็นตนพี่เอาได้ทั้งวันทั้งคืนอะ เอาจนร้องขอชีวิตเลยก็ยังได้ แล้วยิ่งเป็นของสดใหม่ของดีแบบแก้มนี่พี่ยิ่งเอาได้ไม่เบื่อ”
จะป่าเถื่อนไปไหนคะพ่อคุณ เล่นพูดซะฉันเสียวช่วงล่างเลย
“แบบนั้น...ถ้าพี่บอกว่ารักแก้ม แก้มจะยอมค่ะ”
“อันนี้มันก็ขึ้นอยู่กับเอวของแก้มในตอนนี้” พี่นายบ่ายเบี่ยงไม่พูดเหมือนเดิม แถมยังจับมือฉันไปลูบเป้ากางเกงของตัวเองอีก “เมื่อคืนเมา ตอนนี้ไม่เมานะ”
“ละ...แล้วยังไงคะ”
“อยากจะลองหน่อยมั้ย พี่อยู่ข้างล่าง แก้มอยู่ข้างบน” พี่นายก้มกระซิบที่ข้างหูด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เขาจับมือฉันลูบไล้เป้าจนท่อนใหญ่มันตื่นตัวแล้วชี้ตั้งขึ้นผ่านเนื้อผ้าแบบเห็นได้ชัด “เห็นมั้ยว่าพี่พร้อมแล้ว”
ฉันเลือกที่จะไม่ตอบ และได้แต่จ้องมองพี่นาย พี่นายเองก็มองฉันกลับ ก่อนที่ใบหน้าของเราทั้งสองจะเคลื่อนเข้าหากันอย่างอัตโนมัติ รสจูบอันเร่าร้อนได้บรรเลงขึ้น พี่นายยกตัวฉันไปนั่งคร่อมอยู่บนตัวเขาในขณะที่ปากเรายังเกี่ยวแลกลิ้นกันอยู่ อารมณ์สวาทกำลังพลุ่งพล่านได้ที่
ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะกระจกรถดังขึ้น ทำให้เราทั้งสองตกใจและรีบผละตัวออกจากกัน ก่อนที่พี่นายจะปีนข้ามไปนั่งอยู่เบาะคนขับ
ก๊อก ก๊อก
“คุณครับ”
พี่นายลดกระจกลงเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าถูกเคาะกระจกรถเป็นครั้งที่สอง “ว่าไงครับ”
“รบกวนช่วยขยับรถเดินหน้าให้หน่อยจะได้มั้ยครับ พอดีผมจะเก็บขยะแต่รถคุณจอดขวางอยู่”
“ดะ...ได้ครับ”
“ขอบคุณครับ ว่าแต่พาเมียออกมาเปลี่ยนบรรยากาศเหรอครับเนี่ย แหม่ๆ ฟินน่าดู”
“ไม่...”
“ฮ่าๆ ประมาณนั้นครับ”
ฉันได้แต่อ้าปากยังไม่ทันได้พูด พี่นายก็ตอบกลับผู้ชายคนนั้นทันที พร้อมหัวเราะชอบใจ
อายไม่ไหวแล้วเรา
เดินดูของในตลาดกันได้สักพักลูกน้องพี่นายก็โทร.มาบอกว่าลูกค้ามารอแล้ว เราสองคนเลยพากันกลับด้วยการเดิน เพราะตอนมาก็เดินมาเนื่องจากอยู่ใกล้ๆ ร้านนี่เอง จูงมือกันเดินมาหยุดอยู่ที่ทางม้าลายเพื่อรอสัญญาณไฟเขียวในการข้ามถนน สายตาฉันก็เหลือบไปเห็นรถเก๋งคันหรูคันหนึ่งที่จอดเทียบฟุตบาทอยู่ไม่ไกลมากนัก“รถคันนั้นสวยจังเลย”“คันไหนเหรอ?”“คันนั้นอะค่ะ ที่จอดเทียบฟุตบาทอยู่” ฉันชี้นิ้วไปที่รถคันนั้น พี่นายหันไปมองตามแล้วพูดขึ้น “อ๋อ นั่นรถไอ้ต้องที่มันเอามาที่ร้านวันนั้นไง”“เหรอคะ พอดีแก้มก็จำไม่ได้ด้วย”“ว่าแต่มันมาทำอะไรแถวนี้นะ”“คงจะมาเดินตลาดเหมือนที่เรามากันแหละค่ะ ไปกันเถอะพี่นายไฟเขียวแล้ว”เมื่อสัญญาณข้ามทางม้าลายส่งไฟเขียวแล้วนั่นแปลว่าเราเดินข้ามได้ แต่วันนี้คนข้ามเยอะเลยทำให้ฉันกับพี่นายต้องเดินอยู่ท้ายๆ ทุกคนเดินไปถึงอีกฝั่งกันแล้วและฉันกับพี่นายก็กำลังจะถึงแล้วเช่นกัน แต่จู่ๆ รถคันที่จอดเทียบอยู่ตรงฟุตบาทก็ออกตัวพุ่งมาทางฉันอย่างรวดเร็ว บรื้น!“แก้ม!!” พี่นายเรียกชื่อฉันเสียงดังก่อนที่ทุกอย่างจะ...พลั่ก!ร่างฉันเหมือนถูกกระแทกอย่างแรงทำให้เซถลาไปข้างหน้าแล้วล้มลงนอนกองอยู่กับพื้
“พี่ว่าตอนนี้เราไป...อาบน้ำกันดีกว่า” พี่นายพูดพลางกัดริมฝีปากล่างแล้วมองมาด้วยสายตาที่บ่งบอกได้ถึงความหื่นกาม “ถูหลังกันมั้ยครับ”“แน่ะ อาบน้ำจริงๆ เหรอคะ ดูจากหน้าตาพี่แล้วน่าจะแฝงอย่างอื่นมากกว่าน้า” ถามกลับและหรี่ตามองพี่นายอย่างคนรู้ทัน “รู้สึกว่าพักหลังๆ นี้พี่จะลืมป้องกันบ่อยมากเลยนะ”“ก็บางทีมันอยากจนลืมตัวไง เดี๋ยวครั้งนี้ป้องกันให้ก็ได้ครับ เดี๋ยวพี่โอนให้แสนนึงนะ” พูดจบพี่นายก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา“ไม่ต้องค่ะ ไม่ต้องโอนมา แก้มไม่ต้องการเงินนั่นแล้ว แค่นี้ที่พี่นายให้มามันก็มากพอแล้ว มากเสียจนแก้มไม่กล้าจะรับด้วย” ฉันรีบปรามขึ้นก่อนที่พี่นายจะกดโอนเงินมา “เก็บเงินไว้นะคะ ตอนนั้นแก้มแค่อยากจะรู้ว่าพี่จะใจถึงพอหรือเปล่า แต่ตอนนี้แก้มรู้แล้วค่ะ” คลี่ยิ้มบางๆ แล้วใช้มือจับที่แก้มพี่นาย “พ่อคนสายเปย์ของเมีย”“เปย์แค่คนนี้คนเดียวเลยนะ”“โห...ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อค่ะ ฮ่าๆ” ฉันหัวเราะร่าออกมาอย่างคนอารมณ์ดี“ไปอาบน้ำกันได้ยังครับ”“.....”“ยังไม่ได้ค่ะ พอดีป้าจะล้างห้องน้ำก่อน” ป้าแม่บ้านพูดตัดหน้าฉันขึ้นมาแบบดื้อๆ พร้อมกับถืออุปกรณ์ทำความสะอาดเดินผ่านหน้าไปพร้อมกับหันมาฉีกยิ้มกว้
Chapter 16ทำให้รู้ว่ารักจริง.....วันต่อมา ณ บ้านหลังใหญ่“พี่นายเอาคืนไปเลยค่ะ แก้มไม่กล้าจะใส่หรอก มันแพง!” ฉันเดินตามตื๊อพี่นายมาครึ่งวันเพื่อให้เขาเอาสร้อยเส้นละห้าแสนบาทคืนไป มันรู้สึกไม่สบายใจยังไงก็ไม่รู้ มันอาจจะแพงเกินไปด้วยแหละ“พี่นาย...”“พี่บอกว่าให้แก้มใส่ไง พี่ไม่ถอดให้หรอกนะและก็ห้ามถอดมันออกจากคอเด็ดขาด! นี่คือคำสั่งเข้าใจมั้ยครับเด็กน้อย” พี่นายสั่งแกมบังคับฉัน “เปรียบว่าสร้อยเส้นนี้คือหัวใจของพี่แล้วกันนะ”“แต่ว่า...”“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น ไม่ต้องกลัวว่าเงินพี่จะหมดหรอกนะ ใช้อีกสิบปีก็ยังเหลือเฟือ”“หืม...พ่อคนรวยว่างั้นเถอะ”“ก็ไม่เชิงหรอกครับ แต่เลี้ยงเมียได้สบาย”พี่นายนี่ได้ทีละอวดใหญ่เลยนะ “ขอบคุณนะ ที่พี่นายยอมแก้มแทบทุกอย่างเลยตอนนี้”“ก็พี่อยากจะให้แก้มเชื่อใจและรู้ว่าพี่จริงจังกับแก้มจริงๆ”“ค่า ว่าแต่วันนี้พี่ไม่ไปที่ร้านเหรอคะ?”“น่าจะไปนะ เพราะเห็นลูกน้องส่งไลน์มาบอกว่าช่วงเย็นจะมีลูกค้าเข้ามาทำรถน่ะ และอยากจะคุยปรึกษาเรื่องอะไหล่รถกับพี่ด้วย”“เหรอคะ”“แก้มก็ไปกับพี่ด้วยสิ ทำรถให้ลูกค้าเสร็จเราก็จะได้เลยไปหาข้าวเย็นกินกัน”“จะดีเหรอคะ แก้มคิดว่าพี่ค
“เธอ...เราอยากได้กระเป๋าใบนี้อะ” มิ้นหยิบกระเป๋าใบหนึ่งขึ้นมา “ราคาประมาณสองหมื่นกว่าบาท” เธอบอกกับหนุ่มที่ควงมาแล้วส่งสายตาออดอ้อนใส่ชิ! ใครจะยอมเล่า“ตะเอง...เค้าอยากได้ใบนี้อะ” ฉันเองก็หยิบกระเป๋าสีชมพูใบหนึ่งขึ้นมา “ราคาสามหมื่นกว่าค่ะ ตะเองซื้อให้เค้าได้มั้ยคะ” แสร้งทำตาปริบๆ และน้ำเสียงออดอ้อนใส่พี่นาย“ได้สิครับ เอากี่ใบก็ได้หยิบมาเลย”เป็นไงคะ พี่นายสายเปย์ของเมีย“งั้นเค้าเอาใบนี้ด้วยนะคะ เอาสองใบก็รวมเป็นห้าหมื่นบาท” ฉันพูดพลางชายหางตาไปมองมิ้นแบบเย้ยหยัน “เค้าเอาสองใบนี้นะตะเองขา”“ครับ เอาอะไรอีกมั้ยเลือกมาเลย”“อืม...เค้าว่าจะไปดูสร้อยที่อยู่ร้านตรงข้ามนู้นอะค่ะ ตะเองจะว่าอะไรมั้ยคะ”“ได้สิ เดี๋ยวเราไปจ่ายเงินค่ากระเป๋าก่อนนะแล้วค่อยไปดูสร้อยกันต่อครับ”“โอเคค่ะ ผัวคนนี้น่ารักที่สุดเลย”“ถ้าน่ารักกลับบ้านไปต้องให้รางวัลด้วยนะครับ” พี่นายส่งสายตาแพรวพราวใส่ฉัน “ขอแบบหนักๆ เลยนะ”ร้านสร้อยยี่ห้อดังและก็ตามเดิมค่ะ มิ้นพาหนุ่มตามมาที่ร้านขายสร้อยอีกเช่นเคย เธอมองมาที่ฉันอย่างเคียดแค้นสุดๆ ก็ฉันเล่นไปซื้อกระเป๋าตัดหน้าขนาดนั้น แถมราคายังสูงกว่าของเธออีกแต่แล้วไงใครแคร์ช่วย
เมื่ออาหารที่สั่งมาเสิร์ฟครบและวางเรียงรายกันอยู่บนโต๊ะ ฉันและพี่นายก็ไม่รอช้าพากันตักกินอย่างเอร็ดอร่อย พอกำลังกินกันอย่างอร่อยก็ต้องหมดอารมณ์ทันทีเมื่อคนที่มานั่งโต๊ะข้างๆ คือมิ้นกับผู้ชายของเธอกลอกตามองบนไปที“นั่งตรงนี้ดีกว่าเธอ” มิ้นบอกกับผู้ชายคนนั้น“ครับ ตามใจมิ้นเลย”แหวะไปอีกที“เรากินกันต่อดีกว่านะแก้ม” พี่นายพูดพลางตักอาหารมาใส่ในจานให้ฉัน“ขอบคุณค่ะ” ฉันขอบคุณพี่นายแล้วยิ้มหวานให้“เธอเค้าอยากกินอันนี้อะ” “สั่งเลยครับ ตามใจมิ้นเลยนะ”“หืม...เธอนี่น่ารักที่สุดเลย”ชิชะ!รู้หรอกนะว่าจะมาเย้ยใส่พี่นายน่ะ แต่อย่าหวังว่าจะมาเย้ยใส่ผัวชาวบ้านได้แบบนี้หรอกนะ ร้อยทั้งร้อยฉันมั่นใจว่าพี่นายไม่หึงไม่หวงยัยมิ้นแน่ๆ ดูพี่เขานิ่งๆ และไม่สนใจด้วยซ้ำ“แก้มไม่กินล่ะ เป็นอะไรไปเหรอ”นึกอะไรออกละ เย้ยมาก็เย้ยกลับไปสิเรา“กินสิ แต่เค้าอยากให้ตะเองป้อนอ่า ป้อนเค้าหน่อยได้มั้ยค้า” ฉันทำหน้าตาและเสียงแอ๊บแบ๊วใส่พี่นายพี่นายมองฉันอย่างงงๆ แล้วยิ้มแห้งๆ ก่อนจะตักอาหารมาป้อนตามคำขออ้าม“หืม...พอตะเองป้อนเค้าแล้วมันอร่อยที่สุดเลย” เอื้อมมือไปหยิกแก้มพี่นายเบาๆ “เดี๋ยวเค้าป้อนตะเองบ้างนะ อ้าปา
Chapter 15ยอมได้ที่ไหน.....ณ ห้างสรรพสินค้าหลังจากที่ไปทำบุญเสร็จ ไม่ใช่สิ วิ่งหนีผีกันเสร็จพวกเราก็พากันมาพักเหนื่อยที่ห้างสรรพสินค้าย่านตัวเมืองและห่างไกลจากวัดที่มีเด็กผีนั่นอยู่“มึงนี่นะพาไปให้โดนผีหลอกชัดๆ” พี่นายพูดขึ้นพลางหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่มกิน“ก็ใครจะไปรู้วะว่าแม่งจะมีผี เกิดมาก็พึ่งเคยเจอนี่แหละ” พี่เกมส์ตอบกลับพลางยกน้ำขึ้นดื่มเช่นกัน“รอบหน้านาวขอไม่มาด้วยแล้วนะ ดูสิขนยังลุกไม่หายเลย” นาวพูดพลางยกแขนขึ้นมาดูขนที่ยังลุกตั้งชันไม่เลิก “ได้ทั้งบุญได้ทั้งเจอผี ชีวิต...”“ไม่ต้องมาทำเป็นพูดกันเลยนะ คนที่ต้องบ่นเป็นคนแรกคือแก้มต่างหาก ทุกคนดูรักแก้มมาก รักชนิดที่ว่าวิ่งสี่คูณร้อยกันไปหมดแล้วแต่แก้มยังยืนอยู่ที่เดิม” พูดพลางทำหน้าบึ้งใส่“โถๆ พี่ลืมตัวน่ะ แต่พี่ก็ยังกลับไปรับแก้มนะ” พี่นายพูดขึ้นก่อนจะดึงตัวฉันไปกอดแบบไม่อายสายตาคนอื่น “ขอโทษนะครับ อย่าโกรธกันนะ”“.....”“แหะๆ พี่เองก็ลืมตัวน่ะ ขอโทษนะน้องสาวสุดที่รัก” พี่เกมส์พูดขึ้นแล้วลูบผมฉันเบาๆ“ฉันก็ขอโทษน้า พอดีพี่เกมส์จูงมือวิ่งก็เลยวิ่งตามน่ะ” นาวเองก็พูดขอโทษเช่นกันแต่เดี๋ยว!พี่เกมส์จูงมือนาวอย่างนั้นเหรอ สองค







