ห่า 3

“อ่า! หวานเหลือเกินคุณห่า ซี้ด...” ปากน้อยค่อย ๆ ไล้เลียแก่นกายร้อน ที่มีน้ำสีขาวขุ่นเปรอะเปื้อน วิภาดีใช้ปากของตนไล้เลียตั้งแต่ยอดท่อนเอ็นจนมาถึงโคนฐาน

        “อูว์! แบบนั้นแหละอิงกี้ อ่า! โอว์! อืม!” เสียงร้องครวญครางดังไม่หยุด เมื่อเกมรักเกมร้อนของชายหญิงยังไม่จบ จากห้องทำงานที่เคยเงียบสงบ ตอนนี้ลุกเป็นไฟร้อนเมื่อไฟสวาทได้โหมขึ้น

เวลาผ่านไปนานเท่าไรไม่รู้ เนตรนภาก็ได้รับสายจากพี่ชายของเจ้านายอีกครั้ง พอจะเข้าไปเคาะบอกให้เขาโทร.หาพี่ชายของเขาก็ต้องตกใจ

        เมื่อประตูห้องเปิดออก พร้อมเจ้านายหนุ่มกับโคโยตี้สาวคนโปรด เดินโอบกอดมาส่ง พร้อมจูบลาดูดปากกันอวดตาตน

        “คืนนี้ที่คอนโดฯ ฉันนะอิงกี้” ถอนจูบดูดดื่มออกพร้อมกับยิ้มหวานให้เจ้าหล่อน

        “ค่ะคุณห่า คืนนี้เจอกันนะคะ” แล้วหล่อนก็ผละจากไป

        สาธุ ๆ ขอให้ติดเอดส์ตายในไม่กี่ปีนี้ทีเถอะเจ้าประคุณ...สาธุ ๆ เนตรนภาเหลือบมองนายหนุ่ม กับหญิงสาวแล้วอดแช่งในใจไม่ได้

        “อะไรแว่น มายืนอะไรหน้าห้องฉัน” ถามอย่างหงุดหงิด

        พอของสวย ๆ งาม ๆ เดินลับไป ก็เหลือแต่ของจืด ๆ อยู่ตรงหน้าตน

        “คือว่าคุณเหรียญเงินโทร.มาบอก ให้คุณโทร.หาค่ะ” หล่อนเงยหน้าขึ้นตอบแบบไม่หลบตา

        “ฉันรู้แล้ว ก็จะเข้าไปโทร.อยู่นี่ไง แล้วเรื่องก่อนนี้ ฉันยังไม่สั่งสอนเธอเลยนะแว่น” ว่าแล้วก็ปิดประตูห้องใส่หน้าสาวเจ้าทันที

        “ไอ้ห่า! ไอ้ห่าลามก ไอ้ห่าบ้ากาม! ฉันขอให้ติดเชื้อเอดส์ เพราะความเซ็กซ์จัดด้วยเถอะ สาธุ ๆ ว้าย!”

        เนตรนภาเป็นต้องร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อบานประตูห้องนั้นเปิดออกอีกครั้ง พร้อมร่างสูงยืนหน้ายักษ์อยู่ตรงหน้าตน

        “อ๊ะ! เอ่อ...”

        “เป็นอะไร ฉันแค่จะบอกว่าเอาน้ำเปล่าให้ฉันด้วย พอดีคอแห้ง ด่วน!” แล้วประตูห้องทำงานก็ปิดลงอีกครั้ง

        “เฮ้อ! โล่งอกไปที นึกว่าจะไม่รอดซะแล้ว” โชคดีไปที่เขาไม่ได้ยินที่เธอแช่ง ถ้าหากเขาได้ยิน เธอตายแน่ ๆ

เหมือนทุก ๆ วัน แทนที่เขามาทำงานแล้วจะเจอของสวย ๆ งาม ๆ แต่ต้องมาเจอกับยัยแว่นขี้เหร่ นั่งเฉิ่มอยู่หน้าห้องทำงาน ไม่มีอะไรเจริญหูเจริญตาเลยสักนิด แถมร่างนั้นก็อวบ ดูแล้วไม่มีอะไรดึงดูดเลย

        เขาอยากรู้จริง ๆ ว่าหล่อนเกิดมาเคยมีแฟน เคยมีผู้ชายมาจีบบ้างไหม ไหนจะเสื้อที่ใส่มิดชิดนั่นอีก กระดุมติดถึงต้นคอ หายใจออกไหมนั่น คิดแล้วก็สมเพชเลขาฯ หน้าห้องจริง ๆ

        “วันนี้ฉันมีประชุมไหม” ถามเสียงเข้ม ขณะกำลังเปิดประตูห้องทำงานของตัวเอง

        สาวเจ้ารีบเปิดสมุดนัดของเจ้านายหนุ่มทันที แล้วไม่นานก็ได้คำตอบ หล่อนลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่ พร้อมเงยหน้าขึ้นขยับแว่นตัวเองเล็กน้อย ก่อนจะตอบนายหนุ่มฉะฉาน

        “ไม่มีค่ะ แต่ตอนบ่าย คุณมีนัดกับ มิสเตอร์เอลค่ะ”

        “โอเค เข้าใจแล้ว...แค่นี้ใช่ไหม แล้วคุณทำงานที่ผมสั่งเสร็จรึยัง”

        เฮ้อ!

        เหรียญชัยถอนหายใจแรง ๆ เมื่อมองเห็นสาวเจ้าที่เชยแสนเชย มองแล้วก็เบื่อ แบบนี้ไงเขาถึงเบื่อ เลขาฯ สวย ๆ งาม ๆ ก็ไม่ทนงาน ทำงานไม่เก่ง พอได้คนทำงานเก่ง รู้ใจ ก็ดันไม่เจริญหูเจริญตา

“เรียบร้อยแล้วค่ะ ดิฉันติดต่อนัดหมายกับทาง มิสเตอร์หว่องแล้ว และทางนั้นก็คอนเฟิร์มเรียบร้อยแล้วค่ะ อาทิตย์หน้าเราจะเดินทางไปฝรั่งเศส ดิฉันจองตั๋วให้คุณเหรียญชัยเรียบร้อยแล้วค่ะ” หล่อนรายงานทุกอย่างที่เขามอบหมาย และทำทุกอย่างอย่างละเอียด ไม่มีตกหล่นแม้แต่น้อย

        เพราะแบบนี้ เนตรนภาถึงทำงานกับเขาได้นานกว่าใคร หล่อนเป็นคนเก่ง รู้ทุกงาน และทำงานได้รวดเร็วทันใจ เหมาะสมกับการเป็นเลขาฯ ของเขาที่สุด