EP.11 น้ำแข็งขั้วโลก

            “อาภพคะ”

            “เรียกฉันว่าคุณภพ”

            น้ำเสียงเย็นชาของเขากับสายตาที่เย็นเสียยิ่งกว่าน้ำแข็งขั้วโลกมองสบมา แทบจะทำให้อิงฟ้าอยากจะปล่อยเสียงร้องไห้โฮออกมาเสียให้ได้ แต่เพราะความเย็นชานั้นทำให้เธอต้องเก็บกลืนเสียงร้องไห้กับก้อนสะอื้นลงไปในอกจนมิด

            เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ทำให้อะไรเหมือนเดิมอีกต่อไป ไม่ว่าจะเป็นร่างกายของเธอหรือความสัมพันธ์อันดี เจ้านายของป้าที่อนุญาตให้เธอเรียกเขาว่า ‘อาภพ’ ตามความสนิทสนมไม่มีอีกแล้ว มีเพียงความหมางเมินเย็นชาจากสายตาของเขาที่มองเธอเท่านั้น

            “ค่ะ คุณภพ ฟ้าไม่ต้องการให้คุณภพรับผิดชอบอะไรทั้งนั้น”

            “ก็ดี ฉันก็ไม่ได้อยากจะรับ”

            แผ่นภพพูดเสียงสูง ใบหน้าคล้ายจะยิ้มเยาะสองคนป้าหลาน เพราะเขาสนุกกับฉากละครตรงหน้าชะมัด จะเป็นไปได้เหรอที่อิงฟ้าจะพูดจริง ในเมื่อคนเป็นป้าเรียกร้องให้เขารับผิดชอบรับเธอเป็นเมีย แต่หลานสาวกลับบอกว่าไม่ต้องการเรียกร้องอะไร จะมีอะไรเหนือความคาดหมายไปกว่าเขาถูกวางยาอีกเหรอ แต่สายตาที่ปรามกันไปมาของป้าหลานนั่น คือการขัดแย้ง หรือต้องการเรียกร้องอะไรที่มีลับลมคมนัยมากกว่านี้กันแน่

            “ป้าคะ ฟ้าไม่ต้องการให้คุณภพรับผิดชอบอะไรในตัวฟ้า”

            “ฟ้า! แกจะบ้ารึไง แกเสียตัวให้คุณภพไปแล้วนะ คุณภพต้องรับผิดชอบแกสิ จะยอมได้ยังไง”

            “ฟ้ายอมค่ะป้า”

            “ฟ้า!”

            อิงฟ้ามองหน้าผู้เป็นป้า ดวงตาฉ่ำชื้นไปด้วยน้ำตา ก่อนจะเหลือบมองผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีของเธอแล้วอย่างสมบูรณ์ แม้ว่าเขาจะไม่ต้องการเธอเลยก็ตาม เธอรู้ว่าป้าหวังดีกับเธอ แต่การทำแบบนี้ไม่ต่างจากฆ่าเธอให้ตายทั้งเป็นเลยสักนิด ตลอดเวลาที่หลับตาอยู่นั้น ใจของเธอไม่ได้หลับเลย เธอรู้แล้วว่าทำไมเมื่อคืนถึงเกิดเรื่องเลวร้ายนี้ขึ้นได้

            เริ่มจากป้าใช้ให้เธอเอากาแฟขึ้นไปให้แผ่นภพ และยังย้ำให้เธออยู่คุยเรื่องรายการสินค้าที่ต้องไปซื้อในวันพรุ่งนี้ให้ได้ ทั้งที่เธอก็เห็นว่ารายการของใช้เหล่านั้นไม่จำเป็นที่จะต้องสอบถามจากแผ่นภพเลยสักนิด ก็แค่ของใช้สิ้นเปลืองสำหรับโฮมสเตย์

            แต่ป้ากลับย้ำว่าจะต้องแจ้งให้ทราบ เพราะทุกครั้งที่ป้าจะทำอะไรจะแจ้งให้แผ่นภพรู้ทุกครั้ง เขาจึงไว้วางใจและยอมรับทั้งเธอและป้าเสมือนเป็นคนในครอบครัว และเพราะป้าปวดท้องหนักไม่มีแรงจะขึ้นมาบนชั้น 2 จึงขอให้เธอช่วยทำแทน

            แต่หากเธอรู้ว่าการรอคอยให้เขาดื่มกาแฟจนเสร็จ จะสิ้นสุดลงที่ตัวเธอเองรู้สึกรุมร้อนและคันยิบยับไปทั้งร่าง เธอจะไม่อยู่รอเด็ดขาด เธอจะพาตัวเองไปขังไว้ในห้อง จะไม่ยอมให้ฤทธิ์ของอะไรบางอย่างนั้นสัมฤทธิ์ผล บางอย่างที่มั่นใจว่าต้องอยู่ในน้ำกระเจี๊ยบที่ป้ายื่นให้เธอดื่มก่อนจะไหว้วานให้เอากาแฟไปเสิร์ฟแผ่นภพเช่นกัน แต่เพราะเธอคาดเดาเหตุการณ์ไม่ได้ ทั้งไม่เคยคิดว่าป้าจะทำสิ่งนี้กับเธอ

            เมื่อร่างกายร้อนรุ่มรุมเร้าอย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน จนเธอหมดแรงยืนต้องทรุดร่างแทบพื้น และเพียงแค่ฝ่ามืออบอุ่นของเขาแตะประคองร่างของเธอ เธอก็พร้อมที่จะโผหาความแข็งแกร่งของเขาทั้งกายและใจ ต้องการปลดเปลื้องความรุมร้อนนั้นให้หมดไป

            แม้ว่าจะเจ็บปวดเมื่อลืมตาตื่น แต่ในยามที่เธอล่องลอยอยู่บนสวรรค์ เธอก็มีความสุขสุดๆ

            แต่โลกแห่งความจริงล่ะ ร่างกายระบม หัวใจบอบช้ำกับความทุกข์ ซึ่งเธอต้องยอมรับให้ได้ ในเมื่อแผ่นภพไม่ได้เป็นฝ่ายสร้างให้เกิดขึ้น แต่เป็นเพราะความหวังดีของป้าและความปรารถนาที่ไม่สมควรของเธอเอง เธอก็ไม่ควรที่จะเรียกร้องเอาอะไรทั้งนั้น เพราะต้องไม่ลืมว่าเขาและธารธารากำลังจะแต่งงานกัน และธารธาราก็ไม่ได้ผิดอะไรเลยสักนิด เธอจะไม่ยอมให้คนที่ปรารถนาดีกับเธออีกคนหนึ่งต้องได้รับความทุกข์นี้ไปด้วย

            “แต่ป้าไม่ยอม คุณภพต้องรับผิดชอบ”

            “ไม่ค่ะป้า ฟ้าไม่ต้องการ”

            “แล้วถ้าแกท้องขึ้นมาล่ะ”

            คำถามนั้นทำให้อิงฟ้าอึ้งไปชั่วครู่ ไม่ใช่ตกใจกับคำถาม แต่คำตอบที่จะออกจากปากของเธอนั้น เธอชั่งใจแล้วต่างหาก

            “ฟ้าจะไปจากที่นี่ค่ะ และถ้าจะมีสิ่งนั้นเกิดขึ้น ฟ้าก็จะรับผิดชอบตัวเอง จะไม่ทำให้ใครต้องเดือดร้อน”

            “ไม่ได้นะฟ้า ป้าไม่ยอมให้แกทำแบบนั้น ยังไงคุณภพก็ต้องรับผิดชอบแก ป้าไม่ยอมเด็ดขาด แกเสียตัวไปแล้วจะไปล้างน้ำให้ใครได้อีก ป้าไม่ยอม แกต้องเชื่อฟังป้า”

            แผ่นภพมองอิงฟ้าที่ส่ายใบหน้าและก้มมองแต่ฝ่ามือของตัวเองเป็นเชิงไม่รับในคำพูดของจันทร์ เขาสะท้อนใจในสิ่งที่เห็น จากที่คิดว่าอิงฟ้ากำลังแสดงละครฉากใหญ่ ก็เริ่มจะเชื่อสายตาตัวเอง เพราะแววตาของอิงฟ้านั้นเศร้าสุดๆ และจันทร์ก็แสดงออกว่าไม่ยอมให้อิงฟ้าทำอย่างนั้นแน่

            และหากอิงฟ้าไม่รู้เรื่องที่จันทร์ทำ เพราะเธอเองก็เป็นเหยื่อ คนที่น่าสงสารที่สุดคงไม่ใช่เขา แต่คงเป็นอิงฟ้าที่ต้องมาสูญเสียทุกอย่างเพราะความโลภของจันทร์ แต่จะเต็มใจหรือถูกกระทำ เป้าหมายของจันทร์ก็คือเขาต้องรับผิดชอบในตัวของอิงฟ้าสินะ ท้ายที่สุดแล้วคนที่ได้รับประโยชน์นี้ก็ไม่พ้นจะเป็นอิงฟ้าอยู่ดี