Share

บทที่ 3

Author: ดับจันทรา
ตอนข้าฟื้นขึ้นมา ก็เกือบเที่ยงแล้ว

ท่านหมอที่มารดาเชิญมาบอกว่า ข้าเพียงถูกความเย็นจนเป็นไข้ ส่วนบาดแผลที่หัวเข่าพักรักษาสักสองสามวันก็หายดี

แต่บิดากลับไม่อนุญาตให้ขาพักอยู่ในห้อง

“สินเดิมจากจวนโหวยังขนย้ายไม่หมด กิจการภายในจวนก็ยังส่งมอบไม่เรียบร้อย”

“วันนี้จัดการให้เสร็จ อย่าให้ท่านโหวเผยคิดว่าตระกูลเจียงทำอะไรยืดเยื้อไม่รู้จักจบสิ้น”

ของเหล่านั้นเดิมทีก็เป็นของที่ข้าควรนำกลับมา

และข้าก็ไม่จำเป็นต้องไปจวนโหวอีกแล้วจริง ๆ

เมื่อรถม้ามาถึงจวนโหว ชิงเหอก็ประคองข้าลงจากรถ

เมื่อก่อนข้าเดินผ่านระเบียงยาวได้รวดเดียว พร้อมจัดการกิจการภายในจวนไปด้วย

แต่ตอนนี้เพียงเดินไปไม่กี่ก้าว หัวเข่าก็เจ็บจนสั่นระริก

ข้ากำมือชิงเหอไว้แน่น

“อย่าให้ใครดูออก”

ทันทีที่เข้าไปในเรือนหลัก ข้าก็พบมารดาที่พาเจียงเยว่ซูมาด้วย

ข้ามาขนย้ายสินเดิม ส่วนเจียงเยว่ซูมาปรึกษาเรื่องผ้าแต่งงานและงานเลี้ยงมงคล

หีบสัมภาระของข้าถูกยกออกไปทีละใบ

ขณะที่ตัวอย่างผ้าชุดแต่งงานและสมุดภาพเครื่องประดับของนางถูกส่งเข้ามาทีละชิ้น

แม่สามีให้เจียงเยว่ซูยกน้ำชาคารวะ

เจียงเยว่ซูรู้ว่าแม่สามีชอบดื่มชารสเข้ม จึงตั้งใจสั่งให้คนใส่ใบชามากเป็นพิเศษ

ข้ายื่นมือไปขวางไว้

“ช่วงนี้ท่านแม่กำลังรับยา ท่านหมอกำชับแล้วว่าห้ามดื่มชารสเข้ม”

แม่สามีพลันหน้าขรึมลง

“เยว่ซูเพิ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรก เจ้าก็รีบร้อนจับผิดนางแล้วหรือ”

“หย่ากันแล้ว ยังจะวางท่าเป็นฮูหยินท่านโหวอีกทำไม”

“ท่านแม่”

เสียงของเผยเสวียนดังมาจากด้านนอก

เขาหยิบเทียบยาไปดู ก่อนวางถ้วยชากลับลงบนโต๊ะ

“ลิ่งอี๋ดูแลกิจการในจวนมาหกปี ไม่เคยเอาสุขภาพของท่านมาล้อเล่น”

“หากนางตั้งใจจะทำให้เยว่ซูลำบากใจจริง ๆ เมื่อครู่นางก็ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรเลย”

เจียงเยว่ซูวางถ้วยชาลงทั้งที่ดวงตาแดงก่ำ

“ท่านแม่อย่าตำหนิน้องสาวเลยเจ้าค่ะ”

“นางดูแลจวนโหวมาหกปี จะยังตัดใจจากเรื่องเหล่านี้ไม่ได้ในทันที ก็เป็นเรื่องธรรมดา”

นางหันไปมองเผยเสวียน น้ำเสียงเบาลงกว่าเดิม

“เพียงแต่หลังจากข้าแต่งเข้ามาแล้ว หากทุกเรื่องยังต้องเชิญน้องสาวกลับมาตัดสินใจแทน เกรงว่าคนนอกจะหัวเราะเยาะอาเสวียนเอาได้”

“ไม่มีใครบอกให้ลิ่งอี๋กลับมาดูแลจวนต่อ”

“เจ้าจดเรื่องยาที่ท่านแม่ต้องกิน การติดต่อไปมาหาสู่ของคนในจวน รวมถึงเรื่องสำคัญอีกสองสามเรื่องไว้ให้ครบ”

“ต่อไปเยว่ซูจะได้เรียนรู้จากบันทึก ไม่ต้องกลับมารบกวนเจ้าอีก”

ข้าถามว่า

“พี่สาวจะมารับตำแหน่งแทนข้า แล้วยังต้องให้ข้าสอนด้วยหรือว่าควรทำหน้าที่ภรรยาของท่านอย่างไร”

“ข้าแค่กลัวว่าจวนจะเกิดความวุ่นวาย”

“บัญชีและกุญแจ ข้าส่งมอบครบหมดแล้ว”

ข้าวางป้ายคำสั่งดูแลกิจการภายในจวนลงบนโต๊ะ

“ส่วนเรื่องอาหารที่ท่านห้ามกินกับบาดแผลเก่า ต่อไปก็ควรให้ภรรยาของท่านจดจำเอง”

ตอนที่ข้าลุกขึ้น หัวเข่าพลันอ่อนยวบลง

เผยเสวียนรีบคว้าแขนข้าไว้ทันที

ข้าสูดปากด้วยความเจ็บปวด แล้วหลบหัวเข่าข้างที่บาดเจ็บโดยสัญชาตญาณ

เขาก้มลงเห็นเถ้าธูปบนชายกระโปรง สีหน้าก็เคร่งขรึมลง

“ใครลงโทษให้เจ้าคุกเข่า”

ชิงเหอทนไม่ไหวอีกต่อไป

“เป็นนายท่านเจียงเจ้าค่ะ”

“คุณหนูไม่ยอมแต่งกับแม่ทัพเฮ่อหลาน จึงถูกขังไว้ในศาลบรรพชนให้คุกเข่าตลอดทั้งคืน”

“แม้แต่เสื้อคลุมก็ไม่อนุญาตให้ส่งเข้าไป”

เผยเสวียนหันไปมองเจียงเยว่ซู

น้ำตาของเจียงเยว่ซูไหลลงมาทันที

“ตอนนั้นท่านพ่อกำลังโกรธ ข้าไม่กล้าขัดคำสั่ง”

“ข้าเองก็ไม่คิดว่าน้องสาวจะป่วยจริง ๆ”

เผยเสวียนหลับตาลงครู่หนึ่ง

“ข้าจะให้คนไปแจ้งตระกูลเจียง”

“ต่อไปห้ามใครลงโทษด้วยกฎครอบครัวกับนางอีก”

ข้ามองเขา

“หากท่านคิดว่าพวกเขาทำผิดจริง ตอนนี้ก็ช่วยถอนการหมั้นให้ข้าเสีย”

“ขอเพียงท่านพูดว่าการแต่งงานครั้งนี้เป็นโมฆะ พวกเขาก็ไม่กล้าบีบบังคับข้าอีก”

เผยเสวียนเงียบไปนาน

“ข้าจะไม่ให้พวกเขาลงโทษเจ้าอีก”

“เรื่องแต่งงานค่อยพูดกันหลังจากเจ็ดวัน”

“เมื่อข้าถูกลงโทษ ท่านก็รู้สึกสงสาร”

“แต่ตราบใดที่การถอนหมั้นจะทำให้พี่สาวลำบากใจ ท่านก็คิดว่าข้ายังอดทนต่อไปได้อีกสักหน่อย”

ข้าพาสินเดิมออกจากจวนโหว

เผยเสวียนตามมาถึงข้างรถม้า แล้วยัดเครื่องรางหยกคุ้มภัยชิ้นนั้นกลับคืนมาในมือข้า

“อย่าลืมกินยาให้ตรงเวลา”

“อีกสองวัน ข้าจะไปเยี่ยมเจ้าที่ตระกูลเจียง”

ข้าไม่ได้ปล่อยม่านรถลงทันที

“เผยเสวียน ท่านรู้ดีว่าพวกเขาจะบีบบังคับข้าเพื่อประจบเอาใจท่าน”

“แต่ท่านก็ยังให้ข้ากลับไปรออีกหลายวัน”

มุมปากของเผยเสวียนขยับเล็กน้อย

สุดท้าย เขาก็ยังพูดเพียงว่า

“ข้ารับปากเจ้าแล้วว่าอีกเจ็ดวันจะให้คำตอบ”

ข้าปล่อยม่านรถลง

สารถีกำลังจะสะบัดแส้ เสียงของเจียงเยว่ซูก็พลันดังมาจากบันได

“อาเสวียน ท่านตัดใจจากนางไม่ได้ใช่หรือไม่”

แม้จะมีม่านรถกั้นอยู่ ข้าก็ยังได้ยินว่าเผยเสวียนเงียบไปนานเพียงใด

“อย่างไรเสีย นางก็เคยเป็นภรรยาของข้ามาหกปี”

รถม้าเคลื่อนออกจากจวนโหว

ข้าไม่อาจนั่งตัวตรงได้อีกต่อไป จึงค่อย ๆ เอนศีรษะพิงไหล่ชิงเหอ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • สองเกี้ยว หนึ่งมงคล หนึ่งโศกา   บทที่ 10

    วันที่เจ็ดหลังจากข้าตาย ผู้อาวุโสของตระกูลเผยต่างมารวมตัวกันที่ศาลบรรพชนพวกเขาไม่ยอมให้ป้ายวิญญาณของข้าเข้าไปในศาลบรรพชน“นางลงนามในหนังสือหย่าไปแล้ว ทั้งยังถูกส่งตัวไปยังตระกูลเฮ่อหลาน แม้การแต่งงานจะไม่สำเร็จ แต่นางก็ไม่มีสิทธิ์ใช้ฐานะสะใภ้สกุลเผยเพื่อฝังในสุสานบรรพชนอีก”เผยเสวียนหยิบหนังสือหย่าฉบับที่จวนโหวเก็บไว้ขึ้นมา แล้วโยนลงในกระถางไฟต่อหน้าผู้อาวุโสทุกคน“คนที่เป็นฝ่ายขอหย่าคือข้า”“คนที่บีบบังคับให้นางแต่งงานใหม่ก็คือข้า”“นางไม่ได้ทรยศตระกูลเผย แต่เป็นตระกูลเผยที่ทำผิดต่อ她”ผู้อาวุโสยังคงส่ายหน้าเผยเสวียนนำลำดับวงศ์ตระกูลออกมาวางบนโต๊ะบูชา“หากวันนี้ใครไม่ยอมให้นางเข้าสู่ศาลบรรพชน ข้าก็จะขอลบชื่อตัวเองออกจากตระกูลเสียเดี๋ยวนี้”“หากนางเข้าตระกูลเผยไม่ได้ ข้าก็จะออกไปพร้อมกับนาง”มารดาของเผยเสวียนดวงตาแดงก่ำ พยายามเกลี้ยกล่อมเขา“เสวียนเอ๋อร์ คนก็ตายไปแล้ว”“ต่อให้เจ้าเชิญนางกลับมา นางก็ไม่มีวันรับรู้ได้อีก”เผยเสวียนมองไปยังโลงศพของข้า“นางอาจไม่ยอมรับตระกูลเผยอีกแล้วก็ได้”“แต่ฐานะที่ตระกูลเผยติดค้างนางอยู่ จะติดค้างต่อไปอีกไม่ได้”ท้ายที่สุด ข้าก็ได้รับ

  • สองเกี้ยว หนึ่งมงคล หนึ่งโศกา   บทที่ 9

    เผยเสวียนนำจดหมายลับไปยังศาลต้าหลี่เจียงเยว่ซูยังคงสวมเสื้อตัวในสีแดงที่ใส่ในวันแต่งงานนางถูกคุมขังมาสามวันแล้ว แต่ก็ยังไม่สิ้นหวังเมื่อเห็นเผยเสวียนเดินเข้ามา นางก็รีบลุกขึ้นทันที“อาเสวียน ข้ารู้ว่าท่านกำลังโกรธ”“แต่ข้าไม่เคยคิดจะฆ่าน้องสาวตัวเองเลย รอให้เรื่องทุกอย่างกระจ่างแล้ว งานแต่งงานของพวกเรา...”เผยเสวียนโยนจดหมายลงตรงหน้านางเจียงเยว่ซูเพียงเหลือบมองครั้งเดียว สีเลือดบนใบหน้าก็จางหายไปจนหมดสิ้น“นี่ไม่ใช่สิ่งที่ข้าเขียน”“ลายมือ ตราประทับส่วนตัว และคำให้การของคนส่งจดหมาย ล้วนได้รับการตรวจสอบยืนยันแล้ว”“เป็นองค์รัชทายาทที่บีบบังคับข้า”เจียงเยว่ซูจับซี่กรงคุกไว้อย่างลนลาน“ตอนนั้นเขาถูกใจข้า หากข้าไม่ยอมทำตาม ตระกูลเจียงก็จะพลอยได้รับโทษไปด้วย ข้าไม่มีทางเลือก”ขันทีที่ติดตามมาด้วยคลี่จดหมายอีกฉบับออก“ข้ายินดีเข้าตำหนักบูรพา คอยรับใช้เคียงข้างพระองค์”“เผยเสวียนเป็นเพียงนักรบคนหนึ่ง การไปชายแดนครั้งนี้มีโอกาสถึงเก้าส่วนที่จะไม่ได้กลับมาอย่างมีชีวิต”“ต่อให้เขาโชคดีรอดกลับมาได้ ก็เป็นเพียงคนหยาบกระด้างที่เอาชีวิตไปเสี่ยงเพื่อรับใช้ผู้อื่น จะนำมาเทียบกับพร

  • สองเกี้ยว หนึ่งมงคล หนึ่งโศกา   บทที่ 8

    วันที่สามหลังจากข้าตาย เผยเสวียนก็เข้าวังฮ่องเต้องค์ใหม่ไม่ได้ปล่อยให้เขาคุกเข่าอยู่นานนัก“เจ้ามาที่นี่เพื่อทวงความยุติธรรมให้เจียงลิ่งอี๋ หรือมาเพื่อขอรับโทษให้ตัวเอง”เผยเสวียนก้มศีรษะลง“ทั้งสองอย่างพ่ะย่ะค่ะ”“กระหม่อมละเลยหน้าที่ ปล่อยให้ตระกูลเจียงบีบบังคับนางให้แต่งงานใหม่ ขอฝ่าบาททรงลงโทษกระหม่อม และโปรดทรงสืบสวนตระกูลเจียงอย่างละเอียดด้วยพ่ะย่ะค่ะ”ฮ่องเต้องค์ใหม่สั่งให้คนนำหีบลับใบหนึ่งมา“ครึ่งเดือนก่อน กองทัพชายแดนจับกุมอดีตผู้ใต้บังคับบัญชาขององค์รัชทายาทที่ถูกปลดได้ที่ชายแดนทางเหนือ”“คนผู้นี้เคยรับผิดชอบจดหมายส่วนตัวและบัญชีลับของตำหนักบูรพา หลังองค์รัชทายาทถูกโค่นอำนาจ เขาก็หลบหนีออกจากเมืองหลวงพร้อมหีบลับใบนี้”“สามวันก่อน ทั้งพยานและหลักฐานจึงถูกนำตัวเข้ามาในเมืองหลวง เมื่อคืนที่ผ่านมา การตรวจสอบลายมือ ตราประทับส่วนตัว และบัญชีลับรอบแรกเสร็จสิ้นแล้ว”ฮ่องเต้องค์ใหม่มองเผยเสวียน“เมื่อวานนี้เอง เราถึงได้รู้ว่าการพระราชทานสมรสเมื่อหกปีก่อน ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ”เผยเสวียนเปิดหีบลับออกจดหมายฉบับบนสุดลงชื่อเจียงเยว่ซูเมื่อหกปีก่อน เผยเสวียนกำลังจะนำทัพไปยั

  • สองเกี้ยว หนึ่งมงคล หนึ่งโศกา   บทที่ 7

    เผยเสวียนสั่งให้คนนำน้ำแข็งจากห้องเก็บน้ำแข็งมาวางเรียงเป็นแท่นน้ำแข็งภายในเรือนทิงอวี่เขาไม่ยอมให้ปิดฝาโลงชิงเหอถูกพบตัวในห้องเก็บฟืนของตระกูลเจียงมือทั้งสองข้างของนางเต็มไปด้วยบาดแผลจากการปีนกำแพง พอพุ่งเข้ามาในเรือนทิงอวี่ นางก็ทรุดลงข้างกายข้า ร้องไห้จนแทบหมดสติเผยเสวียนยืนอยู่หน้าประตู“เหตุใดนางถึงไม่ส่งคนมาขอความช่วยเหลือจากข้า”ชิงเหอหันขวับกลับมาทันที“คุณหนูเคยขอความช่วยเหลือจากท่านโหวถึงสามครั้ง”“ครั้งแรก นางขอให้ท่านยกเลิกการแต่งงาน แต่ท่านกลับบอกให้นางรอเจ็ดวัน”“ครั้งที่สอง นางไปหาท่านทั้งที่หัวเข่ามีบาดแผลจากการคุกเข่าตลอดทั้งคืน ท่านก็ยังบอกให้นางรอ”“ครั้งที่สาม นางบอกท่านด้วยปากของตัวเองว่าตระกูลเจียงจะบีบบังคับนาง”ชิงเหอคว้าห่อยาบนโต๊ะขึ้นมา แล้วขว้างใส่เผยเสวียนอย่างแรง“ท่านโหว คุณหนูไม่ได้ไม่เคยขอความช่วยเหลือ”“แต่ทุกครั้งที่นางขอ ท่านกลับผลักนางเข้าใกล้ทางตันที่นำไปสู่ความตายยิ่งขึ้นอีกก้าว”ห่อยาตกลงข้างเท้าของเผยเสวียน สมุนไพรด้านในกระจัดกระจายเต็มพื้นเผยเสวียนเอ่ยเสียงต่ำ“คนที่ข้าส่งไป...”“ล้วนถูกขวางไว้ด้านนอกเรือน”ชิงเหอร้องไห้พล

  • สองเกี้ยว หนึ่งมงคล หนึ่งโศกา   บทที่ 6

    ระหว่างที่เจ้าหน้าที่ชันสูตรศพตรวจร่างข้า เผยเสวียนเฝ้าอยู่หน้าประตูตลอดเวลาระหว่างนั้น เขาคิดจะเข้าไปข้างใน แต่ถูกเฮ่อหลานเจิงขวางไว้“นางตายไปแล้ว ท่านยังจะปล่อยให้คนมาลบหลู่นางอีกหรือ”“หากข้าไม่ตรวจ ก็จะไม่มีใครพิสูจน์แทนนางได้ว่านางถูกฆ่าตาย”เฮ่อหลานเจิงโยนผ้าไหมสีแดงที่เปื้อนเลือดลงแทบเท้าเขา“หากท่านโหวต้องการทวงความยุติธรรมให้นางจริง ๆ ก็รอเสีย”ครึ่งชั่วยามต่อมา เจ้าหน้าที่ชันสูตรศพก็เดินออกมา“ข้อมือทั้งสองข้างของผู้ตายมีรอยถูกมัด บริเวณหัวเข่ามีรอยบาดเจ็บจากการคุกเข่า ภายในร่างกายยังมีความร้อนสูงที่ไม่ลดลง”“สาเหตุการเสียชีวิตคือหน้าอกและช่องท้องถูกมัดแน่น อีกทั้งในปากยังมีสิ่งแปลกปลอมอุดอยู่ ทำให้หายใจได้ไม่สะดวก”“ก่อนเสียชีวิต ผู้ตายดิ้นรนอย่างรุนแรง”เผยเสวียนถามว่า“บาดแผลที่หัวเข่าของนางเกิดจากอะไร”หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งที่มาร่วมขบวนส่งตัวเจ้าสาวพลันร้องไห้ออกมา“เป็นนายท่านเจียงที่ลงโทษให้นางคุกเข่าในศาลบรรพชนเจ้าค่ะ”“คุณหนูรองไม่ยอมแต่งงาน จึงถูกสั่งให้คุกเข่าตลอดทั้งคืน วันนี้คุณชายเจียงสั่งให้คนมัดนางไว้ ส่วนคุณหนูใหญ่ยังบอกอีกว่านางแค่แกล้งทำเป็นหา

  • สองเกี้ยว หนึ่งมงคล หนึ่งโศกา   บทที่5

    หมอที่เฮ่อหลานเจิงเชิญมาคุกเข่าลงข้างเกี้ยวเจ้าสาว เขาตรวจดูลมหายใจของข้าก่อน แล้วจึงกดนิ้วลงตรงข้างลำคอผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็ค่อย ๆ ชักมือกลับ“สิ้นใจแล้วขอรับ”แขนของเฮ่อหลานเจิงที่โอบกอดข้าพลันรัดแน่นขึ้นหญิงรับใช้ที่มาส่งตัวเจ้าสาวแอบถอยหลัง แต่กลับถูกทหารคนสนิทของเขากดลงกับพื้นทันที“ปิดประตูจวน”“เกี้ยวเจ้าสาว ผ้าแพรแดง ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาว ห้ามใครแตะต้องแม้แต่ชิ้นเดียว”พ่อบ้านของตระกูลเจียงรีบร้อนก้าวเข้ามา“ท่านแม่ทัพ คุณหนูรองถูกความเย็นจนป่วยมาตั้งแต่หลายวันก่อน วันนี้เพียงเกิดอาการกำเริบกะทันหันระหว่างทางเท่านั้น”เฮ่อหลานเจิงชักกริชออกมา ใช้ปลายมีดเกี่ยวผ้าแพรแดงที่พันอยู่รอบหน้าอกข้า“อาการป่วยกำเริบจำเป็นต้องมัดมือไพล่หลังด้วยหรือ”“อาการป่วยกำเริบจำเป็นต้องอุดปากนางด้วยหรือ”ใบหน้าของพ่อบ้านซีดเผือด ไม่อาจพูดอะไรต่อได้อีกคนสนิทที่เผยเสวียนส่งมาตรวจสอบเรื่องการแต่งงานมาถึงในเวลานั้นพอดีเดิมทีเขามาเพื่อยืนยันว่าพิธีแต่งงานเสร็จสิ้นแล้วหรือไม่ แต่เพียงมองแวบเดียวก็เห็นมือของข้าที่ห้อยตกอยู่ข้างตัว รวมถึงรอยเลือดบนข้อมือที่เกิดจากการเสียดสีของเชือกเขายังไม่

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status