14

​“จะไปแล้วหรือครับพี่นนท์ อยู่ต่ออีกนิดไม่ได้เหรอ”

เสียงอ้อนนั้นดังขึ้นมาจากเตียง ที่ชานนท์ใช้ร่วมกันกับลักษเมศวร์ เกือบทุกคืน...มันมากกว่าที่เขาใช้เวลาที่บ้านกับภรรยาตัวจริงของเขาเสียอีก

​“อืม...กลับดีกว่า พี่ต้องเอาใจนุชเขาหน่อย”

เขามองกระจกและกำลังแต่งตัว ลักษเมศวร์มีสีหน้าบึ้งตึงเมื่อชานนท์เอ่ยแบบนั้น พร้อมกับพ้อเสียงอ่อน

​“ใช่สินะครับ ก็พี่ต้องไปปั๊มลูกกับมันนี่ ถ้าพี่มีลูกกับมันแล้วผมก็คงเป็นหมาหัวเน่า”

​“ไม่หรอก...พี่ไม่ต้องไปฝืนใจทำอะไรแบบนั้นกับนุชแล้ว เพราะนุชบอกว่าจะยอมทำกิฟท์”

​“จริงๆ น่ะหรือครับ”

ลักษเมศวร์เบิกตาโต เขาโผลงมาจากเตียงแล้วพุ่งเข้ากอดชานนท์จากเบื้องหลัง แม้จะรู้ทั้งรู้ว่าชานนท์จะต้องมีเพศสัมพันธ์กับนุดีบ้าง และไม่ได้ชอบนักก็ตามที แต่เขาก็อดระแวงไม่ได้ ว่าชานนท์อาจจะไปติดต้องใจ...เพศหญิงเข้า ก็นั่นมันธรรมชาติสร้างสรรค์มาให้เป็นตามครรลองนั้น เขาและชานนท์มันไม่ได้เป็นไปตามธรรมชาติเลยสักนิด...ธรรมชาติของการสืบพันธุ์มนุษย์ ที่มีเพศชายกับหญิง ไม่ใช่ชายกับชาย...แบบนี้

​แน่ล่ะเขาไม่ได้ต้องการสืบพันธุ์ใดๆ กับชานนท์ สิ่งที่เขาต้องการจากชานนท์คือความสุข และความรัก

​“จริง แล้วถ้านุชมีลูกก็คงจะวุ่นกับการเลี้ยงลูกนั่นแหละ เราจะได้มีเวลาอีกเยอะๆ ยังไงล่ะ”

เขาหันมาจูบหน้าผากของคู่รักเบาๆ พร้อมกับยิ้มอย่างมีความสุข กับอนาคตที่คาดไว้ว่าจะเป็น คาดไว้ว่าจะได้...

​“พี่นนท์จะไม่ทิ้งผมนะ”

ลักษเมศวร์อ้อน ซบกับอกกว้างนั้นอย่างมีความสุข มือของเขาอยู่ไม่สุข มันกำลังไล้ที่หน้าอกของชานนท์ไปมา จนชายหนุ่มขนลุกเกรียว จนต้องจับมือของเขาไว้

​“ไม่ทิ้งสิ ก็พี่รักลักกี้นี่ครับ”

​“ผมจะยอม...อยู่แบบนี้ไปได้อีกสักเท่าไหร่กันนะ”

เขาถอนใจเฮือก กับความสัมพันธ์หลบๆ ซ่อนๆ มันก็ไม่ได้ทำให้เขามีความสุขอย่างเต็มที่ ชานนท์ก้มลงจูบเขาอย่างอ่อนโยน น้ำตาของลักษเมศวร์ไหลออกมาด้วยความเจ็บปวดลึกๆ มันมีความสุขก็จริง แต่ก็ปะปนไปด้วยความทุกข์...

​อาจจะทุกข์มากกว่าสุขเสียด้วยซ้ำ

​แต่เขาก็ยินดี...เพราะรัก

​“เอาน่ะ พี่สัญญาว่าจะไม่ให้ลักกี้อยู่แบบนี้ไปจนตายแน่นอนครับ ถ้าวันหนึ่ง...ที่พี่ประสบความสำเร็จแล้ว ลักกี้ก็จะอยู่เคียงข้างพี่ไปตลอดชีวิต เราอาจจะไปมีความสุขด้วยกันสองต่อสองบ้างที่เมืองนอก ห่างไกลผู้คนที่รู้จักเรา...ไม่รู้ว่าเราเป็นใคร เราจะได้เปิดเผยกันได้เต็มที่”

​“ผม...” เขาถอนใจ แต่ก็ฝืนยิ้มให้กับหนุ่มคนรัก ที่จูบซับน้ำตาให้กับเขา

“ผมได้สิทธิ์แค่นั้นใช่ไหมครับพี่นนท์” 

​“พี่จะทำให้ดีที่สุด ในแบบของพี่”

ชานนท์เอ่ยปลอบ...และให้ความหวัง เขาให้...ได้เพียงแค่นี้จริงๆ

​“ครับ”

ลักษเมศวร์เม้มปากนิดๆ ใจปวดแปลบ จำต้องยอมรับสถานะนี้ เพราะรัก...

​มันเหมือนตกนรกทั้งเป็นก็ว่าได้กับสถานะที่ชานนท์ให้เขา...

​แต่มันก็เป็นนรกที่มีความสุข...บ้าง

​เอาเถอะ...ก็เขาเลือกแล้วที่จะเดินทางนี้ ก็ต้องเดินไปให้สุดทาง จนกว่าสักวันที่หัวใจจะช้ำจนทนไม่ไหว...

​“คุณพ่อขา....ผัวขา...”

เสียงครางกระเส่าดังขึ้นเมื่อชุณห์เปิดแยกขาของเธอออก ให้พาดบ่าเขา จัดท่วงท่าที่พร้อมจะดื่มชิมเธอ ลมหายใจร้อนๆ เป่ารดความสาวที่เปียกฉ่ำ แฉะเยิ้ม น้ำใสๆ ไหลออกมาบ่งบอกว่าเธอกำลังอยาก...

​เสียงดื่มกินเธอดังขึ้น ทำให้นุดียิ่งเสียวซ่าน เธอมองการกระทำของเขาสะท้อนจากกระจกบานสูงที่ติดไว้ในมุมที่เห็นได้ชัดเจนว่าลิ้นของเขากำลังแทรกละเลียดกลีบสาวของเธอ มันยิ่งเร้าอารมณ์ เพิ่มความเสียวให้มากยิ่งขึ้น

​“อ๊ะ อ๊า”

​“มาเอากันเถอะเมียจ๋า”

เขาเงยหน้าขึ้นจากส่วนสาวที่ตอนนี้ขับน้ำออกมาไม่หยุด เขาจับเธอให้โอบขารอบสะโพกเขาอย่างทรงพลัง ก่อนจะแทรกกายเข้าไปในความฉ่ำชื้น มันยังคับแน่น บีบตอด สร้างความเสียวซ่านอย่างสุดประมาณ เขายิ่งรัก ยิ่งหลง ชนิดมอบกายถวายหัวให้กับเธอเลยก็ว่าได้

​“เสียว อ๊า ผัวขา เมียเสียว”

เธอร้องครางลั่น เมื่อเขาพาเธอเดินกระแทกกลับไปยังเตียง ความรัญจวนทำให้ทั้งคู่หูอื้อ ตาลาย ไม่ได้ยินเสียงใดๆ นอกจากเสียงครางกระเส่าของกันและกันเท่านั้น

​“ผัวก็เสียว อา...เมียแน่นมาก”

​“แตกในเลยนะคะ ผัวขา เมียอยากให้ผัวแตกใน ซี๊ด”

เสียงกระตุ้นนั้น ทำให้ชุณห์ลืมไปทุกสิ่ง เขาวางเธอลงบนเตียงแล้วกระแทกต่อรัวๆ ทั้งคู่กำลังปีนขึ้นไปยังวิมานสวาทที่เห็นอยู่รำไร

​เสียงครางดังคลอกันลั่นเมื่อทั้งคู่ใกล้ถึงฝั่ง​

​เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังต้อนรับ...เมื่อประตูค่อยๆ เปิดออก เสียงของพวกเขาดังลอดออกไปนอกห้อง จนทำให้คนที่กำลังจะเปิดประตูสงสัยจนต้องค่อยๆ แง้มเปิดประตูที่ไม่ได้ล็อคไว้เข้ามา...

​ภาพตรงหน้าเหมือนบอกเล่า...ว่านั่นคือเสียงที่เขาไม่ได้หูแว่วไปเอง

​“อ๊า ซี๊ด ผัวขาเมียรักผัว”

​“แตกแล้วเมียจ๋า”

​ร่างทั้งสองกอดรัดกันแนบแน่น...

​ชานนท์เบิกตากว้างกับภาพที่เห็น

​เขาอุทานออกมาเสียงดังลั่น

​“พ่อ! นุช!”

​“โอ...ข่าวดี ข่าวดีจริงๆ หลานปู่”

ชาติโผเข้ากอดหลานชาย น้ำตาแห่งความปลื้มใจไหลปริ่มออกมา เมื่อชานนท์มาบอกข่าวดี ว่าภรรยาของเขาตอนนี้ท้องได้สองเดือนแล้ว เขาพาเธอมากราบและบอกข่าวดีกับชาติ โดยมีชุณห์ตามมาด้วย

​หลานสะใภ้ของเขานั่งใกล้ตรงกลางระหว่างชานนท์กับชุณห์ ตลอดเวลาที่มาเยี่ยมเยือนบอกข่าวดี รับประทานอาหารด้วยกัน ดูเหมือนว่าหลานสะใภ้ของเขาจะเข้ากันกับลูกชายหัวดื้อของเขาได้เป็นอย่างดี ดีมาก...เสียด้วย จากการตักอาหารให้ และแทบจะประคับประคองแทนชานนท์ผู้เป็นสามี

​ชุณห์เองก็ไม่ได้กลับไปทำงานของตัวเองที่เมืองนอก เขาลาออกจากงานโรงแรม และให้มือขวาของเขาทำร้านอาหารแทน บอกว่าจะอยู่ดูแลหลานกับลูกสะใภ้ เพราะชานนท์มีงานยุ่งตลอดเวลา และต้องสืบทอดต่อธุรกิจของบิดา มันก็ทำให้ชาติดีใจแกมแปลกใจอยู่ไม่น้อย

​แต่ก็...

​มันก็คือเรื่องดีนี่นา

​ชาติพูดคุยกับลูกชาย หลาน และหลานสะใภ้อย่างมีความสุข ตบท้ายด้วยคำอวยพร และการสัญญาว่าจะประกาศมอบตำแหน่งให้ให้กับชานนท์อาทิตย์หน้า ทำให้ชานนท์หน้าบาน ยิ้มไม่หุบ และหน้าอันรื่นรมย์ของเขาก็จบลง เมื่อขึ้นรถกลับบ้านด้วยกัน

​“สมใจแล้วนะคะพี่นนท์”

เสียงหวานเอ่ยเปรยขึ้นจากนุดี หล่อนกับบิดาของเขานั่งข้างหลัง ทำราวกับเขาเป็นคนขับรถ...ชานนท์เม้มปากนิดๆ เขาไม่อยากมองกระจกหลัง เพราะมันจะสะท้อนภาพบาดตาให้เขาเห็น

​แม้จะไม่รัก

​แต่ด้วยสถานะสามี

​มันทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกหยาม...และถูกใช้

​หล่อนไปมีสัมพันธ์กับใครเขาจะไม่รู้สึกเหมือนถูกเหยียบหน้า เท่ากับที่หล่อนทำกับเขาตอนนี้

​“อืม ก็ตามที่เราตกลงกัน”

​“คุณพ่อ...”

เสียงอุทานพร้อมกับเสียงหัวเราะคิกคักแว่วให้ได้ยิน ไม่ต้องบอกหรอกว่าทางนั้นคงกำลังจูบฟัดกัน เขากระแอม แล้วเอ่ยขึ้นมาลอยๆ

​“เบาๆ หน่อยก็ดีนะครับพ่อ”

​“พ่อขอโทษ”

เสียงทุ้มเอ่ยดังกลั้วหัวเราะ สนุกมีความสุขกันเหลือเกิน...เขาคิดในใจอย่างประชด นั่งตัวตรง คอแข็งจนไปถึงบ้าน

​เมื่อถึงบ้านแล้วคนรับหน้าที่ประคับประคองนุดีขึ้นบ้านกลับกลายเป็นชุณห์

​เขาถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด แล้วหัวฟัดหัวเหวี่ยงออกบ้านไปบ้าง

​แต่แล้วก็ต้องวนรถกลับเข้ามาด้วยสีหน้าบึ้งตึงมากกว่าเดิมเมื่อถูกนุดีตามตัวกลับมา หล่อนบอกเขาว่าจัดปาร์ตี้บอกกล่าวเรื่องลูก...ให้เขามาแสดงตัว และห้ามไปไหน ในระหว่างนี้เขาควรจะต้องห่างกับคนรักของเขา...สักระยะ ใช่ หล่อนรู้ สาระแนรู้ทั้งหมดนั่นแหละ!

​หล่อนพังแผนของเขาโดยสิ้นเชิง

​หล่อนผู้กำไพ่เหนือกว่า...

​ตอนนี้ทุกอย่างไม่ได้อยู่ในมือของเขาอีกแล้ว

​ชุณห์พ่นลมหายใจออกมา ก่อนจะปั้นหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสเข้าไปหาหล่อน นุดีไม่ชอบใจหรอกถ้าเขาทำหน้าหงุดหงิด หล่อนจะมีคำพูดมากมาย อ้างว่าเขาทำให้หล่อนอารมณ์เสีย มันส่งผลกับลูกในครรภ์ของหล่อน

​ลูกในท้องหล่อน​

​ลูกที่มาจากวิธีธรรมชาติไม่ได้ทำกิฟท์

​แน่ล่ะว่าพ่อของเด็ก

​มันก็คือพ่อของเขาเอง!

​เมื่อเขาจับได้ว่าหล่อนเล่นชู้กับพ่อของตนเอง ตอนแรกเขาช็อค ทว่า...นุดีกลับคุมสถานการณ์ได้ทั้งหมด หล่อนไม่มีสีหน้าละอาย รู้สึกผิด หากหล่อนจับมือเขาไปคุยกันสองต่อสองในห้อง โดยมีบิดาของเขาเดินวนเวียนเหมือนหนูติดจั่นอยู่ข้างนอก

​

​‘นุชรู้เรื่องทั้งหมดของพี่ และแผนของพี่’ หล่อนยิ้มหวานให้กับเขา ทำเอาชานนท์ใจหายวาบ

​‘หมายความว่ายังไง’

​‘นุชรู้ว่าพี่ไม่ได้ชอบผู้หญิง ที่มีนุชเพราะแค่อยากได้ทายาทให้กับคุณปู่ และตบตาทุกคนก็เท่านั้น พี่นนท์ใจร้ายกับสิ่งที่หลอกลวงนุชมาก รู้ตัวไหมคะ? แล้วถ้านุชหย่ากับพี่ เปิดโปงพี่ล่ะ?’ สีหน้าของหล่อนไม่ได้ดูสลดกับสิ่งที่ตนเองทำลงไปสักนิด หล่อนเล่นชู้! กับพ่อของเขานะ เขาผิดฝ่ายเดียวที่ไหนกัน

​‘แต่นุช นุชเองก็...’ บัดสีหัวใจจนพูดไม่ออก กับหล่อน เขาก็เคยมีสัมพันธ์ด้วย แล้วกับพ่อของเขาก็มีสัมพันธ์กับหล่อน มันช่าง...โอ ถึงไม่ได้รักหล่อน แต่นี่มันก็ยากเกินจะรับไหวจริงๆ เมื่อรู้ว่าหล่อนทรยศหักหลังเขาแบบนี้

​‘นุชรักคุณพ่อ พี่นนท์อยากได้ลูก อยากได้การตบตาจากนุชในตำแหน่งภรรยา พี่นนท์ก็จะได้ค่ะ ถ้ายอมทำตามที่นุชบอก...แต่ถ้าไม่ เราก็พังกันไปให้หมดค่ะ นุชไม่มีอะไรจะเสีย นุชเป็นผู้หญิง นุชอ้างได้ทั้งนั้น’ เธอหัวเราะเสียงพลิ้ว ให้ตาย...เสียงของมันบาดลึกลงไปในใจ และเขาทำอะไรไม่ได้นอกจากยอม

​‘พี่...’

​‘คนดีของนุช” หล่อนเอ่ยเสียงหวาน แล้วจับมือของเขาไปกุมไว้ รอยยิ้มของหล่อนนั้น...เหมือนรอยยิ้มของเพชรฆาต

​‘พี่ไม่มีทางเลือกหรอกค่ะ ทำตามนุชบอกเถอะ ทุกคนจะได้...ไม่มีใครเสีย’

​

​“ทุกคนคะ นุชมีข่าวดีจะบอกค่ะ”

เธอยื่นมือให้เขา อยู่ในเครื่องแต่งกายสะสวย โดยมีชุณห์ที่ยืนเฝ้าดูอยู่ใกล้ๆ ด้วยนัยน์ตารักใคร่หลงใหล

​เขาจำต้องจับมือหล่อนแม้จะสะอิดสะเอียดขนาดไหน และฝืนกวาดยิ้มให้กับบรรดาแขกเหรื่อที่มาในงานปาร์ตี้

​