Mag-log inตอนที่ 113: ประกายรอยยิ้ม และการเดินทางของสี่เราสายลมยามเช้าพัดผ่านลานเรือนไทยริมน้ำ นำพากลิ่นไอธรรมชาติอันบริสุทธิ์และไอเย็นชุ่มฉ่ำมาปะทะผิวกาย ภูวดลยืนรออยู่หน้าบ้านด้วยท่าทีสง่างามและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ของชายหนุ่มใหญ่วัยฉกรรจ์ที่ยังคงดูสมส่วนและทรงพลัง ในชุดเสื้อยืดสีขาวสะอาดตาขับเน้นรูปร่างกำยำรับกับกางเกงขาสั้นทรงลุยสีเขียวเข้มทะมัดทะแมง สวมรองเท้าผ้าใบพร้อมลุย และสวมแว่นตาเรย์แบรนด์กรองแสงแดดยามเช้า ยิ่งขับเน้นความคมเข้มและความเท่ในตัวเขาให้โดดเด่นสะดุดตา สายตาคมกอดอกมองทอดไปยังลูกสะใภ้และสาวใช้ที่กำลังก้าวเดินเคียงคู่กันออกมาจากเรือนพัก ภาพตรงหน้าช่างงดงามและเรียกรอยยิ้มให้ระบายเต็มใบหน้าของชายหนุ่มคนแรกคือ ‘นิชา’ หญิงสาวผู้เปรียบเสมือนดวงตะวันอันอบอุ่นและสบายตา เรือนร่างเพรียวบางสง่างามอยู่ในชุดเสื้อยืดแขนสั้นสีขาวเรียบง่ายเข้ารูปได้อย่างเหมาะเจาะ เผยให้เห็นช่วงเอวคอดกิ่วและหน้าท้องเนียนเ
ตอนที่ 112: อ้อมกอดแห่งรัตติกาลช่วงดึกสงัด บรรยากาศภายในบ้านเรือนไทยประยุกต์อยู่ในความเงียบงัน ทว่าลึกเข้าไปในห้องนอน นิชากลับยังคงนอนซมอยู่บนเตียงใหญ่ด้วยความอ่อนเพลียและสภาพจิตใจที่ยังคงบอบช้ำจากเหตุการณ์อันเลวร้ายในตอนบ่าย ความหวาดกลัวและแรงกดดันจากคำขู่ของจักกฤษณ์ยังคงหลอนอยู่ในห้วงความคิด ทำให้เธอนอนไม่หลับและขดตัวด้วยความอ้างว้างภูวดลที่นั่งสะสางงานและรอคอยอยู่ด้านล่างด้วยความร้อนรุ่มใจ ทนรอต่อไปไม่ไหวเพราะความเป็นห่วง ชายหนุ่มตัดสินใจก้าวเท้าเดินขึ้นไปยังชั้นบน และตัดสินใจผลักประตูเปิดเข้าไปในห้องหอของลูกชายกับลูกสะใภ้ ซึ่งเป็นสถานที่ส่วนตัวที่เขาไม่เคยย่างกรายเข้าไปมาก่อนในชีวิตภายในห้องนอนกว้างขวางสลัวด้วยแสงไฟอ่อนๆ ภูวดลเห็นนิชานอนขดตัวซมอยู่ใต้ผ้าห่มหนาบนเตียง ร่างกายที่สั่นเทานิดๆ และลมหายใจที่ติดขัดทำให้หัวใจของชายหนุ่มกระตุกวูบด้วยความเจ็บปวด เขารีบสาวเท้าเข้าไปใกล้ ทรุดกายลงนั่งข้างเตียงแล้วเอื้อมมือโอบ
ตอนที่ 111: อ้อมกอดเยียวยาเสียงสัญญาณโทรศัพท์ดังขึ้นเพียงไม่กี่ครั้ง ภูวดลที่กำลังนั่งสะสางงานอยู่ในห้องประชุมใหญ่ก็หยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาดู เมื่อเห็นว่าเป็นสายของ ‘นิชา’ ลูกสะใภ้สาวคนโปรด เขาก็กดรับทันทีด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่แฝงความห่วงใย"นิชา... ว่ายังไงลูก มีอะไรหรือเปล่า?"ปลายสายเงียบไปชั่วครู่ ก่อนเสียงสั่นเครือและอ่อนล้าของนิชาจะเอ่ยลอดออกมา "พ่อคะ... มารับนิชาหน่อยได้ไหมคะ นิชาไม่ไหวเลย..."เพียงแค่ได้ยินน้ำเสียงที่ผิดปกติ หัวใจของภูวดลก็กระตุกวูบ ความสุขุมเยือกเย็นที่เคยมีมลายหายไปในพริบตา ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สั่งการทีมงานสั้นๆ ก่อนจะก้าวเดินออกจากห้องประชุมด้วยความเร่งรีบ เขาละทิ้งทุกภารกิจตรงหน้าแล้วขับรถยนต์ส่วนตัวมุ่งหน้าจากอยุธยาตรงไปยังอาคารสำนักงานในย่านรังสิตด้วยความเร็วสูงทันทีใช้เวล
ตอนที่ 110: พันธะในเงามืด และสายที่ปลายทางบรรยากาศภายในห้องทำงานใหญ่ตกอยู่ในความเงียบงันอันน่าอึดอัด จักกฤษณ์ประคองร่างอันอ่อนเปลี้ยของนิชาไปนอนลงบนโซฟาหนังตัวยาว เขาโถมกายลงหมายจะสืบสานบทเพลงแห่งความปรารถนาต่ออีกครั้ง ทว่าสติสัมปชัญญะของนิชาเริ่มเด่นชัดขึ้น หญิงสาวพยายามใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีปัดป้องมือหนาและเบือนหน้าหนีด้วยความขยะแขยง"อย่าเข้ามานะ... ถ้าพี่ไม่หยุด นิชาจะแจ้งตำรวจ!" เสียงของเธอสั่นพร่าทว่าเต็มไปด้วยความคับแค้น นัยน์ตาคู่สวยเอ่อล้นด้วยหยาดน้ำตาแห่งความบอบช้ำจักกฤษณ์ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะแค่นยิ้มเย็นชาที่มุมปาก นัยน์ตาฉายแววเหนือกว่าอย่างถือดี เขากระซิบด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "แจ้งตำรวจงั้นเหรอ นิชา? อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่ไปหน่อยเลยน่า... ร่างกายของนิชาเองก็ตอบรับและมีความสุขไปกับพี่ไม่ใช่หรือไง"เขายื่นใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่น
ตอนที่ 109: เงาพันธะในห้องทำงาน และห้วงภวังค์แห่งความจำยอมแสงแดดยามบ่ายที่เคยสาดส่องผ่านกระจกบานใหญ่ดูราวกับมืดดับลงในพริบตา เมื่อร่างระหงของนิชาถูกรุกไล่จนแผ่นหลังบางแนบชิดติดอยู่กับขอบโต๊ะทำงานไม้หรู จักกฤษณ์ก้าวเข้ามาประชิดด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความกระหายและอารมณ์ดิบเถื่อนที่ถูกปลุกเร้าจนถึงขีดสุด ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะคว้าตัวเธอเข้ามาประทับจูบอย่างเร่าร้อนและรุนแรง ริมฝีปากหนาบดขยี้กลีบปากอิ่มด้วยความเอาแต่ใจ นิชาพยายามใช้เรี่ยวแรงที่เหลืออยู่น้อยนิดผลักไสและดิ้นรนขัดขืน ทว่าพิษร้ายที่แฝงมากับแก้วกาแฟกลับแผ่ซ่านกัดกินเรี่ยวแรงในกายจนแทบไม่เหลือแม้แต่แรงจะยืนหยัด"อื้อ... ปล่อยนะ..." เสียงร้องท้วงประท้วงในลำคอเล็ดลอดออกมาได้เพียงแผ่วเบา เมื่อจักกฤษณ์ละจากริมฝีปากแล้วซุกไซ้ใบหน้าร้อนผ่าวลงตามซอกคอขาวเนียน สูดดมความหอมกรุ่นพร้อมกระซิบคำหวานข้างใบหูด้วยน้ำเสียงพร่าสั่น "คนสวย... ดื้อกับพี่ทำไม หืม? ยอมพี่เถอะนะ... ยังไงร่างกายเธอก็โหยหาพี่เหมือนกัน..."
ตอนที่ 108: กับดักเสน่หาในแก้วกาแฟบ่ายวันศุกร์อันแสนเคร่งเครียด แสงแดดยามบ่ายสาดส่องผ่านกระจกบานโตของอาคารสำนักงาน ทาบทับลงบนร่างระหงของ ‘นิชา’ ในชุดทำงานที่ดูเรียบหรูและทรงพลัง เสื้อเชิ้ตแขนยาวผ้าไหมสีขาวนวลแนบเรือนร่างพอดีตัว สวมทับเข้าคู่กับกางเกงขายาวสีดำทรงสแล็กสไตล์เวิร์กกิ้งวูแมน แม้ท่วงท่าการก้าวเดินจะดูมั่นคง ทว่าในลึกๆ หัวใจของเธอกลับเต้นระทึกด้วยความระแวดระวัง หญิงสาวจำต้องก้าวเท้าตาม ‘กระแต’ เลขาสาวส่วนตัวของรองประธาน มุ่งตรงไปยังห้องทำงานใหญ่ชั้นบนสุดเพื่อหารือเรื่องสำคัญประตูไม้สักบานโตถูกเปิดออกเบาๆ จักกฤษณ์ รองประธานหนุ่มทรงเสน่ห์แต่นัยน์ตาแฝงความเจ้าเล่ห์ นั่งรออยู่หลังโต๊ะทำงานหรูหรา บรรยากาศภายในห้องเย็นฉ่ำด้วยเครื่องปรับอากาศ แต่กลับอบอวลไปด้วยความอึดอัดอย่างประหลาดจักกฤษณ์เริ่มต้นพูดคุยถึงรายละเอียดงานเลี้ยงรับรอง







