Masuk6 สัมผัสที่ไร้ทางหนี
เสียงประตูห้องปิดทำให้เธอรับรู้ว่า เธอกำลังถูกขังไว้ในโลกของเขาแล้ว ขาเธอแข็งทื่อ แผ่นหลังแนบประตูไม้เย็นเยียบ
มองเขาที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ ฝีเท้าแน่นหนัก เชื่องช้า แล้วหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ ใกล้จนได้กลิ่นกายและความร้อนของลมหายใจ
“ห้ามหนี” เขาสั่งแผ่วเบาหนักแน่น
เธอพยักหน้าช้า ๆ ปลายนิ้วมือจิกชายเดรสแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว
เขายกมือขึ้นแตะปลายคางเธอเชยใบหน้าเล็กขึ้นจนสบตา
“วันนี้ ฉันจะให้รางวัลเธอ” เสียงเขาต่ำลึกกว่าทุกครั้ง ไล้ปลายนิ้วช้า ๆ ลงลำคอ เธอร้อนผ่าวขึ้นทันทีราวร่างกายกำลังระเบิด
เธอหลับตาแน่นแต่ก็ไม่ขัดขืน
รับรู้เพียงสัมผัสนิ้วที่กำลังลูบไปตามแนวไหล่เล็ก กดเบา ๆ บนผิวเรียบเนียน จากนั้นค่อยสอดมือเข้าไปใต้เนื้อผ้าบางเฉียบ...สัมผัสผิวหนังอ่อนนุ่มที่ร้อนจัดยิ่งกว่าไฟ
“เธอกำลังสั่น..เพราะอยาก...หรือเพราะกลัว?”
ริมฝีปากเธอสั่นระริก เธอไม่รู้คำตอบหรือบางที...เธอแค่ไม่กล้ายอมรับ
เขาหัวเราะในลำคอ สอดมือลึกขึ้นใต้เดรส ลากไล้ผ่านแนวซี่โครง บีบเค้นน้ำหนักเบา ๆ
เธอครางเผลอออกมา หลุดลอดโดยไม่ตั้งใจ แต่มันทำให้ครามยิ้มกว้าง
“เธอไม่ต้องพูด ร่างกายจะบอกทุกอย่าง”
ปลายนิ้วเขาเลื่อนขึ้นอีกนิดไต่ขึ้นไปบนเนินอกเล็กใต้เดรส สัมผัสเบา ๆ จนร่างเธอกระตุกสะท้าน ตาเธอยังหลับแน่น หยาดน้ำตาเอ่อขึ้นเต็มขอบตา
ไม่ใช่เพราะกลัว..
เขาเคลื่อนไหวเชื่องช้า ลูบไล้ทรวงอกเธอ กดน้ำหนักเพียงน้อยนิด แต่หนักพอจะทำให้หัวใจเธอเต้นถี่รัว เขาก้มหน้าใกล้ริมฝีปาก เฉียดแนวกราม
“วันนี้ ฉันจะสอนเธอว่า...การยอมจำนน มันหวานแค่ไหน”
บรรยากาศในห้องเหมือนจะหนักขึ้น กลิ่นหนังแท้และน้ำหอม อบอวลอยู่ในอากาศ ผสานกลิ่นเหงื่ออ่อน ๆ ของอิงค์ ที่ผุดซึมตามไรผมและหลังคอ อุณหภูมิในห้องเย็นฉ่ำแต่ตัวเธอกลับร้อนผ่าว
เขายังคงไล้วนหน้าอกเล็ก ๆ ปลายนิ้วสากเสียดสี กดลงเบา ๆ เป็นจังหวะเชื่องช้า จงใจเธอละลายทีละน้อย ผิวกายเธอชื้นเหงื่อ
เธอขยับเปลือกตาขึ้น มองเขาที่กำลังจะกลืนกินเธอทั้งตัว ไฟเหนือศีรษะสะท้อนเส้นผมสีเข้ม เธอพลันสะท้าน มืออีกข้างเขาเลื่อนลงต่ำกดที่ช่วงเอว ไล้ปลายนิ้วรอบสะโพกช้า ๆ ขาเธออ่อนยวบทันที
“ดูสิ แค่ปลายนิ้วฉัน” ปลายนิ้วโป้งไล้วนช้า ๆ บนยอดถันแข็งชัน “เธอยังสั่นขนาดนี้”
เธอก้มหน้าซุกอกเขา กลิ่นตัวหอมอุ่นและกลิ่นเหงื่ออ่อน ๆ ของครามเข้มข้นขึ้นในจมูก ปากเธอสั่นระริก มือสองข้างจับเสื้อสูทเขาแน่นยึดตัวเอง
เขาสอดมือเข้าใต้เดรส วางบนต้นขา ผิวเนื้ออ่อนนุ่มร้อนผ่าวทันที นิ้วโป้งลากขึ้นด้านในต้นขา เธอขาสั่นไร้เรี่ยวแรง
“เธอกำลังเปียกมาก โดยที่ฉันแทบไม่ได้ทำอะไรเลย”
น้ำตาเธอเอ่อออกมาอีกแล้วอย่างน่าอาย และเธอพบว่าเธอกำลังสั่นจากความต้องการร้อนแรงดิบเถื่อนที่แผดเผาจนแทบลุกเป็นไฟ
เขาขยับตัวช้า ๆ กดเธอ แนบเธอเข้ากับผนังไม้ด้านหลัง ตัวเขาอุ่นจนร่างเธอสั่นมากยิ่งขึ้น
เขาก้มลง...ริมฝีปากเฉียดผ่านซอกคอ
สูดกลิ่นกายหอมอุ่นที่เต็มไปด้วยกลิ่นเหงื่ออ่อน ๆ และความเสียวซ่าน
“คืนนี้ ฉันจะทำให้เธอจำไปตลอดชีวิตว่าเป็นของใคร”
นิ้วเขาวนบนต้นขาเนียนละเอียดไต่ขึ้นสูงเรื่อย ๆ เธอหน้าแดงก่ำ เธอคาดหวังว่าเขาจะถึงจุดนั้น ในความอาย และอีกหลายความรู้สึก เธอกลับยอมจำนน ต้องการจนแทบระเบิด
เขาตรึงเธอแน่นชิดผนัง
“รู้ไหม..กลิ่นเธอ มันหวานจนฉันอยากกลืนกินทั้งตัว”
เสียงเขาทำเธอมอดไหม้ เธอคิดว่าตัวเองกำลังแฉะมากกว่าเดิม ปลายนิ้วสอดเข้าไล้วนผ่านผิวเนียนละเอียดเปียกชื้น
สัมผัสผ่านความเปียกชื้นลึกลง...
เสียงหอบหายใจของเธอสะดุดจนขาดห้วง ขาอ่อนแรงจนแทบยืนไม่อยู่ เขาลากปลายลิ้นเลียเบา ๆ ไล้กลิ่นเหงื่อข้างซอกหู พึมพำต่ำพร่า
“หวาน..และเป็นของฉัน”
นิ้วกดแน่นขึ้น คลึงเบา ๆ ตรงจุดเนื้ออ่อนไหว ไม่เข้าไปในรอยแยก ไม่ทันได้ถึงร่องเปียกชื้น แค่ภายนอก... คลึงเคล้น แรงกดสม่ำเสมอ ลาก วนเบา ๆ แต่ไม่หยุด...
สะโพกเธอกระตุก มันต้องการบางอย่าง แต่เขายังทำเช่นเดิม กดวนเบา ๆ เธอครางผะแผ่ว ร่างกายตอบสนองด้วยการไหลตามแรงสัมผัส เบียดตามแรงนิ้ว
ครามยิ้มกว้างอย่างพอใจ เขาไม่เร่ง แค่ควบคุมจังหวะนั้นต่อไป...ทรมาน เร้าใจ
“แตกที่มือฉัน แล้วจำเอาไว้...ว่าเธอเป็นของใคร”
แรงกดนิ้วเพิ่มขึ้นนิดเดียวเท่านั้น เข้าสู่ร่องเนื้อในที่สุด สัมผัสติ่งเนื้อเล็ก ๆ ใจกลาง ร่างบางก็สะท้านเฮือก เสียงครางหวานเจือสะอื้นขณะที่สะโพกกระตุกอย่างหมดทางต่อต้าน
ปลายนิ้วรับรู้ถึงแรงสั่นไหว สัมผัสหยาดน้ำอาบไล้นิ้วผ่านต้นขาค่อยดึงมือกลับช้า ๆ
อิงค์พิงหัวกับผนังด้านหลัง เปลือกตาปิดหอบหายใจ หัวใจเต้นแรงอย่างแรงสุขสมที่เพิ่งเคยเกิดกับเธอจนไม่สามารถลืมตาได้
เขาดึงตัวเธอเข้ามากอดแน่นแนบอก ลูบแผ่นหลังเปียกเหงื่อแผ่วเบา
“ดีมาก” เขาพึมพำเสียงพร่า คล้ายกลั้นความต้องการ ทำกับเธอคือสิ่งมีชีวิตที่สวยงามที่สุดในโลก “นับจากนี้ เธอไม่มีทางหนีไปจากฉันได้อีกแล้ว”
เธอนิ่งเงียบ ไม่ได้ปฏิเสธ เพราะเธอรู้สึกได้
ว่าทุกอย่างที่เขาพูด...คือความจริง
14 Endingอิงค์สะดุ้งเฮือก เสียงครางหวานพร่าไหลออกจากลำคออย่างห้ามไม่อยู่ปลายลิ้นหยาบลากไล้ช้า ๆ ตามแนวร่องกลางลากขึ้น กดลง วนซ้ำอย่างใจเย็นจนน้ำเหนียว ๆ ละลายยิ่งกว่าเดิมเขาใช้ปลายลิ้นกดเบา ๆ บนปุ่มเสียวเล็ก ๆ ที่แข็งตึง ลากวนเป็นวงกลมช้า ๆ ก่อนจะดูดเม้มเบา ๆ ด้วยริมฝีปากร้อนฉ่าเสียงครางหวานพร่า สะโพกสั่นร่อนตามแรงลิ้นอย่างห้ามไม่อยู่"อื้ม..." ครามครางต่ำในลำคอ ขณะดูดกลืนกลิ่นกายหวานล้ำของเธออย่างละโมบมือจับสะโพกเล็กแน่น ตรึงเธอกับปลายลิ้นที่ลากวนอย่างโหดร้ายและเร้าอารมณ์ในเวลาเดียวกันลิ้นไถลลากขึ้นลงอย่างต่อเนื่อง กดเน้นในจังหวะที่พาเอาความเสียวซ่านลุกลามจากกลางกายขึ้นไปถึงยอดอกอิงค์สะอื้นหนัก น้ำตาไหลอาบแก้มด้วยแรงเสียวที่ถาโถมจนแทบขาดใจ“ดี...” เขาพึมพำขณะกดปลายลิ้นลงลึกยิ่งกว่าเดิม “เด็กดีของฉัน...ทั้งหอม ทั้งหวาน ทั้งน่ากิน”มือเล็กจิกผ้าปูโต๊ะแน่น ขาสั่นไหวระริก ปลายลิ้นเขาลากวนหนักขึ้น แรงขึ้น เร่งจังหวะเร็วขึ้นในขณะที่เสียงดูดเลียดังถี่กระชั้นอิงค์สะอื้นในลำคอร่างเล็ก ๆ กระตุกสั่นอย่างห้ามไม่อยู่ใกล้จะระเบิดเต็มที...แต่ทันใดนั้นเองครามถอนริมฝีปากออกอย่างรวดเร็วปล่อย
13 สักกลิ่นสบู่สะอาดและกลิ่นกายอุ่นจัดของเขายังคงติดตรึงอยู่ในโพรงจมูก ขณะที่อิงค์ถูกอุ้มขึ้นแนบอกใบหน้าเปียกชื้นซุกอยู่กับแผ่นอกแข็งแรงที่สั่นไหวไปตามเสียงหัวใจของเขาครามไม่พูดอะไรเขาเดินตรงไปยังประตูห้องข้าง ๆมือใหญ่เปิดประตูบานทึบออกช้า ๆ เผยให้เห็นห้องขนาดเล็กซึ่งซ่อนอยู่หลังม่านผ้าสีเข้มแสงสลัวจากโคมไฟเพดานแบบอินดัสเทรียลคลุมห้องไว้ด้วยบรรยากาศร้อนระอุกลิ่นหมึกสัก ผสมกลิ่นเครื่องหนัง และกลิ่นโลหะอ่อน ๆ ของเครื่องมือลอยปะทะเข้าเต็มปอดทันทีที่พ้นธรณีประตูกลางห้อง...โต๊ะสักหนังแท้สีดำวางอยู่โดดเด่นข้าง ๆ มีเครื่องสักไฟฟ้าสีเงินวาววับพร้อมถาดเล็ก ๆ วางหมึกสีดำสนิททุกอย่างเตรียมพร้อมเหมือนเขาวางแผนเรื่องนี้มานานแล้วอิงค์ขดตัวในอ้อมแขนเขา หัวใจเต้นกระหน่ำราวกับกลองรบขณะที่สัญชาตญาณเตือนให้เธอหนีแต่ร่างกายกลับหลอมละลายอยู่ในอ้อมแขนเขาจนไม่อาจขยับแม้แต่นิ้วเดียวครามวางร่างเธอลงบนโต๊ะหนังอย่างแผ่วเบา มือหยาบเลื่อนเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งขึ้นช้า ๆ ลากปลายนิ้วผ่านผิวขาวเนียนที่ยังมีรอยจูบและรอยกัดจากเมื่อคืนพร่างพรายอยู่ทุกตารางนิ้ว“วันนี้.. ฉันจะทำให้เธอจำได้ไปจนถึงวันสุดท้ายของชีวิต...
12 กรงทองในรถหรูเสียงเครื่องยนต์ลีมูซีนหรูขับเคลื่อนนุ่มนวลไปตามถนนสายหลักแดดกลางวันสาดลอดผ่านกระจกเคลือบสารกันรังสี ทิ้งเงาบางบนเบาะหนังดำสนิทอิงค์นั่งนิ่งบนเบาะข้างครามในชุดสูทกระโปรงเข้ารูปสีน้ำตาลอ่อนเนื้อดีตัดกับผิวขาวนวลกระจกกั้นระหว่างห้องโดยสารกับคนขับปิดสนิททึบแสงจากภายนอกจนมองไม่เห็นสิ่งใดแต่จากในนี้... พวกเขามองเห็นทุกสิ่งที่โลกภายนอกเคลื่อนไหวครามเหลือบตามองเธอ มุมปากหยักสวยกระตุกยิ้มพอใจเล็กน้อยเมื่อเห็นความกระสับกระส่ายที่เจ้าตัวพยายามซ่อน“ประชุมผ่านไปได้ดี เด็กดีของฉัน...สมกับที่ฉันเลือก”มือใหญ่วางบนต้นขาเธอเบา ๆ น้ำหนักสัมผัสเพียงเล็กน้อย...แต่กลับทำให้อิงค์สะท้านไปทั้งตัว“แต่..” เสียงเขาลากยาวเล็กน้อย ขณะลูบต้นขา “ฉันยังไม่ได้รางวัลเลย”อิงค์เม้มปากแน่นใบหน้าแดงก่ำจนแทบลามไปถึงใบหูครามหัวเราะในลำคอ มือลูบต้นขาขาวนวลขึ้นสูงช้า ๆ กดเบา ๆ อย่างใจเย็น จนเธอต้องขยับหนีเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว“อย่าหนีสิ...” เขากระซิบ พ่นลมหายใจเป่าใบหูเล็ก ๆ “ฉันสั่งแล้ว...เด็กดีต้องเชื่อฟัง”เขาสอดมือเข้าใต้กระโปรงไล้สูงขึ้นเรื่อย ๆ จนปลายนิ้วสัมผัสขอบกางเกงในลูกไม้ตัวเล็กอิงค์กลั้
11 กรงของเขา 2เขาฝังจมูกซุกไซร้ซอกคอหอมอุ่น สูดกลิ่นกายของเธอเข้าเต็มปอดก่อนจะลากปลายลิ้นเลียตั้งแต่กระดูกไหปลาร้าต่ำลง...ต่ำลง...ลากไล้ผ่านเนินอกเล็ก ๆ ที่กระเพื่อมขึ้นลงตามแรงหอบหายใจถี่กระชั้น อิงค์สะอื้นสะท้านในลำคอปลายลิ้นสากลากวนยอดอกแข็งตึงเบา ๆ วนไปรอบฐานยอดอกอย่างตั้งใจเสียงดูดหัวนมดังเบา ๆ จากนั้น...เขาค่อย ๆ เลื่อนต่ำลงไปอีกลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดหน้าท้องแบนราบลากไล้ผ่านแนวสะโพกเนียนละเอียดกลิ่นกายหวานฉ่ำของเธอชัดเจนขึ้นทุกวินาทีผสมกับกลิ่นเหงื่ออ่อนและกลิ่นกามฟุ้งกระจายครามกดเข่าลงกับที่นอนจับสะโพกเล็กไว้ในอุ้งมือใหญ่ทั้งสองข้าง แยกต้นขาเรียวออกกว้างอย่างไร้ความปรานีสิ่งที่ปรากฏตรงหน้าเขา...กลีบเนื้อนุ่มละเอียดแดงเรื่อจากการถูกทรมานจนเปียกฉ่ำ ปลายยอดปุ่มเสียวเล็กชูชันน้อย ๆ สั่นระริกเหมือนกำลังเชื้อเชิญเขาเข้าไปทำลายซ้ำ“สวยฉิบหาย...” เขาคำถามต่ำลึกเหมือนสัตว์ร้ายแล้วโดยไม่ให้เธอตั้งตัว...ครามลากปลายลิ้นยาว ๆ ไล้ผ่านร่องกลางตัวเปียกชื้นด้วยน้ำรักของเธออย่างใจเย็นอิงค์สะดุ้งสุดตัว ครางเสียงหวานใส ยกสะโพกสั่นระริกด้วยแรงเสียวที่แผ่กระจายทันทีราวฟ้าผ่าครามครอบปาก
10 กรงของเขา 1เสียงประตูไม้โอ๊คปิดลงอย่างนุ่มนวล แต่สำหรับอิงค์...มันดังเหมือนโซ่เหล็กกระแทกลงบนลูกกรงกลิ่นหนังแท้จากโซฟากลิ่นไม้โอ๊คเก่าผสมกลิ่นสบู่จาง ๆ และกลิ่นกายหอมอุ่นของครามตลบอวลอยู่ในห้องจนหนาทึบอากาศเย็นจากเครื่องปรับอากาศไม่ได้ช่วยอะไรเพราะผิวเธอร้อนผ่าวไปหมดเหมือนทุกเซลล์ในร่างกายกำลังจุดไฟลามขึ้นช้า ๆห้องนี้เงียบเกินไปเงียบจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นระส่ำได้ยินแม้กระทั่งเสียงเหงื่อไหลซึมออกตามไรผมชื้นเหงื่อที่เกาะตัวตั้งแต่ในคลับครามวางร่างเปลือยเปล่าของเธอลงบนเตียงใหญ่กลางห้องแผ่นหลังสัมผัสกับผ้าปูผิวสัมผัสเย็นเยียบแต่ความร้อนในกายกลับไม่มีทีท่าว่าจะลดลงเขายืนมองเธอจากปลายเตียง แสงจากโคมไฟจับเส้นขากรรไกรเขาเป็นเงาคมกริบในดวงตาสีน้ำตาลเข้มนั้นเต็มไปด้วยความครอบงำที่ลึกกว่าก่อนหน้านี้ทั้งหมด“รู้ใช่ไหม...” เสียงเขาแผ่วเบา แต่หนักแน่น “ว่าตั้งแต่วินาทีนี้ เธอไม่ใช่ของตัวเองอีกต่อไป”อิงค์ตัวสั่นน้อย ๆ ใต้ผ้าปูเตียงริมฝีปากแดงเรื่อสั่นระริก แต่ไม่กล้าเอื้อนเอ่ยคำตอบครามเดินเข้ามาใกล้แต่ละก้าวหนักแน่นเหมือนเสียงกลองสั่งตายที่ตอกย้ำลงกลางอกเธอเขาทิ้งตัวลงข้างเธอกลิ
9 เครื่องหมายอิงค์ยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่กลางห้องแต่งตัว มองตัวเองในกระจก ราวกับว่าตัวเองก่อนหน้านี้หายไปหมดแล้วแสงไฟด้านบนส่องลงบนผิวเนียนละเอียด ขับชุดเดรสผ้าเมชซีทรูดำ ชุดที่แนบไปทุกสัดส่วนโค้งบนเรือนร่างผ้าที่แทบจะไม่ปกปิดอะไร เสื้อชั้นในลูกไม้สีดำถูกเลือกอย่างจงใจ เว้าสูง ชิ้นเล็ก รั้งแน่นเหมือนจะประกาศว่าเจ้าของร่างนี้มีเจ้าของแล้ว“หมุนตัวให้ดู” เขาสั่งมาจากทางโซฟาหนังสีเข้ม นั่งไขว่ห้างรอด้วยท่าทางเป็นเจ้ากรรมสิทธิ์บนเรือนร่างเธอทุกตารางนิ้วอิงค์ขยับเท้าหมุนตัวช้า ๆ หน้าแดงจัด สายตาเขาลากมองเธอจากหัวจดเท้าช้าเนิบนาบอย่างจงใจ“ห้ามใส่อะไรทับ” เขาเอ่ยต่อเสียงเรียบ “วันนี้ฉันจะโชว์ของของฉันให้คนทั้งคลับเห็นว่า…ใครเป็นเจ้าของเธอ”หัวใจอิงค์เต้นแรงจนเจ็บอก ความอับอายปนเสียวซ่านพลุ่งขึ้นในกระแสเลือดอย่างห้ามไม่อยู่ครามลุกขึ้นยืนเดินมาใกล้ กลิ่นกายร้อนแรงของเขาโอบล้อมเธออีกครั้งทันที เขาโน้มตัวลงกระซิบใกล้หู ในระยะที่ปลายจมูกเฉียดแนวกราม“ถ้าเธอกล้า...เดินผ่านคนในคลับแล้วไม่เก็บอาการเสี้ยน” เขาใช้นิ้วลากแผ่นหลังเธอใต้เนื้อผ้า “ฉันจะเด้าเธอในห้องลับของคลับ ห้องลับที่คนด้านนอกจะเห







