14 Ending

14 Ending

อิงค์สะดุ้งเฮือก เสียงครางหวานพร่าไหลออกจากลำคออย่างห้ามไม่อยู่

ปลายลิ้นหยาบลากไล้ช้า ๆ ตามแนวร่องกลางลากขึ้น กดลง วนซ้ำอย่างใจเย็นจนน้ำเหนียว ๆ ละลายยิ่งกว่าเดิม

เขาใช้ปลายลิ้นกดเบา ๆ บนปุ่มเสียวเล็ก ๆ ที่แข็งตึง ลากวนเป็นวงกลมช้า ๆ ก่อนจะดูดเม้มเบา ๆ ด้วยริมฝีปากร้อนฉ่า

เสียงครางหวานพร่า สะโพกสั่นร่อนตามแรงลิ้นอย่างห้ามไม่อยู่

"อื้ม..." ครามครางต่ำในลำคอ ขณะดูดกลืนกลิ่นกายหวานล้ำของเธออย่างละโมบ

มือจับสะโพกเล็กแน่น ตรึงเธอกับปลายลิ้นที่ลากวนอย่างโหดร้ายและเร้าอารมณ์ในเวลาเดียวกัน

ลิ้นไถลลากขึ้นลงอย่างต่อเนื่อง กดเน้นในจังหวะที่พาเอาความเสียวซ่านลุกลามจากกลางกายขึ้นไปถึงยอดอก

อิงค์สะอื้นหนัก น้ำตาไหลอาบแก้มด้วยแรงเสียวที่ถาโถมจนแทบขาดใจ

“ดี...” เขาพึมพำขณะกดปลายลิ้นลงลึกยิ่งกว่าเดิม “เด็กดีของฉัน...ทั้งหอม ทั้งหวาน ทั้งน่ากิน”

มือเล็กจิกผ้าปูโต๊ะแน่น ขาสั่นไหวระริก ปลายลิ้นเขาลากวนหนักขึ้น แรงขึ้น เร่งจังหวะเร็วขึ้นในขณะที่เสียงดูดเลียดังถี่กระชั้น

อิงค์สะอื้นในลำคอร่างเล็ก ๆ กระตุกสั่นอย่างห้ามไม่อยู่ใกล้จะระเบิดเต็มที...

แต่ทันใดนั้นเอง

ครามถอนริมฝีปากออกอย่างรวดเร็วปล่อยให้อิงค์ทรมานค้างเติ่งอยู่กลางความเสียว เสียงสะอื้นหนักดังขึ้นแทบในทันทีพร้อมน้ำตาไหลพรากจากหางตาคู่งาม

ครามยิ้มช้า ๆ สายตาคมลึกกวาดมองร่างเล็กที่สั่นสะท้านเหมือนลูกนกตัวน้อยอย่างพึงพอใจ

“เธอสวยเวลาที่ตัวสั่นจนร้องไห้”

สายตาคมกริบของเขาไล่มองช้า ๆ กลืนกินทุกตารางนิ้วผิวขาวเนียนละเอียดที่กำลังสั่นไหวอยู่เบื้องหน้า

“สวยฉิบหาย...” เขาพึมพำ แล้วลุกยืน เอื้อมมือข้างหนึ่งโอบหลังต้นขาเล็ก ๆ ของเธอไว้ยกสะโพกกลมกลึงขึ้นเล็กน้อย

แล้วในจังหวะที่เธอกำลังหลับตาแน่นพยายามกลั้นหายใจ...

แก่นกายแข็งขึงของเขาก็แทรกตัวเข้ามาช้า ๆ

อิงค์สะดุ้งเฮือกเสียงครางหวานพร่าหลุดออกมาทันที

ครามกดแก่นเนื้อร้อนฉ่าเข้าไปลึก ๆ ทีละน้อย...ทีละน้อย...แต่ลึกหน่วงจนแทบทะลวงจิตวิญญาณของเธอไปด้วย

“อ่า แน่น..เธอแม่ง...โคตรแน่น”

ครามขยับสะโพกช้า ๆ ลากลำร้อนออกมาจนเกือบสุด...ก่อนจะกดกลับเข้าไปจนสุดโคนอย่างไม่ให้เธอตั้งตัว

“อื้อ...”

อิงค์ร้องครางกระเส่า สะโพก กระตุกอ่อนแรงหวั่นไหวสุดขีด

ครามกดสะโพกลึกขึ้นเร่งจังหวะช้า ๆ แต่แน่นหน่วงเหมือนตั้งใจจะสลักตัวตนของเขาไว้ในตัวเธออย่างถาวร

เสียงโต๊ะดังราวพยัคฆ์คำราม ใต้แรงกระแทกหนักหน่วง แต่สม่ำเสมอ

ทุกอย่างหลอมรวมกันหนาแน่น ข้นเหนียวจนหายใจเข้าก็เหมือนสูดเอาไฟราคะเข้าไปเต็มปอด

ครามกดสะโพกอย่างหนักหน่วงบดเบียดท่อนแข็งขึงเข้าไปในกายเล็ก ๆ ที่เปียกชื้นจนแนบแน่นทุกตารางนิ้ว

“อ่ารร์”

เสียงครางพร่า ๆ หลุดจากลำคอเขาแผ่วต่ำ แต่ทรงพลัง

“แน่นจนฉันแทบทนไม่ไหวแล้ว”

ลำคอเขากระตุกเมื่อความร้อนรุ่มกัดกินเส้นประสาท แต่เขายังคงควบคุมจังหวะได้อย่างสมบูรณ์แบบ

เขาเร่งจังหวะ...กดสะโพกลึกขึ้น ลึกขึ้นทุกทีเหมือนต้องการทิ้งร่องรอยตัวเองไว้ในกายเธออย่างไม่มีวันลบเลือน

อิงค์สะอื้น ร่างบางขยับสะโพกตอบสนองอย่างไร้การควบคุม

เหมือนร่างกายของเธอถูกโปรแกรมให้โหยหาเขาเท่านั้น

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังถี่ขึ้นในจังหวะเร่งเร้า เสียงน้ำเหนียว ๆ ในร่องรักดังพั่บ ๆ ในห้องเงียบงันยิ่งตอกย้ำความเร่าร้อนจนเกือบบ้าคลั่ง

ครามโอบท้ายทอยเธอ กดให้หน้าผากของเธอแนบกับหน้าผากของเขา

“แตกพร้อมกัน...”

เขากระซิบพร่าเสียงสั่นจากแรงปรารถนาที่ทะลักล้นแทบระเบิด

“ฉันอยากให้เธอแตกพร้อมฉัน เด็กดี”

เธอสะอื้นเฮือกสุดท้าย แรงเสียดเสียวระเบิดจากกลางกายไล่ขึ้นทำให้เธอแทบสำลักกับความรู้สึกหนักหน่วงที่ไหลทะลักเข้ามาพร้อมกัน

จังหวะสุดท้าย...

ครามกดสะโพกหนัก ๆ ลงจนสุดแก่นกายแข็งขึงกระตุกอยู่ในตัวเธอ อิงค์แตกละเอียดในวินาทีเดียวกัน

เสียงครางหวานใสหลุดลอดจากลำคอสั่นระริก ร่างบางสั่นระรัวเกาะเกี่ยวเขาแน่นราวกับชีวิตขึ้นอยู่กับเขา

ครามครางลึก กดสะโพกกระแทกถี่ ๆ อีกสองสามครั้งสุดท้าย

แล้วในจังหวะที่ทุกอย่างกำลังปะทุอย่างรุนแรงที่สุด

เขาดึงแก่นเนื้อร้อนออกมาจากช่องเธออย่างรวดเร็ว มือจับแก่นกายแข็งขึงที่เต้นกระตุกอยู่ปลายมือ

อิงค์สะดุ้งเฮือกด้วยแรงเสียวที่ยังค้างคา ถูกกระชากลงจากโต๊ะสัก เขาจับแก่นกายเล็งตรงที่ใบหน้าหวานชื้นเหงื่อ แล้วปล่อยแรงปรารถนาข้นหนืดแตกทะลักออกมาในจังหวะเดียว

น้ำรักอุ่นร้อนฉีดกระทบแก้มเนียนละเอียดเปรอะเปื้อนริมฝีปากนุ่มนิ่มที่ยังเผยออ้าเล็กน้อยด้วยแรงหอบ

บางส่วนไหลช้า ๆ ลงมาตามแนวคางเรียวหยาดหยดสีขาวข้นหยดลงซอกคอขาวนวลอย่างหยาบโลนและเร้าอารมณ์ที่สุด

ครามหอบหายใจแรง ๆ จ้องมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาพึงพอใจลึกซึ้งที่สุด

“สวยฉิบหาย เด็กดีของฉัน”

มือเขาไล้เช็ดคราบเหนียวหนืดที่เปื้อนแก้มนวลเบา ๆ ก่อนจะโน้มตัวลงดึงเธอยกวางบนโต๊ะ จูบริมฝีปากเปรอะเปื้อนนั้นอย่างหิวกระหาย

เธอแทบจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่า

เธอเสร็จสมกี่ครั้ง ทุกครั้งที่เธอครางเรียกชื่อเขา

ทุกครั้งที่ร่างกายบิดเร่าใต้เขา

เขาก็จะบดขยี้เธอหนักขึ้น ลึกขึ้น

จนไม่มีช่องว่างให้แม้แต่เสียงหายใจ

กลิ่นกายเขายังติดผิวเธอแน่นหนาแทรกซึมเข้าไปในรูขุมขน

หลอมรวมเข้ากับกลิ่นของตัวเธอเองจนแยกไม่ออก

ในอ้อมแขนของเขา...เธอวสั่น ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะรู้ว่า…เธอไม่มีทางกลับไปเป็นคนเดิมได้อีกแล้ว

เธอเคยคิดว่ารอยสักคือศิลปะแต่ตอนนี้มันคือ "พันธะ" ที่สลักไว้บนเนื้อแท้พร้อมกับลมหายใจของเขา เสียงหัวใจของเขา และสัมผัสทุกส่วนที่เขาฝังไว้ลึกจนถึงขั้วจิตใจ

เขาไม่เคยใช้โซ่ตรวนหรือคำขู่ เขาแค่ใช้สายตา เสียงกระซิบ

และจูบที่แผ่วเบาแต่เฉือนลึกกว่าปลายเข็มไหน ๆ

เธอควรรู้สึกว่าโดนกักขังแต่ในวินาทีนี้...เธอกลับรู้สึก ‘ปลอดภัย’เหมือนเพิ่งได้กลับบ้าน

บางที...การยอมจำนนที่แท้จริงไม่ใช่การถูกบังคับแต่มันคือการเลือก…ที่จะไม่หนีอีกต่อไป

เพราะเขาไม่ได้เป็นแค่เจ้าของร่างกาย

แต่เขาคือคนเดียวที่เธอ ‘ยอมให้เป็นเจ้าของหัวใจด้วย’

สัญลักษณ์ตัว K บนที่ลับ จะติดตัวเธอไปตลอดกาล

จบบริบูรณ์