LOGINShare
โปรย+แนะนำตัวละคร+INTRO
publish date:
2025-12-03 23:01:36ลองตายดูสิ...เผื่อฉันจะปล่อยเธอไป
สัมผัสรักมาเฟียร้าย
[วาดิม x มีก้า]
-TOXIC RELATIONSHIP-
“เมื่อมีคนทรยศ...ก็ต้องมีคนรับผิดชอบ”
“คุณมันคนสารเลว”
วาดิม โจว หรือ คุณโจว
นักธุรกิจหนุ่มทายาทเจ้าของท่าเรือขนส่งในฮ่องกง อายุ 32 ปี
เบื้องหน้าเขาคือนักธุรกิจผู้มั่งคั่งในเงินทองและอำนาจ
เบื้องหลังเขาคือมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล
มีอดีต เกลียดการหักหลัง และชอบเอาคืน
ธรรมมิกา อาชาไชย หรือ มีก้า
ลูกสาวสุดรัก วัฒนา อาชาไชย ผู้ดูแลสัมปทานธุรกิจท่าเรือขนส่งในไทยภายใต้ตระกูลโจว
หญิงสาววัยแรกแย้มผู้ที่ถูกเลี้ยงมาดั่งนกน้อยในกรงทอง อายุ 27 ปี
ดื้อเงียบ อ่อนโยนแต่ไม่อ่อนแอ
⛔️ห้ามคัดลอกดัดแปลงนิยาย โครงเรื่อง การดำเนินเรื่อง⛔️
พบเจอ คูณ 10 ของรายได้ทุกแอปพลิเคชันที่ลงนิยายเรื่องนี้ไว้
หนังสือเล่มนี้คุ้มครองตามความแห่ง พ.ร.บ. ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 มาตรา 27,69
ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง เผยแพร่ต่อสาธารณชน
หรือให้เช่าต้นฉบับหรือสำเนางานโปรแกรมคอมพิวเตอร์ โสตทัศนวัสดุ ภาพยนตร์ และสิ่งบันทึกเสียง
ก่อนได้รับอนุญาตต่อเจ้าของผลงานเป็นลายลักษณ์อักษรเท่านั้น
#คำเตือน เนื้อหานิยายมีคำหยาบคาย เพศ และการใช้ภาษา เยาวชนควรใช้วิจารณญาณ
______________________________
INTRO
ภาพตรงหน้าคือหญิงสาวร่างเล็กนั่งอยู่บนเก้าอี้บุนวมอย่างดี ตรงโต๊ะด้านหน้ามีทั้งอาหารและเครื่องดื่มตั้งเรียงรายไว้หลายอย่าง ราวกับว่ากำลังอยู่ในงานเลี้ยงก็ไม่ปาน
ทว่าในความเป็นจริงนั้นร่างกายของเธอกลับถูกพันธนาการด้วยเชือกป่านสีขุ่นร้อยรัดมัดไว้กับเก้าอี้ บริเวณดวงตาถูกผ้าดิบสีเข้มผูกปิดไม่ให้มองเห็นสิ่งอื่นใด ปลายเท้าของเธอเปรอะเปื้อนไปด้วยโลหิตสีแดงฉาน
“ผมคิดว่าคุณจะมีแต่ลูกบุญธรรมชายนั่นเสียอีก…”
คำพูดของวาดิม โจวทำให้หัวใจของชายวัยใกล้ฝั่งสั่นสะท้าน ดวงตาหม่นแสงจับจ้องไปยังเบื้องหน้า หัวใจคล้ายกับขาดออกไปไกล ร่างทั้งร่างสั่นเทิ้มไปด้วยความหวาดกลัวจับจิตใจ
“คุณพ่อคะ นั่นคุณพ่อไหมคะ” เสียงแหบแห้งของหญิงสาวที่ถูกมัดไว้กับเก้าอี้เปล่งออกมาด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี เธอจำได้ว่านั่นคือเสียงบิดาผู้ให้กำเนิด
“ผะ ผมขอเวลาคุณโจว ผมจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย”
นัยน์ตาสีเข้มจ้องมองสภาพเจ้าพ่อใหญ่อย่างวัฒนา อาชาไชย มุมปากหยักของมาเฟียหนุ่มหยักยิ้ม ดวงตาคมเข้มตวัดกวาดไปมองทั่วทั้งบริเวณ
คนของอาชาไชยนอนเกลื่อนกลาดทั้งยังมีลมหายใจและไร้ลมหายใจ หากไม่เห็นแก่ไมตรีที่มีกันมาเนิ่นนาน สักคนเขาก็ไม่คิดจะเก็บไว้!
ผ้าดิบที่ถูกปิดดวงตาของหญิงสาวร่างอ้อนแอ้นอรชรถูกดึงออก ความรุนแรงของเนื้อผ้าบาดเข้าไปที่โหนกแก้มข้างซ้ายของเธอจนเลือดซิบ
“เมื่อมีคนทรยศก็ต้องมีคนรับผิดชอบ”
“คุณมันคนสารเลว”
เพียะ! สิ้นคำพูดที่หลุดออกมาจากปากบาง ใบหน้าสวยหวานสะบัดไปตามแรงตบ
ธรรมิกา อาชาไชย เงยหน้าขึ้นจ้องมองคนที่ตบหน้าเธอด้วยดวงตาวาวโรจน์ ก่อนจะถ่มน้ำลายผสมเลือดสีข้นใส่คนตรงหน้าตอกย้ำว่าเธอไม่ได้เกรงกลัวเขา
***************
นิยายเรื่องนี้ถ่อยค่ะ มีถ้อยคำหยาบคาย แต่ไม่ใช่หยาบโล้นยังคงตามไลน์เขียนของนามปากกาแสงเทียน
พระเอกโหดร้าย รุนแรง ป่าเถื่อน เลวแบบอิหยังวะ TOXIC สุด ๆ หัวจะปวดตลอดเวลา
ใครไม่ชอบกดผ่านเลยนะคะ เทียนมีเขียนนิยายรักหลายเรื่องค่ะ ใครชอบแบบไหนอ่านแบบนั้น
ไม่ต้องมาหาเหตุผลหรือความสมดุลของโลกกับนิยายเรื่องนี้นะคะ อ่านเอาสนุก ซ้อมปากซ้อมคอ เทียนเขียนเพื่อนักอ่านที่คิดถึงงานดราม่าของแสงเทียนจริง ๆ ค่ะ
ฝากคุณโจว นามสกุลโบ้ด้วยนะคะ หอนไม่เลิกราาาาา หอนจนเจ็บคอ
ไม่ต้องหาอาหารหมาโยนให้นะคะ เพราะพี่โจวเขารวยค่ะ ผลิตเองได้ ทำเองกินเองนักเลงพอ 5555555
Latest chapter
สัมผัสรักมาเฟียร้าย ตอนพิเศษ 3 ส่งท้าย
ตอนพิเศษ 3 สุดท้ายบ่อน้ำหลังบ้านก็ไม่ได้ถม เหตุเพราะเหล่าเด็ก ๆ สัญญากับนายหญิงใหญ่แห่งตระกูลโจวว่าจะไม่ไปเล่นซนตรงนั้น ส่วนปลาในบ่อก็จะไม่ตกปล่อยให้มันอยู่กันตามธรรมชาติหากเจิงเจิงอยากจะกินปลาก็ไม่ต้องไปลงมือตกเอง ป๊ะป๊าจะให้คนไปขนที่ตลาดปลาและลูกอยากจะย่างกี่ตัวก็ย่าง“ถ้ามีก้าจะโกรธก็โกรธฉันน่ะถูกแล้ว ฉันหละหลวมไปเองอย่าโกรธลูก ๆ เลย ไอ้เจิงมันก็เด็กปากเปราะไปเรื่อย ส่วนจินจินก็รักน้องออกรับแทน” เรื่องทั้งหมดจบที่วาดิมออกรับความผิดแทนลูก“ถ้ามีก้าไม่หายโกรธ...งั้นคืนนี้ฉันคุกเข่าให้แล้วกันนะ อยากจะให้คุกเข่านานเท่าไหร่ก็ได้”วาดิมมองใบหน้ากลมเกลี้ยงแม้จะมีริ้วรอยตามกาลเวลาแต่ก็ยังคงสวยสดสมฐานะนายหญิงใหญ่แห่งตระกูลโจวชุดกี่เพ้าคอจีนแบบเต็มยศ ผมยาวสลวยถูกมัดรวบเป็นมวยต่ำ ใบหน้าตกแต่งอย่างสวยจัด ในมือถือพัดขนนกสีแดงเพียงแค่ธรรมิกานั่งเคาะพัดกับฝ่ามือและตวัดสายตาดุ ๆ มองเขา วาดิมก็เหมือนจะแดดิ้นทุกครั้งไปวาดิมโจวกลัวเมียจะแย่...ธรรมิกาหันไปมองหน้าคนที่โน้มกายหยาบมาทำเสียงแผ่ว ๆ หยอกเย้าเธออยู่ในทีไม่วายมาแค่เสียง แต่ฝ่ามือหนาลูบสะโพกเธอเล่น แม้ใบหน้าคมคายเรียบนิ่ง แต่แววตาแพรวพร
สัมผัสรักมาเฟียร้าย ตอนพิเศษ 2
ตอนพิเศษ 2 ภาพตรงหน้าเป็นภาพที่คนในตระกูลโจวคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี เด็กชายวัยห้าขวบกับเด็กหญิงวัยแปดขวบนั่งพับเพียบตระกองก้มหน้าก้มตาอยู่กลางห้องโถงของบ้านด้านหลังมีบริวารเพื่อนพ้องพี่น้องมากกว่าสิบคน แต่ละคนมีอายุไล่เรียงกับเจ้าเด็กแสบสองคนนั่น และทั้งหมดนั่งเรียงแถวก้มหน้าหลบสายตาเช่นเดียวกันกับลูกพี่ใช่…จินโจวและเจิงโจว เป็นลูกพี่ของเด็กพวกนั้น!“แม่บอกกี่รอบแล้วเรื่องตกปลา…”เสียงของมารดาทำให้ขนคอของเจิงเจิงลุกชัน เด็กชายเงยหน้าขึ้นไปสบตามารดาก่อนจะก้มหน้าลงแล้วเม้มขยี้ริมฝีปาก“มามี๊ไม่ได้ห้ามเรื่องตกปลาค่ะ แต่ห้ามไม่ให้พวกเราเล่นน้ำ” น้ำเสียงเล็กแผ่วเอ่ยออกอธิบายออกมาไม่เต็มเสียงเท่าใดนัก“แล้วตกปลาบนบกรึ!” เด็กหญิงเริ่มตัวแข็งค่อย ๆ ช้อนสายตาขึ้นมองไปทางบิดา วาดิมโจวลอบระบายลมหายใจ ใบหน้าคมคายหล่อเหลายังคงเรียบนิ่งตามลักษณะนิสัยของเขา“ตกในน้ำสิครับมามี๊ แต่ว่าพวกเราใส่ชูชีพที่ลุงเอียนซื้อมาให้ครบถ้วนเลยครับ!” เด็กชายเจิงโจวเห็นว่าพี่สาวจนมุมแล้วเขาก็สอดแทรกหาทางออกในทันทีซึ่งทางออกนั่นบิดาได้ยินแล้วถึงกับยกมือขึ้นคลึงขมับ และเมื่อวาดิมปรายสายตาไปทางภรรยา แน่นอนว่าธรรมิกามอ
สัมผัสรักมาเฟียร้าย ตอนพิเศษ 1
ตอนพิเศษ 1 เสียงเจื้อยแจ้วของลูกสาวที่ดังมาจากชั้นล่างทันทีที่คนเป็นแม่เปิดประตูห้องนอนออกมา ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าบ้านมีแขกธรรมิกาพาร่างอุ้ยอ้ายเดินมาชะโงกหน้ามาเมียงมองจากชั้นบน แค่เห็นเสี้ยวหน้าของคนที่มาหาสามี แม้จะไม่เจอกันมาเป็นปี ธรรมิกาก็จำได้ว่าผู้ชายคนนั้นคือครูซ เพื่อนสนิทของวาดิมคนที่เป็นเจ้าของโรงพยาบาลที่ประเทศไทยธรรมิกาเดินย่ำเท้าลงบันไดแค่ขั้นแรก ร่างสูงของสามีก็ลุกขึ้นและเดินขึ้นมาหาทันทีเมื่อถึงตัวเธอมือหนาของเขาส่งมาให้เธอจับ คุณแม่ท้องโตยกยิ้มออกมาก่อนจะวางมือลงไปบนมืออันแสนจะอบอุ่นของสามี“ทำไมไม่เรียกเด็กมาเป็นเพื่อน” “ให้เด็กเก็บชุดเล็ก ๆ ของน้องจินจะเอาไปให้หลานแม่บ้าน ได้ยินเสียงดังข้างล่างเลยเดินออกมาดู”พูดจบธรรมิกาก็สาดสายตามองไปทางด้านหลังของสามี ครูซเห็นเธอก็พยักหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงทักทาย แต่สำหรับธรรมิกาแล้วเธอไม่คิดว่าตัวเองจะต้องญาติดีกับผู้ชายใจดำคนนี้อีก“งั้นตามสบายเถอะค่ะ เดี๋ยวอีกสักพักมีก้าจะมีแขก” แขกคนที่ว่าทำให้มาเฟียหนุ่มเม้มริมฝีปาก“คุณรีบพาเพื่อนคุณกลับไป...” คนท้องพูดเบา ๆ ให้ได้ยินกันสองคนก่อนจะกวักมือเรียกลูกสาวที่นั่งอยู่บนตักครูซให้
สัมผัสรักมาเฟียร้าย บทส่งท้าย
บทส่งท้ายข่าวน่ายินดีของตระกูลโจวคือธรรมิกาได้ตั้งครรภ์ลูกคนที่สองสมใจพ่อของเขา ที่นับเดือนนับวันว่าเมื่อไหร่ลูกจะมาเกิดเพราะตั้งแต่จัดวันเกิดน้องจินครบสามขวบไปธรรมิกาก็ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ แต่ลูกก็ยังไม่มาสักที กว่าคนนี้จะมาคนเป็นพ่อแม่ก็ลุ้นแทบแย่ วาดิมถึงกับนอนเอามือก่ายหน้าผากทุกวัน เขาคิดว่าตัวเองมีปัญหาเสียแล้ว เมื่อสำเร็จสมความปรารถนามาเฟียใหญ่ก็ตระเวนแก้บนตามศาลเจ้ากับซินอี๋เรียกได้ว่าทั้งอาทิตย์อยู่ไม่ติดบ้านเลยส่วนคนท้องอ่อนสำหรับท้องนี้ซมยิ่งกว่าตอนท้องน้องจินเพราะแพ้ท้องหนักมากกินอะไรก็ไม่ได้เพราะออกปากหมดก็ยังดีที่มีครอบครัวและสามีแถมยังมีลูกสาวตัวเล็กที่ตอนนี้รับบทเป็นพี่ของน้องรอเลี้ยงน้องเต็มที่“มามี้ขา ถ้าน้องเกิดมาแล้วจินขอเอาน้องไปนอนด้วยได้ไหม ไปนอนในห้องเจ้าหญิงของจิน นอนคนเดียวเหง๊า ๆ อะค่ะ”พี่สาวสามขวบเหงาเป็นแล้ว ธรรมิกาที่กำลังยกยาดมจ่อจมูก อดจะยิ้มกว้างออกมาไม่ได้ เธอรับแรงโถมรัดจากลูกสาวตัวอวบอ้วนที่มานอนซุกวางใบหน้ากลมเกลี้ยงอยู่บนเนินอกอวบอิ่ม“ได้สิคะ น้องจินอยากพาน้องไปนอนด้วยเมื่อไหร่ก็ได้มามี้อนุญาตแต่ไม่ใช่อุ้มหนีไปนะคะ ต้องบอกผู้ใหญ่ก่อน
สัมผัสรักมาเฟียร้าย บทที่ 75 อยากมีลูกเพิ่ม
บทที่ 75 อยากมีลูกเพิ่มเสียงฝีเท้าตุบตับดังมาจากหน้าห้องนอนทำเอาคนเป็นพ่อแม่ที่นอนกอดก่ายกันอยู่ผละออกจากกันแทบไม่ทันธรรมิกาคว้าเสื้อผ้าที่โดนถอดกระจัดกระจายบนเตียงนอนรวบมาอย่างเร่งรีบและรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำส่วนวาดิมหยัดกายลุกขึ้นสวมใส่กางเกงอย่างรวดเร็ว เขาหันมาจัดผ้าปูที่นอนอย่างลวก ๆ เมื่อมันเรียบร้อยดีแล้วก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกตั้งแต่เป็นพ่อแม่ หูเรียกได้ว่าความรู้สึกเร็วกว่าเดิมเป็นไหน ๆ อะไรนิดหน่อยก็รู้แล้วและยิ่งเวลาทำอะไรพิสดารกันแบบนี้ด้วยแล้ว รีบได้ก็ต้องรีบเพราะลูกสาวเห็นยังเด็กอยู่แต่ก็หูตาไวเหลือเกินตึง ๆๆๆๆ ยังไม่ทันขาดคำเสียงทุบประตูห้องนอนก็ดังขึ้น คนเป็นพ่อรีบสวมใส่เสื้อผ้าอย่างรวดเร็วกำปั้นน้อยของเจ้าก้อนแป้งบรรจงทุบประตูห้องนอนเสียงดังโดยไม่สนใจพี่เลี้ยงที่ยอบกายนั่งลงและบอกว่าภายในห้องไม่มีใครอยู่ แต่เด็กน้อยไม่เชื่อ“ป๊าาา ป๊ะป๊าาาา ยูหนายจ๊ะ” เสียงเล็ก ๆ เรียกบิดาชัดถ้อยชัดคำกว่าคำอื่น กำปั้นกลม ๆ บรรจงทุบประตูห้องนอนบานใหญ่อย่างขะมักเขม้นไม่ยอมแพ้แม้แรงจะน้อยนิดและเจ็บมือเพียงใดก็อดทน จินจินต้องการให้ประตูเปิดออก!ร่างอวบอ้วนในชุดกระโปรงสีฟ้าคราม ทรงผม
สัมผัสรักมาเฟียร้าย บทที่ 74 Anniversary NC+++
บทที่ 74 Anniversary NC+++#สองปีผ่านไปร่างเล็กบอบบางของคนเป็นภรรยากำลังโน้มตัวลงมาใช้ปลายจมูกโด่งเล็กของเธอคลอเคลียปลายจมูกโด่งสันของเขาก่อนจะจับข้อมือของมาเฟียหนุ่มไปพันธนาการรัดด้วยเนกไทสีแดงเข้มและผูกยึดติดไว้บนหัวเตียง“มีก้า”“ชอบมัดดีนักโดนบ้างจะได้รู้สึก”“มัดมือมันจะไปพออะไรมัดขาไปด้วยเลยสิ”หัวใจของคนพูดเต้นระรัวราวกับตีกลอง ก่อนจะจ้องมองคนเป็นภรรยาใช้ใบหน้าซุกลงมาตรงขาข้างหนึ่งและกดริมฝีปากเล็ก ๆ จูบลงไปบนท่อนเอ็นที่พองโตคับมือเธอ“มีก้า...ทำไมวันนี้พาตื่นเต้นจัง”“Happy Wedding Anniversary”จบคำพูดของเธอใจของเขากระเด็นกระดอนออกนอกอกไปเรียบร้อย มือข้างหนึ่งที่ถูกพันธนาการพยายามขยับออกจากเนกไทที่มัดไว้และเอามาวางลงบนศีรษะทุยของคนที่กำลังอ้าปากกลืนกินตัวตนใหญ่โตของเขาอยู่วาดิมใช้สายตารุ่มร้อนจ้องมองเรียวปากที่อ้ากว้างและพยายามขบเม้มตวัดปลายลิ้นละเลงเลียเส้นเสียวด้านหลังก่อนจะใช้ฟันขบส่วนหัวและดูดมันแรง ๆ อีกครั้งร่างหนาสะท้านสั่นไหวสองขาสั่นเกร็ง มาเฟียหนุ่มผ่อนลมหายใจขาดห้วงออกมาตามแรงจังหวะที่เธอกลืนกินตัวตนของเขา บางตอนที่เธอยัดมันเข้าไปในลำคอจนเกิดเสียงค่อกแค่ก วาดิมย
สัมผัสรักมาเฟียร้าย บทที่ 40 ไม่ใช่ที่
บทที่ 40 ไม่ใช่ที่เตียงนอนที่ยุบตัวลงทำให้คนที่เพิ่งจะหลับไปเมื่อชั่วโมงที่แล้วรู้สึกตัวตื่น แต่ธรรมิกายังไม่ขยับกายเพราะไม่อยากให้เขารู้ว่าเธอตื่นแล้ว แต่ท่อนแขนแกร่งสอดเข้ามารั้งร่างเธอไปกอด หญิงสาวจึงต้องขยับตัวใบหน้าคมคายถูไถศีรษะทุยราวกับกำลังเก็บกักกลิ่น ก่อนที่วาดิมจะระบายลมหายใจร้อนจัดที่
สัมผัสรักมาเฟียร้าย บทที่ 31 พันธสัญญาฉบับใหม่
บทที่ 31 พันธสัญญาฉบับใหม่เรื่องราวที่ธรรมิการู้มาทำให้ตั้งแต่ที่ร้านอาหารจนถึงบ้านตระกูลโจว หญิงสาวก็พูดน้อยลงในทันทีวาดิมรู้ว่าเธอสงสัยแต่มันไม่ใช่หน้าที่เขาที่ต้องอธิบาย มาเฟียหนุ่มไม่คิดว่าตัวเองต้องพูดหรือทำอะไรให้ธรรมิกาเข้าใจเขาเมื่อกลับถึงบ้านพวกแม่บ้านก็ช่วยกันยกข้าวของเธอไปเก็บ รวมถึงต
สัมผัสรักมาเฟียร้าย บทที่ 29 สวรรค์...
บทที่ 29 สวรรค์...ความเย็นชื้นของเครื่องปรับอากาศทำให้ร่างเล็กที่นอนคุดคู้อยู่ในผ้าห่มขยับกายเบียดซุกเข้าหาไออุ่น ท่อนแขนเรียวยกขึ้นโอบกอดสิ่งที่ตัวเองสัมผัสโดนดวงตาคมตวัดมองสิ่งมีชีวิตที่พยายามเอาใบหน้าเบียดซุกสะโพกของเขา ริมฝีปากอวบอิ่มเผยออ้าออกเผยให้เห็นฟันซี่หน้า เส้นผมดำขลับกระเซอะกระเซิงปิ
สัมผัสรักมาเฟียร้าย บทที่ 27 เกมที่ตั้งใจเล่น
บทที่ 27 เกมที่ตั้งใจเล่นครั้งนี้เป็นการทานอาหารมื้อแรกที่เราจะพูดคุยกันอย่างดี คราวนี้วาดิมไม่ต้องคีบอาหารมาเผื่อเธอแล้ว แต่ธรรมิกากลับเป็นคนเอาใจเขาไปเสียทุกอย่าง ชายหนุ่มเพียงแค่นั่งรับประทานอาหารไปเงียบ ๆ รอการปรนนิบัติจากเธอ“มีก้าไม่รู้ว่าคุณโจวชอบทานอะไรบ้าง แต่ป้าจูบอกว่าคุณเป็นคนทานง่าย”
You May Also Like
คนในความลับ
พลอยแพรวา11.9K viewsเงารักมาเฟียอคิราห์ (เซต Bad Mafia)
Mali_81034.3K viewsเสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)
เนตรกวี / Natekavees42.3K viewsเสพติดหัวใจมาเฟีย
มดตัวจี๊ด12.1K viewsYAKUZA VS MAFIA สิ้นลายพยศรัก
นัวร์เนีย390 viewsพันธะสารวัตรธีร์
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.1K viewsคลั่งรักแม่ตัวแสบ
คุณลูกเกด843 viewsรัก(ลับ)ของมาเฟีย
มุกมายา259 views
