Masukตอนที่ 12
กรณีศึกษาเพื่อการปลดปล่อย2
ตอนแรก ปลายฝัน คาดว่าปุณณ์น่าจะให้คนมารับเธอที่บ้าน เพื่อมาที่ออฟฟิศวีเคกรุ๊ป ทว่าคนของเขากลับพามาที่โฮม ออฟฟิศหรูสามชั้นซอยยี่สิบหก
“พอดีคุณปุณณ์ติดคุยงานอยู่ค่ะ แจ้งว่าให้คุณปรายนั่งรอที่ห้องนี้ค่ะ ถ้าต้องการอะไรเพิ่มบอกป้าได้เลยนะคะ”
ป้าแม่บ้านที่แนะนำตัวเองว่าชื่อ ป้าแจ่ม บอกเธออย่างนอบน้อม ขณะยกน้ำเย็นและขนมทานเล่นมาวางให้ หญิงสาวสังเกตรอบบ้านที่ตกแต่งด้วยโทนสีโทนเบจสบายตา จึงคาดว่าที่นี่น่าจะเป็นที่พักของประธานวีเคกรุ๊ปด้วย
“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากค่ะป้า”
ทำไมเขาถึงให้เธอมาที่นี่นะ จะคุยเรื่องงานไม่ใช่เหรอ
“เอ่อป้าคะ ปกติคุณปุณณ์พักที่นี่เหรอคะ”
“ใช่ค่ะ ส่วนใหญ่คุณปุณณ์จะอยู่ที่นี่นานๆถึงจะกลับบ้านใหญ่ที คุณปรายต้องการอะไรเพิ่มบอกป้าได้เลยนะคะ”
“ไม่แล้วค่ะ ขอบคุณค่ะป้า”
บ้านใหญ่ที่ว่าน่าจะหมายถึงบ้านของตระกูลปราณชัยที่อยู่ตรงซอยยี่สิบแปด ทาวน์โฮมสามชั้นหลังนี้น่าจะใช้เป็นที่พักผ่อนส่วนตัวของเขา สังเกตจากสิ่งของและการจัดวางต่างๆ เมื่อมองสำรวจไปรอบห้องรับแขกที่นั่งอยู่ คิ้วเรียวของเธอก็ต้องขมวดเข้าหากัน เมื่อเห็นกล่องสิ่งของมากมายหลายอย่างที่วางอยู่บนโต๊ะอันใหญ่กลางห้อง ที่น่าจะเป็นผลิตภัณฑ์เซ็กซ์ทอยของ Win Vibrations
“สีชมพูน่ารักเชียว”
ปลายฝัน อมยิ้มเล็กน้อย เมื่อเดินมาสำรวจของแต่ละชิ้น ที่บางอันยังอยู่ในกล่อง บางอันแกะออกมาวางไว้ด้านนอก สีสันสวยงามของพวกมัน ชวนให้นึกถึงขนมสีหวานและของเล่นสมัยเด็กที่เธอมีอยู่เต็มห้องนอนในตอนนี้
แต่นี่คือของเล่นผู้ใหญ่
ตื้ดๆๆๆ
“อ๊ะ”
หญิงสาวตระหนกเล็กน้อยเมื่อจับเจ้าไข่สั่นรูปร่างตัวเอ็มขึ้นมา แล้วมือเผลอกดไปโดนปุ่มสวิตช์เปิดที่น่าจะชาร์จไฟไว้แล้ว แรงสั่นของมันทำให้สองแก้มของเธอผ่าวร้อนขึ้นมาโดยอัตโนมัติ แค่เพียงว่าจินตนาการว่ามันกำลังสั่นไหวอยู่บนตัวเธอ
“ชอบอันนี้เหรอครับ”
เสียงนุ่มทุ้มต่ำกระซิบถามอยู่ข้างใบหูของเธอ ทำให้ร่างเล็กสะดุ้ง ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดรินอยู่บริเวณผิวเนื้ออ่อนตรงลำคอนั้น หญิงสาวรู้สึกเหมือนขนอ่อนในกายเธอเริ่มลุกชูชัน
“คุณปุณณ์!”
“เหมือนคุณจะอวบขึ้นกว่าวันนั้นนะครับ”
ปลายฝัน รู้สึกร้อนวาบไปทั่วร่าง สัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนบริเวณบั้นเอวเมื่อถูกอุ้งมือหนาทาบทับไว้ เธอรีบหันหลังและขยับออกมาเมื่อรู้สึกว่าใจเริ่มจะเต้นไม่เป็นจังหวะ พยายามรักษาสีหน้าและอาการของตัวเองไว้ไม่ให้ตื่นเต้นจนเกินเหตุ
“ปรายขอโทษที่ละลาบละล้วงค่ะ พอดีเห็นว่ามันวางอยู่”
“ไม่ได้ละลาบละล้วงอะไรนี่ครับ ผมเตรียมไว้ให้คุณอยู่แล้ว” มุมปากของชายหนุ่มยกโค้งขึ้น
ทำไมเขาถึงพูดจาได้ดูดีน่าฟัง อีกทั้งสุภาพอ่อนโยนนัก
“อ่ะ..ค่ะ”
ไม่แน่ใจว่าตัวเองกลายเป็นคนติดอ่างไปตั้งแต่ตอนไหน นานแล้วที่เธอไม่เคยรู้สึกใจสั่นจนแทบทะลุออกมานอกอกแบบนี้ วันนี้ ปุณณ์ อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวงาช้างที่ปลดประดุมเม็ดบนออกไปสามเม็ด เผยให้เห็นแผงอกกำยำรำไร
แผงอกที่เธอเคยขยุ้มและฝากรอยเล็บไว้
สติ! ปราย! เธอจะต้องมีสติ
“วันนั้นคุณคงเห็นแค่ภาพในจอเท่านั้น วันนี้ผมเลยอยากให้คุณดูผลิตภัณฑ์ตัวอย่างของจริง ผมอยากรู้อันไหนที่คุณเห็นแล้วสะดุดตา จนคิดว่าอยากจะหยิบมันออกมาใช้กับร่างกายคุณมากที่สุด”
ร่างหนาขยับเข้ามาใกล้
แม้เธอจะสูงเกือบร้อยเจ็ดสิบ ทว่าก็ยังสูงแค่อกของเขาเท่านั้น เมื่อเขาเข้ามาชิดเธอได้กลิ่นน้ำหอมสะอาดออกมาจากเรือนกายแน่นเครียดของเขา
เขาเป็นตัวหอม..เธอสัมผัสได้ตั้งแต่คืนนั้น
และกลิ่นกายที่เป็นเอกลักษณ์นี้ก็ทำให้เธอจมดิ่งและติดตรึงอยู่ในความรู้สึกมาจนบัดนี้ หญิงสาวหน้าร้อนผ่าวเมื่อความคิดเริ่มสับสนต้องจนเบี่ยงสายตามองไปยังหน้าต่างด้านนอก ท่าทางเหล่านั้นล้วนอยู่ในสายตาของปุณณ์ตลอดเวลา
“อันนี้คะ”
เธอหยิบแท่งสั้นสีชมพูขึ้นมา เพราะเห็นว่าสีมันสวยหวานดี เหมือนขนมสีสวยที่น่ากินและดูพกพาง่าย น่ารักน่าเอ็นดู เหมาะมือและน่าจะใช้งานได้ง่ายสุดกว่าอันอื่น
“อันนี้ Sucking Tongue Vibrators เป็นแท่นสั่นลงลิ้น”
ปุณณ์ ก้าวเท้าเข้ามาใกล้เธออีกจนชิด หยิบเจ้าแท่งสั่นสีหวานในมือเธอ รอยยิ้มมุมปากผุดพรายใบหน้าหล่อเหลา ดวงตาที่มองเธอลุ่มลึกขึ้น ใจของเธอเหมือนจะเต้นระส่ำยิ่งกว่าเดิม
“ค่ะ”
“ทำไมถึงชอบอันนี้ครับ”
เขาถามต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าปลายฝันกลับรู้สึกเหมือนเขากำลังล้วงเข้ามาในความคิดของเธอ อันนี้คงเป็นส่วนหนึ่งในงานอาร์แอนด์ดีของกรณีศึกษาเพื่อการปลดปล่อยซินะ!
“คือปรายเห็นว่าสีมันน่ารักและดูเหมือนจะใช้ง่ายสุด” เธอบอกเขาไปตามตรง ขณะที่สองแก้มผ่าวร้อนจนแดงก่ำไปจนถึงใบหู “คือมันคงให้อารมณ์แบบฟินๆ โดยที่ไม่ต้องมีอะไรสอดใส่เข้าไปในตัวเราก็ได้”
“คุณปรายไม่ชอบให้สอดใส่เหรอครับ?”
คำถามตรงๆของเขา ทำให้เธอแทบอยากจะกรี๊ดออกมา
“....”
“อืม ผมเข้าใจนะ ผู้หญิงบางคนอาจจะกลัวการสอดใส่เพราะอาจมีประสบการณ์ไม่ดีเกี่ยวกับเรื่องเซ็กซ์ หรือฝังใจกับอะไรสักอย่าง แต่ก็อยากจะสุขสมในเรื่องนี้” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ ...แต่วันนั้นผมใส่เข้าไปแล้วไม่ใช่เหรอครับ?”
“คุณปุณณ์!”
ปุณณ์ หัวเราะในลำคอ มือหนาอีกข้างโอบเอวเธอไว้ไม่ให้ร่างหนาผละออกห่าง ดวงตาคู่สีนิลเข้มหลุบต่ำลง มองกรอบหน้าเนียนใสผุดผาดที่แดงก่ำแสนน่ารังแก พลันเขาก็รู้สึกเหมือนลำคอเริ่มจะแห้งผากเมื่อมองริมฝีปากจิ้มลิ้มอิ่มวาวตรงหน้า
นี่คงเป็นกรณีศึกษาที่เขาต้องใช้ความอดทนอย่างที่สุด
“Sucking Tongue Vibrators เป็นแท่งสั่นลงลิ้นที่เราออกแบบมาเป็นอย่างดี เหมาะสำหรับคนที่กลัวการสอดใส่ แต่รักในการเล้าโลม การทำงานคล้ายสัมผัสจากลิ้นของมนุษย์ที่เหมือนกับถูกเลียจริงๆ”
เหมือนกับถูกเลียจริงๆ....พระเจ้า!!
“....”
ปลายฝันรู้สึกราวกับว่าตัวเองได้หยุดหายใจไปชั่วขณะ ยิ่งเมื่อสันจมูกโด่งของเขาโน้มลงมาจนชิดกับสันจมูกเชิดของเธอ
“..จะลองปรับเทียบของจริงเลยมั้ยครับ?”
ตอนที่ 52 ตอนพิเศษ #ตลอดไปอยากจะขอบคุณทุกแรงใจจากนักอ่าน ไม่ว่าจะเป็นยอดวิวหรือยอดคอมเม้นท์ที่เข้ามามีส่วนร่วมในการผลักดันนิยายหลายๆเรื่องของนามปากกา ปลายฝัน พวกคุณไม่รู้หรอกว่า แม้เพียงการพิมพ์ข้อความเล็กๆน้อยๆเข้ามาในช่องแสดงความคิดเห็นนั้น มันสร้างพลังใจที่ยิ่งใหญ่ให้กับนักเขียนตัวเล็กๆอย่างฉันมากแค่ไหนกราบขอบคุณจากใจจริงที่ทำให้นักเขียนคนนี้ ได้เดินในเส้นทางที่รักและใฝ่ฝันมาตั้งแต่เด็กให้เป็นจริงได้ แต่เหนือสิ่งอื่นใด ฉันต้องขอบคุณแฟนของฉัน ปุณณ์ ปราณชัย หากไม่มีเขา ฉันเองก็คงไม่มีวันนี้หลังจากงานเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่และแอพพลิเคชั่นสุดล้ำของ Win Vibrations ก็ได้รับการตอบรับอย่างล้นหลามจากผู้บริโภค แฟนของฉันได้ขึ้นไปยืนอยู่เวที ด้วยท่วงท่าสง่างามในชุดสูทสีครามเข้ม ใบหน้าหล่อเหลานั้นดูน่าเกรงขามและเหมาะสมกับตำแหน่งประธานวีเคกรุ๊ปยิ่งนัก“Win Vibrations พร้อมที่จะยกระดับความสุขสมแบบโรแมนติก ตอบโจทย์ความต้องการอย่างลักชัวรี่ด้วยผลิตภัณฑ์คุณภาพเสมือนสัมผัสจริง เพื่อให้เซ็กซ์คือการตอบสนองอารมณ์ร่วมกันอย่างมีศิลปะ....”เสียงปรบมือดังกึกก้อง ไปทั้งฮอลล์ ก่อนที่แชมเปญรา
ตอนที่ 51 ตอนพิเศษ #บันทึกลับของปุณณ์แม้ใครจะบอกว่าผม ปุณณ์ ปราณชัย เป็นผู้บริหารหนุ่มไฟแรงที่น่าจับตามอง หลังจากเข้ามารับตำแหน่งใหม่จากพ่อของผมเอง ทว่าจริงๆแล้วมันก็ไม่ได้ถึงขนาดนั้นหรอก เพราะผมเองเพิ่งจะฉลองวันเกิดวัยสามสิบเอ็ดปีไปได้ไม่นานนักตำแหน่ง ประธานวีเคกรุ๊ป นั้น กดดันผมพอสมควรทั้งคนเก่าแก่ที่เป็นทีมบริหารของพ่อที่แม้ปากจะบอกว่า พร้อมจะทำหน้าที่ทุกอย่างเป็นอย่างดี และคอยเสริมผมอยู่เสมอ ทว่าจริงๆแล้ว ทุกคนก็เหมือนจะอยากจะ ลองของ ว่าผมนั้นจะมีความสามารถมากน้อยแค่ไหน แม้จะจบโทจาก MIT ในสาขาการบริหารจัดการและเป็นลูกชายคนโตของ ชายชัย ปราณชัยทว่านั้นก็ไม่เพียงพอจะลดอีโก้ในใจของกลุ่มเจนX ได้ยิ่งตอนนี้ผมกับ ปานวาด น้องสาวได้เสนอวาระเข้าที่ประชุมว่าต้องการขยายธุรกิจไปยังส่วนผลิตภัณฑ์ถุงยางอนามัย และนำเข้าตลาดเซ็กซ์ทอยถูกกฎหมาย เพื่อต่อยอดผลิตภัณฑ์นั่นก็ยิ่งทำให้คนรุ่นเก่า ต่างเป้ปากไม่เห็นด้วย ต่างก็บอกว่าเราผลิตถุงมือยางทางการแพทย์อย่างเดียวก็เพียงพออยู่แล้ว จะไปแตกไลน์ผลิตภัณฑ์อื่นให้ยุ่งยากอีกทำไม และบ้านเราเป็นเมืองพุทธทำสินค้าพวกนี้ มันจะไม่ดี แถมยังมีข้อกำหนดมาก
ตอนที่ 50 THE END(ขอบใจแกมากนะปราย บทความล่าสุดคุณปานวาด Win Vibrations ปรู๊ฟเรียบร้อยแล้ว ทุกคนชอบบทความแกมากๆเหมือนว่าผลตอบรับค่อนข้างดี สงสัยดับบลิวพีอาร์จะได้งานสัญญาระยะยาวแล้วละ)เสียงของ หลิน เอ่ยมาทางปลายสาย ทำให้ ปลายฝัน ยิ้มแก้มปริ ไม่เสียแรงที่เธอทุ่มเทแรงกายแรงใจ กับงานเขียนนี้จนแทบจะไม่ได้ใส่ใจสิ่งอื่นและผลตอบรับของมันก็ทำให้เธอชื่นใจนัก“ขอบใจแกเหมือนกันที่ป้อนงานให้ฉันตลอด”(แล้วนี่อยู่ไหน?)“กรัมกรุ๊ปอ่ะ มารับบรีฟงานชุดแรก”(วุ้ย จะดังใหญ่แล้วนะเนี่ย เคๆเดี๋ยวค่อยคุยกัน)“เคๆ”..“เราต้องการสร้างสตอรี่อีโรติคในสื่อแอพพลิเคชั่นของกรัมกรุ๊ป ที่เน้นเรื่องราวกึ่งๆนิยาย แต่ต้องการเข้าถึงคนหลากหลายกลุ่ม จึงไม่ต้องการให้เนื้อหาโฉ่งฉ่างมากนัก เพื่อไม่ให้เสี่ยงกับการโดนแบน และ.....”การบรีฟงานกับกรัมกรุ๊ป เริ่มต้นขึ้น โดยปลายฝัน พยายามจับประเด็นอย่างตั้งใจ เพราะถือว่าเป็นประสบการณ์ใหม่ในการทำงานของเธอที่เป็นสเกลงานที่ใหญ่ขึ้น และดีลตรงกับผู้ว่าจ้าง ดังนั้นเธอต้องละเอียดและรอบคอบทุกจุด“ขอบคุณทุกคนมากเลย เราจะเริ่มบทความแรกภายในกลางเดือนหน้านี้”วิช ผู้
ตอนที่ 49 คนพิเศษ2ไม่แน่ใจว่าทั้งสองคุยอะไรกันบ้าง เพราะหลังจากที่ ปลายฝัน ตั้งสติได้และผุดลุกนั่งบนโซฟา ปุณณ์ ก็บอกให้เธอเข้ามาทำงานในห้องของตัวเองที่อยู่ชั้นล่าง และเขาขอตัวคุยกับพี่ชายของเธอตามลำพังเอง พร้อมบีบมือส่งกระแสความอุ่นซ่านให้คล้ายเป็นการสร้างกำลังใจ ทำให้เธอยอมทำตามอย่างว่าง่ายหญิงสาวจึงยอมเข้ามานั่งในห้องทำงาน ทว่าก็ไม่มีสมาธิที่จะเขียนและคิดงานแต่งานใด ได้แต่เงี่ยหูคอยฟังว่าด้านนอกคุยกันว่าอย่างไร ทว่าก็ไม่มีเสียงโวยวายอะไรเลยแม้แต่น้อยผ่านไปราวเกือบชั่วโมงได้ ประตูห้องทำงานชั้นล่างของเธอก็ถูกเคาะ ก่อนที่จะได้ยินเสียงนุ่มทุ้มหูของ ปุณณ์ เอ่ยบอกเบาๆ“ปรายครับออกมาทานข้าว จะได้กินยา”“ค่ะ อ๊ะ..”เธอรีบลุกพรวดขึ้นอย่างรวดเร็ว ลืมไปว่าตัวเองยังปวดสะโพกอยู่ นั่นทำให้หน้าสวยบิดเหยเกด้วยความเจ็บปวด จนปุณณ์ ต้องปรี่เข้ามาประคองและปรามเบาๆ“ระวังครับ ไม่เห็นต้องรีบเลย”“คุยกับพี่เป้ว่าไงคะ?”เธอแอบกระซิบถามเขาเบาๆ เมื่อเหลือบไปเห็นพี่ชาย ง่วนอยู่กับการจัดวางอาหารใส่จานบนโต๊ะสำหรับสามที่“คุยเรียบร้อยแล้วครับ ไม่ต้องกังวล”“ปรายมานั่งๆ พี่อุ่นข้าวหน้าเป
ตอนที่ 48 คนพิเศษ(เป็นยังไงบ้างครับ กินอะไรรึยัง?)เสียงนุ่มทุ้มต่ำที่เอ่ยถามจากปลายสาย ทันทีที่เธอกดรับ ทำให้ สองแก้มของ ปลายฝัน แดงก่ำขึ้นมาจนรู้สึกผ่าวร้อนไปจนถึงใบหู“ทานแล้วค่ะ คุณปุณณ์ละคะ เลิกประชุมแล้วเหรอ?”หญิงสาวถามกลับ เมื่อเหลือบมองนาฬิกาข้างฝาเป็นเวลาหกโมงเย็นกว่าๆแล้ว(เลิกแล้วครับ)“แล้วอยู่ไหนคะ?”(อยู่หน้าบ้านคุณครับ)“หือ”ปลายฝัน รีบเดินกระโผกกระเผก ออกไปทันทีที่ชะโงกหน้าไปเห็น แอสตันมาร์ติน คันหรูที่จอดอยู่หน้าบ้าน“เลยต้องรบกวนคุณเลย”ปุณณ์ ยืนยิ้มแฉ่งอยู่ข้างรถ พร้อมชูถุงอาหารที่น่าจะเป็นเมนูเป็ดร้านป้าติ๋มที่เธอชอบ“ซื้อมาเผื่อไว้ คุณจะได้ไม่ต้องเสียเวลาทำอาหาร”“ขอบคุณมากค่ะ”เธอเปิดประตูรั้วให้เขาเดินเข้ามา กำลังจะเอื้อมมือไปหยิบถุงอาหารมาถือเองด้วยความเคยชิน แต่เขาปรามไว้ก่อน“ผมถือเอง ค่อยๆเดินครับ”เขาทำหน้ายู่เล็กน้อยคล้ายรู้สึกผิดเต็มทน ที่ทำให้เธอต้องมาบาดเจ็บและเจอเรื่องแบบนี้ นึกแล้วก็ยังรู้สึกโมโหตัวต้นเรื่องอยู่ไม่หาย“ไม่เป็นไรแล้วค่ะ ปรายเดินได้แค่รู้สึกปวดๆตรงสะโพกนิดหน่อยแค่นั้น”พอเอ่ยมาถึงตรงนี้ ปุณณ์ ก็ครุ่นคิดอยู่ครู
ตอนที่ 47 ความรู้สึกในใจที่เริ่มก่อตัว4“ปรายยังอยากจะกลับมาคบพี่อีกมั้ย”ถ้อยคำของของเพื่อนพี่ชาย ทำให้ ปลายฝัน ชะงักเล็กน้อย ก่อนจะวางขวดน้ำในมือลง พร้อมถอนหายใจออกมา หากเป็นเมื่อก่อนตอนสองสามปีที่แล้ว เธออาจจะดีใจที่ได้ยินคำนี้ เพราะตอนนั้นเธอรอคอยอย่างมีความหวังว่าเขาจะกลับมาเอ่ยถามประโยคนี้ อย่างไร เตวิช ก็เป็นผู้ชายเพียงคนเดียวที่อบอุ่น สุภาพ และเข้าใจเธอมากที่สุดมาตลอดในเวลาที่ผ่านมาทว่าตอนนี้ เธอไม่ได้คิดแบบนั้นแล้ว“ปรายว่าเราเป็นพี่เป็นน้องกันเหมือนเดิมดีกว่าค่ะ”หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง และสบตากับอีกฝ่ายด้วยแววตาเรียบนิ่ง นั่นทำให้ เตวิช หัวเราะออกมาในลำคอเพื่อนน้องสาวแสนจืดชืดขี้แยคนนั้น ไม่มีอีกแล้วซินะ!“พี่ก็แค่ถามดู เพราะพี่อาจจะไม่หมั้นกับขวัญแล้ว”“นั่นคงเป็นปัญหาของพี่เต้เอง ไม่น่าจะเกี่ยวกับปราย อีกอย่างยังไงตอนนี้พี่เต้ก็ยังไม่ได้เลิกกับแฟน แค่มีปัญหาระหองระแหงกัน มาพูดจากับปรายแบบนี้ ดูไม่แฟร์กับแฟนพี่เต้เลยนะคะ”อย่างไงเธอก็ไม่ชอบการเป็นมือที่สามของใคร และสัญญากับตัวเองมาตลอดว่าจะไม่เป็นเด็ดขาดและเธอไม่ชอบนักผู้ชายที่คบเผื่อเลือกแบบนี้“ก็...







