LOGINผู้ชายเอวดุที่เธอ ONS ในคืนนั้น ...เป็นคนเดียวกับเจ้านายสุดเนี้ยบของพี่ชาย "ถ้าคุณลืมสัมผัสคืนนั้น ...ผมจะทบทวนให้เอง"
View Moreตอนที่ 1
ONS เพื่องานเขียน
...ลมหายใจของเขาและเธอห่างกันเพียงคืบจนเธอได้กลิ่นน้ำหอมสะอาดจากกายกำยำแน่นเครียดนั้น ร่างของทั้งคู่เปลือยเปล่าแนบชิด หัวใจเธอเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะยามที่ริมฝีปากอุ่นร้อนของเขาเริ่มไล้สัมผัสแต่ละจุดบนร่างกายเธอ....
...สัมผัสของเขา เร่าร้อน ตราตรึง
“เขียนยังไงต่อดีหว่า.....”
เสียงพึมพำจากร่างบอบบางที่นั่งอยู่หน้าโน้ตบุ๊ค ขณะที่เธอกำลังพิมพ์งานเขียนนิยายโรมานซ์อย่างขะมักเขม้น ทว่าเหมือนความคิดจะเริ่มติดขัด จนต้องหยุดชะงักไว้เพียงเท่านั้น ก่อนจะละสายตาจากจองานตรงหน้า เดินไปหยิบน้ำเย็นในตู้เย็นมาดื่ม และกลับมานั่งจ้องจอเช่นเดิม
“ทำไมมันเขียนยากยังงี้นะ บท NC นี่...”
เธอบ่นขึ้นอีกครั้งเมื่อมองนิยายตอนที่สิบสามของตัวเองที่พิมพ์ๆลบๆ ไม่คืบหน้าไปไหน ทั้งที่ใช้เวลากับบทนี้มาเกือบหกวันแล้ว ทั้งการศึกษาคำศัพท์ต่างๆของบทอีโรติก การอ่านนิยายจากกูรูนักเขียนที่เชี่ยวชาญด้านนี้หลากหลายท่าน เพื่อจะพยายามนำแนวทางนั้นมาปรับใช้ในสไตล์การเขียนของตน
รวมทั้งการได้ลงพื้นที่ปฏิบัติจริงไปเมื่อสองสัปดาห์ก่อน
นึกมาถึงตอนนี้ ปลายฝัน ก็รู้สึกผ่าวร้อนไปทั่วหน้า ถึงการทุ่มเทของตัวเอง เพื่อภารกิจในการที่จะพยายามให้งานเขียนนิยายรักอีโรติกของตัวเองออกมาดีที่สุด เพราะเขาบอกว่าผู้ยังไม่เคยมีประสบการณ์ทางด้านนี้นั้น
ยากที่จะเขียนถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกออกมาได้ดี
กรณีนักเขียนดังๆนั้นเธอขอไม่ละลาบละล้วงแล้วกัน แต่สำหรับเธอแล้ว แม้ทฤษฎีด้านนี้จะเกินร้อยเพราะอ่านมาเยอะพอสมควร ทว่าภาคปฏิบัตินั้นนามปากกาของปลายฝันเป็นศูนย์ถึงขั้นติดลบเลยทีเดียว
ว่ากันว่า ..สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น สิบตาเห็นก็ไม่เท่าเอามือคลำ ดังนั้นปฏิบัติการลับสุดยอดลงพื้นที่เก็บเกี่ยวเอ็นซี แซ่บๆจึงได้เกิดขึ้นเมื่อสองสัปดาห์ที่แล้ว .กับใครคนหนึ่งที่เธอนัดผ่านแอพคุย
เพียงวินาทีแรกที่เธอได้เห็นเขาที่ผับหรูย่านเอกมัย ใจของเธอก็ประหม่าจนแทบจะทะลักล้นออกมาจากอก แม้จะเตรียมตัวเตรียมใจมาเป็นอย่างดีแล้ว
...เขาคนนั้นรูปร่างสูงโปร่ง นั่งรออยู่ห้องวีไอพีชั้นสามของ Hit pub เธอมองหน้าเขาผ่านแสงสลัว มือซ้ายของเขาถือแก้วน้ำสีทองไว้มือ แขนเสื้อเชิ้ตสีขาวถูกพับร่นถึงข้อศอกจนมองเห็นเส้นเลือดปูดโปนและรอยสักรูปมังกร
ตอนนั้นเธอรู้สึกคล้ายลำคอเริ่มจะแห้งผาก
เข้าใจนางเอกนิยายอีโรติกขึ้นมาแทบจะทันทีว่าเหตุใด แค่เห็นเส้นเลือดบนแขนของพระเอกใจถึงเริ่มเต้นระส่ำ ไม่เป็นจังหวะ ....เธอเองก็กำลังรู้สึกเช่นนั้น
“ขอโทษที่มาช้าค่ะ รอนานมั้ยคะ?”
ปลายฝัน เอ่ยขอโทษ เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังคงนั่งนิ่งคล้ายไม่พอใจเธออยู่ลึกๆ ทำไงได้นานๆเธอจะออกจากบ้านในช่วงเวลานี้ จึงกะเวลาและสภาพการจราจรในกรุงเทพเมืองฟ้าอมรนี้ไม่ได้ แถมก่อน และยังพะวงว่าควรจะใส่ชุดอะไรดี แต่สุดท้ายก็หยิบเอาซาตินสายเดี่ยวสีดำมาใส่ และแต่งหน้าให้เข้มกว่าปกติ
ส่วนแว่นตาถอดไว้และเปลี่ยนมาใส่คอนแทคเลนส์แทน
“ก็พอสมควรละ”
คู่นัดของเธอตอบสั้นๆ ก่อนจะโน้มตัวมาด้านหน้าเล็กน้อย นั่นทำให้เธอมองเห็นกรอบหน้าของเขาได้ชัด ปลายฝันตกตะลึงเล็กน้อย แม้จะเพิ่งเคยนัดวันไนท์แสตนด์เป็นครั้งแรกเพื่อภารกิจงานเขียนของตน แต่ไม่คิดว่าคู่นัดของตนจะไม่ตรงปกถึงขนาดนี้
เพราะคนตรงหน้าดูดี ราวกับเป็นคนละคนกับที่เธอนัดไว้ ทั้งกรอบหน้าหล่อเหลาราวรูปปั้นแกะสลัก จมูกโด่งเป็นสันรับกับปากหยักอิ่มได้รูป คิ้วหนาที่พาดเหนือดวงตาคมกริบนั้น...
หล่อฉิบหาย!! หล่อโครตๆๆ
“คุณไม่เหมือนรูปในแอพเลย”
ปลายฝัน บอกอย่างที่ใจตัวเองคิด แม้จะพอรู้มาบ้างว่าผู้ชายส่วนใหญ่เวลาลงรูปในโซเชียลกับตัวจริงนั้นต่างกันมาก ส่วนใหญ่ผู้ชายจะดูดีกว่าผู้หญิง แต่ไม่คิดว่าคู่นัดONS ของเธอจะหล่อเกินเบอร์ขนาดนี้
“รูป?”
คิ้วหนาของชายหนุ่มเลิกขึ้นสูงเล็กน้อยคล้ายงุนงงเสียเต็มประดา นั่นทำให้ปลายฟ้าขยับขาไขว่กันเพื่อเสริมความมั่นใจ เมื่ออีกฝ่ายทำราวกับว่าจำสิ่งที่เธอกับเขาคุยกันก่อนหน้าไม่ได้
“ค่ะรูป!” ช่างเถอะ ..ก็แค่หาประสบการณ์
ไม่ต้องไปใส่ใจความคิด ความรู้สึกของอีกฝ่ายมากมายเท่าใดให้ปวดหัว แค่อยากรู้ปฏิกิริยาของผู้ชายเวลามีอารมณ์และเกิดความต้องการเท่านั้น
ไหนๆ ก็แต่งหน้าแต่งตัวมาซะสวยแล้ว
“วิสกี้หรือมาร์ตินี่ดี?”
คู่นัดของเธอเอ่ยถามพอเป็นพิธี แต่ก็ยื่นแก้วน้ำสีทองให้ตรงหน้า ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นมาร์ตินี่ ต่อให้เธอไม่ใช่นักดื่มเธอก็พอจะรู้ดีว่าคออ่อนอย่างเธอแค่สองแก้วก็มึนหัวแล้ว
แต่วันนี้เธอต้องการความกล้า ..และมันจะช่วยเธอได้
ติ๊ดๆๆๆ เสียงแตรรถ ตามด้วยเสียงออดหน้าบ้าน
ดึงสติของ ปลายฝัน ให้กลับมา หญิงสาวรีบละสายตาจากหน้าจอคอมปล่อยงานเขียนให้ค้างคาไว้ชั่วคราว เมื่อมองไปหน้าบ้านเห็นรถญี่ปุ่นคันสีขาวของพี่ชายจอดอยู่ คิ้วเรียวสวยของเธอขมวดขึ้นอย่างประหลาดใจเล็กน้อย
“มาถึงแล้วทำไมไม่ถอยรถเข้ามา?จะบีบแตรทำไมกัน”
เธอบ่นเบาๆ ทว่าก็ยอมลุกจากเก้าอี้มุมทำงานของตัวเอง เดินออกมาหน้าบ้าน เห็นประตูรถด้านข้างคนขับเปิดข้างไว้ มีหลังกว้างของชายผู้หนึ่งก้มๆเงยๆ คล้ายกำลังจะพยุงร่างของพี่ชายเธอลงจากรถ
..น่าจะเมาแน่นอนและให้เพื่อนมาส่งเหมือนทุกครั้ง
“เมาอีกแล้วเหรอพี่เป้!”
ปลายฝันปราดเข้าไปใกล้ เพื่อจะช่วยพยุงร่างของพี่ชายลงจากรถ เมื่อได้ยินเสียงอู้อี้ของ ปิยะ พี่ชายของเธอที่ฟังไม่ได้ศัพท์อยู่ในรถ
“ขอบคุณมากนะคะที่มาส่ง เดี๋ยวปรายช่วยค่ะ”
ร่างหนาที่กำลังก้มๆเงยๆชะงักเล็กน้อย ก่อนจะหันหน้ามามองเธอ พลันวินาทีที่ปลายฝันสบตากับหน้าหล่อเหลานั้น ตัวของเธอก็ชาวาบราวโดนไฟฟ้าช็อตอย่างรุนแรง
..นี่คือคู่นัด ONS ของเธอในคืนนั้น
เขามาที่นี่ได้ยังไง? แถมยังกำลังประคองพี่ชายเธอลงจากรถ อย่าบอกนะว่าเขากับพี่ชายเธอรู้จักกันและทำงานอยู่บริษัทเดียวกัน!! ไม่นะ!!
“ครับ”
คิ้วหนาเข้มบนใบหนาหล่อเหลาเลิกขึ้นสูงเล็กน้อย เมื่อมองร่างบางในชุดเสื้อยืดตัวย้วยหลวมโคร่งกับกางเกงวอร์ม หน้าเนียนใสไร้เครื่องสำอางนั้นอยู่ภายใต้กรอบแว่นตาเตอะ
เขากำลังจ้องมองเธอ
พระเจ้าช่วย!! หวังว่าเขาคงจะจำเธอไม่ได้หรอกนะ!!
********
ตอนที่ 52 ตอนพิเศษ #ตลอดไปอยากจะขอบคุณทุกแรงใจจากนักอ่าน ไม่ว่าจะเป็นยอดวิวหรือยอดคอมเม้นท์ที่เข้ามามีส่วนร่วมในการผลักดันนิยายหลายๆเรื่องของนามปากกา ปลายฝัน พวกคุณไม่รู้หรอกว่า แม้เพียงการพิมพ์ข้อความเล็กๆน้อยๆเข้ามาในช่องแสดงความคิดเห็นนั้น มันสร้างพลังใจที่ยิ่งใหญ่ให้กับนักเขียนตัวเล็กๆอย่างฉันมากแค่ไหนกราบขอบคุณจากใจจริงที่ทำให้นักเขียนคนนี้ ได้เดินในเส้นทางที่รักและใฝ่ฝันมาตั้งแต่เด็กให้เป็นจริงได้ แต่เหนือสิ่งอื่นใด ฉันต้องขอบคุณแฟนของฉัน ปุณณ์ ปราณชัย หากไม่มีเขา ฉันเองก็คงไม่มีวันนี้หลังจากงานเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่และแอพพลิเคชั่นสุดล้ำของ Win Vibrations ก็ได้รับการตอบรับอย่างล้นหลามจากผู้บริโภค แฟนของฉันได้ขึ้นไปยืนอยู่เวที ด้วยท่วงท่าสง่างามในชุดสูทสีครามเข้ม ใบหน้าหล่อเหลานั้นดูน่าเกรงขามและเหมาะสมกับตำแหน่งประธานวีเคกรุ๊ปยิ่งนัก“Win Vibrations พร้อมที่จะยกระดับความสุขสมแบบโรแมนติก ตอบโจทย์ความต้องการอย่างลักชัวรี่ด้วยผลิตภัณฑ์คุณภาพเสมือนสัมผัสจริง เพื่อให้เซ็กซ์คือการตอบสนองอารมณ์ร่วมกันอย่างมีศิลปะ....”เสียงปรบมือดังกึกก้อง ไปทั้งฮอลล์ ก่อนที่แชมเปญรา
ตอนที่ 51 ตอนพิเศษ #บันทึกลับของปุณณ์แม้ใครจะบอกว่าผม ปุณณ์ ปราณชัย เป็นผู้บริหารหนุ่มไฟแรงที่น่าจับตามอง หลังจากเข้ามารับตำแหน่งใหม่จากพ่อของผมเอง ทว่าจริงๆแล้วมันก็ไม่ได้ถึงขนาดนั้นหรอก เพราะผมเองเพิ่งจะฉลองวันเกิดวัยสามสิบเอ็ดปีไปได้ไม่นานนักตำแหน่ง ประธานวีเคกรุ๊ป นั้น กดดันผมพอสมควรทั้งคนเก่าแก่ที่เป็นทีมบริหารของพ่อที่แม้ปากจะบอกว่า พร้อมจะทำหน้าที่ทุกอย่างเป็นอย่างดี และคอยเสริมผมอยู่เสมอ ทว่าจริงๆแล้ว ทุกคนก็เหมือนจะอยากจะ ลองของ ว่าผมนั้นจะมีความสามารถมากน้อยแค่ไหน แม้จะจบโทจาก MIT ในสาขาการบริหารจัดการและเป็นลูกชายคนโตของ ชายชัย ปราณชัยทว่านั้นก็ไม่เพียงพอจะลดอีโก้ในใจของกลุ่มเจนX ได้ยิ่งตอนนี้ผมกับ ปานวาด น้องสาวได้เสนอวาระเข้าที่ประชุมว่าต้องการขยายธุรกิจไปยังส่วนผลิตภัณฑ์ถุงยางอนามัย และนำเข้าตลาดเซ็กซ์ทอยถูกกฎหมาย เพื่อต่อยอดผลิตภัณฑ์นั่นก็ยิ่งทำให้คนรุ่นเก่า ต่างเป้ปากไม่เห็นด้วย ต่างก็บอกว่าเราผลิตถุงมือยางทางการแพทย์อย่างเดียวก็เพียงพออยู่แล้ว จะไปแตกไลน์ผลิตภัณฑ์อื่นให้ยุ่งยากอีกทำไม และบ้านเราเป็นเมืองพุทธทำสินค้าพวกนี้ มันจะไม่ดี แถมยังมีข้อกำหนดมาก
ตอนที่ 50 THE END(ขอบใจแกมากนะปราย บทความล่าสุดคุณปานวาด Win Vibrations ปรู๊ฟเรียบร้อยแล้ว ทุกคนชอบบทความแกมากๆเหมือนว่าผลตอบรับค่อนข้างดี สงสัยดับบลิวพีอาร์จะได้งานสัญญาระยะยาวแล้วละ)เสียงของ หลิน เอ่ยมาทางปลายสาย ทำให้ ปลายฝัน ยิ้มแก้มปริ ไม่เสียแรงที่เธอทุ่มเทแรงกายแรงใจ กับงานเขียนนี้จนแทบจะไม่ได้ใส่ใจสิ่งอื่นและผลตอบรับของมันก็ทำให้เธอชื่นใจนัก“ขอบใจแกเหมือนกันที่ป้อนงานให้ฉันตลอด”(แล้วนี่อยู่ไหน?)“กรัมกรุ๊ปอ่ะ มารับบรีฟงานชุดแรก”(วุ้ย จะดังใหญ่แล้วนะเนี่ย เคๆเดี๋ยวค่อยคุยกัน)“เคๆ”..“เราต้องการสร้างสตอรี่อีโรติคในสื่อแอพพลิเคชั่นของกรัมกรุ๊ป ที่เน้นเรื่องราวกึ่งๆนิยาย แต่ต้องการเข้าถึงคนหลากหลายกลุ่ม จึงไม่ต้องการให้เนื้อหาโฉ่งฉ่างมากนัก เพื่อไม่ให้เสี่ยงกับการโดนแบน และ.....”การบรีฟงานกับกรัมกรุ๊ป เริ่มต้นขึ้น โดยปลายฝัน พยายามจับประเด็นอย่างตั้งใจ เพราะถือว่าเป็นประสบการณ์ใหม่ในการทำงานของเธอที่เป็นสเกลงานที่ใหญ่ขึ้น และดีลตรงกับผู้ว่าจ้าง ดังนั้นเธอต้องละเอียดและรอบคอบทุกจุด“ขอบคุณทุกคนมากเลย เราจะเริ่มบทความแรกภายในกลางเดือนหน้านี้”วิช ผู้
ตอนที่ 49 คนพิเศษ2ไม่แน่ใจว่าทั้งสองคุยอะไรกันบ้าง เพราะหลังจากที่ ปลายฝัน ตั้งสติได้และผุดลุกนั่งบนโซฟา ปุณณ์ ก็บอกให้เธอเข้ามาทำงานในห้องของตัวเองที่อยู่ชั้นล่าง และเขาขอตัวคุยกับพี่ชายของเธอตามลำพังเอง พร้อมบีบมือส่งกระแสความอุ่นซ่านให้คล้ายเป็นการสร้างกำลังใจ ทำให้เธอยอมทำตามอย่างว่าง่ายหญิงสาวจึงยอมเข้ามานั่งในห้องทำงาน ทว่าก็ไม่มีสมาธิที่จะเขียนและคิดงานแต่งานใด ได้แต่เงี่ยหูคอยฟังว่าด้านนอกคุยกันว่าอย่างไร ทว่าก็ไม่มีเสียงโวยวายอะไรเลยแม้แต่น้อยผ่านไปราวเกือบชั่วโมงได้ ประตูห้องทำงานชั้นล่างของเธอก็ถูกเคาะ ก่อนที่จะได้ยินเสียงนุ่มทุ้มหูของ ปุณณ์ เอ่ยบอกเบาๆ“ปรายครับออกมาทานข้าว จะได้กินยา”“ค่ะ อ๊ะ..”เธอรีบลุกพรวดขึ้นอย่างรวดเร็ว ลืมไปว่าตัวเองยังปวดสะโพกอยู่ นั่นทำให้หน้าสวยบิดเหยเกด้วยความเจ็บปวด จนปุณณ์ ต้องปรี่เข้ามาประคองและปรามเบาๆ“ระวังครับ ไม่เห็นต้องรีบเลย”“คุยกับพี่เป้ว่าไงคะ?”เธอแอบกระซิบถามเขาเบาๆ เมื่อเหลือบไปเห็นพี่ชาย ง่วนอยู่กับการจัดวางอาหารใส่จานบนโต๊ะสำหรับสามที่“คุยเรียบร้อยแล้วครับ ไม่ต้องกังวล”“ปรายมานั่งๆ พี่อุ่นข้าวหน้าเป