FAZER LOGINตอนที่ 13
ขอเป็นพระเอกของคุณ
“..จะลองปรับเทียบของจริงเลยมั้ยครับ?”
สันจมูกเขาไล้ถูไปมากับจมูกของเธอ มือหนาไล้ขึ้นลูบโลมตามแนวกระดูกสันหลังเบาๆตามส่วนเว้าส่วนโค้ง สัมผัสของเขานุ่มนวลไม่จวบจ้วงรุกเร้า และแปลกที่เธอไม่คิดอยากจะถอยหนี แม้ตอนแรกใจอยากจะปฏิเสธยิ่งนัก
“อันนี้คือเราเริ่มกรณีศึกษากันเลยใช่มั้ยคะ?”
ปลายฝัน เอ่ยถามเขาเสียงสั่นระริก
“ใช่ครับ”
ปุณณ์ ตอบสั้นๆขณะที่สายตาคมเลื่อนผ่านลำคอขาวผ่องยังเนินเนื้ออกอวบอิ่มของเธอ แม้วันนี้แม่เสือสาวร่างแมวจะอยู่ในชุดเดรสสั้นเรียบร้อยทว่าทรวดทรงองค์เอวของเธอก็ยังคงดูยั่วยวน ด้วยทรวงอกอิ่มเอวคอดและสะโพกงามงอน
เธอเป็นครั้งแรกที่เขาประทับใจ
ครั้งแรกที่หมายถึง คือเขาไม่เคยเจอสัมผัสตอบรับที่เข้ากับเขาได้อย่างกระตือรือร้นแบบนี้มาก่อน นั่นทำให้ปุณณ์ว้าวุ่นและหงุดหงิดใจกับความนุ่มนิ่มตอดรัดของเธอที่ค้างคาอยู่ในใจของเขามาตลอดหลายวันที่ผ่านมา
สัมผัสที่เขาต้องการจะสัมผัสมันอีกซ้ำๆ
“เราต้องเซ็นต์สัญญากันก่อนมั้ยคะว่านี่จะเป็นกรณีศึกษาที่เกี่ยวข้องกับเรื่องงานเท่านั้น”
แม้ตอนนี้อารมณ์เธอจะวาบหวามกับสัมผัสของเขาเพียงใด ทว่า ปลายฝัน ก็เตือนตัวเองด้วยการตะโกนก้องอยู่ในใจว่า นี่คืองานกรณีศึกษาเพื่อการปลดปล่อย ตามที่เขาได้บอกกับเธอไว้ตั้งแต่ตอนแรก
ปุณณ์ ชะงักเล็กน้อย ก่อนจะผละออกห่าง
เขากดมือถือหาใครสักคน
“คุณเกื้อครับ ช่วยเอาเอกสารสัญญาที่คุยกันเมื่อวันก่อนมาให้ผมที่บ้านซอยยี่สิบหกด้วยนะครับ”
(ได้ค่ะคุณปุณณ์)
เกื้อ น่าจะเป็นเลขาคนเก่งของเขา ปลายฝันเคยได้ยินชื่อนี้จาก ปิยะ พี่ชายของเธอเล่าให้ฟังบ่อยๆ
ไม่แน่ใจว่าเอกสารที่ว่าส่งมาจากที่ไหน แต่ไม่ถึงสิบนาทีเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ก่อนที่ ป้าแจ่ม จะชะโงกหน้าเข้ามา
“เอกสารจากคุณเกื้อค่ะคุณปุณณ์”
“ขอบคุณครับ”
เอกสารสัญญาถูกวางไว้บนโต๊ะ ปลายฝัน หยิบขึ้นมาอ่านแบบผ่านๆ ตามเงื่อนใขเธอจะเข้าร่วมในกรณีศึกษาเพื่อการปลดปล่อยเป็นระยะเวลาสามเดือน เพื่อทดสอบความต้องการทางเพศของผู้หญิง เป็นสัญญาระหว่างเธอกับ Win Vibrations โดยประธานใหญ่ ปุณณ์ ปราณชัย เป็นผู้รับผิดชอบ
ข้อมูลเป็นนั้นจะเป็นความลับสุดยอดที่ห้ามนำออกไปเปิดเผย หากสืบทราบมาว่าเปิดเผยโดยฝั่งใดจะต้องชดใช้เป็นจำนวนเงินยี่สิบล้านบาท
โดย นางสาวปลายฝัน โรจนรักษ์ จะได้รับผลตอบแทนในการเข้าร่วมโครงการนี้จำนวนห้าล้านบาท
แกร๊ก!
เธอจรดปากกาลงเซ็นต์ทันที เมื่อเห็นผลประโยชน์และเงื่อนใขที่เป็นความลับร่วมกันระหว่างเขาและเธอ เพราะอย่างไรเสียนอกจาก Win Vibrations จะได้ เธอเองก็ยังจะได้นำข้อมูลนี้ไปใช้ในการเขียนบทความและนิยายอีโรติกต่อด้วย และยังผลตอบแทนในจำนวนเงินที่จะหล่อเลี้ยงให้เธอทำงานเขียนได้อย่างสบายไปอีกเป็นปี โดยไม่ต้องเร่งออกอีบุ๊คเหมือนทุกครั้ง
“เรียบร้อยนะครับ”
เขาเอาเอกสารเก็บไว้สองชุด อีกชุดหนึ่งส่งคืนให้กับเธอ
“ขอบคุณมากค่ะ”
ปลายฝัน เก็บเอกสารลงกระเป๋าก่อนจะย่อกายลงนั่งยังโซฟาตัวเดิมอย่างกล้าๆกลัวๆ มองร่างหนาที่ละไปจัดการเก็บเอกสารใส่ตู้ ก่อนจะเดินมานั่งตรงข้ามกับเธอ
“ทำไมทำหน้าแบบนั้นครับ”
ไม่แน่ใจว่าเธอแสดงสีหน้าแบบไหนออกไป แต่ยอมรับว่าเธอประหม่า แม้จะตั้งใจและทำใจไว้แต่ตอนแรกแล้ว ซึ่งตอนนี้แทบไม่ต่างจากการนัดหนุ่ม ONS ในวันนั้นเลย
ทว่าตอนนี้เธอตื่นเต้นกว่า เพราะรู้ภูมิหลังเขาทุกอย่าง และยิ่งยามใบหน้าหล่อเหลาถอดแว่นตาออกแล้ว ปลายฝันก็รู้สึกราวกับว่าตัวเองโดนมนต์สะกดจากอะไรบางอย่าง
“คะ..คือ ขอโทษค่ะ ปรายแค่ตื่นเต้น”
มือของเธอกำเข้าหากันแน่นจนเปียกชื้นไปหมด
มุมปากของ ปุณณ์ ยกโค้งขึ้น เขามองแก้วไวน์ที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ ตอนแรกเขาจะเดินไปหยิบขวดไวน์ในตู้มารินดื่ม ทว่าตอนนี้เขาต้องการให้เธอกับเขามีสติแบบครบถ้วน โดยไม่มีฤทธิ์ของแอลกอฮอล์เข้ามาเกี่ยวข้องแบบในคืนนั้น
“ผ่อนคลายครับ คิดซะว่าผมเป็นพระเอกในนิยายอีโรติก ของคุณก็ได้”
น้ำเสียงเขานุ่มนวล และมองเธออย่างลุ่มลึก
“คุณปุณณ์เหมือนพระเอกอยู่แล้วค่ะ”
ปฏิเสธไม่ได้ว่า ปุณณ์ ปราณชัย เป็นผู้ชายที่มีรูปลักษณ์หล่อเหลาชวนมอง ทั้งคิ้วหนาเข้มได้รูปที่พาดเหนือดวงตาคมสีนิลเข้มดั่งรัตติกาล จมูกโด่งเป็นสันรับกับริมฝีปากหยักได้รูปอิ่มระเรื่อน่าสัมผัส
รูปร่างหน้าตาของเขาตรงตามสเปค เหมือนพระเอกในนิยายอีโรติกของเธอแทบทุกอย่าง ไหนจะรูปร่างสูงโปร่งได้สัดส่วนเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นเครียดนั่นอีก
“งั้นเหรอครับ”
ปุณณ์หัวเราะในลำคอ “งั้นลองเขียนบรรยายความรู้สึกที่มีต่อผมลงนิยายของคุณสักเรื่องได้มั้ยครับ อยากรู้ว่าเวลาผมสัมผัสคุณ ...คุณรู้สึกยังไง”
ถ้อยคำเขาจริงจัง ทว่าดวงตากลับวาววับขึ้น
เขาอยากรู้ว่า หากเขาเป็นพระเอกในนิยายของเธอทุกครั้งที่เขาแตะต้องลากผ่านริมฝีปากและปลายลิ้นยังอณูเนื้อบนผิวขาวเนียนละเอียดนั้น ...เธอรู้สึกเช่นไร?
“....”
เธอนิ่งไปสักพัก ไม่แน่ใจว่าต้องตอบเขาอย่างไร เพราะความจริงนิยายอีโรติกเรื่องใหม่ของเธอได้เขียนบรรยายเขาไปบางส่วนแล้ว ...ตั้งแต่คืนนั้น
ทว่าตอนนี้ยังเขียนได้ไม่กี่ตอนเอง
“ขยับมานั่งนี่ซิครับ ..เราจะได้เริ่มกรณีศึกษากันเลย”
เขาบอกเธอ เมื่อเห็นว่าหญิงสาวยังเอาแต่นิ่งเงียบ ปลายฝัน จึงลุกขึ้นเดินไปหาเขาที่นั่งยังโซฟาใหญ่ที่อยู่ฝั่งตรงกันข้ามกับเธอ แล้วย่อกายลงนั่งข้างกับเขา
“ไม่ใช่นั่งตรงนั้นครับ”
“คะ?”
ปุณณ์ ตบมือยังต้นขาแกร่งแน่นเครียดของตัวเอง มืออีกข้างรั้งเอวคอดให้ร่างบางลงมาใกล้
“นั่งบนตักผม”
****************
ตอนที่ 17 ละเมียดละมุน2(เป็นไงบ้างครับ ...หายเจ็บรึยัง?)ปลายฝัน อึ้งไปสักครู่ ความจริงเธอยังเจ็บอยู่นิดหน่อย แต่เมื่อกินยาแก้ปวดเมื่อเช้าก็เริ่มดีขึ้นมาบ้างแล้ว ทว่าไม่คาดคิดว่าเขาจะโทรมาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแบบนี้คงจะเป็นการติดตามกรณีศึกษาซินะ!“ดีขึ้นแล้วค่ะ ขอบคุณมากค่ะ”(ความจริงผมอยากให้คุณนอนพักที่นี่ก่อน ไม่ได้อยากให้รีบร้อนกลับแบบนั้นเลย)น้ำเสียงเขาราบเรียบ ไม่บ่งบอกว่ารู้สึกอย่างไร“ปรายกลับมาบ้านดีแล้วค่ะ”เธอไปเพื่อกรณีศึกษานะ เสร็จงานก็ต้องรีบกลับจะให้ไปนอนพักในโฮมออฟฟิศของเขาได้ยังไงกันแม้จะดึกดื่นแค่ไหนเธอจึงขอกลับ จนเขาต้องให้คนขับรถมาส่งที่บ้าน(เดี๋ยวจะมีคนเอายาแก้ปวดกับก๋วยเตี๋ยวเป็ดร้านป้าติ๋มไปให้นะครับ ถ้าปวดมากจนทนไม่ไหวก็ทานยาแล้วพักก่อน)เสียงของเขานุ่มนวลละมุนละไม จนเธอเคลิบเคลิ้มตามวันก่อนเธอบอกว่าชอบกินก๋วยเตี๋ยวเป็ดร้านป้าติ๋มซอยยี่สิบหก วันนี้เขาบอกให้คนของเขาเอามาให้“อันนี้เป็นเซอร์วิสของกรณีศึกษาเหรอคะ?”หญิงสาวหัวเราะเล็กน้อย “ปรายไม่ได้เป็นอะไรมากค่ะ ไม่ต้องห่วงเรื่องบทความและการสรุปผลกรณีศึกษานะคะ ปรายกำลังทำ และจะส่งให้ตามหม
ตอนที่ 16 ละเมียดละมุน“ปราย”“.....”“ปราย!! กาแฟหกแล้ว”“คะ!”ปลายฝัน สะดุ้งทันทีเมื่อของเหลวสีดำของกาแฟสดจากเครื่องชงไหล จนล้นทะลักแก้วที่จะรินส่งให้พี่ชาย “ขอโทษค่ะพี่เป้ สงสัยปรายคงเบลอ อาจเพราะนอนน้อยไปหน่อย”“กลับซะเกือบเช้าเลย บรีฟงานกับหลินโหดซะขนาดนั้นเลยเหรอ สงสัยต้องคิดค่าจ้างเพิ่มแล้วแบบนี้”ปิยะ บ่นอย่างไม่จริงจังนัก เมื่อรับแก้วกาแฟจากน้องสาว“ค่าจ้างโอเคแล้วค่ะ”ตั้งห้าล้านบาท เธอมีเวลาเขียนนิยายเรื่องยาวชิลล์ๆไปได้อีกนานโดยไม่ต้องมาคอยกดดันการออกอีบุ๊ครายเดือน และสัญญากรณีศึกษานี่ก็แค่หนึ่งเดือนเท่านั้น แถมนัดครั้งต่อไปก็เมื่อเธอสรุปส่งงานเขียนในรอบแรกเสร็จเรียบร้อยแล้ว ซึ่งเธอน่าจะใช้เวลาเขียนประมาณหนึ่งสัปดาห์ ถ้างั้นเธอก็อาจจะได้ทดลองเพิ่มอีกครั้งสองครั้งก็น่าจะจบโครงการแต่ชั่งเป็นการศึกษาที่เธอต้องใช้สติ สมาธิในการเขียนมาก“ช่วงนี้งานพี่หนักเหมือนกัน ส่วนคุณปุณณ์ก็แทบจะไม่ค่อยเข้าออฟฟิศเลยช่วงนี้ สงสัยจะง่วนอยู่กับโปรเจคใหม่ของ Win Vibrations จนงานส่วนวีเคของถุงมือยางทางการแพทย์นี่ปล่อยให้บริหารกันเองเลย”ทว่าผลิตภัณฑ์ส่วนนี้ตลาดค่อนข้างอยู่ตัว
ตอนที่ 15 สัมผัสร้อนจากปลายลิ้น2*NC“ผมชอบที่คุณทำหน้าแบบนี้ ชอบใช่มั้ยเวลาโดนผมเลีย”“ชะ..ชอบ”แม้ใจจะตะโกนบอกอยู่ในใจว่านี่งานกรณีศึกษา ทว่าความเร่าร้อนจากสัมผัสที่เขาปรนเปรอให้ ก็ทำให้ ปลายฝัน โอนอ่อนตามเขาโดยง่าย“อ๊ะ..”ร่างของเธอถูกยกขึ้นก่อนที่แผ่นหลังของเธอจะแตะเอนลงยังโซฟา แท่นสั่นในมือถูกดึงออกไป“ต่อไปเป็นสัมผัสจากปลายลิ้นผมล้วนๆ นะครับ”ปุณณ์ กระซิบเสียงแหบพร่า ละเลียดเลียฟอนเฟ้นไปทั่วร่างนุ่มเนียนที่เขาเคยได้ลิ้มลอง และโหยหาอยากจะกินอีกครั้ง ชายหนุ่มจึงจูบเลียไปยังผิวละเอียดทุกละจุด ให้คลื่นแห่งความปรารถนาแผ่ซ่านขึ้นทีละนิดทั้งเขาและเธอปั่นป่วนให้อารมณ์วาบหวามของเธอปะทุขึ้นหน้าหล่อเหลาไล้ต่ำ ลงไปยังหน้าท้องแบนราบแพนตี้ตัวสวยถูกรูดรึงลงไปยังปลายเท้าชายหนุ่มจับขาเรียวงามแยกออกกัน ซุกหน้าหล่อเหลาลงยังเนินเนื้ออวบอูมที่ทำให้เขาปั่นป่วนมาหลายวันจนแทบจะคลั่ง เขาจูบลงยังรอยแยกที่ฉ่ำวาวงดงามราวเคลือบด้วยหยาดน้ำค้างลิ้นสากลากเลียรอยแยกของกลีบละมุน“อื้อ คุณปุณณ์!!”เธอส่งเสียงคราง เมื่อโดนปากและลิ้นร้อนดูดเลียอย่างหนักหน่วง ลมหายใจของเธอหอบถี่กระชั้นจนเหมือนจะทะลุออก
ตอนที่ 14 สัมผัสร้อนจากปลายลิ้น*NC“นั่งบนตักผม”ปุณณ์ ปลดกระดุมเสื้อลงอีกสองเม็ด และพับแขนเสื้อไปจนถึงข้อศอก เผยให้เห็นเส้นเอ็นจางๆบนท่อนแขนแข็งแรงน่ามอง ปลายฝัน หลุบตาลงต่ำมองมือหนาที่วางบนตักแกร่งของเขา ก่อนจะสูดหายใจเข้าจนเต็มปอดเอาน่า! ฉากอีโรติกส่วนใหญ่นางเอกต้องจอยๆ ทั้งนั้นบางฉากก็เริ่มจากนั่งตักพระเอกนี่แหละ คิดได้ดังนั้นเธอจึงย่อกายลงนั่งบนตักเขา ส่งสายตายั่วยวนพร้อมวาดวงแขนเรียวคล้องท้ายทอยของเขาไว้“คุณปุณณ์ตัวหอมจัง”กลิ่นหอมอ่อนๆจากเรือนกายของเขาทำให้เธอผ่อนคลายขึ้น กระนั้นนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนคู่สวยก็ยังคงประหม่า จนปุณณ์ต้องยิ้มมุมปากออกมา“ดีใจที่คุณชอบ ถอดเสื้อออกซิครับหรือจะให้ผมถอดให้”ปลายฝัน อึ้งไปเพียงครู่ ตอนนี้เธอนั่งอยู่บนตักของเขา และรู้สึกได้ถึงความแข็งเครียดที่เบียดสีอยู่บริเวณบั้นท้าย อกอิ่มของเธอเบียดเสียดกับอกกำยำของเขา หน้าหล่อเหลาปานพระเจ้าสร้างห่างเพียงคืบ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดรวยรินอยู่ข้างแก้มแม้จะเคยลึกซึ้งกับเขามาแล้วแต่ตอนนั้นเป็นห้องวีไอพีที่มืดสลัว และเธอดื่มย้อมใจไปบางส่วน ทว่าตอนนี้สติสัมปชัญญะเธอครบครัน แต่อย่างไรก็ตามเมื่อเธอสมั
ตอนที่ 13 ขอเป็นพระเอกของคุณ“..จะลองปรับเทียบของจริงเลยมั้ยครับ?”สันจมูกเขาไล้ถูไปมากับจมูกของเธอ มือหนาไล้ขึ้นลูบโลมตามแนวกระดูกสันหลังเบาๆตามส่วนเว้าส่วนโค้ง สัมผัสของเขานุ่มนวลไม่จวบจ้วงรุกเร้า และแปลกที่เธอไม่คิดอยากจะถอยหนี แม้ตอนแรกใจอยากจะปฏิเสธยิ่งนัก“อันนี้คือเราเริ่มกรณีศึกษากันเลยใช่มั้ยคะ?”ปลายฝัน เอ่ยถามเขาเสียงสั่นระริก“ใช่ครับ”ปุณณ์ ตอบสั้นๆขณะที่สายตาคมเลื่อนผ่านลำคอขาวผ่องยังเนินเนื้ออกอวบอิ่มของเธอ แม้วันนี้แม่เสือสาวร่างแมวจะอยู่ในชุดเดรสสั้นเรียบร้อยทว่าทรวดทรงองค์เอวของเธอก็ยังคงดูยั่วยวน ด้วยทรวงอกอิ่มเอวคอดและสะโพกงามงอนเธอเป็นครั้งแรกที่เขาประทับใจครั้งแรกที่หมายถึง คือเขาไม่เคยเจอสัมผัสตอบรับที่เข้ากับเขาได้อย่างกระตือรือร้นแบบนี้มาก่อน นั่นทำให้ปุณณ์ว้าวุ่นและหงุดหงิดใจกับความนุ่มนิ่มตอดรัดของเธอที่ค้างคาอยู่ในใจของเขามาตลอดหลายวันที่ผ่านมาสัมผัสที่เขาต้องการจะสัมผัสมันอีกซ้ำๆ“เราต้องเซ็นต์สัญญากันก่อนมั้ยคะว่านี่จะเป็นกรณีศึกษาที่เกี่ยวข้องกับเรื่องงานเท่านั้น”แม้ตอนนี้อารมณ์เธอจะวาบหวามกับสัมผัสของเขาเพียงใด ทว่า ปลายฝัน ก็เตือนตัวเ
ตอนที่ 12 กรณีศึกษาเพื่อการปลดปล่อย2ตอนแรก ปลายฝัน คาดว่าปุณณ์น่าจะให้คนมารับเธอที่บ้าน เพื่อมาที่ออฟฟิศวีเคกรุ๊ป ทว่าคนของเขากลับพามาที่โฮม ออฟฟิศหรูสามชั้นซอยยี่สิบหก“พอดีคุณปุณณ์ติดคุยงานอยู่ค่ะ แจ้งว่าให้คุณปรายนั่งรอที่ห้องนี้ค่ะ ถ้าต้องการอะไรเพิ่มบอกป้าได้เลยนะคะ”ป้าแม่บ้านที่แนะนำตัวเองว่าชื่อ ป้าแจ่ม บอกเธออย่างนอบน้อม ขณะยกน้ำเย็นและขนมทานเล่นมาวางให้ หญิงสาวสังเกตรอบบ้านที่ตกแต่งด้วยโทนสีโทนเบจสบายตา จึงคาดว่าที่นี่น่าจะเป็นที่พักของประธานวีเคกรุ๊ปด้วย“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากค่ะป้า”ทำไมเขาถึงให้เธอมาที่นี่นะ จะคุยเรื่องงานไม่ใช่เหรอ“เอ่อป้าคะ ปกติคุณปุณณ์พักที่นี่เหรอคะ”“ใช่ค่ะ ส่วนใหญ่คุณปุณณ์จะอยู่ที่นี่นานๆถึงจะกลับบ้านใหญ่ที คุณปรายต้องการอะไรเพิ่มบอกป้าได้เลยนะคะ”“ไม่แล้วค่ะ ขอบคุณค่ะป้า”บ้านใหญ่ที่ว่าน่าจะหมายถึงบ้านของตระกูลปราณชัยที่อยู่ตรงซอยยี่สิบแปด ทาวน์โฮมสามชั้นหลังนี้น่าจะใช้เป็นที่พักผ่อนส่วนตัวของเขา สังเกตจากสิ่งของและการจัดวางต่างๆ เมื่อมองสำรวจไปรอบห้องรับแขกที่นั่งอยู่ คิ้วเรียวของเธอก็ต้องขมวดเข้าหากัน เมื่อเห็นกล่องสิ่งของมากมายหลายอย







