INICIAR SESIÓNCompartir
คนคุ้นเคย
Fecha de publicación:
2026-08-31 20:45:03ตอนที่ 9
คนคุ้นเคย
ปลายฝัน ใช้เวลาพูดคุยต่อกับ หลิน เพื่อนสนิทอีกสักพัก เพื่อให้แน่ใจว่า ทีมของวีเคกรุ๊ปและใครคนนั้นกลับไปแล้ว ด้วยตอนนี้เธอไม่อยากจะเผชิญกับเขาตรงๆเท่าใดนัก ยิ่งนึกถึงสายตาคมเข้มภายในแว่นตาที่คาดยังใบหน้าหล่อเหลาที่จ้องมองมาตลอดในห้องประชุมนั้น ก็ทำเธอหายใจเริ่มจะติดขัด
“ฉันไม่รู้เลยนะเนี่ยว่าความจริงลูกค้าแก จะเป็นวีวินบริษัทที่พี่เป้ทำงานอยู่”
หญิงสาวบ่นเล็กน้อย ขณะเปิดดูแคทตาล็อคสารพัดสินค้าต่างๆที่เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์เซ็กซ์ทอย พลันสองแก้มของเธอก็ผ่าวร้อนขึ้นมา
แต่ละอย่าง! จะต้องบรรยายกันขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย!
“ตอนแรกฉันก็ไม่รู้ เพราะคุณปานวาดเป็นคนดีลติดต่อมาผ่านทีมการตลาดของฉันน่ะ แต่พอมารู้โจทย์แบบนี้ฉันนึกถึงคนอื่นไม่ได้เลย ว่างานเขียนร่วมแนวนี้กับทีมพีอาร์ยังไงก็ต้องเป็นแกว่ะปราย!”
“อือ ขอบใจนะที่คิดถึงฉัน”
แม้จะเขียนนิยายอีโรติกมาหลายเรื่อง แต่บทความเชิงธุรกิจในลักษณะนี้ เธอก็ยังไม่เคยทำเหมือนกัน นับว่าเป็นงานที่ท้าทายอยู่พอสมควร
“ไม่ต้องเครียดน่า นัดดูเลย์เอ้าท์อีกทีเดือนหน้าเลย เรายังมีเวลาครีเอทงานได้ แต่ยังไงข้อมูลทั้งหมดนอกเหนือจากนี้ฉันจะส่งให้ แกจะได้ครีเอทงานเขียนออกมาได้”
หลิน คุยต่อกับเธอสักพัก ก่อนจะขอตัวเพื่อประชุมกับทีมงานต่อ ปลายฝันจึงต้องเดินออกจากห้องประชุม ด้วยคิดว่าคงต้องรีบกลับบ้าน เพื่อไปทำสมาธิหลายอย่างสำหรับงานเขียนที่ยิ่งใหญ่นี้
และป่านนี้ ทีมวีเคกรุ๊ปคงน่าจะกลับไปแล้ว
เธอจึงเดินปรี่มายังลานจอดรถด้านข้าง เพื่อตรงไปยังรถอีโคคาร์คันเล็กของตัวเอง
ทว่าหญิงสาวก็ต้องประหลาดใจ จนกุญแจรถแทบจะหล่นจากมือ เมื่อเห็นร่างหนาของประธานวีเคกรุ๊ป ยืนเอามือกอดอกพิงกับรถอีโคคาร์คันเล็กของเธอ หน้าหล่อเหลานั้นสว่างเจิดจ้าเมื่อจ้องมองเธอด้วยแววตามีเลศนัย
“คะ..คุณปุณณ์”
“ครับ”
“อะ..คือ มีอะไรจะคุยกับปรายรึป่าวคะ พอดีปรายต้องกลับบ้านแล้วค่ะ คือรถคันนี้เป็นรถปรายเองค่ะ”
ปลายฝัน บอกเขาอย่างสุภาพ เมื่อกดรีโมทเปิดรถจนดังปิ๊บๆแล้ว ทว่าร่างหนานั้นก็ยังคงยืนพิงกับประตูรถฝั่งคนขับ โดยไม่คิดจะขยับออกแม้แต่น้อย ทำให้เธอไม่สามารถจะเปิดประตูรถได้
“อ้าวเหรอครับ?”
หน้าหล่อเหลาทำหน้าฉงนเล็กน้อย แม้จะขยับตัวทว่าก็ยังบังประตูรถอีโคคาร์คันเล็กของเธอจนมิดอยู่ดี จนคิ้วเรียวสวยของหญิงสาวต้องย่นเข้าหากัน
“คุณปุณณ์คะ”
เธอต้องส่งสายตาเตือนเขาอีกรอบ จนมุมปากหยักได้รูปของปุณณ์ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
“จะกลับบ้านเลยเหรอครับ?”
“ใช่ค่ะ”
“งั้นผมขอติดรถกลับบริษัทด้วยได้มั้ยครับ เป็นทางผ่านไปบ้านคุณพอดี วันนี้ผมไม่ได้เอารถมา”
เขาพูดหน้าตาเฉย จนปลายฝันต้องขมวดคิ้วเข้าหากัน
ระดับประธานบริษัทวีเคกรุ๊ปนี่นะ! ถึงเขาไม่ได้เอารถมา แต่เขาก็มีรถกับคนขับที่พร้อมจะบริการให้เขาตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงอยู่แล้ว อย่าบอกนะว่ะเขารอเธอเพื่อจะนั่งรถกระป๋องเล็กๆนี่กลับ
ไม่ใช่ละ! “คุณปุณณ์รอปราย เพื่อจะกลับรถปรายเหรอคะ”
“ใช่ครับ”
ปุณณ์ ตอบรับเสียงราบเรียบ ดวงตาคู่สีนิลเข้มหรี่แคบมองคนตรงหน้าอย่างลุ่มลึก นึกขอบคุณความบังเอิญหลายอย่างที่แสนจะโชคดี จนเขารู้สึกดีใจที่วันนี้เลือกจะมาบรีฟงานที่ดับบลิวอาร์ด้วยตัวเองในวันนี้
“ระ..รอปราย”
คนตัวเล็กเหมือนจะติดอ่างชั่วขณะ เมื่อได้ฟังคำตอบของเขา จนปุณณ์ต้องอมยิ้มมุมปากกับท่าทีของเธอ
“ทำไมละครับ วันนั้นผมยังไปส่งเป้ที่บ้านได้เลย คุณปรายจะไม่กรุณาไปส่งผมที่บริษัทหน่อยเหรอครับ ในเมื่อวันนี้ผมไม่มีรถกลับไปที่ออฟฟิศ”
เสียงพูดเอื่อยเฉื่อยนัก ทว่าเขาไม่รอให้เธออนุญาต ชายหนุ่มขยับตัวแล้วเดินอ้อมไปอีกฝั่ง ก่อนจะเปิดประตูรถด้านที่นั่งข้างคนขับแล้วเข้าไปนั่งอย่างรวดเร็ว “เข้ามาซิครับ สตาร์ทรถแล้วเปิดแอร์ด้วย ด้านนอกมันร้อน ผมยืนรอคุณตั้งนาน”
ใครบอกให้เขารอกันเล่า!
อีกอย่างเธอเห็นมินิแวนคันหรูของวีเค เพิ่งจะเคลื่อนตัวออกไป ทำไมเขาจะต้องมายืนรอเพื่อจะนั่งรถเธอ แต่เมื่อนึกถึงวันที่เขาไปส่งพี่ชายเมื่อวันก่อน เธอก็จำต้องรีบเข้ามานั่งหลังพวงมาลัยและสตาร์ทรถทันที
“ก็ได้ค่ะปรายจะไปส่งคุณปุณณ์ที่ออฟฟิศวีเค”
เธอบอกเขาก่อนจะหรี่ไปมอง เมื่อเห็นท่อนขายาวในกางเกงชิโนเนื้อดีนั่งงอเป็นตัวกุ้ง จนเธอต้องกลั้นยิ้มออกมา
“เลื่อนเบาะไปข้างหลังก็ได้ค่ะ จะได้นั่งสบายรถของปรายคันเล็ก ปกติไม่ค่อยมีใครมานั่งตำแหน่งนี้ค่ะ”
“ดีจัง ผมเป็นคนแรกของคุณ”
ถ้อยคำของเขา ทำเอาสองแก้มของเธอผ่าวร้อนขึ้นมา
คนแรกของเขา คงไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้นหรอกนะ!
“ปะ...เปล่าค่ะ บางทีพี่เป้หรือเพื่อนๆก็มานั่งบ้าง”
“ผมไม่ได้หมายถึงเรื่องนี้สักหน่อย”
แล้วเขาหมายถึงเรื่องอะไรกันเล่า!
“คุณปุณณ์คะ”
“ครับ”
“คือปรายไม่รู้ว่าวีวินคือบริษัทในเครือของคุณ และไม่คิดว่าจะต้องมาทำงานร่วมกันกับคุณ”
เธอสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ กลั้นใจที่จะเอ่ยเจรจากับเขาตรงๆ เพราะในเมื่อเซ็นต์สัญญาทำงานแล้ว เธอต้องเดินหน้าต่ออย่างมืออาชีพเท่านั้น
“ผมก็ไม่ทราบมาก่อน”
“เพราะฉะนั้นเราจะทำงานกันอย่างมืออาชีพ โดยไม่เอาเรื่องส่วนตัวมาปะปนเด็ดขาด และคาดว่าคุณปุณณ์จะไม่ลืมสัญญาที่คุยกันไว้เมื่อวันก่อนนะคะ”
หน้าหล่อเหลานิ่งไปสักพัก
“ผมไปสัญญาอะไรกับคุณตอนไหนครับ?”
ว่าละ!! เขามันหมาป่าหุ้มหนังแกะห่อทับด้วยมายองเนสเคลือบน้ำตาลสิบชั้นอีกที
แค่หน้าตาและแววตากรุ่มกริ่มก็เชื่อใจไม่ได้แล้ว
“เรามาตกลงกันดีกว่าค่ะ ว่าเราจะไม่พูดถึงเรื่องคืนนั้น และจะต้องไม่มีใครรู้ความสัมพันธ์คืนนั้นของเรา”
ปลายฝันพูดในสิ่งที่ต้องการจะสื่ออย่างชัดเจน
คิ้วหนาของ ปุณณ์ เลิกสูงขึ้น
“ทำไมถึงกลัวคนอื่นจะรู้ขนาดนั้นกัน”
ที่ผ่านมาผู้หญิงที่เคยขึ้นเตียงกับเขาล้วนอยากจะเปิดเผยตัวตนแทบทั้งสิ้น แล้วแม่เสือสาวในร่างแมวน้อยนี่ทำไมถึงดูรังเกียจเขานัก
“คือปรายบอกไปแล้วว่าไม่อยากให้ใครรู้ หวังว่าคุณจะทำตามความต้องการของปราย และเพื่อให้งานของเราเดินต่อไปได้อย่างราบรื่นไม่ติดขัด”
“ก็ได้ครับ”
เขาเอ่ยเสียงราบเรียบ นั่นทำให้ปลายฝันค่อยใจชื้นขึ้นมา
ทว่าหน้าหล่อเหลากลับโน้มมาใกล้ จนปลายจมูกโด่งแทบจะชนกับปรางแก้มเนียนของเธอ พร้อมกระซิบเสียงต่ำพร่า
“ผมทำตามนั้นก็ได้ ...แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน”
***********
Último capítulo
สัมผัสร้ายเจ้านายพี่ชาย ละเมียดละมุน2
ตอนที่ 17 ละเมียดละมุน2(เป็นไงบ้างครับ ...หายเจ็บรึยัง?)ปลายฝัน อึ้งไปสักครู่ ความจริงเธอยังเจ็บอยู่นิดหน่อย แต่เมื่อกินยาแก้ปวดเมื่อเช้าก็เริ่มดีขึ้นมาบ้างแล้ว ทว่าไม่คาดคิดว่าเขาจะโทรมาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแบบนี้คงจะเป็นการติดตามกรณีศึกษาซินะ!“ดีขึ้นแล้วค่ะ ขอบคุณมากค่ะ”(ความจริงผมอยากให้คุณนอนพักที่นี่ก่อน ไม่ได้อยากให้รีบร้อนกลับแบบนั้นเลย)น้ำเสียงเขาราบเรียบ ไม่บ่งบอกว่ารู้สึกอย่างไร“ปรายกลับมาบ้านดีแล้วค่ะ”เธอไปเพื่อกรณีศึกษานะ เสร็จงานก็ต้องรีบกลับจะให้ไปนอนพักในโฮมออฟฟิศของเขาได้ยังไงกันแม้จะดึกดื่นแค่ไหนเธอจึงขอกลับ จนเขาต้องให้คนขับรถมาส่งที่บ้าน(เดี๋ยวจะมีคนเอายาแก้ปวดกับก๋วยเตี๋ยวเป็ดร้านป้าติ๋มไปให้นะครับ ถ้าปวดมากจนทนไม่ไหวก็ทานยาแล้วพักก่อน)เสียงของเขานุ่มนวลละมุนละไม จนเธอเคลิบเคลิ้มตามวันก่อนเธอบอกว่าชอบกินก๋วยเตี๋ยวเป็ดร้านป้าติ๋มซอยยี่สิบหก วันนี้เขาบอกให้คนของเขาเอามาให้“อันนี้เป็นเซอร์วิสของกรณีศึกษาเหรอคะ?”หญิงสาวหัวเราะเล็กน้อย “ปรายไม่ได้เป็นอะไรมากค่ะ ไม่ต้องห่วงเรื่องบทความและการสรุปผลกรณีศึกษานะคะ ปรายกำลังทำ และจะส่งให้ตามหม
สัมผัสร้ายเจ้านายพี่ชาย ละเมียดละมุน
ตอนที่ 16 ละเมียดละมุน“ปราย”“.....”“ปราย!! กาแฟหกแล้ว”“คะ!”ปลายฝัน สะดุ้งทันทีเมื่อของเหลวสีดำของกาแฟสดจากเครื่องชงไหล จนล้นทะลักแก้วที่จะรินส่งให้พี่ชาย “ขอโทษค่ะพี่เป้ สงสัยปรายคงเบลอ อาจเพราะนอนน้อยไปหน่อย”“กลับซะเกือบเช้าเลย บรีฟงานกับหลินโหดซะขนาดนั้นเลยเหรอ สงสัยต้องคิดค่าจ้างเพิ่มแล้วแบบนี้”ปิยะ บ่นอย่างไม่จริงจังนัก เมื่อรับแก้วกาแฟจากน้องสาว“ค่าจ้างโอเคแล้วค่ะ”ตั้งห้าล้านบาท เธอมีเวลาเขียนนิยายเรื่องยาวชิลล์ๆไปได้อีกนานโดยไม่ต้องมาคอยกดดันการออกอีบุ๊ครายเดือน และสัญญากรณีศึกษานี่ก็แค่หนึ่งเดือนเท่านั้น แถมนัดครั้งต่อไปก็เมื่อเธอสรุปส่งงานเขียนในรอบแรกเสร็จเรียบร้อยแล้ว ซึ่งเธอน่าจะใช้เวลาเขียนประมาณหนึ่งสัปดาห์ ถ้างั้นเธอก็อาจจะได้ทดลองเพิ่มอีกครั้งสองครั้งก็น่าจะจบโครงการแต่ชั่งเป็นการศึกษาที่เธอต้องใช้สติ สมาธิในการเขียนมาก“ช่วงนี้งานพี่หนักเหมือนกัน ส่วนคุณปุณณ์ก็แทบจะไม่ค่อยเข้าออฟฟิศเลยช่วงนี้ สงสัยจะง่วนอยู่กับโปรเจคใหม่ของ Win Vibrations จนงานส่วนวีเคของถุงมือยางทางการแพทย์นี่ปล่อยให้บริหารกันเองเลย”ทว่าผลิตภัณฑ์ส่วนนี้ตลาดค่อนข้างอยู่ตัว
สัมผัสร้ายเจ้านายพี่ชาย สัมผัสร้อนจากปลายลิ้น2*NC
ตอนที่ 15 สัมผัสร้อนจากปลายลิ้น2*NC“ผมชอบที่คุณทำหน้าแบบนี้ ชอบใช่มั้ยเวลาโดนผมเลีย”“ชะ..ชอบ”แม้ใจจะตะโกนบอกอยู่ในใจว่านี่งานกรณีศึกษา ทว่าความเร่าร้อนจากสัมผัสที่เขาปรนเปรอให้ ก็ทำให้ ปลายฝัน โอนอ่อนตามเขาโดยง่าย“อ๊ะ..”ร่างของเธอถูกยกขึ้นก่อนที่แผ่นหลังของเธอจะแตะเอนลงยังโซฟา แท่นสั่นในมือถูกดึงออกไป“ต่อไปเป็นสัมผัสจากปลายลิ้นผมล้วนๆ นะครับ”ปุณณ์ กระซิบเสียงแหบพร่า ละเลียดเลียฟอนเฟ้นไปทั่วร่างนุ่มเนียนที่เขาเคยได้ลิ้มลอง และโหยหาอยากจะกินอีกครั้ง ชายหนุ่มจึงจูบเลียไปยังผิวละเอียดทุกละจุด ให้คลื่นแห่งความปรารถนาแผ่ซ่านขึ้นทีละนิดทั้งเขาและเธอปั่นป่วนให้อารมณ์วาบหวามของเธอปะทุขึ้นหน้าหล่อเหลาไล้ต่ำ ลงไปยังหน้าท้องแบนราบแพนตี้ตัวสวยถูกรูดรึงลงไปยังปลายเท้าชายหนุ่มจับขาเรียวงามแยกออกกัน ซุกหน้าหล่อเหลาลงยังเนินเนื้ออวบอูมที่ทำให้เขาปั่นป่วนมาหลายวันจนแทบจะคลั่ง เขาจูบลงยังรอยแยกที่ฉ่ำวาวงดงามราวเคลือบด้วยหยาดน้ำค้างลิ้นสากลากเลียรอยแยกของกลีบละมุน“อื้อ คุณปุณณ์!!”เธอส่งเสียงคราง เมื่อโดนปากและลิ้นร้อนดูดเลียอย่างหนักหน่วง ลมหายใจของเธอหอบถี่กระชั้นจนเหมือนจะทะลุออก
สัมผัสร้ายเจ้านายพี่ชาย สัมผัสร้อนจากปลายลิ้น*NC
ตอนที่ 14 สัมผัสร้อนจากปลายลิ้น*NC“นั่งบนตักผม”ปุณณ์ ปลดกระดุมเสื้อลงอีกสองเม็ด และพับแขนเสื้อไปจนถึงข้อศอก เผยให้เห็นเส้นเอ็นจางๆบนท่อนแขนแข็งแรงน่ามอง ปลายฝัน หลุบตาลงต่ำมองมือหนาที่วางบนตักแกร่งของเขา ก่อนจะสูดหายใจเข้าจนเต็มปอดเอาน่า! ฉากอีโรติกส่วนใหญ่นางเอกต้องจอยๆ ทั้งนั้นบางฉากก็เริ่มจากนั่งตักพระเอกนี่แหละ คิดได้ดังนั้นเธอจึงย่อกายลงนั่งบนตักเขา ส่งสายตายั่วยวนพร้อมวาดวงแขนเรียวคล้องท้ายทอยของเขาไว้“คุณปุณณ์ตัวหอมจัง”กลิ่นหอมอ่อนๆจากเรือนกายของเขาทำให้เธอผ่อนคลายขึ้น กระนั้นนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนคู่สวยก็ยังคงประหม่า จนปุณณ์ต้องยิ้มมุมปากออกมา“ดีใจที่คุณชอบ ถอดเสื้อออกซิครับหรือจะให้ผมถอดให้”ปลายฝัน อึ้งไปเพียงครู่ ตอนนี้เธอนั่งอยู่บนตักของเขา และรู้สึกได้ถึงความแข็งเครียดที่เบียดสีอยู่บริเวณบั้นท้าย อกอิ่มของเธอเบียดเสียดกับอกกำยำของเขา หน้าหล่อเหลาปานพระเจ้าสร้างห่างเพียงคืบ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดรวยรินอยู่ข้างแก้มแม้จะเคยลึกซึ้งกับเขามาแล้วแต่ตอนนั้นเป็นห้องวีไอพีที่มืดสลัว และเธอดื่มย้อมใจไปบางส่วน ทว่าตอนนี้สติสัมปชัญญะเธอครบครัน แต่อย่างไรก็ตามเมื่อเธอสมั
สัมผัสร้ายเจ้านายพี่ชาย ขอเป็นพระเอกของคุณ
ตอนที่ 13 ขอเป็นพระเอกของคุณ“..จะลองปรับเทียบของจริงเลยมั้ยครับ?”สันจมูกเขาไล้ถูไปมากับจมูกของเธอ มือหนาไล้ขึ้นลูบโลมตามแนวกระดูกสันหลังเบาๆตามส่วนเว้าส่วนโค้ง สัมผัสของเขานุ่มนวลไม่จวบจ้วงรุกเร้า และแปลกที่เธอไม่คิดอยากจะถอยหนี แม้ตอนแรกใจอยากจะปฏิเสธยิ่งนัก“อันนี้คือเราเริ่มกรณีศึกษากันเลยใช่มั้ยคะ?”ปลายฝัน เอ่ยถามเขาเสียงสั่นระริก“ใช่ครับ”ปุณณ์ ตอบสั้นๆขณะที่สายตาคมเลื่อนผ่านลำคอขาวผ่องยังเนินเนื้ออกอวบอิ่มของเธอ แม้วันนี้แม่เสือสาวร่างแมวจะอยู่ในชุดเดรสสั้นเรียบร้อยทว่าทรวดทรงองค์เอวของเธอก็ยังคงดูยั่วยวน ด้วยทรวงอกอิ่มเอวคอดและสะโพกงามงอนเธอเป็นครั้งแรกที่เขาประทับใจครั้งแรกที่หมายถึง คือเขาไม่เคยเจอสัมผัสตอบรับที่เข้ากับเขาได้อย่างกระตือรือร้นแบบนี้มาก่อน นั่นทำให้ปุณณ์ว้าวุ่นและหงุดหงิดใจกับความนุ่มนิ่มตอดรัดของเธอที่ค้างคาอยู่ในใจของเขามาตลอดหลายวันที่ผ่านมาสัมผัสที่เขาต้องการจะสัมผัสมันอีกซ้ำๆ“เราต้องเซ็นต์สัญญากันก่อนมั้ยคะว่านี่จะเป็นกรณีศึกษาที่เกี่ยวข้องกับเรื่องงานเท่านั้น”แม้ตอนนี้อารมณ์เธอจะวาบหวามกับสัมผัสของเขาเพียงใด ทว่า ปลายฝัน ก็เตือนตัวเ
สัมผัสร้ายเจ้านายพี่ชาย กรณีศึกษาเพื่อการปลดปล่อย2
ตอนที่ 12 กรณีศึกษาเพื่อการปลดปล่อย2ตอนแรก ปลายฝัน คาดว่าปุณณ์น่าจะให้คนมารับเธอที่บ้าน เพื่อมาที่ออฟฟิศวีเคกรุ๊ป ทว่าคนของเขากลับพามาที่โฮม ออฟฟิศหรูสามชั้นซอยยี่สิบหก“พอดีคุณปุณณ์ติดคุยงานอยู่ค่ะ แจ้งว่าให้คุณปรายนั่งรอที่ห้องนี้ค่ะ ถ้าต้องการอะไรเพิ่มบอกป้าได้เลยนะคะ”ป้าแม่บ้านที่แนะนำตัวเองว่าชื่อ ป้าแจ่ม บอกเธออย่างนอบน้อม ขณะยกน้ำเย็นและขนมทานเล่นมาวางให้ หญิงสาวสังเกตรอบบ้านที่ตกแต่งด้วยโทนสีโทนเบจสบายตา จึงคาดว่าที่นี่น่าจะเป็นที่พักของประธานวีเคกรุ๊ปด้วย“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากค่ะป้า”ทำไมเขาถึงให้เธอมาที่นี่นะ จะคุยเรื่องงานไม่ใช่เหรอ“เอ่อป้าคะ ปกติคุณปุณณ์พักที่นี่เหรอคะ”“ใช่ค่ะ ส่วนใหญ่คุณปุณณ์จะอยู่ที่นี่นานๆถึงจะกลับบ้านใหญ่ที คุณปรายต้องการอะไรเพิ่มบอกป้าได้เลยนะคะ”“ไม่แล้วค่ะ ขอบคุณค่ะป้า”บ้านใหญ่ที่ว่าน่าจะหมายถึงบ้านของตระกูลปราณชัยที่อยู่ตรงซอยยี่สิบแปด ทาวน์โฮมสามชั้นหลังนี้น่าจะใช้เป็นที่พักผ่อนส่วนตัวของเขา สังเกตจากสิ่งของและการจัดวางต่างๆ เมื่อมองสำรวจไปรอบห้องรับแขกที่นั่งอยู่ คิ้วเรียวของเธอก็ต้องขมวดเข้าหากัน เมื่อเห็นกล่องสิ่งของมากมายหลายอย
También te puede gustar
ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา145.1K vistasวิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์166.3K vistas(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก188.2K vistasสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา372.7K vistasนางร้ายกับพระรองจะรักกันได้ยังไง
ชลิริลจ์56 vistasเรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ
เย้ายวน142 vistasปรารถนารัก คุณคู่หมาย
วานิลิน/แพรวลิน99 vistasเสน่ห์นางฟ้าใต้เงาราคี
ภัทรกร298 vistas
