สุขสมแบบโรแมนติก

ตอนที่ 10

               สุขสมแบบโรแมนติก

“ผมทำตามนั้นก็ได้ ...แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน”

ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาที่เป่ารดอยู่ข้างแก้ม ทำให้หัวใจของ ปลายฝัน เริ่มจะเต้นไม่เป็นจังหวะ วันนี้ ปุณณ์ อยู่ในชุดเสื้อไหมทับด้วยสูทเนื้อดีกับกางเกงชิโนสีดำ ดูดีกว่าที่เจอกันที่บ้านวันนั้นเสียอีก อาจเพราะผมดำขลับถูกจัดแต่งทรงอย่างดี นั่นทำให้เขาหล่อ และ โครตหล่อ

“ข้อแลกเปลี่ยนอะไรคะ”

เธอเอ่ยถามเสียงสั่นระริก เมื่อได้กลิ่นน้ำหอมสะอาดผสานกลิ่นบุหรี่อ่อนๆโชยมาจากตัวเขา กลิ่นที่เหมือนคืนนั้น

คืนนั้น...

จ้อก!!

พระเจ้า! ปลายฝัน อยากจะมุดหน้ากับลงไปเบาะรถเสียจริง ทำไมท้องเจ้ากรรมจะต้องมาร้องตอนนี้ด้วย

“ขะ..ขอโทษค่ะ”

มุมปากของ ปุณณ์ ยกโค้งขึ้นเล็กน้อย ขณะหลุบตาต่ำมองคนตัวเล็กที่พยายามปรับสีหน้าและโทนเสียงให้ปกติ ดวงตาคู่สีนิลเข้มเขาทอแสงอ่อนลง

“เดี๋ยวไปตกลงกันตอนทานข้าวก็ได้ครับ”

ทานข้าว! เธอยากจะไปส่งเขาที่วีเคกรุ๊ปจะแย่อยู่แล้ว

“อ่ะ ..เอ่อไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวปรายว่าจะไปส่งคุณปุณณ์ที่ออฟฟิศวีเคก่อน แล้วค่อยแวะไปทานก๋วยเตี๋ยวเป็ดซอยยี่สิบหก”

ใครอยากไปทานกับเขากันเล่า!

แค่นั่งอยู่ในรถด้วยกันไม่กี่นาที เธอก็เหมือนจะหายใจไม่ทั่วท้องละ! บอกไปว่าจะกินก๋วยเตี๋ยวข้างทางจะได้ไม่ได้เซ้าซี้กับเธอต่อ

“ดีจังครับ ก๋วยเตี๋ยวเป็ดร้านป้าติ๋มใช่มั้ยร้านโปรดผมเลย งั้นไปกินด้วยกันครับ”

เวรกรรม!!

.

สุดท้ายเธอก็ต้องขับรถออกมา โดยนั่งเกร็งอยู่หลังพวงมาลัยตลอด ทว่าก็คอยชำเลืองมองพ่อหนุ่มเนื้อทองที่นั่งอยู่ข้างๆ ที่เหมือนจะไม่ได้ใส่ใจเธอเท่าไหร่ เขาหยิบมือถือขึ้นมาเหมือนจะคุยข้อความอะไรบางอย่างด้วยสีหน้าเรียบเฉย

อืม...เขาเป็นประธานวีเคกรุ๊ปเนอะ

สักพักเธอได้ยินเสียงมือถือเขาดัง ก่อนที่เขาจะรับสาย

“ได้ๆ ตามนั้น .....ขอบใจมากนะคุณเป้”

เหมือนปลายสายจะเป็น ปิยะ พี่ชายของเธอ นั่นทำให้หญิงสาวแทบจะกลั้นหายใจ ด้วยเกรงว่าอีกฝ่ายจะรู้ว่าเธอกำลังอยู่ในรถกับเจ้านายของพี่ชาย

“ได้ครับ”

ปุณณ์ กดวางสายก่อนจะเหลือบมองหน้าเนียนใสของคนข้างๆที่ขับรถอย่างตั้งใจ กระนั้นดวงตาคมของเข้าก็มองสำรวจภายในรถคันเล็กที่เต็มไปด้วยตุ๊กตาเป็ดเหลืองมากมาย จนเขาต้องอมยิ้มออกมา

“ผมเพิ่งทราบว่าคุณเป็นนักเขียนนิยายอีโรติกด้วย”

พี่เป้บอกแน่เลย! ทำไมจะต้องเอาเรื่องงานของเธอไปเล่าให้เจ้านายตัวเองฟังด้วยนะ

“ค่ะ คุณปุณณ์อย่าใส่ใจเลยค่ะ ปรายเขียนนิยายเพื่อเยียวยาจิตใจตัวเองเท่านั้น เสริมกับงานเขียนบทความอื่นๆ”

แม้จะทำงานเขียนมานาน แต่ยอมรับว่างานเขียนนิยายอีโรติกเป็นโอกาสใหม่ของเธอ เป็นนามปากกาที่ยังไม่ดังและไม่มีฐานแฟนคลับเยอะ แต่มันเป็นงานที่เธอชอบและอยากจะทำ แค่ได้ลงงานในแอพดัง แล้วมีนักอ่านเข้ามาอ่านมาคอมเม้นท์ แม้จะไม่ได้เยอะมากมายแต่ก็สร้างกำลังใจให้เธออย่างมากมาย

คิ้วหนาของ ปุณณ์ ยกขึ้นสูง

“ทำไมต้องเยียวยาจิตใจตัวเองด้วยนิยายอีโรติกด้วยครับ คุณมีปัญหาเรื่องเซ็กซ์เหรอ?”

“ปะ..เปล่านะคะ”

เขาพูดบ้าอะไร?

“อืม ..แต่ผมก็ว่าไม่น่าจะใช่นะ เพราะนั่นเป็นครั้งแรกของคุณด้วย ไม่น่าใช้คำว่าเยียวยาจิตใจ น่าจะเป็นการเรียนรู้และเริ่มต้นภาคปฏิบัติน่าจะดีกว่านะครับ"

“คุณปุณณ์คะ เราคุยเรื่องอื่นกันดีมั้ยคะ”  ทำไมเขาจะต้องคอยดึงเข้าเรื่องนี้! นี่เธออายจนแทบจะแทรกร่างเข้าไปในพวงมาลัยรถแล้ว “เป็นเรื่องข้อแลกเปลี่ยนนั้นที่คุณปุณณ์บอกไว้ก็ได้ค่ะ เราไปถึงร้านก๋วยเตี๋ยวจะได้ทานเลย”

จะได้รีบกินรีบกลับ!

“อืม”

หน้าหล่อเหลาครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยเสียงจริงจัง

“ผมจะไม่บอกเป้หรือคนอื่นก็ได้ครับเรื่องของเราคืนนั้น ...แต่ผมขอมีส่วนร่วมในการเยียวยาจิตใจที่คุณว่าได้มั้ยครับ”

เขาพูดอะไร!

“....”

“คือประเด็นของคุณสำหรับผมเป็นสิ่งที่น่าสนใจมาก และตอนนี้ผลิตภัณฑ์ใหม่ของ Win Vibrations เราต้องการให้ทุกคนมองเรื่องการตอบสนองความต้องการทางเพศเป็นเรื่องธรรมชาติและสามารถที่จะสุขสมแบบโรแมนติก โดยดึงความปรารถนาในใจเพื่อปลดปล่อยออกมาด้วยอุปกรณ์เซ็กซ์ทอยคุณภาพของเรา”

น้ำเสียงเขาราบเรียบเป็นทางการ ดั่งกำลังพูดกับทีมงานดับบลิวพีอาร์ในห้องประชุมเมื่อสักครู่นี้

ปลายฝัน อึ้งไปเพียงครู่....

“คือความรู้สึกของปรายมันไม่ได้สำคัญขนาดนั้น ถึงกับจะต้องใช้เป็นกรณีศึกษาหรอกค่ะ”

“สำคัญซิครับ นี่คือหนึ่งในกลุ่มตัวอย่างที่ทีมอาร์แอนด์ดีเราต้องการเป็นอย่างมาก และผมเองเป็นส่วนหนึ่งในฐานะหัวหน้าทีมที่จะต้องร่วมวิจัยและพัฒนาเพื่อให้ผลิตภัณฑ์ของเราตอบสนองผู้หญิงทุกกลุ่ม จากการศึกษาตลาดเซ็กซ์ทอย เราพบว่าตลาดเซ็กซ์ทอยส่วนใหญ่เป็นผู้หญิงมากกว่าหกสิบห้าเปอร์เซ็นต์ นั่นหมายถึงว่าผู้หญิงยอมเสียเงินกับของพวกนี้เพื่อช่วยตัวเองมากกว่าผู้ชายเสียอีก”

จริงเหรอเนี่ย!!

ผู้หญิงซื้อเท็กซ์ทอยเพื่อช่วยตัวเองมากกว่าผู้ชาย ทำไมเธอไม่เคยรู้มาก่อนเลย อีกทั้งเธอไม่เคยซื้อและศึกษาผลิตภัณฑ์เหล่านี้เลย

แต่ก็อาจเป็นไปได้นะ เพราะด้วยสังคมและกฎเกณฑ์ทางสังคมส่วนใหญ่ยังไม่เปิดกว้างให้ผู้หญิงปลดปล่อยเท่ากับผู้ชาย แม้ตอนนี้โลกจะไปถึงไหนต่อไหนแล้วก็ตาม

“......”

ปลายฝันยังคงนั่งนิ่ง แม้จะตั้งใจขับรถด้วยการเพ่งมองไปข้างหน้าอย่างมีสมาธิ ทว่าเธอก็คิดตามสิ่งที่ประธานวีเคกรุ๊ปเอ่ยมาอย่างใคร่ควร

ปุณณ์ เอียงคอเล็กน้อย สังเกตกริยาของแม่เสือสาวในร่างแมวน้อย ก่อนที่มุมปากของเขาจะยกโค้งขึ้น หน้าหล่อเหลาโน้มเข้าไปใกล้ และเอ่ยย้ำอีกครั้ง

“คุณเป็นผู้หญิง...ที่น่าเป็นกรณีศึกษาของเรามากครับ”

*************