3 ถูกปฏิเสธ

บ้านเวย์

"คุณป้าอยู่ไหมคะน้า เอิร์นเอาขนมตาลมาให้คุณป้าค่ะ" เมื่อเอิร์นเดินเข้าบ้านมาก็เอ่ยถามมลที่ยืนอยู่หน้าบ้าน

"คุณผู้หญิงไปวัดยังไม่กลับ แต่คุณเวย์อยู่ เอาขนมเข้าไปให้คุณเวย์ก็ได้"

เอิร์นที่ได้ยินชื่อของเขาก็ทำเอาใจเธอเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นเมื่อจะได้เจอเขา

"เข้าไปสิเอิร์น คุณเวย์กำลังทานข้าวอยู่"

"ค่ะ" ว่าแล้วเอิร์นก็เข้าไปข้างในจึงเห็นว่าคนตัวสูงกำลังทานข้าวอยู่ที่โต๊ะอาหารหรู เธอรู้สึกประหม่าขึ้นมาในทันทีทันใดเมื่อเห็นคนที่ตัวเองชื่นชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น

เท้าเล็กก้าวไปหาเขาแล้วพูดออกไป

"เอิร์นเอาขนมตาลมาให้คุณป้าค่ะ" เจ้าของใบหน้าสวยจิ้มลิ้มเอ่ยพลางดวงตาสีหวานก็จดจ้องไปยังใบหน้าหล่อเหลาด้วยแววตาชื่นชอบอย่างเห็นได้ชัด

"เอาวางไว้ตรงนั้นแหละ" เจ้าของเรียวปากหยักได้รูปเงยหน้ามองร่างเล็กที่ยืนอยู่พร้อมกับพยักพเยิดหน้าบอกให้อีกคนวางถุงขนมไว้บนโต๊ะ ก่อนที่เอิร์นจะวางถุงขนมไว้ตรงหน้าเขาพลางเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มหวาน

"งั้นเอิร์นขอตัวกลับนะคะ"

"อืม" เขารับคำในลำคอแล้วก้มหน้าทานข้าวต่อ ก่อนที่ร่างบอบบางจะเดินออกจากบ้านไป

หนึ่งเดือนต่อมา

มหาวิทยาลัยชื่อดัง วันเปิดเทอม

ในขณะที่ร่างเล็กสมส่วนซึ่งอยู่ในเสื้อนักศึกษาพอดีตัวและกระโปรงสั้นเหนือเข่าเล็กน้อยกำลังสาวเท้าอย่างว่องไวเพื่อจะไปยังตึกคณะบริหารที่ตัวเองเรียน ทันใดนั้นก็มีรถสปอร์ตหรูสีดำขับผ่านเธอไป เธอหันไปมองรถหรู เมื่อรู้ว่าเป็นรถของคนที่ตัวเองชอบก็ทำเอาใจเธอสั่นรัว

เมื่อเธอเห็นว่าเขาจอดรถร่างบางจึงรีบสาวเท้าไปหาเขาทันที หญิงสาวไปยืนข้างรถฝั่งคนขับ ร่างสูงเปิดประตูออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉยก่อนที่เอิร์นจะเอ่ยทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส

"สวัสดีค่ะพี่เวย์ พี่เวย์จะไปตึกคณะเลยไหมคะ"

"ไป แล้วถามทำไม" เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาบอกออกไปด้วยน้ำเสียงทุ้มนิ่ง สีหน้าราบเรียบ

"เอิร์นไม่รู้ว่าตึกคณะบริหารไปทางไหน เอิร์นก็เลยอยากเดินไปพร้อมพี่ค่ะ" อันที่จริงเธอจะถามคนอื่นก็ได้ แต่เธออยากถามเขาเพราะอยากชวนเขาคุย

"..." เขาไม่พูดอะไร จากนั้นจึงเดินไปยังตึกคณะบริหารที่อยู่ไม่ไกล ก่อนที่ร่างเล็กของเอิร์นจะเดินตามหลังเขาไปติดๆพร้อมกับสูดดมกลิ่นน้ำหอมจากตัวเขาที่ลอยเข้ามาเตะจมูกของเธอ เธอสูดดมกลิ่นหอมสะอาดเข้าไปเต็มปอดด้วยสีหน้าสดชื่น กระทั่งไปถึงตึกคณะบริหาร ทั้งสองจึงแยกย้ายไปยังห้องเรียนของตัวเองโดยที่เขาไม่ได้สนใจร่างบางที่เดินตามหลังเขามา

ตอนเย็น

เมื่อเอิร์นเดินออกมาจากตึกคณะที่ตัวเองเรียนก็บังเอิญหันไปเห็นคนตัวสูงกับเพื่อนๆของเขาอีกสองคนเดินอยู่ข้างหน้า เอิร์นที่เห็นอย่างนั้นจึงไม่รอช้าที่จะรีบสาวเท้าไปให้ทันเขา

เมื่อเห็นร่างสูงปลีกตัวกับเพื่อนแล้วเดินไปยังรถสปอร์ตหรูของเขา หญิงสาวจึงก้าวเท้าอย่างว่องไวไปยังรถของรุ่นพี่ตัวสูงพร้อมกับเอ่ยถามออกไปด้วยรอยยิ้มตามประสา

"พี่เวย์จะกลับบ้านแล้วเหรอคะ"

"อืม" สีหน้านิ่งแล้วเปิดประตูรถ

"ถ้าเอิร์นจะขอติดรถกลับบ้านกับพี่ด้วยจะได้ไหมคะ ถึงยังไงบ้านเราก็อยู่ซอยเดียวกัน"

"ฉันไม่เคยให้ผู้หญิงคนไหนนั่งรถไปกับฉัน"

"อ๋อค่ะ งั้นก็ไม่เป็นไร ถ้าอย่างนั้นเอิร์นขอตัวนะคะ" เธอหน้าเสียเล็กน้อยที่ถูกเขาปฏิเสธ ก่อนจะปั้นหน้ายิ้มแล้วเอ่ยออกไป จากนั้นร่างเล็กก็สาวเท้าก้าวเดินออกไปพลางคิดในใจว่าวันนี้ถึงเขาจะปฏิเสธเธอแต่เธอก็ยังจะพยายามเข้าหาเขาเพราะเธอชอบเขา

ดูๆแล้วเขาน่าจะยังไม่มีแฟน เพราะถ้าเขามีแฟนเขาคงไม่พูดว่าไม่เคยให้ผู้หญิงนั่งรถไปด้วย ถ้าเกิดว่าเขามีแฟนเขาก็ต้องพูดว่าไม่เคยให้ผู้หญิงคนไหนนั่งรถไปด้วยนอกจากแฟนสิ