8 ไม่สนใจ

ตอนเย็น

เมื่อเอิร์นกับลูกพีชเลิกเรียนก็พากันเดินมายังรถหรูของคนตัวสูงที่ตอนนี้เขากำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ เวย์ที่หันไปเห็นลูกพีชที่เดินมากับเอิร์นก็ทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้นแล้วเอ่ยถามลูกพีชด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ

"เป็นไงบ้าง วันนี้เรียนเหนื่อยไหม"

"ก็ค่อนข้างเหนื่อยค่ะเพราะเรียนหลายชั่วโมงเลย" เธอตอบพร้อมใบหน้ายิ้มแย้ม

"งั้นก็ขึ้นรถเถอะ เดี๋ยวพี่จะพาไปหาอะไรกินที่ห้าง" พูดจบ ชายหนุ่มก็เดินไปเปิดประตูรถให้ลูกพีชเข้าไปนั่งด้านหน้า ในขณะที่เอิร์นก็เปิดประตูไปนั่งข้างหลังอย่างรู้หน้าที่ของตัวเอง ก่อนที่เขาจะออกรถมุ่งหน้าไปยังห้างสรรพสินค้าชื่อดัง

ห้างสรรพสินค้า

ร่างสูงเดินเคียงคู่กับลูกพีชเข้ามาในห้างสรรพสินค้าแล้วหันถามยังร่างบางที่เดินอยู่ข้างตัวเอง

"วันนี้ลูกพีชอยากกินอะไร"

ว่าแล้วลูกพีชก็หันไปถามเอิร์นที่เดินอยู่ด้านหลัง

"เอิร์นเธออยากกินอะไร"

"ฉันแล้วแต่เธอแล้วกัน ฉันกินอะไรก็ได้" เอิร์นตอบกลับอย่างไม่เรื่องมาก จากนั้นลูกพีชจึงหันไปพูดกับคนตัวสูงที่มองหน้าเธออยู่

"พี่เวย์คะวันนี้หนูอยากกินอาหารอิตาเลียนค่ะ"

"ได้เลย" เรียวปากหนาเอ่ย จากนั้นทั้งสามคนก็พากันไปยังชั้นขายอาหารที่อยู่ชั้นบน

ร้านอาหารอิตาเลียน

เมื่อเข้ามาในร้านอาหาร เวย์ก็เลื่อนเก้าอี้ให้ลูกพีชนั่ง

"ขอบคุณค่ะพี่เวย์" ลูกพีชระบายยิ้มบอกแล้วเขาก็คลี่ยิ้มอ่อนๆให้เธอ ร่างแกร่งทิ้งตัวนั่งลงข้างร่างบางของลูกพีช ก่อนที่เอิร์นจะหย่อนสะโพกนั่งตรงข้ามกับเพื่อนสาวของตัวเอง

ทั้งสามคนหยิบเมนูอาหารขึ้นมาดูแล้วเวย์กับลูกพีชก็สั่งของกินเหมือนกัน เอิร์นสั่งของกินไปหนึ่งอย่าง ก่อนเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาจะหันมองลูกพีชแล้วเอ่ยออกไป

"พี่ไม่คิดว่าลูกพีชจะชอบกินลาซานญ่าเหมือนพี่ด้วย"

"อาหารอิตาเลียนหนูก็ชอบลาซานญ่านี่แหละค่ะ"

"พี่ก็เหมือนกัน ทุกทีที่กินอาหารอิตาเลียนพี่ก็สั่งแต่ลาซานญ่านี่แหละ"

"เราใจตรงกันนะคะ" เธอระบายยิ้มน้อยๆ

"ใช่" เขาก็ส่งยิ้มให้เธอ

ในขณะที่เวย์กับลูกพีชนั่งคุยและยิ้มให้กันอยู่นั้น เอิร์นที่นั่งฝั่งตรงข้ามคนทั้งสองก็เปิดโทรศัพท์ดูเพื่อฆ่าเวลาไปเรื่อยๆ จนกระทั่งอาหารถูกนำมาเสิร์ฟ จากนั้นทั้งสามคนจึงรับประทานกัน เมื่อเสร็จแล้วก็พากันไปขึ้นรถกลับบ้าน

บ้านเอิร์น

"พรุ่งนี้ฉันจะพาเธอไปดูหนัง เธอโทรชวนลูกพีชด้วยนะ" เมื่อรถหรูของเวย์เคลื่อนตัวเข้ามาจอดหน้าบ้าน เขาก็บอกกับคนที่นั่งเบาะหลังด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"ได้ค่ะ แล้วจะไปกี่โมงคะ"

"เที่ยงแล้วกัน"

"ได้ค่ะ" รับคำเสร็จร่างเล็กก็ลงจากรถแล้วเดินเข้าบ้าน ก่อนที่รถสปอร์ตหรูของเวย์จะเคลื่อนตัวออกไปอย่างรวดเร็ว

เนตรที่นั่งอยู่บนโซฟาเมื่อเห็นลูกสาวเดินเข้ามาจึงเอ่ยถามขึ้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

"คุณเวย์มาส่งอีกแล้วเหรอลูก"

"ใช่ค่ะ"

"คุณเวย์เขาใจดีจังเลยนะลูก"

"ค่ะ พี่เวย์เขาเป็นคนใจดี" เธอเอ่ยพลางคิดในในว่าเขาไม่ได้จะใจดีกับเธอหรอก แต่คนที่เขาใจดีด้วยคือลูกพีชต่างหาก

"งั้นลูกก็ไปอาบน้ำนอนพักผ่อนเถอะ วันนี้ไม่ต้องออกมาช่วยแม่หรอก"

"แต่เอิร์นอยากช่วยแม่ค่ะ แม่ทำคนเดียวมันเหนื่อยนะ"

"วันนี้ของขายหมดเร็วแม่ก็เลยไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไหร่"

"อ๋อค่ะ งั้นเอิร์นเข้าห้องแล้วนะ" ว่าจบ หญิงสาวก็เดินเข้าไปในห้องนอนแล้วจัดการอาบน้ำสวมใส่เสื้อผ้าและมาทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาลูกพีช

ตู๊ด

'ว่าไงเอิร์น'

'ลูกพีชพรุ่งนี้ไปดูหนังกันนะ พี่เวย์บอกให้ชวนเธอด้วยน่ะ'

'อ๋อได้สิ ฉันก็กำลังคิดอยู่พอดีว่าวันหยุดนี้จะไปไหนดี'

'พรุ่งนี้ตอนเที่ยงพี่เวย์จะไปรับเธอที่บ้านนะ'

'โอเค'

'งั้นแค่นี้นะลูกพีช' จากนั้นนิ้วเรียวก็กดวางสายพลางคิดในใจว่าถ้าเกิดลูกพีชไม่ไปเธอก็อยากรู้เหมือนกันว่าเขาจะไปหรือเปล่า แต่เธอเดาว่าเขาคงจะไม่ไปกับเธอแน่นอน

วันต่อมา

ในขณะที่เอิร์นกำลังแต่งตัวอยู่นั้น โทรศัพท์ของเธอก็มีเสียงแจ้งเตือนจากไลน์เข้ามา เธอหยิบขึ้นมาเปิดแอปไลน์จึงเห็นว่าเขาส่งข้อความมา

เวย์ : แต่งตัวเสร็จยัง

เอิร์น : เสร็จแล้วค่ะ

เวย์ : ออกมารอหน้าบ้านได้เลย

เอิร์น : ค่ะ

จากนั้นเอิร์นก็เอาโทรศัพท์ใส่เข้าไปในกระเป๋าสะพายแล้วออกไปยืนรอเขาหน้าบ้าน ก่อนที่ไม่นานรถหรูจะแล่นเข้ามาจอดยังหน้าบ้านของเธอ

ร่างเล็กสมส่วนที่อยู่ในชุดเดรสสั้นสีสวยเดินไปเปิดประตูด้านหลังแล้วเข้าไปนั่งประจำที่ของตัวเอง จากนั้นชายหนุ่มจึงออกรถมุ่งหน้าไปยังบ้านของลูกพีชอย่างรวดเร็ว

เมื่อรถมาจอดหน้าบ้านหลังใหญ่ของลูกพีช ร่างสูงก็ลงจากรถไปเปิดประตูให้เธอเข้ามานั่งด้านหน้า ก่อนที่เขาจะเดินกลับไปขึ้นรถและขับมุ่งหน้าไปยังห้างสรรพสินค้าชื่อดัง

ห้างสรรพสินค้า

"ก่อนไปดูหนังเราไปหาอะไรกินกันก่อนดีกว่านะ" เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติหันพูดกับลูกพีชที่เดินเคียงข้างตัวเอง

"ได้ค่ะ"

"วันนี้ลูกพีชอยากกินอะไร"

"หนูอยากกินบาร์บีคิวพลาซ่าค่ะ"

"งั้นก็ไปกัน" พูดจบ เขาก็พาเธอขึ้นไปยังชั้นขายอาหาร โดยเอิร์นเดินตามหลังคนทั้งสองไปอย่างว่าง่าย

ร้านบาร์บีคิวพลาซ่า

เมื่อเข้ามาในร้านทั้งสามคนก็จัดการสั่งวัตถุดิบไปหลายอย่าง เมื่อวัตถุดิบถูกนำมาเสิร์ฟเวย์ก็จัดการคีบเนื้อขึ้นไปวางบนเตาปิ้งแล้วพลิกไปมา เมื่อเห็นว่าสุกได้ที่เขาก็ใช้ตะเกียบคีบมาใส่จานของลูกพีชที่นั่งอยู่ข้างเขา

"ขอบคุณค่ะพี่เวย์" เธอเอ่ยด้วยรอยยิ้มสดใสแล้วเขาก็ส่งยิ้มจางๆให้เธอ จากนั้นจึงคีบของกินมาใส่จานของตัวเอง ในขณะที่เอิร์นซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็คีบเนื้อพลิกไปมา เมื่อเห็นว่าสุกได้ที่แล้วจึงคีบมาใส่จานของตัวเองแล้วรับประทานไปอย่างเงียบๆ ในขณะที่เวย์ก็คอยปิ้งเนื้อบนเตาและหยิบมาใส่จานของลูกพีชอย่างไม่ขาดตอน

เมื่อทั้งสามคนรับประทานอาหารกันเสร็จแล้วก็พากันไปหน้าโรงหนัง เวย์เดินไปซื้อตั๋วหนังแล้วกลับมาหาลูกพีชที่ยืนอยู่ข้างเอิร์น ก่อนที่ทั้งสามจะพากันเข้าไปในโรงหนังขนาดใหญ่ โดยที่ร่างสูงนั่งเก้าอี้ริมทางเดิน ถัดมาก็เป็นลูกพีชและเอิร์น

สองชั่วโมงต่อมา

เมื่อออกมาจากโรงหนัง เวย์ก็หันถามลูกพีชที่เดินอยู่เคียงข้างตัวเอง

"ลูกพีชอยากซื้ออะไรบอกพี่ได้นะ เดี๋ยวพี่จะพาไปซื้อ"

"วันนี้หนูตั้งใจมาจากบ้านแล้วค่ะว่าอยากซื้อกำไลคาร์เทียร์"

"งั้นก็ไปกัน เดี๋ยวพี่ซื้อให้"

"พี่เวย์ไม่ต้องซื้อให้หรอกค่ะ หนูซื้อเอง" เธอบอกออกไปทันควันเพราะเธอไม่ได้อยากจะให้เขาซื้อให้

"ไปเถอะ เดี๋ยวพี่ซื้อให้" จากนั้นทั้งสองก็พากันเดินไปยังร้านเครื่องประดับแบรนด์ดัง โดยที่เขาก็ไม่ได้สนใจเอิร์นที่ยืนอยู่ตรงนั้น

เมื่อเห็นว่าคนตัวสูงกับเพื่อนของเธอเดินไป เอิร์นก็เดินไปหย่อนสะโพกนั่งบนเก้าอี้ที่อยู่ไม่ไกล