ตอนที่ 3

เขาอยากอยู่ห้องพักหรู ๆ เพื่อความสะดวกสบาย เธอก็เป็นคนจ่ายเงินซื้อคอนโดห้องนี้ให้ รถของตัวเองก็มอบให้อีกฝ่ายเอาไว้ใช้งาน ส่วนเธอต้องอาศัยรถของเพื่อนไปเรียน บางวันก็เรียกรถทางแอปพลิเคชัน อาทิตย์หนึ่งเขาจะมารับมาส่งแค่ครั้งสองครั้งเท่านั้น ซึ่งเธอก็ไม่ได้คิดเล็กคิดน้อยอะไร

แต่ดูสิ่งที่เขาตอบแทนเธอสิ มันไม่ใช่ความรัก แต่คือการนอกกายนอกใจ

เพทายรู้ดีว่ามายูเป็นลูกสาวของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล เขาจึงไม่กล้าแม้แต่จะเข้าไปแยกพวกเธอไม่ให้ตบตีกัน ขณะที่ไม่ได้อยู่ในความสนใจก็รีบคว้ากางเกงขึ้นมาสวมใส่ปกปิดลำท่อนที่ยังไม่ได้ระบายน้ำ ก็ดันมาถูกจับได้คาหนังคาเขาเสียก่อน

มายูลงโทษผู้หญิงหน้าด้านจนเจ็บฝ่ามือ จึงยอมปล่อยแล้วก้าวลงจากเตียง

“ฮึก พี่เพทาย นังบ้านี่มันทำริษาเจ็บไปหมดเลยค่ะ”

ริษาดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัว ยกมือขึ้นทาบแก้มที่เต็มไปด้วยรอยช้ำ มุมปากมีเลือดซึมออกมา ส่งเสียงอ้อนแฟนคนอื่นทันที ราวกับว่าบทลงโทษที่ได้รับเมื่อครู่ ไม่สามารถปลุกสมองในส่วนคิดวิเคราะห์ในเรื่องชั่วดีให้ทำงานขึ้นมาได้เลยสักนิด

“รีบเข้าไปดูชู้รักของพี่สิ”

“ดูแลตัวเองไปก่อน” เพทายเอ่ยกับริษา ก่อนจะรีบเดินตามหลังแฟนของตนออกไปนอกห้องนอน

“ฟังพี่อธิบายก่อนนะมายู”

เพทายยืนอยู่ตรงหน้าแฟนสาวขณะที่เธอนั่งลงบนโซฟาแล้วยกขาขึ้นไขว่ห้าง มือเล็กหยิบรีโมตขึ้นมาเปิดโทรทัศน์เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยิ่งทำให้เขารู้สึกเย็นยะเยือก ขนกายลุกชันไปทั่วทั้งตัวกับท่าทีแสนเย็นชา

“อยากพูดอะไรก็พูดมาสิคะ”

มายูเอ่ยน้ำเสียงเรียบ ดวงตาจดจ้องภาพเคลื่อนไหวบนหน้าจอสี่เหลี่ยมขนาดหกสิบห้านิ้ว โดยไม่มีสักเสี้ยววินาทีที่จะเหลียวมองแฟนของเธอเลยสักนิด

“เอ่อ… เรื่องที่เกิดขึ้นมันก็แค่อารมณ์ชั่ววูบ ถ้าริษาไม่ยั่วพี่ มันก็คงไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้”

“อ้อ… นังนั่นยั่วพี่ พี่ก็เลยอดใจไม่ไหวจนต้องเปิดประตูห้องให้ แล้วพามันมามีอะไรกันที่นี่สินะ อืม… ฟังดูก็พอเข้าใจ”

มายูคลี่ยิ้มให้อีกฝ่ายราวกับตัวเองเป็นแม่พระนั่งอยู่ในโบสถ์อย่างคนใจเย็น ทั้งที่ภายในใจมันแตกสลายไม่มีชิ้นดี ไม่คิดเลยว่าเธอจะต้องมาเจออะไรแบบนี้

“ช่วยเข้าใจพี่หน่อยนะครับ เราคบกันมาปีนึงแล้ว แต่มายูไม่เคยให้พี่ทำอะไรนอกจากจับมือกับหอมแก้ม พี่เป็นผู้ชาย มันก็มีอารมณ์แบบนั้นบ้าง”

“ก็เลยหาที่ลงด้วยการนอกใจใช่ไหม”

มายูขยับตัวลุกออกจากโซฟา ไปยืนอยู่ตรงหน้าแฟนหนุ่ม ก่อนจะยกฝ่ามือตบเข้าที่ใบหน้าของอีกฝ่ายจนเสียงดัง

เพียะ

“อยากตบก็ตบเลย ตบพี่อีก พี่จะยืนนิ่ง ๆ ให้มายูตบจนกว่าจะพอใจ แล้วเรามาคืนดีกันนะครับ พี่สัญญาว่าจะไม่ยุ่งกับริษาอีก”

แม้จะอยากลงโทษเขามากเพียงใด แต่ก็ต้องระงับอารมณ์ไม่ให้ระบายความแค้นเพื่อให้มือของเธอแปดเปื้อนสิ่งสกปรก มายูกลับไปนั่งลงเอนแผ่นหลังพิงพนักโซฟาในท่าเดิม แขนทั้งสองข้างยกขึ้นกอดอก ช้อนดวงตาว่างเปล่าขึ้นมองคนที่ทำให้เธอผิดหวัง

“คิดว่าตัวเองดีพอ จนฉันขาดไม่ได้หรือไง หึ เราเลิกกันเถอะ”

เธอแค่นหัวเราะในลำคอ มุมปากกระตุกยิ้ม จ้องอีกฝ่ายอย่างไม่ลังเลกับการตัดสินใจในครั้งนี้

“ไม่เอาแบบนี้สิ พี่ทำผิดแค่ครั้งเดียวเอง”

“ฉันจะให้เวลาสามวัน รีบเก็บของแล้วไสหัวออกไปจากที่นี่ซะ อ้อ แล้วก็คืนกุญแจรถมาด้วย”

“พี่ขอโทษนะมายู เราคืนดีกันนะครับ”

“กุญแจรถฉันอยู่ไหน”

เธอถลึงดวงตาแข็งกร้าวอย่างไร้เยื่อใย ความรักที่เคยมีให้กัน มันพังทลายนับตั้งแต่วินาทีที่เจอเขากำลังมีอะไรกับผู้หญิงอีกคน

มือเล็กยื่นออกไปด้านหน้าเพื่อกดดัน เพทายจำต้องยอมเดินไปหยิบกุญแจรถสปอร์ตคันหรู ส่งคืนให้กับเจ้าของ

มายูลุกขึ้นก้าวเดินออกไปยืนห่างจากเพทายประมาณช่วงแขน หันแผ่นหลังให้เขาแล้วเอ่ยเสียงแข็งแสดงถึงจุดยืนว่าเธอไม่ใช่คนใจอ่อนที่จะยอมให้อภัยคนทำผิดได้ง่าย ๆ

“ครบสามวันฉันจะให้ลูกน้องของพ่อเข้ามาดูอีกครั้ง หวังว่าจะไม่เจอพี่อยู่ที่นี่อีก ไม่อย่างนั้นฉันไม่รับประกันความปลอดภัย”

เพื่อปลอบประโลมความเจ็บปวดที่ได้รับจากคนที่เธอเคยไว้ใจ และไม่อยากหลงเหลือความทรงจำเกี่ยวกับเพทายอีก รถที่อีกฝ่ายส่งคืน มายูได้ตัดสินใจขายต่อแล้วซื้อคันใหม่ หลังจากแฟนเก่าของเธอย้ายออก ก็ประกาศขายคอนโดทันที