บทที่ 7 แตงกวาพาเพลิน

หนึ่งเดือนต่อมา

เมล็ดส้มที่เสิ่นเสวี่ยและอาหลี่ช่วยกันเพาะปลูกเอาไว้นั้น ออกต้นอ่อนที่แข็งแรงหลายสิบกระถาง  มีบางส่วนเท่านั้นที่ไม่มีต้นอ่อนแตกออกมา อาหลี่ดีใจเป็นอย่างมาก เขาคอยดูแลต้นส้มเหล่านี้ จนมันแข็งแรงเป็นที่น่าพอใจ จึงนำมันลงเพาะปลูกที่แปลงดินกลางสวนต่อ เขาขุดร่องระบายน้ำเพื่อไม่ให้น้ำเอ่อขัง เพราะจะทำให้ต้นส้มไม่เจริญเติบโต

ระหว่างนี้สวนผักของเขาก็ยังคงปลูกพืชผักอื่นๆ ต่อไปเรื่อยๆ อย่างขะมักเขม้น ถึงแม้มันจะได้ราคาไม่สูงนัก แต่เมื่อเก็บหอมรอมริบทีละน้อย มันก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

เสิ่นเหยากวงแอบมามองดูความเป็นอยู่ของเสิ่นเสวี่ยกับอาหลี่อยู่บ่อยครั้ง และยังแอบส่งคนให้ไปคอยเป็นเวรยามจับตาดูความปลอดภัยในสวนส้มที่บุตรสาวปลูกเอาไว้อีกด้วย

เสิ่นเสวี่ยนำเงินที่ได้จากการขายผัก ไปใช้หนี้เสิ่นเหยากวงผู้เป็นบิดาก่อนห้าสิบตำลึง เขารับมันมาโดยไม่เอ่ยถามสิ่งใดแม้แต่น้อย ก่อนที่เสิ่นเสวี่ยจะกลับเรือน เขาก็ได้มอบเมล็ดแตงกวาให้นางนำไปปลูกอีกด้วย

ระยะนี้ฮูหยินรองอวิ๋นและเสิ่นหนิงค่อนข้างวุ่นวายไม่น้อย เพราะต้องเตรียมต้อนรับเสิ่นเฟยและเสิ่นเยี่ย ซึ่งกำลังจะกลับมาจากการไปควบคุมการรบที่ชายแดนมานานแรมปี กลับมาคราวนี้เสิ่นเหยากวงจึงต้องต้อนรับบุตรชายทั้งสองอย่างใหญ่โต

"ใกล้งานแต่งของเจ้ากับหลัวเฉินเฟยแล้ว ชุดแต่งงานเจ้าเย็บปักไปถึงไหนแล้วเสิ่นหนิง"

"ใกล้เสร็จแล้วเจ้าค่ะท่านแม่ วันก่อนท่านพี่เฉินเฟยส่งจดหมายมาบอก ว่าทางจวนท่านเสนาบดีอยากจะแต่งข้าเข้าไปเป็นสะใภ้เร็วๆ แล้วเจ้าค่ะ"

เสิ่นหนิงยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ใบหน้างามแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย

ในที่สุดนางก็จะได้เป็นภรรยาเพียงผู้เดียวของพี่เฉินเฟยแล้ว ได้มีความสุขอยู่บนกองเงินกองทองและลาภยศสรรเสริญ ส่วนเสิ่นเสวี่ยก็จะต้องเป็นภรรยาชาวสวน ทำไร่ทำสวนกับคนใช้ไปทั้งชาติ

วันนี้อาหลี่ทำแตงกวาผัดไข่ให้เสิ่นเสวี่ยกิน เขาไปซื้อไข่มาจากตลาด และซื้อไก่ตัวผู้ตัวเมียมาคู่หนึ่ง เขาตั้งใจจะเลี้ยงพวกมัน ให้พวกมันขยายแพร่พันธุ์เยอะๆ จะได้เก็บไข่กิน และได้กินเนื้อมันอีกด้วย

เสิ่นเสวี่ยมองอาหลี่ที่กำลังบรรจงหั่นแตงกวาอย่างละเมียดละไมแล้วก็นึกขำ นางเองทำอาหารไม่เป็น งานบ้านงานเรือนก็ไม่เข้าท่า ทุกวันนี้ที่ในเรือนไม่รกเป็นรังหนูก็เพราะอาหลี่

"ท่านพี่อาหลี่ ดูนี่สิเจ้าคะ"

เสิ่นเสวี่ยเอ่ยเรียกอาหลี่ให้หันมามองนาง ทันทีที่เขาหันมาก็พบว่านางกำลังอมแตงกวาผลใหญ่อยู่ นางอมรูดมันเข้าออกต่อหน้าต่อตาเขา

"เอ่ออ"

"ขนาดเดียวกับของท่านพี่อาหลี่เลยเจ้าค่ะ อ๊อก!!!"

"เสิ่นเสวี่ย!!!"

แตงกวาที่เสิ่นเสวี่ยกำลังอมเล่นๆ ดันหลุดเข้าไปในปากของนาง มันคาอยู่ที่คอจนนางหายใจไม่ออก ดวงตาเบิกกว้าง มือเท้าจิกเกร็งเพราะหายใจไม่ออก

อาหลี่รู้สึกตื่นตระหนกตกใจเป็นอย่างยิ่ง เขาอุ้มตัวนางเขย่าแต่ก็ไม่เป็นผล

พลั่ก!!!

อาหลี่ใช้ฝ่ามือหนาใหญ่ฟาดลงไปที่กลางหลังของเสิ่นเสวี่ยอย่างเต็มแรง แตงกวาลูกใหญ่ พุ่งกระเด็นออกมาจากโพรงปากสวยของนาง ร่วงตกลงพื้นทันที

"เฮือก!!!"

เสิ่นเสวี่ยสูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ รู้สึกราวกับว่านางรอดพ้นจากความตายมาได้อีกครั้ง

"คราวหลังเจ้าอย่าอมมันอีกนะ ถ้าอยากอมให้มาอมของข้า!!!"

อาหลี่ตะคอกใส่เสิ่นเสวี่ยจนนางตกใจ เขาทั้งเป็นห่วงนางและกลัวนางจะตายจริงๆ นางก็ช่างสรรหาเล่นอะไรพิลึกเช่นนี้ ทำไปได้!!!

"ท่านพี่อาหลี่พูดว่าอะไรนะเจ้าคะ?"

"คืนนี้ข้าจะให้อมแตงกวาของข้า พอใจหรือยัง!!! ไปนั่งรอ ข้าจะทำกับข้าว"

เสิ่นเสวี่ยเดินกลับเข้ามานั่งที่เก้าอี้อย่างว่าง่าย เกือบตายเพราะแตงกวาเสียแล้ว

คืนนี้อากาศค่อนข้างร้อนอบอ้าวไม่น้อย เพราะเข้าสู่ฤดูร้อน เสิ่นเสวี่ยเดินมาที่โรงครัวเพื่อมาขอน้ำแข็งสักหน่อยไปวางเอาไว้ในห้องเพื่อดับความร้อน

บ่าวรับใช้รีบนำน้ำแข็งส่งให้นางอย่างไม่รีรอ เพราะกลัวจะโดนลูกตบเซี่ยงไฮ้ของนางอีกรอบ เสิ่นเสวี่ยเดินถือกะละมังใส่น้ำแข็งกลับมาที่เรือน พร้อมกับฮัมเพลงที่นางชื่นชอบตลอดทาง

"ฮืมม เข้าสุดออกสุด ด๊าดาดา เข้าไม่สุดจะโดนตี ฮืมมม"

อาหลี่กำลังนั่งอยู่ในห้อง เขาถอดเสื้อตัวบนออก เผยให้เห็นแผงอกล่ำสัน หน้าท้องที่มีกล้ามเป็นมัดๆ ทำให้เสิ่นเสวี่ยรู้สึกเสียวที่ท้องน้อยอย่างบอกไม่ถูก

อยากจุกอีกแล้ว!!!

"ท่านพี่อาหลี่"

"เจ้าไปไหนมา?"

"ไปเอาน้ำแข็งมาเจ้าค่ะ"

"อ้อ โอววว!!! เย็นจัง"

เสิ่นเสวี่ยนำก้อนน้ำแข็งหนึ่งก้อน ขึ้นมาถูที่กลางหลังของอาหลี่ ความรู้สึกเย็นสบายแผ่ไปทั่วร่างทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายไม่น้อย

เสิ่นเสวี่ยขยับมานั่งตรงหน้าของอาหลี่ ก่อนจะยื่นน้ำแข็งให้เขาก้อนหนึ่ง อาหลี่ที่ไม่เข้าใจว่านางจะให้เขาทำอะไร เมื่อรับน้ำแข็งมาก็เอาไปเคี้ยวในปากทันที

"ท่านพี่อาหลี่!!!"

"อะไรหรือ?"

"ข้าจะให้ท่านเอามันมาถูให้ข้า ไม่ได้ให้ท่านเอาไปกินเจ้าค่ะ!!!"

"อ้าว เช่นนั้นหรือ? หันหลังมาสิ ข้าจะถูให้"

"ไม่อยากถูหลังเจ้าค่ะ?"

"แล้วจะถูตรงไหนหรือ?"

อาหลี่จ้องมองเสิ่นเสวี่ยด้วยแววตาใสแป๋ว นางยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะแอ่นหน้าอกที่อวบอิ่มเต่งตึงไปตรงหน้าของเขา

"ถูตรงนมเจ้าค่ะ"

อาหลี่ "..."

อาหลี่ถือก้อนน้ำแข็งนั่งตัวเกร็งไม่กล้าขยับ เสิ่นเสวี่ยที่นั่งแอ่นมานานก็เริ่มรู้สึกปวดเมื่อยขึ้นมาเสียแล้ว

"ท่านพี่อาหลี่"

"อะไรหรือ?"

"ถูสิเจ้าคะ อะ ถูเข้ามาในร่องเนี่ย"

อาหลี่ค่อยๆ ยื่นน้ำแข็งในมือไปถูที่เนินอกสวยของนางด้วยความสั่นเทา แม้จะเคยร่วมหลับนอนกับนางมาหลายครั้งแล้ว แต่เขาก็ยังรู้สึกเขินอายอยู่ดี

เสิ่นเสวี่ยค่อยๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าอาภรณ์ของตนเองออกจนหมด อาหลี่จ้องมองเรือนร่างที่งดงามและสมส่วนของนางอย่างไม่อาจละสายตาไปได้ ไฟแห่งราคะเริ่มจะลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง

เสิ่นเสวี่ยยื่นมือเรียวงามล้วงเข้าไปในใต้ร่มผ้าช่วงล่างของเขาด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

"เมื่อตอนเย็นท่านพี่อาหลี่บอกว่าจะให้ข้า 'อม' แตงกวาของท่าน จำได้หรือไม่เจ้าคะ?"

อาหลี่กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เขาไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่าเสิ่นเสวี่ยนั้น งดงามไปทั้งตัวจริงๆ

ไฟแห่งราคะถูกจุดขึ้นมาอีกครั้ง อาหลี่ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ก่อนจะถอดเสื้อผ้าของตนเองลงไปกองกับพื้นจนหมด แล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียง เสิ่นเสวี่ยขยับตัวเข้าไปใกล้ๆ เขา แล้วจึงโน้มใบหน้าลงไปจูบเบาๆ ที่ปลายหัวหยักสีชมพูที่เย้ายวน

มือเรียวงามยื่นไปจับลำแท่งเอ็นร้อนรูดชักขึ้นลงอย่างช้าๆ แล้วจึงเร่งจังหวะให้ถี่เร่ามากยิ่งขึ้น ลิ้นอุ่นร้อนม้วนเลียที่ยอดปลายหัวหยักของเขาอย่างหยอกเย้า

"ซี้ดดด!!!"

เสิ่นเสวี่ยครอบริมฝีปากบางสวยกลืนกินลำแท่งไม้ไผ่ที่ใหญ่ยาวจนมิดลำ นางขยับศีรษะขึ้นลงอย่างถี่ระรัว รสสัมผัสจากโพรงปากสวย สร้างความเสียวกระสันให้แก่เขายิ่งนัก

"ซี้ดดดด!!! เสิ่น โอว!!! เสวี่ย!!!"

ร่างของอาหลี่บิดเร่าด้วยความเสียวสยิว มือเท้าของเขาจิกเกร็ง ร่างใหญ่กระตุกถี่รัวหลายครั้ง ก่อนที่ธารน้ำรักสีขาวขุ่นจะไหลล้นทะลักออกมาจากลำแท่งเอ็นร้อนของเขา เสิ่นเสวี่ยดูดดื่มกลืนกินน้ำรักของสามีจนไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว

อาหลี่ดึงร่างบางให้ล้มลงไปนอนใต้ร่างแกร่งของเขา แล้วจึงโน้มใบหน้าลงไปดูดดื่มกับริมฝีปากบางสวยของนาง ลิ้นอุ่นร้อนสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นชื้นแฉะของนางอย่างเอาแต่ใจ ก่อนจะผละริมฝีปากออกมา แล้วจึงเลื่อนใบหน้าลงมาใช้ริมฝีปากหนาจูบไซ้บริเวณซอกคอขาวนวลเนียนของนางพร้อมกับขบเม้มจนเกิดเป็นรอยแดง

"อ๊าส์!!! อาหลี่!!!"

จ๊วบ จ๊วบ

อาหลี่ใช้สองมือหนาใหญ่ บีบขยำเคล้นคลึงสองเต้าอวบอิ่มที่ล้นทะลักของนางจนเนื้อปริออกมาตามซอกนิ้วของเขา แล้วจึงครอบริมฝีปากลงไปกลืนกินจุกดอกบัวสีหวานที่แข็งเป็นไตอย่างหื่นกระหาย

"อ๊าส!!! อาหลี่!!! อื้อออ"

เขาใช้ลิ้นม้วนเลียที่ยอดปทุมถันของนางอย่างช้าๆ แล้วขบเม้มจุกดอกบัวสีสวยอย่างเอาแต่ใจ เสิ่นเสวี่ยในตอนนี้กำลังเคลิบเคลิ้มกับรสสัมผัสของเขา ราวกับกำลังขึ้นสู่สวรรค์

อาหลี่ใช้ลิ้นร้อนแลบเลียลงมาที่ท้องน้อยของนาง เขาแยกขาของนางออกจนกว้าง เผยให้เห็นกลีบกุหลาบสีชมพูสองกลีบที่ชวนมอง นิ้วมือเรียวสวยค่อยๆ แบะกลีบดอกไม้งามให้อ้าออกจากกัน แล้วจึงใช้ลิ้นสากร้อน แลบเลียขึ้นลงที่ซอกหลืบร่องสวาทของนางจนชื้นแฉะ

"อ๊าส์!!! ข้าเสียว!!! อื้ออออ!!! อาหลี่!!!"

เขาครอบริมฝีปากกลืนกินเม็ดเกสรสีหวานของนางอย่างเอาแต่ใจ ก่อนจะดูดดึงขบเม้มเม็ดเกสรนั้นอย่างพึงพอใจ เสิ่นเสวี่ยเสียวซ่านเสียจนต้องแอ่นสะโพกยกบั้นท้ายขึ้นมาร่อนกลางอากาศ อาหลี่ค่อยๆ แทรกนิ้วอุ่นร้อนเข้าไปในรูสวาทของนาง แล้วขยับเข้าออกอย่างช้าๆ และถี่เร่ามากยิ่งขึ้น ลิ้นสากร้อนก็กระดกรัวเร็วอย่างชำนาญ เสิ่นเสวี่ยส่งเสียงหวานครางกระเส่า ร่างบางบิดเร่าจนแทบจะม้วนเป็นเกลียว

"อ๊าส์!!! ข้าจะทนไม่ไหวแล้ว!!! อาหลี่ขาาาา!!!"

เขาขยับนิ้วอุ่นร้อนให้ถี่ระรัวมากขึ้น ลิ้นอุ่นร้อนก็ลากเลียขึ้นลงอย่างรวดเร็ว ไม่นานนักน้ำหวานสีใสก็ไหลเยิ้มล้นทะลักออกมาจากรูถ้ำสวาทของนางจนเปรอะเปื้อนไปหมด เสิ่นเสวี่ยรู้สึกหายใจได้คล่องคอมากยิ่งขึ้น แต่ทว่านางยังไม่ทันได้สูดอากาศได้เต็มปอด อาหลี่ก็บดเบียดลำแท่งเอ็นร้อนเข้ามาในรูสวาทของนางจนมิดลำ

"อูยยยย!!! อาหลี่ เหตุใดข้าจึงรู้สึกว่ามันใหญ่กว่าเดิม อื้อออ!!!"

"ข้าก็ไม่รู้ ซี้ดดด!!! สงสัยมันอยากจนสุดๆ แล้ว!!!"

อาหลี่ไม่พูดเปล่า เขาขยับแท่งเอ็นร้อนเข้าออกที่รูสวาทของนางอย่างช้าๆ แล้วจึงเร่งจังหวะให้ถี่เร่ามากยิ่งขึ้น สองมือหนาใหญ่จับขาของนางแยกออกจากกันจนกว้าง ลำแท่งไผ่ใหญ่ยาวกระแทกกระทั้นร่องหลืบสวาทของนางจนเกิดเสียงดัง

ตับตับตับ

"ซี้ดดด เสิ่นเสวี่ย อ่าส์!!! เข้าลึกหรือไม่"

"ลึกเจ้าค่ะ อ๊าส์!!! ข้าเสียว!!!"

อาหลี่จับเอวบางของนางเอาไว้แน่น แล้วจึงขยับลำแท่งแก่นกายบดเบียดเข้าไปจนมิดลำ เขาขยับสะโพกถี่ระรัว จนร่างเล็กกระเพื่อมสั่นไหวขยับขึ้นลงตามการเคลื่อนไหวของเขา สองเต้าอวบอิ่มส่ายไปมาราวกับภาพวาดที่งดงามยิ่งนัก

"อ๊าส์!!!"

"ซี้ดดดด!!! มันรัดลำข้าแน่นเลย โอววว!!!"

ร่องรูสวาทขมิบตอดรัดลำแท่งของเขาจนคับแน่น ยิ่งเพิ่มความเสียววาบหวิวจนแทบจะทนไม่ไหว

อาหลี่ยื่นท่อนแขนแกร่งสองข้างสอดไปที่ใต้ขาเรียวงามของนาง ทำให้กลีบดอกไม้ยิ่งบานอ้าออกจากกันมากยิ่งขึ้น เสิ่นเสวี่ยใช้สองแขนโอบกอดรัดที่รอบลำคอของเขาเอาไว้ ริมฝีปากสวยร้องครวญครางจนแทบไม่เป็นภาษา

"ซี้ดดดด!!! ลึกสุดๆ ไปเลย!!!"

"อื้อออ อาหลี่!!! ของข้าเหมือนจะฉีกเลย!!! อ๊าส์!!!"

อาหลี่โน้มใบหน้าเข้าดูดดื่มความหวานล้ำจากริมฝีปากของนางอีกครั้ง ช่วงล่างก็ยิ่งกระแทกกระทั้นลำแท่งเอ็นร้อนให้หนักหน่วงมากยิ่งขึ้น เสียงหอบกระเส่าสลับกับเสียงครวญครางช่างเสียวซ่านเสียจนร่างของทั้งสองจะหลอมละลายเข้าด้วยกันแล้ว

ตับตับตับ

"อื้ออ!!! อาหลี่ขาาา!!! ข้าจะทนไม่ไหวแล้ว!!!"

"โอวว!!! ข้าก็จะทนไม่ไหวแล้ว เสิ่น!!! อ่าส์!!! เสวี่ย!!! ซี้ดดดด!!!"

สายธารแห่งความสุขสมไหลล้นทะลักออกมาจากรูถ้ำสวาทของเสิ่นเสวี่ยจนเจิ่งนองไปหมด อาหลี่ค่อยๆ ถอดลำแท่งมังกรของเขาออกมาจากซอกหลืบกลีบกุหลาบที่บวมแดงของนางอย่างช้าๆ แล้วจึงทิ้งตัวลงนอนข้างกายนางด้วยความเหนื่อยอ่อน

เสิ่นเสวี่ยหยิบผ้ามาห่อหุ้มร่างกายของนางเอาไว้ รู้สึกปวดร้าวที่เอวไปหมด

"เจ้าจะไปไหน?"

"ข้าหิวน้ำ"

"ข้าจะไปเอาให้ เจ้านอนรอบนเตียงเถิด"

เจ้านอนรอบนเตียงเถิด!!! อารมณ์จะขึ้นอีกแล้ว