18 กระดูกคนละเบอร์

“อืม....” เพลิงตอบเพื่อนสั้น ๆ เขาเองก็ตกใจไม่ต่างกันที่รู้ว่าน่านฟ้าเองก็รู้จักผู้หญิงคนนี้ด้วย ทำไมเขาไม่รู้จักเธอล่ะ ทั้ง ๆ ที่เธอเป็นเพื่อนของพี่ชายเขา

“มึงจะเอาเงินของเธอไปกู้วิกฤตจริง ๆ เหรอวะบอกกูที? แล้วมึงแลกมาด้วยอะไรอ่ะ เธอยอมให้เงินมึงฟรีเหรอ....เจสสิก้าไม่ได้ให้มึงฟรี ๆ แน่”

“ก็....แลกเปลี่ยนนิดหน่อย” เพลิงตอบด้วยน้ำเสียงหนักอึ้ง

“อะไร? มึงบอกกูมาเลยเพลิง เธอให้มึงแลกอะไร?”

“เฮ้อ.....กูรู้ดีว่ากำลังเอาตัวเองไปแขวนไว้บนเส้นขนานที่อันตราย แต่กูไม่มีทางเลือกอื่นแล้วไง! รถคันนั้นมันแพงเกินกว่าที่เด็กเพิ่งเรียนจบอย่างกูจะจ่ายไหว อีกอย่างพี่พาก็ไม่ช่วยกู กูแค่ยอมรับเงื่อนไขของเจสสิก้าเพื่อเอาเงินนี้ไปจัดการเรื่องรถ ถ้าไม่ทำแบบนั้นป๊าได้ยิงหัวกูทิ้งแน่”

“ถ้ามึงตัดสินใจแล้ว กูคงห้ามอะไรไม่ได้....แต่จำไว้นะเพลิงเงินสามสิบล้านของเจสสิก้า มันอาจจะช่วยชีวิตมึงจากป๊าวันนี้ แต่ในวันข้างหน้ามันจะอาจจะทำลายชีวิตมึงก็ได้นะเพลิง” น่านฟ้าตบไหล่เพื่อนเบา ๆ รู้ดีว่าเมื่อเพลิงตัดสินใจเดินเกมนี้ไปแล้ว คงไม่มีใครหยุดมันได้อีกต่อไป

ประตูรถยนต์หรูฝั่งคนนั่งถูกเปิดออกอย่างกะทันหัน พร้อมกับร่างระหงของเฌอเบลล์ที่ยืนมองเพลิงกับน่านฟ้าด้วยสายตาตัดพ้อ แววตาของเธอสั่นระริกเมื่อเห็นหน้าชายหนุ่มที่เธอพยายามติดต่อมาตลอดหลายวันที่ผ่านมา

“เบลล์....” น่านฟ้าชะงักชะโงกหน้ามองหญิงสาวด้วยความตกใจ “มาได้ยังไงเนี่ย?”

“เบลล์ตามหาเพลิงไปทั่วเลย...เพลิงเข้าใจเบลล์ผิดมาตลอด รู้ไหม....เรื่องเบลล์กับปกป้องเราสองคนยังเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น” เฌอเบลล์ไม่สนใจน่านฟ้า เธอจ้องลึกเข้าไปในตาของเพลิง ก่อนจะพูดเสียงแผ่วเบาแต่ชัดเจน เพลิงขมวดคิ้วแน่น เงียงฟังโดยไม่เอื้อนเอ่ยคำใด

“คืนนั้น....เบลล์ตั้งใจจะตอบตกลงคบกับเพลิง....เบลล์มีใจให้เพลิงมาตลอด แต่เป็นเพราะเพลิงเองไม่ใช่เหรอที่แพ้พนันในคืนนั้น มันทำให้เบลล์ไม่มีทางเลือกและต้องจำใจไปกับปกป้อง แต่ทำไมเพลิงถึงต้องหลบหน้าเบลล์ ทำเหมือนเบลล์เป็นฝ่ายผิดอยู่คนเดียวแบบนี้!” น้ำตาของเฌอเบลล์คลอเบ้าอย่างยากจะหักห้าม

ความเงียบปกคลุมไปทั่วบริเวณ เพลิงหลับตาลงชั่วครู่ ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายความจริงที่ซ่อนไว้ภายใต้ความสับสนทั้งหมดตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ถึงเวลาที่เขาต้องลากมันออกมาเผชิญหน้าเสียที เพลิงก้าวลงจากรถ เดินมาหยุดยืนตรงหน้าเฌอเบลล์ระยะห่างเพียงไม่กี่ก้าวแต่กลับดูลำบากใจที่จะเข้าใกล้

“มันไม่เกี่ยวหรอกเบลล์....ไม่เกี่ยวกันเลยว่าคืนนั้นเราจะแพ้หรือชนะพนัน และมันก็ไม่เกี่ยวด้วยว่าเธอกับไอ้ป้องจะเป็นอะไรกัน” เพลิงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาและจริงจังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“ทำไมมันจะไม่เกี่ยว!” เฌอเบลล์เค้นเสียงถาม

“เพราะเรามีภรรยาแล้ว” คำพูดเพียงไม่กี่คำของเพลิงเหมือนสายฟ้าที่ผ่ากลางใจของเฌอเบลล์ เธอตื่นตะลึงดวงตาเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจและไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

“พะ เพลิง พูดอะไรออกมา...”

“เราพูดความจริง” เพลิงจ้องมองหน้าเฌอเบลล์อย่างไม่หลบตา “เราแต่งงานมีเมียแล้วเบลล์ ...เพราะฉะนั้น หยุดคิด หยุดรู้สึก และหยุดตามเราได้แล้ว เรื่องของเรามันไม่เคยมีอยู่จริงตั้งแต่แรก”

บรรยากาศอันตึงเครียดพลันถูกแทรกซึมด้วยเสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นคอนกรีตเป็นจังหวะหนักแน่น เจสสิก้าในชุดเดรสสีส้มเข้ารูป เดินย่างกายเข้ามาในวงสนทนา รอยยิ้มบาง ๆ บนริมฝีปากสีแดงสดของเธอไม่ได้สื่อถึงความเป็นมิตร แต่มันคือรอยยิ้มของผู้ถือไพ่เหนือกว่า

“อ๋อ....นึกว่าใคร ที่แท้ก็ก็น้องเฌอเบลล์คนสวยนี่เอง” น้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึก เจสสิก้าก้าวเข้ามาหยุดข้างกายเพลิงอย่างเป็นธรรมชาติ เธอไม่ได้โวยวายหรือตรงเข้าไปตบตีให้กิริยา หากแต่ยื่นมือเรียวสวยไปจัดปกเสื้อของเพลิงให้เรียบร้อยอย่างแผ่วเบา สัมผัสที่สนิทสนมเป็นธรรมชาติอย่างเห็นได้ชัดนั้น ทำเอาเฌอเบลล์ยืนตัวเกร็ง

“พี่เจส?.....” เฌอเบลล์ขมวดคิ้ว มองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความระแวง เจสสิก้ากับเธอเป็นญาติ เจสสิก้าเป็นลูกสาวของป้ามณฑาญาติฝั่งมารดาของเฌอเบลล์ ทำไมเจสสิก้าถึงมายืนอยู่ตรงนี้

“เห็นยืนเถียงกันเรื่องผู้ชาย แพ้ชนะพนันอะไรสักอย่าง.... น่าเสียดายนะเด็กน้อย คืนนั้นเธอออาจจะพลาดเพราะผลพนัน แต่คนอย่างเพลิงน่ะถึงจะแพ้หรือชนะ เขาก็ไม่ได้เป็นของใคร แค่เพราะรู้สึกชั่วคราวเท่านั้นล่ะ” เจสสิก้าหัวเราะในลำคอเบา ๆ แววตาคมสวยจ้องมองเฌอเบลล์อย่างพิจารณาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า

“พี่หมายความว่ายังไง!” เฌอเบลล์เค้นเสียงถาม ร่างกายเริ่มสั่นด้วยความโกรธและอับอาย

“หมายความว่า ความรักแบบเด็กเล่นขายของของเธอ มันเทียบไม่ได้กับความสัมพันธ์ที่เขากับฉันมีให้กันไงจ๊ะ!” เจสสิก้ายกยิ้มทรงเสน่ห์ เธอขยับเข้าไปใกล้เพลิงอีกนิด ก่อนจะยกมือลูบไล้กรอบหน้าของเพลิงอย่างถือสิทธิ์ ซึ่งเพลิงทำเพียงถอนหายใจอย่างนิ่งเฉย ไม่ได้ปฏิเสธสัมผัสของเธอเลยแม้แต่น้อย