เข้าสู่ระบบ“อะไรคะเนี่ย”นีรนาราหัวเราะออกมาอย่างอดไม่อยู่กับท่าทางเขินอายที่ไม่ได้เห็นมานานนั่น ไม่ต่างอะไรกับคนรอบข้างที่กลั้นขำไว้ไม่ไหว เหลือเพียงวิภาดาที่ยิ้มอ่อนใจส่ายหัวกับความติดตลกของลูกชาย ไม่รู้คนที่เคยเห็นแต่ตอนทำงานจะเชื่อมั้ยว่าพ่อนักธุรกิจสุดหล่อจะเป็นคนแบบนี้“โอ้ย แม่ปวดหัวมาก ลูกชายหล่อแต่แปล
“พี่กรคงเรียนหนักแล้วก็ทำงานยุ่งมากมาตลอดเลยใช่มั้ยคะ”“ก็ใช่ครับแต่พี่ก็ชอบมันนะ หมายถึงครอบครัวพี่ไม่ได้บังคับเลยแต่พี่สนใจมันเองมากกว่า อาจเพราะเห็นคุณพ่อคุณแม่ทำงานยุ่งทุกวันเลยอยากช่วยเค้าได้เร็วๆด้วยครับ”วิกรอธิบายเพิ่ม เพราะคนอื่นๆที่ไม่รู้จักเค้ามักจะเข้าใจผิดกันตลอดว่าที่บ้านจะต้องเข้มงวดแ
“ไม่ไปยุโรปกันแน่นะคะลูก”วิภาดาถามย้ำอีกครั้งแม้ลูกจะยืนยันว่าจะเปลี่ยนที่เที่ยวก็ตาม วันครบรอบแต่งงานที่เคยวางแผนกันไว้ว่าจะไปแถวๆยุโรปกลายเป็นต้องเปลี่ยนแผนใหม่เพราะว่านีรนาราท้องขึ้นมาซะก่อน “ไม่ไปครับ ผมกลัวนีนจะลำบากถ้าเดินทางไกลมากเราเลยตกลงจะไปแค่ที่ภูเก็ตครับ”“นั่นสิเนอะกำลังท้องอยู่ด้วย
“รวมผมด้วยเหรอครับ”วิกรที่ได้ยินว่าตัวแสบรีบหันไปถามแม่อย่างไม่เชื่อว่าตัวเองจะถูกเหมารวมกับน้องๆด้วย“เราตอนเด็กก็ใช่ย่อยที่ไหนล่ะตากร ให้แม่แฉเลยดีมั้ยคะ”“อย่าเลยครับ วันนี้คุณแม่คงเหนื่อยรีบพักผ่อนนะครับ”วิกรยิ้มเอาใจก่อนจะรีบห้ามไม่ให้แม่แฉความดื้อต่อหน้าภรรยาสุดที่รัก วิภาดามองค้อนก่อนจะยอมไ
“การละครมากค่ะลูกชาย แม่หมั่นไส้นะคะแบบนี้”วิภาดาเบ้ปากใส่ลูกชายที่ทำท่าทางตื่นเต้นเกินเหตุ เรียกเสียงหัวเราะจากทั้งวิกรและนีรนาราอย่างกลั้นไม่อยู่“ฮ่าๆ อะไรกันครับหยอกนิดหน่อยก็ไม่ได้นะครับเดี๋ยวนี้”“แน่สิคะ แม่มีหนูนีนเป็นลูกคนโปรดแล้วคนอื่นไม่สนแล้วค่ะ”“โห คุณแม่ครับนี่ลูกชายไงครับอย่าใจร้าย”
“ไม่ไปโรงพยาบาลแน่นะครับ”วิกรถามด้วยความเป็นห่วงเพราะหลายวันมานี้นีรนารามีอาการป่วยบ่อยๆจนวันนี้ถึงกับลุกไปทำงานไม่ไหว แต่เจ้าตัวก็ยังยืนยันว่าจะไม่ไปโรงพยาบาลอยู่ดี“ไม่ต้องหรอกค่ะ แค่เวียนหัวนิดหน่อยนอนพักไม่นานก็หาย”“ตามใจครับ แต่ว่าถ้าไม่โอเครีบโทรหาพี่เลยนะครับรู้มั้ย”“รู้แล้วค่า พี่กรไม่ต้อ
เปรมาที่นึกถึงพ่อแม่ของเพื่อนขึ้นมาได้ก็ถามอย่างสงสัย เท่าที่รู้พ่อของนีรนาราเข้มงวดไม่ใช่น้อยหากรู้เรื่องนี้เข้าไม่น่าจะได้ไปต่อกับอะไรทั้งนั้นนีรนาราส่ายหัวก่อนจะตอบสบายๆทั้งที่ในใจก็ว้าวุ่นไม่น้อยเมื่อนึกถึงครอบครัวตัวเอง แต่เธอยังไม่พร้อมบอกใครทั้งนั้นขนาดน้องๆยังไม่รู้เลยว่าแฟนที่เธอมาอยู่ด้วย
“อะไรนะ!”เปรมาถามเสียงดังด้วยความตกใจจนนีรนารารีบตีเพื่อนเพราะตอนนี้กลายเป็นเป้าสายตาคนทั้งร้านอาหารไปแล้ว“เบาๆดิแก คนมองเต็มแล้ว”“ก็ตกใจนี่ โอ้ย อะไรของแกวะนีน วันนั้นแกก็ทำเราตกใจไปรอบนึงละวันนี้ยังจะมาทำให้ตกใจซ้ำอีกเหรอวะ”เปรมาบ่นออกมาใบหน้าน่ารักบูดบึ้งด้วยความไม่ชอบใจกับเรื่องที่นีรนาราเอา
“คนบ้านี่ ทำตัวแปลกๆอีกแล้วนะ”นีรนาราพึมพำออกมาก่อนจะมองไปรอบๆอย่างกลัวว่าใครจะได้ยินแม้จะไม่มีใครอยู่ใกล้ๆแถวนี้ก็ตาม“นี่ค่ะบอส”“อยู่สองคนเรียกอะไรครับ”วิกรที่ไม่รู้นึกสนุกอะไรนักถึงได้แกล้งเลขาคนสวยไม่หยุดจนนีรนารากรอกตา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาตอบด้วยเสียงประชดประชัน“นี่ค่ะพี่กร”“ขอบคุณครับ น้อง
“คุณวิกร อื้อ…”นีรนาราสะดุ้งเมื่อถูกตอกลึกเน้นหนักหนึ่งครั้งจนจุกแน่นเมื่อเรียกด้วยสรรพนามที่อีกคนไม่พอใจ ก่อนที่คนเจ้าเล่ห์จะสั่งออกมาอีกหนอย่างเอาแต่ใจ“พี่กร เรียกเร็ว”“พี่กร อ้ะ”เป็นอีกครั้งที่ถูกแกล้งแม้จะเรียกตามใจคนพี่แล้วก็ตาม คิ้วสวยขมวดมุ่นด้วยความงอนที่ถูกอีกคนแกล้งซ้ำ วิกรยิ้มก่อนจะชม







