เข้าสู่ระบบตอนนี้ที่โต๊ะเหลือแค่กลุ่มคนต่างถิ่นที่มาจากเมืองกรุง ก่อนที่สองหนุ่มจะถูกชงเหล้าเสิร์ฟโดยสองสาวอย่างเอาใจ ไตรทศซึ่งมีปุณญาดาคอยดูแลอยู่แล้ว จึงทำให้ลำดวลหันมาดูแลราเชนทร์เช่นเดียวกับมะลิ ทว่าเธอนั้นออดอ้อนออเซาะกว่ามะลิเป็นไหน ๆ ดูยังไงก็เหมือนผู้นำหมู่บ้านเรียกเด็กเอ็นให้มานั่งกับราเชนทร์ยังไงยังงั้น โดยเฉพาะลำดวลที่เธอแทบจะสิงร่างของราเชนทร์อยู่แล้ว ราเชนทร์จึงใช้ความที่เธอหลงใหลเขาเป็นทุนเดิมป้อนเหล้าเธอและก็แกล้งทำว่าตนเองนั้นเมาแล้ว แต่นั่นก็ทำให้มะลิหมั่นไส้
“พวกคุณขาดเหลืออะไรก็บอกได้นะคะ” มะลิเอ่ยขึ้น เธอทำท่าจะลุกออกไป ราเชนทร์จึงเรียกเธอ
“ลูกสาวคุณมะลิไปไหนเสียแล้วละครับ” ราเชนทร์เอ่ยถาม มะลิแปลกใจว่าทำไมราเชนทร์มาที่นี่แค่เพียงวันเดียวถึงได้รู้จักลูกสาวของเธอ ก่อนที่เขาจะเล่าเหตการณ์เมื่อตอนกลางวันให้ผู้เป็นมารดาฟังแบบยั่วโมโห
“แกคงจะไปนอนแล้วมั้งค่ะ” ราเชนทร์ดูออกว่าเธอหวงลูกสาว จึงแกล้งแหย่ต่อไปอีก
“อื้ม!!!..แต่ว่าเมื่อกี้ผมยังเห็นเธออยู่เลยนะครับ ผมขอให้เธอมาดูแลผมแทนคุณได้มั้ยครับ” ราเชนทร์เลิกคิ้วถามมะลิ หญิงสาวที่ดูไม่ได้แก่อะไรมากนัก และเขาเดา ๆ ว่าเธอคงอายุสักประมาณสามสิบต้น ๆ
“ไม่ได้หรอกค่ะ เธอยังเด็ก” มะลิพูดขึ้นอารมณ์เคืองขุ่น
“กระแตลูกสาวคุณ อายุเท่าไหร่เหรอครับ..คุณมะลิ”
“อายุ 18 ย่าง 19 ค่ะ”
“อื้ม...งั้นตามกฎหมายก็ไม่เด็กแล้วนะครับ โชคดีจัง...คิดว่าเมื่อกลางวันจะต้องมาพรากผู้เยาว์เสียอีก!!”
“คุณราเชนทร์!!!..คุณทำอะไรลูกสาวฉัน” อารมณ์เดือดของหัวอกคนเป็นแม่พูดโพล่งออกมา
“ใจเย็น ๆ สิครับ คุณมะลิ ผมแค่ล้อเล่น” เมื่อราเชนทร์เห็นว่าการกระทำของเขาทำให้เธอโกรธจึงเอ่ยปากขอโทษ
“อย่าไปสนใจเลยค่ะ คุณราเชนทร์ อีกไม่กี่วันนังกระแต มันก็จะต้องเข้าพิธีแล้ว” ลำดวลที่เริ่มเมาจึงพูดขึ้น ระหว่างที่กำลังนั่งตักราเชนทร์
“พิธีอะไรเหรอครับ คุณลำดวล” มะลิจ้องตาลำดวล จนเธอไม่กล้าพูด
“เอ่อ..ๆ ก็พิธีของท่านผู้นำหมู่บ้านนั่นแหละค่ะ เอาไว้รับขวัญเด็กผู้หญิง”
“คุณราเชนทร์จะไปนอนหรือยังคะ..นี่ก็ดึกมากแล้ว” มะลิถามเพื่อเบี่ยงประเด็น แล้วก็กลัวความลับของหมู่บ้านจะหลุดเพราะลำดวล
“งั้นญาดาขอตัวก่อนดีกว่าค่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องเดินทางแต่เช้า ทศ..ถ้าคุณจะไปด้วยก็รีบ ๆ เข้านอนนะคะ เดี๋ยวจะไปเป็นภาระพ่อผู้ใหญ่เค้าเปล่า ๆ ” หญิงสาวเอ่ยเตือนแฟนหนุ่ม
“โอเค! งั้นผมกับญาดาขอตัวไปนอนก่อนนะครับ ตามสบายนะเพื่อน” ไตรทศพูดกับทุกคน แล้วก็หันมาแซวเพื่อน ก่อนจะยิ้มให้ราเชนทร์อย่างมีเลศนัย ดูก็รู้ว่าเพื่อนเขาต้องไม่รอดแน่ ๆ
ตัวบ้านให้อารมณ์ความอบอุ่นตามแบบฉบับของบ้านไม้โบราณ หลังคาจั่วสวย มีการจัดสวนตรงบริเวณข้างบ้าน บวกกับความเป็นไทยแท้โดยมีต้นขนุนอยู่หลังบ้าน พรรณไม้หลายชนิดถูกปลุกเอาไว้ มีสวนและทางเดินเล็กๆ ให้เดินเข้าออกกลายเป็นส่วนหนึ่งในความน่ารักของบ้าน“ถึงแล้วครับ นี่บ้านผมเอง เมื่อก่อนอาศัยอยู่กับแม่สองคนครับ แต่ตอนนี้ท่านเสียไปแล้ว”“ร่มรื่นน่าอยู่มากเลยค่ะ” มะลิกล่าวชมเมื่อลงมาจากรถแล้วสำรวจดูรอบ ๆ บ้าน ก่อนจะเดินไปเรียกบุตรสาวที่หลับอยู่ให้รีบลงจากรถ“กระแต ถึงแล้วลูก” เด็กสาวงัวเงียลืมตาขึ้นราเชนทร์พากระแตและมะลิ เข้าไปนั่งลงบนโซฟากลางห้องรับแขก ก่อนจะพาทั้งสองเดินไปดูห้องนอน“ทำความสะอาดหน่อยนะ..กระแต ห้องนี้เป็นห้องคุณแม่พี่เอง ส่วนอีกห้องก็เป็นห้องน้องชาย” ราเชนทร์ชี้ไปที่ห้องตรงกันข้าม เหมือนจะให้เด็กสาวเลือก“พี่ราเชนทร์!!! งั้นกระแตขอเลือกห้องฟากนู้นนะคะ”“ได้สิครับ เอาเลย” เด็กสาวรีบเอากระเป๋าถุงย่ามของตนเองเดินไปที่ห้องทันทีด้วยความดีใจ“คุณราเชนทร์จะให้มะลินอนด้วยมั้ยคะ” มะลิเอ่ยถามเมื่อเห็นลูกสาวเดินเข้าไปที่ห้องอีกฟากหนึ่ง“นอนสิครับ ก็คุณเป็นเมียผมนี่” หลังจากทั้งคู่อาบน้ำด้วยก
หญิงสาวยกมือขึ้นบีบไหล่ ใบหน้าของนายเชษฐ์ขลุกอยู่ที่แก้มและคอ จนลมหายใจของเขาเป่ามาที่เต้านมอวบของเธอจนลำดวนก็รู้สึกได้ หญิงสาวกัดริมฝีปากแน่นด้วยความเคียดแค้นก่อนจะควานหาเข็มที่ซ่อนเอาไว้ใต้หมอนจนพบ แล้วหยิบออกมาแทงเข้าไปที่บริเวณบั้นเอวของนายเชษฐ์อย่างเต็มแรง“อุ้ย!!! อะไรกัดข้า อื้ย!!! อีลำดวน เอ็งทำอะไรข้า” สะโพกสอบที่เลื่อนเข้าออกไม่หยุด แต่กับต้องมาสะดุดเมื่อถูกหญิงสาวแทงเข็มเข้าร่างกายร่างหนาอ่อนระทวยซุกซกเต้านมอวบก่อนจะถูกผลักออก ขณะหญิงสาวลุกขึ้นมาสังเกตการณ์และกำลังจะเดินไปหยิบเสื้อผ้าของตนเอง..นายเชษฐ์เอื้อมมือมาดึงข้อมือของเธอเอาไว้ ไม่ให้หนีไปไหน“เอ็งบังอาจวางยาข้า อีลำดวน”“หลับให้สบายนะมึง..ไอ้เชษฐ์ แล้วก็อยู่รอรับความผิดของมึงซะ กูคงไม่อยู่รอความผิดเหมือนมึงหรอก” พูดจบหล่อนก็สวมเสื้อผ้าแล้วเดินจากไป ลำดวลกลับมาที่บ้านของตัวเองเพื่อเก็บข้าวของแล้วออกไปจากหมู่บ้านทันทีเธอด้วยความรวดเร็ว วิ่งบ้างเดินบ้างสลับกันไประหว่างทางที่ลำดวนกำลังหนีไปนั้น หญิงสาวก็เจอเข้ากับพรานอ่อง ที่ออกมาตามหาพี่ชายถึงบ้านของลูกน้องที่เฝ้าอยู่ทางออกของหมู่บ้าน ซึ่งนั่นก็คือบ้านของนายเชษฐ์และนา
“อ่าร์...อีขิม!! มึงนี่ดูดเก่งชะมัด ถึงว่าล่ะ นายข้าไม่ขายยอมเอ็งไป” ไอ้ชาญพูดขึ้นพลางสูดปาก และมันก็พร่ำเพ้อไปเรื่อย ๆ ก่อนที่มือหยาบหนาของมันจะเอื้อมมาปลดผ้ากระโจมอกของสาวใหญ่ แม่ครัวประจำหมู่บ้านออก ฉันพลันผ้าถุงที่นุ่งอยู่ก็ร่วงลงไปกองกับพื้น เผยให้เห็นเรือนร่างขาวอวบของคนแม่ลูกหนึ่ง ซึ่งเธอก็ไม่ได้สวมใส่อะไรไว้ข้างในเลย สองเต้านมอวบใหญ่ถึงจะหย่อนคล้อยลงไปบ้างแต่ก็เต่งตึงอยู่พอสมควร“ทำไมเอ็งใส่แค่ผ้าถุงผืนเดียวล่ะ...” นายชาญยิ้มกริ่มแล้วถามขึ้น ก่อนจะรั้งร่างของสาวใหญ่วัยสี่สิบขึ้นมานั่งตัก“ข้ากำลังจะไปอาบน้ำ”“เอ็งนี่ยังสวยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ..อีขิม!! ให้ข้าเป็นผัวเอ็งสักวันเถอะนะ”“โอ๊ะ โอ๊ย อย่าบีบแรง...ข้าเจ็บ”“เต็มไม้เต็มมือเหลือเกิน อีขิมเอ๊ย!!!”มือสากหนาของไอ้ชาญแทบจะปิดเต้านมอันใหญ่โตของขิมไม่มิด ก่อนจะถูกคลึงเคล้นอย่างไม่ปรานี เนินเนื้อของสงวนโดนนิ้วแกร่งสอดเข้าออกครั้งแล้วครั้งเล่า จนน้ำทะลักเปียกเยิ้มไปหมด“นอนลงสิ...อีขิม ข้าไม่ไหวแล้ว”“ไหนเอ็งจะรอลูกข้ากลับมา..มิใช่รึ”“ข้ารออีแก้วไม่ไหวแล้ว ขอเอากับเอ็งก่อนเถอะ” พูดจบมันก็ผลักร่างเธอให้ลงไปนอนบนแคร่ที่ทำเอ
ท้องน้อยแบนราบหดเกร็งเมื่อถือปลายปืนเขี่ยไปมาโดยหวังจะให้ผ้าถุงที่เด็กสาวรัดเอาไว้หลุดออกจากร่าง มันเลื่อนปืนลงมาที่เนินเนื้ออวบอูมที่ถูกหนีบเอาไว้แน่นจากต้นขาขาวอวบ ก่อนจะปลายปืนของมันจะเขี่ยให้ผ้าถุงของเด็กสาวหลุดลงไปกองด้านล่าง สายตาของมันลุกวาวทันที เมื่อเห็นเนินเนื้อนั้นอวบนูนลอยเด่นอวดสายตา นายชาญกลืนรีบกลืนน้ำลายเหนียว ๆ ลงคอทันที“ของมึงนี่ใหญ่เกินตัวจังเลยนะ..อีแก้ว อย่างนี้สิวะ กูชอบ!” พอพูดจบมันก็รีบเอื้อมมือมาบีบเคล้นเต้านมอวบของเด็กสาวอย่างสนุกสนาน เดี๋ยวเต้าซ้าย เดี๋ยวย้ายไปเต้าขวา เล่นเอาแก้วตาตัวสั่น หายใจถี่เร็ว ขนลุกซ่าไปหมด นายชาญลูบไล้ลงมาเรื่อย ๆ จนมาถึงหน้าท้องแบนราบของเด็กสาว ก่อนจะเอามือหยาบหนามาป้วนเปี้ยนอยู่ตรงหว่างขาของเธอไม่ยอมห่าง ก่อนที่มันจะถอดชั้นในตัวน้อยของเธอออก แล้วเริ่มลูบไล้เนินเนื้ออันอวบอูมและเอานิ้วกรีดไปมาที่กลางกลีบแคมขาวอย่างสบายใจ“มึงใหญ่เกินตัวเหลือเกิน...อีแก้ว เป็นของกูเถอะ”“อ๊ะ!!..ได้โปรดค่ะพี่ชาญ อย่าทำแก้วเลย” ไอ้ชาญห้ามใจไม่ไหวรีบวางปืนลงทันที ก่อนจะรั้งร่างอวบของเด็กสาวเข้ามานั่งตักแล้วกกกอดเป็นการใหญ่ มันสูดดมไปทั่วเรือนผมของเธอ
นายกล้าหัวเราะด้วยความสะใจ ก่อนจะล้วงเข้าไปในย่ามเพื่อเอาบุหรี่มาจุดสูบอย่างสบายใจ แต่ระหว่างนั้นราเชนทร์ที่รอจังหวะอยู่ก็ย่องเข้ามาข้างหลังของเขา พร้อมกับฟาดของแข็งไปที่ท้ายทอยจนนายกล้าสลบไปทางด้านมะลิก็รีบเข้าไปช่วยแก้มัดให้ปุณญาดาทันที ร่างไร้สติของนายกล้าทรุดฮวบลงกับพื้นจากนั้นราเชนทร์จึงลากร่างไร้สติของผู้นำหมู่บ้านเข้าไปเก็บในห้องโถงที่ผ่านเข้ามาเมื่อสักครู่ จัดการมัดแขนและขาเอาไว้ ก่อนจะหยิบเข็มฉีดยาออกมา แล้วฉีดเข้าไปที่บริเวณต้นแขนหนึ่งเข็ม ก่อนจะเดินมาหามะลิที่กำลังช่วยปุณญาดาอยู่“มะลิ เอายานอนหลับมาให้ผมอีกเข็มหนึ่ง”“คุณราเชนทร์ มะลิว่าเราเอาเก็บไว้หน่อยดีมั้ยคะ เผื่อเราจำเป็นต้องใช้”“คนอย่างมัน ถ้ามีสิบเข็มผมจะฉีดทีเดียวให้หมดเลย”“ถ้างั้นคุณก็ฆ่าเค้าเลยไม่ดีกว่าเหรอคะ”“คุณเป็นห่วงมันเหรอ..มะลิ”“ไปกันใหญ่แล้ว...คุณราเชนทร์ มะลิก็แค่อยากให้คุณเก็บเอาไว้ใช้ยามจำเป็นก็เท่านั้น”“สองคนนี่อย่าเพิ่งทะเลาะกันเลย เรารีบกลับไปหากระแต คุณทศ แล้วก็ทับทิมกันเถอะค่ะ อย่าลืมว่าลูกน้องนายกล้าขับรถเข้าไปในหมู่บ้านแล้วนะ ยังไง...เดี๋ยวพอพวกมันรู้ความจริงมันก็ต้องควานหาตัวพวกเราอยู่ดี
ด้วยความสามารถอันเชี่ยวชาญในการเล้าโลมจุดต่างๆ บนตัวของสตรีเพศ ทำให้ขนอ่อน ๆ ตามตัวของปุณญาดาลุกชัน จนอดที่จะครางออกมาไม่ได้“ไหนลองเรียกว่าพี่กล้าสิ”“พี่กล้า!!! ฮื้อออออ....ยะ...หยุด...ซี๊ดดดดดด...ฮื้อออออออ หยุดเถอะค่ะ ไหนพี่ว่าจะพาญาดาไปเอากล้วยไม้ให้ญาดาไคะ” เสียงครางดับไปโดยพลัน เมื่อนายกล้าเริ่มประกบปากหนาเข้าไปบดขยี้ริมฝีปากบางของเธอปุณญาดาหอบหายใจออกมาอย่างเสียวซ่าน เมื่อลิ้นของชายเจ้าเล่ห์รุกรานเข้ามาในช่องปากของเธอราวกับงูฉก รสสัมผัสที่แปลกใหม่จากคนที่ไม่ใช่สามี เธอถูกโลมไล้ด้วยฝีมือของชายบ้ากามจนทำให้ขนลุกชัน และรู้สึกเสียวซ่านวาบหวิวไปทั่วตัวใบหน้าของนายกล้าซุกไซร้ไปตามเต้านมอวบเต่งตึงนั้นอย่างเมามัน เสียงครวญครางของหญิงสาวดังระงมไปทั่ว เมื่อเขาใช้ปากประกบดูดไปตามผิวกายที่ละเอียดอุ่นนั้นอย่างต่อเนื่องปุณญาดากำลังเคลิมเคลิ้ม แม้หญิงสาวจะพยายามหนีบขาของตัวเองเข้าหากัน แต่เมื่อมือหยาบใหญ่ของนายกล้าออกแรงลูบไล้ เธอก็อ่อนระทวยจนแยกขาออกกว้าง“อื้อ!!!...ซี๊ดดดดดดดส์!!!....โอ๊ยยย!!!.....อี๊ยย!!!...ซี๊ดส์!!!”นิ้วที่แข็งแรงลากไล้อย่างชำนิชำนาญ กระตุ้นความเสียวกระสันจนร่างงามนั







