LOGINแชมเปญวางโทรศัพท์ลงบนตักความรู้สึกตื่นเต้นผสมกับความเครียดเล็กน้อยเธอรู้ดีว่าวิดีโอคอลคืนนี้คือ การคัดเลือกตัว ที่สำคัญที่สุดในชีวิต
"ว้าย! เอาจริงเหรอวะแชมป์!คืนนี้เลยนะ!" ไอซ์พูดอย่างตื่นเต้นจนตัวสั่น "แล้วมึงจะตอบกลับไปว่ายังไง" "ก็ตอบว่า 'ค่ะ' สิวะ" แชมเปญตอบอย่างมั่นใจ "แต่ก่อนอื่น...เราต้องคุยกันเรื่องการเตรียมตัวก่อนนะอีไอซ์" "เตรียมตัว? เตรียมอะไร?" ไอซ์ถาม "โธ่!ก็เตรียมการแสดงของกูไง" แชมเปญกลอกตา "คุณนาวาบอกว่าเขาอยากเห็น 'ความกล้า' ของกู แสดงว่าการวิดีโอคอลนี้ไม่ใช่แค่มานั่งคุยเรื่องดินฟ้าอากาศแน่ๆ" ไอซ์เริ่มเข้าใจเธอตบมือเบาๆ "โอเคๆ! สมเป็นมึง!เรามาดูกันซิว่ากูรูอย่างไอซ์ จะแนะนำอะไรให้มึงได้บ้าง" ไอซ์เริ่มวิเคราะห์อย่างจริงจัง "อันดับแรกนะ ชุด! ชุดนักศึกษาแกน่ะมรัดก็จริงแต่ยัง ดูเด็กไปสำหรับป๋า 42 มึงต้องใส่ชุดที่ยั่วยวนกว่านี้... เน้น หน้าอกเน้นเอว แต่ต้องดูมีรสนิยมไม่ใช่ดูโป๊โจ่งแจ้ง" "ชุดในตู้กูตอนนี้ที่คิดออกก็มีชุดเดรสสลิปสีดำผ้าซาตินที่เพิ่งซื้อมาอ่ะ... เปิดหลังแหวกหน้าอกนิดๆ โอเคไหม?" แชมเปญเสนอ "เลิศ!" ไอซ์อนุมัติ "ต่อไปสถานที่! ห้องมึงน่ะรกเป็นรังหนู! มึงต้องไปนั่งคอลที่มุมแสงดีๆ ฉากหลังต้องดูไฮโซหน่อยไม่ใช่เห็นกองเสื้อผ้าอยู่ข้างหลัง" "คงต้องเป็นมุมหน้าต่างโต๊ะทำงานแหละวะ... แสงไฟ มันสวยดี" แชมเปญพึมพำ แล้วยิ้มออกมาเล็กน้อย "ดีมาก!และสุดท้าย... อารมณ์!" ไอซ์เน้นย้ำ "มึงต้องทำตัวเป็นสาวน้อยไร้เดียงสา ที่กำลังจะก้าวข้ามเส้น... พูดจา ให้ดูสุภาพแต่สายตาต้องยั่วเย้า... อย่า ให้เขาคิดว่ามึงเป็นมืออาชีพเกินไป...ต้องดูใสๆ ที่เพิ่งจะ ลอง" แชมเปญหัวเราะคิกคัก "ให้กูแสดงเป็นสาวใสเหรอ? หีกูพยักหน้าแล้วนะ!" "เออ! เย้า ไปอีแชมป์!" ไอซ์หัวเราะกลับ "ทำได้ก็รวย! จำไว้ว่านี่คือการลงทุน... มึงต้องลงทุน ด้วยอารมณ์และการแสดงเพื่อให้ได้ผลตอบแทนเป็นแอร์เมส!" แชมเปญพยักหน้าอย่างเห็นด้วยเธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตอบกลับนาวา "ได้ค่ะ คุณนาวา" แชมเปญพิมพ์ด้วยท่าทางที่ดูเป็นผู้ดีกว่าที่คุยกับไอซ์ "แชมเปญยินดีค่ะ สี่ทุ่มคืนนี้นะคะ...แชมเปญจะรอ"หลังจากการเผชิญหน้ากับธีร์ธามที่ทำให้เธอได้ทั้งความอับอายและเงินหนึ่งแสนบาท แชมเปญก็ขับรถเบนซ์กลับมายังคอนโดหรูอย่างเลื่อนลอย เธอปล่อยให้ตัวเองจมอยู่ในความเงียบงัน สภาพจิตใจของเธอแตกสลายอย่างสมบูรณ์คลิปเย็ดเสียวที่ถูกปล่อยออกไปทำให้โลกของเธอพังทลายลง ศักดิ์ศรีที่เธอพยายามรักษาไว้ในฐานะมาดามผู้สูงศักดิ์ได้มลายหายไปแล้ว เธอถูกสังคมตัดสินอย่างรุนแรงแต่ในความอับอายนั้น เธอก็ต้องยอมรับว่าเงินหนึ่งแสนบาทที่ได้จากการขายร่างกายของตัวเองนั้นมันหอมหวานเหลือเกินมันคืออำนาจที่ทำให้เธอกลับไปยืนหยัดได้อีกครั้งแชมเปญนั่งอยู่บนโซฟา มองไปที่รูปถ่ายของนาวาที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง เธอคิดถึงความอบอุ่น ความมั่นคง และความหรูหราที่นาวาเคยมอบให้ เธอตัดสินใจโทรหาเขาเป็นครั้งสุดท้าย เธอพยายามอ้อนวอนขอโอกาสสุดท้าย ครั้งนี้นาวารับสายแต่เสียงของเขากลับเย็นชาและห่างเหินอย่างที่สุด"คุณนาวา..." แชมเปญ เริ่มต้นด้วยเสียงที่สั่นเครือ "ให้โอกาสฉันอีกครั้งเถอะค่ะ…ฉันจะยอมทุกอย่าง"ปลายสายเงียบไปชั่วขณะ ก่อนที่เสียงของนาวาจะดังขึ้นอย่างชัดเจนและเด็ดขาด "ผมเคยพูดไปแล้วนะแชมเปญว่าผมให้สัญญาคุณไม่ได้ว่าจะหยุดอยู่ที่คุ
เช้าวันต่อมาที่ตึกเรียน แชมเปญก้าวขาเข้าสู่มหาวิทยาลัยด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง เธอพยายามทำตัวให้ดูปกติที่สุด แต่ทันทีที่เธอเดินเข้าตึกเธอก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติในบรรยากาศทันที มีหลายสายตาจ้องมองเธอตั้งแต่นักศึกษาที่เดินผ่านไปมาจนถึงยามรักษาความปลอดภัย สายตาที่เต็มไปด้วยการตัดสินเย้ยหยันและที่เลวร้ายที่สุดคือความหื่นกระหาย บ้างก็พากันซุบซิบนินทาเสียงเบาๆ แต่ก็ดังพอให้เธอได้ยิน คำว่า 'อีแพศยา' และ 'อีขายตัว' ดังแว่วมาตามลม บ้างก็แอบขำด้วยท่าทางที่น่ารังเกียจ ผู้ชายหลายคนมองเธอด้วยสายตาที่ลามกและหื่นกระหายอย่างเปิดเผย จนเธอรู้สึกเหมือนเสื้อผ้าที่สวมอยู่มันถูกฉีกขาดออกไปร่างกายของเธอร้อนผ่าวด้วยความอับอายแชมเปญ รู้สึกสงสัยต่อพฤติกรรมและสายตาเหล่านั้น เธอ ไม่รู้เลยว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมทุกคนถึงมองเธอแบบนั้น เหมือนกับว่าเธอไปทำเรื่องน่าอับอายอะไรมา ความรู้สึกหวาดระแวงเข้าครอบงำเธอจนแทบหายใจไม่ออกเธอ พยายามทำใจให้กล้าและก้าวเดินต่อไป เธอ ดึงตัวเองเข้าไปยังห้องเรียนอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะนั่งที่โต๊ะประจำข้าง ไอซ์ ที่นั่งรออยู่แล้ว ไอซ์ดูประหม่าอย่างเห็นได้ชัดทันทีที่เธอนั่งลง ไอซ์ ก็รีบโน้
หลังจากการเผชิญหน้าอันน่าอับอายกับกลุ่มไฮโซในมหาวิทยาลัย แชมเปญนั่งจมอยู่กับความรู้สึกพ่ายแพ้และว่างเปล่า แสงแดดยามบ่ายที่สาดส่องเข้ามาไม่ได้ช่วยให้เธอรู้สึกอบอุ่นขึ้นเลย ไอซ์เดินเข้ามาหาเธอด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แต่ก็ยังมีความหงุดหงิดเจือปนอยู่"อีแชมเปญมึงจะนั่งเป็นผีตายซากไปอีกนานไหม" ไอซ์ ถามอย่างไม่สบอารมณ์ เธอมองสภาพของแชมเปญด้วยความสมเพช "มาดามแชมเปญคนเดิมหายไปไหนละวะ มึงต้องสู้สิ! มึงจะมานั่งสิ้นหวังแบบนี้ไม่ได้"แชมเปญเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนด้วยสายตาที่เหนื่อยล้าและแดงก่ำจากการร้องไห้ "กูไม่มีอารมณ์สร้างภาพอะไรทั้งนั้นแหละ มันทิ้งกูไปให้หมดแล้ว ทั้งคุณนาวาทั้งไอ้ธีร์ธาม กูไม่เหลือใครแล้วนะไอซ์""แล้วมึงจะไปยึดติดอะไร" ไอซ์สวนกลับ "มึงก็แค่หาคนใหม่! ผู้ชายในโลกนี้มีเยอะแยะ มึงสวยขนาดนี้จะกลัวอะไร! ไปหาเศรษฐีคนใหม่มาเปย์มึงสิ""แล้วเมื่อไหร่กูถึงจะหาได้ล่ะ" แชมเปญ กล่าวด้วยเสียงที่สั่นเครือ "กูไม่มีอะไรดึงดูดใจพวกนั้นแล้ว กูไม่มีเงินเหลือพอที่จะไปอ่อยใครที่คลับไฮโซได้อีกแล้ว ตอนนี้พวกอีเจซซี่ ก็พากันหัวเราะเยาะกู พวกมันเยาะเย้ยที่กูไม่มีเบอร์กิ้น กูขายมันไปแล้วนะไอซ์""นั่นแหละมึงถ
คืนนี้ธีร์ธาม ในชุดสูทสีดำสนิท ไม่ได้อยู่ที่ Host Club แต่กำลังยืนอยู่ในคฤหาสน์หลังงามของ โรสนักธุรกิจสาววัยสามสิบปลายๆ ลูกค้าขาประจำที่จ่ายหนักที่สุดคนหนึ่งของเขา โรสไม่ชอบไปที่คลับแต่ต้องการธีร์ธามไปบริการถึงบ้านทุกครั้ง เธอจ่ายเงินมากพอที่จะซื้อความพิเศษนี้ได้โรสปรากฏตัวในชุดเสื้อคลุมผ้าไหมสีแดงเพลิงที่เผยให้เห็นเรือนร่างที่ยังคงเต่งตึงและหรูหรา ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ไม่ได้ปกปิด"เธอมาตรงเวลาเสมอเลยนะธีร์ธาม" โรสกล่าวพลางรินไวน์แดงราคาแพงให้เขา "พี่รอเธอมาทั้งวันแล้ว"ธีร์ธามยิ้มอย่างสุภาพ แต่สายตาของเขาเต็มไปด้วยความเย้ายวน "แน่นอนครับพี่โรส การตรงต่อเวลาคือบริการของเรา"โรสไม่รอช้าเธอเดินเข้ามาหาธีร์ธามอย่างรวดเร็ว เธอ วางแก้วไวน์ลงแล้วใช้มือลูบไล้ไปตามแผงอกของเขาเหนือเสื้อเชิ้ตสีขาว"พี่ไม่ต้องการคุยเรื่องชีวิตส่วนตัวหรอกค่ะ" โรสกระซิบเสียงแหบพร่า "พี่ต้องการแค่เธอ... พี่ต้องการสัมผัสที่เธอมอบให้พี่ได้คนเดียว"ธีร์ธามรับรู้ถึงสัญญาณ เขาไม่จำเป็นต้องใช้คำพูดมาก เขาวางมือลงบนบั้นท้ายที่กลมกลึงของโรสแล้วบีบเบาๆ ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปจูบเธอ จูบของเขาไม่ได้อ่อนโยน แต่เต็
หลังจากการถูกปฏิเสธอย่างเลือดเย็นจากธีร์ธามในคืนนั้น ชีวิตของ แชมเปญ ก็เข้าสู่จุดตกต่ำอย่างรวดเร็ว เธอพยายามติดต่อกับนาวาอย่างสิ้นหวัง โทรไปหาเขาหลายสิบสายต่อวัน ส่งข้อความอ้อนวอนขอให้เขากลับมารับผิดชอบ แต่ก็ยังได้รับการปฏิเสธจากเขาอย่างสิ้นเชิง นาวา บล็อกเบอร์โทรศัพท์ของเธอ และทำเหมือนเธอไม่มีตัวตนอยู่บนโลกนี้ตอนนี้เธอใช้ชีวิตไม่ต่างจากนักศึกษาธรรมดาทั่วไปที่ต้องอยู่อย่างประหยัด เธอต้องลดการกินหรูอยู่ดีจากเมื่อก่อนลงอย่างมาก เสื้อผ้าแบรนด์เนมถูกเก็บไว้ในตู้ คอนโดหรูเริ่มรู้สึกเหมือนกรงที่ว่างเปล่า เงินสดที่เหลืออยู่ร่อยหรอจนน่าตกใจสาเหตุเดียวที่ทำให้เธอยังมีชีวิตอยู่ได้คือ ความเสพติดในตัวธีร์ธาม ลีลาการเย็ดที่รุนแรงและเร่าร้อนของเขาได้กลายเป็นความจำเป็นพื้นฐานของเธอ แต่การที่จะมีอะไรกับเขาในแต่ละครั้งนั้น เธอก็ต้องจ่ายเงินในฐานะโฮสกับลูกค้า ธีร์ธามไม่เคยให้ฟรีและไม่เคยใจอ่อนกับเธอด้วยความจำเป็นที่ต้องหาเงินมาสนองความต้องการทางเพศ เธอจึงตัดสินใจที่เจ็บปวดที่สุดในชีวิต โดยนำกระเป๋าเบอร์กิ้นใบหรูที่นาวาซื้อให้ไปขายต่อ กระเป๋าราคาหลักล้านใบนี้คือสัญลักษณ์สุดท้ายของสถานะมาดามของเธอ แ
สองสัปดาห์ต่อมา ชีวิตของแชมเปญก็เข้าสู่ภาวะวิกฤตอย่างสมบูรณ์ ไม่ใช่วิกฤตทางอารมณ์ที่เกิดจากความรัก แต่เป็นวิกฤตทางการเงินที่เกิดจาก ความเสพติดทางเพศ เธอใช้เงินไปแล้วเกือบทั้งหมดที่นาวาเคยให้มา เพื่อจ่ายค่า Host VIP ให้กับธีร์ธามทุกๆ คืนที่ความต้องการเข้าครอบงำ การใช้เงินอย่างบ้าคลั่งเพื่อแลกกับความสุขทางเพศทำให้เธอแทบสิ้นเนื้อประดาตัวความเสพติดในลีลาที่รุนแรงและชำนาญของธีร์ธามนั้นควบคุมได้ยากยิ่งกว่ายาเสพติด การถูกเย็ดอย่างรุนแรงและเร่าร้อน กลายเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองยังมีชีวิตอยู่ ความรู้สึกของการถูกยึดครองทางร่างกายได้เปลี่ยนเป็นความปรารถนาอย่างลึกซึ้ง ทุกๆ วันที่ไม่ได้ไปหาธีร์ธาม เธอจะรู้สึกหงุดหงิดกระวนกระวายและความหิวโหยทางเพศจะกัดกินเธอจากภายใน เธอรู้สึกว่าหีของเธอมันเรียกร้องหาควยที่ใหญ่โตและรุนแรงของเขาอยู่ตลอดเวลาแชมเปญนั่งอยู่ในคอนโดหรู ซึ่งตอนนี้รู้สึกเหมือนเป็นกรงทองที่ว่างเปล่า เธอพยายามติดต่อนาวา เพื่อขอเงินเพิ่ม หรือแม้แต่ขอโอกาสกลับไป แต่นาวาปฏิเสธการรับสายของเธอทุกครั้งอย่างเย็นชา เขาเลือกอันนาอย่างสมบูรณ์แล้ว และไม่มีความเมตตาให้กับเธอแม้แต่น้อยแช







