เป็นห่วง

"เธอกำลังจะทำอะไรร!!!!!!"เเทนคุณเดินเข้ามาหาลัทเเละคว้ามือลัทเอาไว้ไม่ให้รดน้ำต้นไม้

"ลัทเห็นมันกำลีงจะตายเลยจะรดน้ำให้ค่ะ"

"ไม่ต้อง!!!! แล้วก็ห้ามมาเล่นตรงนี้อีก!!!!"แทนคุณหันไปดุลัท ลัททำได้เเค่พยักหน้าเเละเดินกลับบ้าน

[เป็นอะไรของเขาอีกเนี่ยยย อุส่าหวังดีเห็นต้นไม้จะตาย]

"คุณแทนจะนอนที่นี้ไหมค่ะ"คนงานในสวนเดินเข้ามาถามเเทนคุณ

"ไม่ครับ ผมจะกลับวันนี้"

"แต่ฝนใกล้จะตกเเล้วนะคะ นอนที่นี้เถอะค่ะ เดียวป้าไปเตรียมชุดให้"แทนคุณหันมองอาการข้างนอก เหมือนฝนจะตกจริงๆ

"ก็ได้ครับ ฝากป้าด้วยนะครับ"

"เธอไปนอนห้องนู้นนะ เดียวฉันนอนห้องนี้"เขาชี้บอกลัท

"ค่ะ"

"นี่ค่ะของคุณแทน ส่วนนี่ของคุณหนูค่ะ"ป้าคนงานเดินเอาชุดมาให้เเทนคุณและลัท

"ขอบคุณค่ะ"ลัทรับชุดมาจากนั้นทั้ง2ก็เเยกย้ายเข้าห้องไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงมนั่งทานข้าวกัน 2 คน ทั้ง2เงียบไม่พูดไม่จากัน พอกินเสร็จก็เข้าห้องนอนทันที

"ออกไปเดินเล่นสักหน่อยดีกว่า"ลัทเข้าห้องได้สักพักเธอก็ออกมาเดินเล่นข้างนอก

"เห้อออ สวยยเหมือนกันนะเนี่ยย"เธอมองไปรอบๆบ้านสวนที่นี้พอตกกลางคืนจะมีเเสงไฟรอบๆบ้าน

"พี่คนสวยย"

"ข้าวทำไหมยังไม่นอน แล้วออกมาทำอะไรปานี้"ลัทถามข้าวด้วยความเป็นห่วง

"ข้าวอยากอยู่กับพี่คนสวย''

"ไม่ได้ดึกเเล้ว ไปเดียวพี่ไปส่ง"ลัทจับมือข้าวเเล้วจะพาเดินไปส่งที่บ้านแต่ระหว่างทางทั้งเปลี่ยวเเละมืดมากทั้ง2เดินจับมือกันจนทำให้เข้าไปหลงในสวนข้าวโพด

"เราอยู่ตรงไหนเเล้วเนี่ยยย ข้าวบ้านข้าวไปทางไหนต่อ"

"ทางนั้นค่ะ"ข้าวชี้ไปทางเดิมเป็นครั้งที่3

"แต่ข้าวบอกพี่ทางเดิมมา3รอบเเล้วนะ"

"ข้าวจำไม่ได้ ฮื่อๆข้าวกลัวววว"ข้าวเข้ามากอดลัทเเน่น

"โอ๋ๆไม่ต้องกลัวที่พี่จะพาข้าวกลับไปเอง"พูดจบมีเเสงสว่างจากไฟฉายใครบ้างคนส่องมาพอดี

"พี่เเทน!!!!

"เธอถนัดแต่ทำเรื่องให้คนอื่นเป็นห่วงอยู่เรื่อยเลย"

"ข้าวว ลูกเป็นไงบ้างง"แม่ของข้าววิ่งเข้ามากอดข้าว

"แม่!!!!!!!''

หลังจากนั้นทุกคนก็เดินออกจากสวนข้าวโพดไปยังบ้านของแทนคุณ

"คุณเเทนค่ะดิฉันต้องขอโทษแทนข้าวด้วยนะคะ"แม่ของข้าวเดินมาขอโทษเเทนคุณ

"ไม่เป็นไรหรอกครับ แต่ข้าวที่หลังอย่าทำแบบนี้อีกนะ"

"ค่ะ"

"คุณลัทดิฉันขอโทษด้วยนะคะที่ข้าวมากวน ข้าวขอโทษสิ"

"ขอโทษนะคะพี่คนสวย"ข้าวเดินเข้าหาลัทเเล้วจับมือลัท

"ไม่เป็นไรจ้ะ แต่ข้าวสัญญากับพี่นะว่าจะไม่ออกไปไหนมาไหนคนเดียวอีก"

"ค่ะ"

"ดิฉันขอตัวก่อนนะคะ"หลังจากเครียทุกเรื่องต่างคนต่างเเยกย้าย ส่วนเเทนคุณเอาแต่มองหน้าลัท

[ผมกำลังจะนอนผมได้ยินเสียงคนมาตะโกนเรียกหาข้าวเลยออกไปดูเป็นเเม่ของข้าว]

"มีอะไรกันเหรอ"ผมถาม

"ข้าวหายไปค่ะคุณแทน"

"ห้ะ เเล้วหายไปไหน"ผมรีบวิ่งออกมาเพื่อจะช่วยตามหาข้าวอีกเเรง

"ข้าวบอกกับดิฉันว่าจะมาหาพี่คนสวยแต่ดิฉันห้ามแกแกคงหนีออกมาค่ะ ข้าวลูกฮือออ"พอผมได้ยินว่าเธอจะมาหาลัทผมเลยรีบวิ่งไปดูลัทที่ห้องกลับไม่มีลัทอยู่บอกเลยตอนนั้นผมตกใจมาก

"ทุกคนไปเตรียมไฟฉายมาเร็ว"

"พี่จรเดียวผมไปทางนี้พี่ไปทางนั้นนะ"ผมอยากแยกกันหาจะได้เจอไว้ตอนนั้นบอกตรงๆผมร้อนใจมากผมกลัวลัทจะเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ แต่พอผมเห็นเธอยืนกอดกับข้าวผมก็โล่งใจมากครับ แต่ผมต้องบอกไว้ก่อนเลยผมว่าเธอเก่งมากๆผญ.ตัวเล็กพึ่งเคคยมาบ้านสวนครั้งเเรกเเต่เธอกลับไม่กลัวอะไรเลยเธอปกป้องข้าวด้วยซ่ำเธอเก่งมากจริงๆครับ

"ทำไมเธอไม่ปลกฉัน"เเทนคุณถามลัท

"เออออ......ลัทไม่อยากกวนพี่แทนค่ะ"เธอตอบพลางก้มหน้าก้มตา

"เธอนี่น่าาาา เห้อออชอบทำให้เป็นห่วงอยู่เรื่อยเลย"เขาเผลอพูดออกมาเบาๆ

"อะไรนะคะพี่เเทน"

"ปะป่าวววว ไปนอนได้เเล้ว''พูดจบเเทนคุก็ลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้อง

"เอออ...พี่เเทนนค่ะ ผิดห้องค่ะ"แทนคุณเดินเข้าห้องลัทเเทน

"อะ อ่ออออ''ดูเหมือนเขาจะเขินนิดๆ

[555555พี่เเทนก็น่ารักเหมือนกันนะเนี่ยยยยย] หลังจากตื่นมาตอนเช้าทั้งคู่ก็รีบกลับกรุงเทพทันที

"หนูลัทเป็นไงบ้างสนุกไหม"

"สนุกสิครับ ทำเอาผมไม่ได้นอนเลย"แทนคุณตอบเเทนลัท เขาหันไปมองหน้าลัท

"ห้ะไม่ได้นอนเหรออออ" [หรือว่า2คนนี้กำลังจะมีหลานให้ฉัน]

"คุณแม่ค่ะ คุณแม่"

"จ้าๆ "

"เป็นอะไรค่ะ"

"ป่าวจ้ะ เข้าบ้านกันเถอะ" [ฉันคงอาการออกมั้งว่ากำลังจะมีหลาน55555]

ตัดภาพมาทีขุน

"พ่อผมว่าช่วงนี้เเหละเราน่าจะโกบโกยให้ได้มากที่สุด"

"อืมๆ ไอ่แทนมันคงจะยุ่งเรื่องแม่กับเมียมันจนไม่มีเวลามาเช็คหรอก"

"นั้นแกจัดการเลย ทำเหมือนที่พ่อเคยทำ"