สิ้นสุดคำว่ารัก(หย่ารัก)

สิ้นสุดคำว่ารัก(หย่ารัก)

last updateLast Updated : 2025-02-22
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
23Chapters
786views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"เรามาหย่ากันเถอะ"ทำไมผมได้ยินคำนี้เเล้วผมรู้สึกเสียใจ ทั้งๆที่ผมอยากหย่ามาโดยตลอดดด เมื่อเขาโดนบังคับให้เเต่งงานทั้งที่เขาไม่ได้รักเธอและที่สำคัญเขามีคนรักอยู่เเล้ว เขาจึงทำทุกวิถีทางเพื่อจะหย่ากับเธอทั้งทำร้ายร่างกายเเละจิตใจแต่พอเวลาผ่านไปเขากับหลงรักเธอมากขึ้น เเต่เธอกับเฉยชาเเละเป็นฝ่ายขอหย่ากับเขาเรื่องราววุ่นๆจะเป็นยังไงต่อมาติดตามชมกันนน..

View More

Chapter 1

แต่งงาน

「悠真社長、現場はまだ危ないです!中に入らないでください!」

「救助隊にはすでに連絡済みです。救急車も間もなく到着します!」

「社長……」

「どけ!ここで時間を無駄にして、彼女に何かあったら、お前ら全員、道連れにするからな!」騒然とする声の中で――怒りに満ちたその声が、篠宮 星乃(しのみや ほしの)の意識を深い闇の底からゆっくりと引き戻していく。

ぼんやりと視線を上げると、すぐそばに見慣れた大きな背中があった。神々しく凛とした姿が、まっすぐこちらへ駆け寄ってくる。

――冬川 悠真(ふゆかわ ゆうま)だ。

星乃は思わず涙をこぼした。

何時間もひっくり返った車の中に閉じ込められ、もう助かる見込みはないと諦めていたのに。

まさか、彼が駆けつけてくれるなんて。

事故の直前、二人は激しい言い争いをしていた。

昨夜会社で会う約束をしたはずなのに、悠真は朝の一本の電話で約束を破棄し、それっきり連絡が途絶えていた。その後彼女は事故に遭い、最後のバッテリーを使って、彼の秘書に自分の居場所を知らせたのだ。

また無視されるだろうと思っていた。何度もそうだったから。

だけど……

「赤ちゃん……助かるかもしれない……パパが来てくれたよ……」

星乃は止まらない腹部の出血を見つめながら、かすかな希望にすがりついた。

めまいと吐き気を必死にこらえ、わずかに口を開き名前を呼ぼうとした。しかし声は出ず、喉が焼け付くように痛み、かすれた息だけが漏れた。

――それでも、もう大丈夫。悠真が見つけてくれたのだから。そう信じて力の入らない腕を震えながら持ち上げて手を振ろうとした。

だが次の瞬間。悠真は星乃の前で立ち止まることなく、そのまま彼女の前を通り過ぎていった。

え?星乃は呆然とした。

――見間違いかと思った。

今日、彼女が乗っていた車はいつもと違う。冬川家の車ではなく、母が贈ってくれたものだ。普段はほとんど使わないため、悠真が知らなくても不思議ではない。

「悠真……」星乃はこれ以上、考える余裕もなく必死に声を絞り出そうとした。

しかし出血のせいで体にもう力は残っておらず、その声はかすかなものだった。

悠真はその声に気づかず、さらに歩みを進め、数メートル先の白い車の前で立ち止まった。

そしてドアを開け、中から震えるように身をすくめた女性を抱き上げた。

長いコートに包まれた、細くしなやかな体つき。儚げで上品な雰囲気は、まるで誰もが守ってあげたくなるほどの弱々しさを漂わせている。

その顔を見た瞬間、星乃の体から、一気に血の気が引いていった。

――葉山 結衣(はやま ゆい)。悠真が長年、胸の奥に封じ込めてきた特別な女性。

さっき、あの車が蛇行しながら追いかけてきた光景が頭をよぎる。彼女の車はまるで正気を失ったかのように後方から激しくぶつかってきたのだ――

今はまるで何もなかったかのように静かに路肩に停まっている。まるで傷ついた小動物のように。

そして、その「飼い主」は今――自分の夫の腕の中で、しっかりと抱きかかえられていた。

結衣がなぜ突然、海外から帰国したのか。なぜこのタイミングで自分の車にぶつかったのか――星乃にはもう考える余裕すら残っていなかった。

彼女がその瞬間に願ったのは、ただひとつ。赤ちゃんを守ることだけだった。

「社長!あの車の中にも、まだ人がいます!」

星乃が必死に窓を叩こうとしたその時、悠真の護衛が先に気づいた。車内でかすかに揺れる人影と、その車にどこか見覚えがあったため、思わず声を上げた。

その声に、悠真はようやく星乃のほうを振り返った。

血まみれの顔。服もシートも血で染まり見るも無惨な様子だが、それでもその下から、かすかに女性本来の美しい顔立ちが透けて見えた。

どこかで……見たことがある。

悠真が足を止め、何か言おうとしたそのとき、腕の中の結衣が小さくうめいた。

「……結衣が怪我をしている。病院までのルートを、すぐ確保しろ」

彼はそれ以上、何も確かめようとはしなかった。

「で、でも社長……」

護衛の声は途中で途切れ、悠真の冷たい視線を受けると、思わず言葉を飲み込んだ。「は、はい」

星乃はじっと見つめていた。悠真の視線が、ほんの一瞬だけ自分に向けられたあと、彼は結衣を抱き上げ、まっすぐ車へと戻っていった。

「悠真……お願い……助けて……赤ちゃんを……」声を絞り出そうとした瞬間、口の中に熱い血がこみ上げた。息が詰まり、声にならなかった。

誰も彼女のことなど、もう見ていない。

悠真の車は音を立てて遠ざかっていく。

星乃はただそれを見送るしかなかった。視界がぼやけ、意識は遠のいていく。一瞬にして、身体を貫く激痛が波のように押し寄せ、すべてが暗闇に沈んでいった――

彼女は再び意識を失った。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
23 Chapters
แต่งงาน
โรงแรม ll มีงานแต่งงานใหญ่โต“ลัทสวยมากเลยลูก”หญิงสาวที่หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูกำลังสวมชุดแต่งสีขาวยาวอย่างสวยสง่า พร้อมกับใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส“ลัทสวยเพราะแม่ไงค่ะ แม่สวยลูกสาวก็ต้องสวย”ลัทได้หันไปกอดแม่ตัวเอง“ไปเถอะลูก ถึงเวลาแล้ว” ทั้งคู่พากันไปยังห้องโถงใหญ่ มีแขกมากมายพ่อของลัทได้เดินจับมือลัทเพื่อที่จะพาไปส่งที่เจ้าบ่าวแต่พอลัทหันหน้าไปสายตาที่คุ้นเคยได้หันมา สายตาอันเย็นชาและไม่ได้ยินยอมจะแต่งงานกับลัทแม้แต่น้อย“พ่อฝากลูกสาวพ่อด้วยนะแทนคุณ”พ่อลัทพูดจบก็ยื่นมือลัทให้แทนคุณ แทนคุณรับมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย[ฉันกับพี่แทนคุณแต่งงานกันเพราะธุรกิจ พี่แทนคุณไม่ได้ชอบฉันแม้แต่น้อย]หลังจากเสร็จพิธีทั้งคู่ก็เข้าห้องหอกัน ตั้งแต่เข้ามาในห้องทั้ง2คนยังไม่พูดอะไรสักคำ“เออ..พี่แทนค่ะเดียวลัทนอนที่โซฟาเองค่ะ”“ไม่ต้อง ” พูดจบแทนคุณแต่งตัวแล้วเดินออกจากห้องทันที[วันเเรกฉันโดนพี่เเทนคุณทำขนาดนี้ แล้ววันต่อไปฉันจะทำยังไง] ลัทนั่งคิดว่าจะทำยังไงต่อในขณะที่เเทนคุณออกจากบ้านเเล้วไปผับทันที"เห้ยไอ่เเทนมึงเทเจ้าสาวได้ไงว่ะ""เรื่องของกู!!!""มึงก็รู้เจ้าสาวคนเดียวที่มันอยากเเต่งงานด้วยคือใคร"
Read more
มานอนกับฉันสิ
แทนคุณปล่อยให้ลัทนั่งอยู่ในห้องคนเดียวโดยไม่สนใจเธอสักนิด และเขายังเก็บของของเขาเพื่อไปอยู่คอนโด"นี่เเกจะไปไหน!!!!"แม่ของเเทนคุณรีบเข้ามารั้งเขาไว้"ผมจะไปอยู่คอนโด""ถ้าเเกก้าวออกจากบ้านไปฉันจะยกบริษัทให้กับเจ้าขุน"ขุนคือลูกของน้าสาวของแทนคุณ"แม่!!!""ถ้าเเกไม่รักษาสัญญาที่เคยให้ไว้กับพ่อเเก เเกก็ไปเลย"แทนคุณถึงกับโยนกระเป๋าทันที[ผมต้องบอกไว้ก่อนว่า ก่อนพ่อเสียเขาได้ขอผมไว้อย่างนึงคือ อย่ายกบริษัทที่เขาสร้างมากลับมือให้ใครเป็นอันขาด โดยเฉพาะครอบครัวของไอ่ขุน]แทนคุณพอได้ยินเเม่พูดอย่างนั้นก็เก็บของกลับขึ้นบนห้องทันที เขาเดินเข้าห้องมาเห็นลัทกำลังปัดกวาดพร้อมกับมีรอยน้ำตาบนใบหน้า"เธอจะร้องทำไม!!!!"เขาเข้ามาก็หันมาถามเธอทันที เธอปาดน้ำตาแล้วพูดว่า"ปะป่าวค่ะ""ก็เห็นอยู่ว่าเธอร้อง"เขาตะโคกใส่เธออีกครั้ง"เธอหยุดร้องได้เเล้วนะ มันน่ารำคาญ!!!""แล้วอีกเรื่องนึงนะ หยุดฟ้องเเม่ผมได้เเล้ว"ลัททำหน้างงเหมือนกับว่าเธอไม่รู้เรื่อง ฟ้องเรื่องอะไรกัน"ลัทไม่ได้ฟ้องนะคะ""ถ้าเธอไม่ได้ฟ้องเเล้วเเม่จะรู้ได้ไงว่าผมไม่ได้นอนที่บ้าน""ลัทไม่ได้บอกคุณเเม่เลยนะคะ""เธอหยุดตอเเหลซ่ะทีเถอะ หยุดทำเป็นใส
Read more
ทำอะไรก็ผิด
"มานอนกับฉันสิ"เเทนคุณพูดโดยส่งสายตาไปยิ้มให้กับลัท"คะ ค่ะ"ลัทหยิบผ้าห่มแล้วกำลังขึ้นมานอนกับแทนคุณ"555555นี่เธอจะบ้ารึป่าวใครจะให้เธอมานอนบนเตียงกับฉัน""ก็พี่เเทน...."ลัทพูดไม่ทันจบ"ฉันให้เธอมานอนข้างล่างตรงนี้"เขาชี้ไปตรงพื้นข้างเตียงของเขา"รีบนอนส่ะฉันง่วงแล้ว"แทนคุณพูดจบปิดไฟนอนทันที ส่วนลัทเธอยอมนอนข้างล่างโดยไม่บ่นสักคำ[เห้ออ ฉันจะทนกับพี่เเทนได้อีกนานไหมเนี่ยย หลายคนอาจสงสัยทำไมฉันต้องทนใช่ค่ะฉันรักพี่เเทนตั้งๆแต่เด็กๆเลยค่ะพี่เเทนค่อยช่วยเหลือฉันตลอดจนพี่เเทนรู้ว่าต้องแต่งงานกับฉันเขาก็เปลี่ยนไป]ตื่นเช้ามาลัทเห็นเเทนคุณกำลังเเต่งตัว เธอเลยรีบเก็บที่นอนเเล้วเข้าไปอาบน้ำทันที"เป็นไงบ้างเมื่อคืน😏""นอนหลับสบายมากครับเเม่ใช่ไหมลัท"แทนคุณหันมาถามลัท"คะ ค่ะ""วันนี้เเกเข้าบริษัทใช่ไหม""ใช่ครับ""พาหนูลัทไปด้วยสิ""จะไปทำไม"แทนคุณเปลี่ยนสีหน้าทันที"ผมไปทำงานไม่ได้ไปเที่ยว""ไม่เป็นไรค่ะ คุณแม่ลัทอยู่บ้านได้ค่ะ""ไปเถอะหนูลัท อยู่บ้านมันน่าเบื่อ""ส่วนแกไม่ต้องพูดอะไร"แม่ของแทนคุณหันไปดุแทนคุณ หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จเเทนคุณกับลัทก็ไปบริษัททันที"ทำตัวให้มันดีๆล่ะ"แทนคุณหั
Read more
เพราะเธอ
มาถึงโรงพยาบาลลัทก็ให้หมอทำแปลทันที"เป็นไงบ้างลัท"ลัทเดินออกมาพร้อมกับมือที่พันแผลไว้"ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณขุนมากนะ""อืมนั้นเรากลับบ้านกันเถอะ"ลัทพยักหน้าตอบทันทีทั้งขับรถมาถึงบ้านเกือบมืดเเล้ว ภายในบ้านทุกคนกำลังนั่งทานข้าวอยู่รวมถึงเเทนคุณด้วย"อ้าววว หนูลัทไปไหนมา""ไอ่ขุน"เเทนคุณพูดเบาๆเมื่อเห็นขุนเดินมากับลัท"คืออ......"ลัทหันไปมองหน้าเเทนคุณแต่เขากลับไม่สนใจเธอเเม้แต่น้อย"คือผมพาลัทไปโรงพยาบาลมาครับ"ขุนตอบเเทน"อ้าวเเล้วหนูลัทเป็นอะไรมากป่าว ไหนมาให้เเม่ดูสิ""ลัทไม่เป็นไรค่ะ เเค่โดนมีดบาดเฉยๆค่ะ""อ่อ โล่งอก นั้นมาทานข้าวสิหนูลัท""หนูทานมาเรียบร้อยเเล้วค่ะ""ผมอิ่มเเล้ว "เเทนคุณพูดจบกระเเทกโต๊ะเเล้วขึ้นห้องทันที ส่วนลัทพอคุยกับแม่แทนคุณเสร็จก็ขึ้นห้องเช่นกัน ทั้ง2อยู่ในห้องโดยไม่พูดอะไรกันสักคำจนถึงเช้า"คุณแม่ค่ะ วันนี้หนูขอกลับไปเยี่ยมแม่นะคะ"ระหว่างนั่งทานข่างลัทก็พูดขึ้นมา"เป็นอะไรป่าวหนูลัท""ป่าวค่ะ""จ้ะ ตาแแทนไปส่งน้องด้วยนะ""ไม่เป็นไรค่ะ เดียวลัทไปเองได้ค่ะ""อวดเก่ง""ตาแทน!!!!!""ให้ตาแทนไปส่งเถอะหนูลัท""ค่ะๆ"พอทานข้าวเสร็จทั้ง2ก็ขึ้นรถทันที"ฮึ สำออย ทำเป็นเ
Read more
เข้าโรงพยาบาล
"หยุดนะเเทนนนน!!!!"แม่ของเเทนและขุนเข้ามาห้าม"ขุนพาหนูลัทออกไป""ครับคุณป้า ป่ะลัท"ขุนประคองลัทในสภาพที่เปียก"เพี้ยยยย"แม่ตบแทนคุณ"หายบ้าเเล้วยัง""แกทำน้องเเบบนี้ทำไมน้องเป็นผญ.แล้วที่สำคัญเป็นเมียเเกนะ"เเม่ตะคอกใส่แทนคุณ"เมียคนเดียวที่ผมจะย้อมรับคือเจนน""ถ้ามันรักเเกจริงมันจะทิ้งแกไปเหรอ คิดบ้างสิ""ฮืออออออๆแม่แต่ผมรักเจนนน ผมอยากอยู่กับเจนฮื่ออออๆๆ"เขาคุกเข่าแล้วร้องไห้ต่อหน้าเเม่ของเขา"แทนเขาทิ้งเเทนไปแล้ว แทนควรจะอยู่กับคนที่รักแทนนะ "แม่ลงไปกอดแทน แทนกอดแม่กลับเเละร้อไห้หนักขึ้นลัท"ลัทเป็นไงบ้างหนาวไหม"ขุนหยิบผ้าเช็ดตัวมาแล้วห่มให้ลัท"ไม่ค่ะ ลัทขอบคุณขุนมากนะ""พี่เเทนนะ พี่แทน ทำกับลัทอย่างงี้ได้ยังไง""ขุนอย่าโทษพี่เเทนเลยนะ""โห้นี่เขาจะรู้ไหมว่าลัทเข้าข้างเขาขนาดไหน ขนาดเขาทำกับลัทขนาดนี้""หนูลัทเป็นไงบ้างลูก"แม่แทนคุณเดินลงมาหาลัท"ไม่เป็นอะไรค่ะ แล้วพี่เเทนละค่ะ""โถ่ ยังจะห่วงคนอื่นอีก"เเม่เเทนคุณเดินเข้ามาเเล้วกอดลัท"เจ้าเเทนหลับเเล้วจ้ะ หนูก็ขึ้นไปนอนกับเจ้าเเทนได้เเล้วนะ""เอออออ........""ไม่ต้องกลัวหรอกพี่เขาไม่ทำอะไรหนูลัทเเน่ เชื่อเเม่นะ''"ค่ะ นั้นลัทไ
Read more
เมา
หลังจากพ่อของลัทเรียกเเทนคุณกับแม่เเทนคุณไปคุยเป็นเวลาเกือบ1ชั่วโมง ทั้ง3ได้เดินเข้ามาในห้องของลัท"พ่อผมว่าให้น้องเลิกกับไอ่เเทนคุณเถอะ"ขุนเดินเข้ามาบอกพ่อของตัวเอง"จะไม่มีใครเลิกกันทั้งนั้น""พ่อ!!!!""แกหยุดได้เเล้วรัน""ลัทเป็นไงบ้าง"พ่อของลัทเดินเข้ามาลูบหัวลัท"ไม่เป็นไรค่ะพ่อ"ลัทส่งยิ้มให้พ่อ หลังจากนั้นไม่นั้นต่างคนต่างแยกย้ายกลับบ้านเหลือเเค่ลัทกับแทนคุณ [จริงไแม่ของฉันจะอยู่เฝ้าเเต่อยู่ๆพ่อก็ห้ามบอกให้สามีเขาดูแลเองใช่พ่อหมายถึงให้พี่เเทนดูแลฉันเอง พอทุกคนกลับไปกันหมดเหลือเเค่ฉันกับพี่เเทน]"ขอโทษเรื่องเมื่อคืน"แทนคุณพูดขึ้นมา"ไม่เป็นไรค่ะ "ลัทดีใจมากที่เเทนคุณขอโทษเธอ"ยิ้มอะไร""ป่าวค่ะ"แทนคุณนอนเฝ้าลัทจนถึงรุ่งเช้าก็ขอตัวกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนชุด"ก๊อกๆๆ"เสียงเคาะประตูห้องของลัทดังขึ้น"พี่กร"กรคือเพื่อนสนิทของรันที่แอบชอบลัทมาหลายปี"ว่าไงไอ่ตัวเล็ก หายหรือยังงงง"กรเดินมาลูบหัวลัท"หายเเล้วค่ะ นี่พี่กรมาคนเดียวหรือค่ะพี่รันไม่มาเหรอ""ไม่จ้ะ เห็นบอกมีประชุม""มาดูนี่ดีกว่า พี่ทำของโปรดเรามาให้"กรหยิบกล่องข้าวที่เตรียมออกมา พร้อมผลไม้ที่เเกะมาเเล้วเรียบร้อย"หุวววววว น่ากิ
Read more
บ้านสวน
จากนั้นเขาก็เริ่มจูบลงมาเรื่อยๆจนถึงใต้สดือ เเล้วเขาก็รูปซิปกางเกงของเขาเเล้วเอาน้องชายของเขาออกมาจากนั้นเขาเริ่มสอดน้องชายของเขาไปที่น้องสาวของลัทเเล้วเริ่มซอยถี่จนทั้ง2เสร็จจากนั้นเขาทั้ง2คนก็เผลอหลับบนเตียง[ผมตื่นเช้ามาผมในสภาพที่ผมนอนกอดกับลัท นี่อย่าบอกนะว่าผมบ้าเอ้ยย!!!!!ผมไม่น่าเมาเลยจริงๆ] หลังจากแทนคุณตื่นมาก็เห็นตัวเองกับลัทอยู่ด้วยกันเขาเลยรีบอาบน้ำแล้วไปทำงานทันที"พี่เเทนคุณคงตื่นเเล้วสินะ"ลัทรีบเเต่งตัวลงไปข้างล่างเเต่ก็ไม่เจอใคร"ส่งสัยจะไปทำงานกัน"ตัดภาพมาที่เเทนคุณ เขานั่งทำงานโดยคิดถึงเเต่เรื่องเมื่อคืน"โถ่เว้ยยยยยยย มากวนใจอยู่ได้""วันนี้คุณแทนมีประชุมนะคะ"บีเลขาของเเทนเดินบอกมาเขา"อืมๆ"ในระหว่างที่ประชุมแทนไม่ได้สนใจเรื่องที่ประชุมเลย เเทนเอาเเต่คิดเรื่องที่เขานอนกับลัท"คุณแทนค่ะ คุณแทน"บีพยายามสกิดเรียกเขาเพราะตอนนี้เขาไม่สนใจคำถามของขุนเลย"เอออๆ...ว่าไงนะ"มันทำให้ขุนเกิดอาการไม่พอใจอย่างมากกับการที่แทนคุณทำพฤติกรรมแบบนี้กับเขา"พี่เเทน!!!!!""วันนี้พอเเค่นี้ก่อนค่อยประชุมวันหลัง"พูดจบเเทนขึ้นลุกออกจากห้องทันที"โถ่เว้ยยย ไอ่เเทนมันเเกล้งผมชัดๆอ่ะพ่อ"ขุนสบ
Read more
เป็นห่วง
"เธอกำลังจะทำอะไรร!!!!!!"เเทนคุณเดินเข้ามาหาลัทเเละคว้ามือลัทเอาไว้ไม่ให้รดน้ำต้นไม้"ลัทเห็นมันกำลีงจะตายเลยจะรดน้ำให้ค่ะ""ไม่ต้อง!!!! แล้วก็ห้ามมาเล่นตรงนี้อีก!!!!"แทนคุณหันไปดุลัท ลัททำได้เเค่พยักหน้าเเละเดินกลับบ้าน[เป็นอะไรของเขาอีกเนี่ยยย อุส่าหวังดีเห็นต้นไม้จะตาย]"คุณแทนจะนอนที่นี้ไหมค่ะ"คนงานในสวนเดินเข้ามาถามเเทนคุณ"ไม่ครับ ผมจะกลับวันนี้""แต่ฝนใกล้จะตกเเล้วนะคะ นอนที่นี้เถอะค่ะ เดียวป้าไปเตรียมชุดให้"แทนคุณหันมองอาการข้างนอก เหมือนฝนจะตกจริงๆ"ก็ได้ครับ ฝากป้าด้วยนะครับ""เธอไปนอนห้องนู้นนะ เดียวฉันนอนห้องนี้"เขาชี้บอกลัท"ค่ะ""นี่ค่ะของคุณแทน ส่วนนี่ของคุณหนูค่ะ"ป้าคนงานเดินเอาชุดมาให้เเทนคุณและลัท"ขอบคุณค่ะ"ลัทรับชุดมาจากนั้นทั้ง2ก็เเยกย้ายเข้าห้องไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงมนั่งทานข้าวกัน 2 คน ทั้ง2เงียบไม่พูดไม่จากัน พอกินเสร็จก็เข้าห้องนอนทันที"ออกไปเดินเล่นสักหน่อยดีกว่า"ลัทเข้าห้องได้สักพักเธอก็ออกมาเดินเล่นข้างนอก"เห้อออ สวยยเหมือนกันนะเนี่ยย"เธอมองไปรอบๆบ้านสวนที่นี้พอตกกลางคืนจะมีเเสงไฟรอบๆบ้าน"พี่คนสวยย""ข้าวทำไหมยังไม่นอน แล้วออกมาทำอะไรปานี้"ลัทถามข้าวด้วย
Read more
คิดถึง
ตอนนี้ความสัมพันธ์ของลัทกับเเทนคุณกำลังไปด้วยดีเเทนคุณเริ่มจะใจอ่อนกำลัทมากขึ้น"จะไปไหน"แทนคุณเอ่ยปากถามลัท"ลัทจะไปซื้อของหน่อยค่ะ""ไปกับใคร""คนเดียวค่ะ"อยู่ๆแทนคุณหยิบกุญแจรถแล้วเดินออกจากห้องทันที"พี่แทนจะไปไหนค่ะ""ก็ไปเป็นเพื่อนลัทไง ไหนเร็วสิจะไปไหม"ลัททำหน้างงๆ''ค่ะๆ"ลัทรีบเดินตามเเทนคุณออกมาห้างสรรพสินค้า"พี่เเทนว่าอันนี้สวยไหมค่ะ"ลัทยื่นเนกไทให้แทนดู"อืม สวยจะซื้อให้ใครหรอ""ให้พี่รันค่ะ พรุ่งนี้วันเกิดพี่รัน""อ่อ อืม"ระหว่างลัทเลือกเนกไทให้รันอยู่แทนคุณหันไปเห็นผู้หญิงคนนึงที่เขาคุ้นหน้าคุ้นตา เขารีบวิ่งตามหาผู้หญิงคนนั้นทันที"เจน เจน"เขาเรียกชื่อคนนั้นออกมา"ไปไหนแล้ววว"เขาหันซ้ายหันขวาก็ไม่เจอผู้หญิงคนนั้นแล้ว[ผมมันใจว่าต้องเป็นเจนเเน่ๆผมจำเธอได้ คนที่ผมรักแม้เธอจะหันหลังผมก็จำเธอได้] แทนคุณเดินกลับมาหาลัท"พี่เเทนไปไหนมาค่ะ""ป่าว เสร็จยัง""เสร็จเเล้วค่ะ""กลับกันเถอะ"[เป็นอะไรของเขาอีกเนี่ยยย เมื่อกี้ยังดีๆอยู่เลย]กลับมาถึงบ้านเเทนคุณก็ไม่พูดไม่จา เอาแต่นั่งคิดถึงเรื่องที่เขาเจอวันนนี้"ฮัลโหลครับ"อยู่ๆเสียงโทรศัพท์เขาดังขึ้นมาเป็นเบอร์ที่เขาไม่คุ้น"แทน""
Read more
ตัวจริงกลับมาเเล้ว
[ฉันตกใจมากนี่ไม่ใช่เสียงพี่เเทน ฉันเลยหันดูอีกทีว่าโทรผิดเหรอป่าวเเต่มันเป็นเบอร์พี่เเทนจริงๆนี่นาเเล้วใครกันที่รับโทรศัพท์พี่เเทน]"เออออ.....""มีอะไรหรือป่าวค่ะ""นี่ใช่เบอร์พี่เเทนคุณป่าวค่ะ""ใช่ค่ะ พอดีเเทนกำลังอาบน้ำอยู่ค่ะ""เออไม่ทราบว่าตอนนี้พี่เเทนอยู่กับใครหรือค่ะ""เเทนอยู่กับเจนเองค่ะ"ลัทได้ยินคำนั้นถึงกับสตั้นไปเลย"ฮัลโหล่ ฮัลโหล่"เจนพูดขึ้นเพราะเหมือนปลายสายจะเงียบไป"สงสัยจะวางเเล้วมั้ง"เจนวางสายทันที"ใครโทรมาเหรอ""ไม่รู้อ่ะ เห็นมันขึ้นว่าไอ่เด็กดื้อ"เเทนคุณถึงกับหน้าเสียทันที"เเล้วเขาว่าไงบ้าง""เขาเเค่ถามว่าเเทนอยู่ไหน""อ่อออ...."เจนเข้าไปกอดเเทนคุณ"เเทนจะกลับเเล้วหรือค่ะ อยู่ต่ออีกนิดได้ไหม เจนยังไม่หายคิดถึงเลย""เอออ....พรุ่งนี้ผมมีงานเช้าอีกอย่างผมกลัวคุณแม่ดุอ่ะ""คุณกลัวคุณแม่หรือกลัวลัทค่ะ""ค่ะคุณแม่สิ""ก็เเล้วไป นั้นก็ขับรถดีๆนะคะไว้เจอกันพรรุ่งนี้ค่ะ"เจนเข้าไปหอมเเก้มเเทนคุณ เเทนคุณกลับถึงบ้านก็รีบขึ้นห้องทันที เขาเห็นลัทนอนหลับอยู่"สงสัยจะหลับ"เขาเดินมานอนข้างๆลัทเหมือนทุกวัน[จริงๆฉันไม่ได้หลับหลอกฉันเเค่ไม่มีอะไรจะพูดกับพี่เเทน ตอนนี้ความรู้สึก
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status